అనువాదలహరి

మునిగిపోయిన నగరం… విల్ హెల్మ్ మ్యుల్లర్, జర్మను కవి

ష్.ష్.ష్! మునిగిపోయిననగరపు ఘంటల చప్పుడు మరోసారి
అలవాటుగా సాయంత్రం నెమ్మదిగా వినవస్తోంది, వినండి!
సముద్రగర్భపు లోతుల్లోంచి స్వేఛ్ఛగా ఒక అద్భుతమైన
పాట తేలివస్తోంది, ఎప్పటిదో ఏ కాలమునాటిదో.

గుడులు, గోపురాలు, ఎన్నో అంతస్థుల రమ్య హర్మ్యాల గుమ్మటాలు
అన్నీ సాగరగర్భంలో సమాధియై పడి ఉన్నాయి
ఎవరికంటికీ కనపడక, ఒక్క సాయం వేళ కడలి కెరటాలపై
పసిడికాంతులు విరిసినపుడు కనవచ్చే వాటి దివ్యకాంతులు తప్ప.

ఆ తళత్తళలు చూసిన ఏ నావికునికయినా,
అతని చెవిలో ఈ శబ్దాలు రహస్యంగా వినిపిస్తాయి
ప్రతి రాత్రీ వేడుకుంటుంటాయి వచ్చి చూసి, వినమని
అచటి నల్లనిరాళ్ళలో మృత్యువు మాటుగా దాక్కున్నా.

ఆ అద్భుత నగరపు జ్ఞాపకాల ఘంటికలు
నా కోసం మరొకసారి శ్రవణానందకరంగా మోగుతున్నాయి!
నా మనసుకూడా ఆనందమూ విషాదమూ మేళవించిన గొంతుతో
ఒక నాటి ఆ పాటని సరి కొత్తగా ఆలపిస్తోంది

అపూర్వకల్పనతో నిర్మించిన హర్మ్యలు, గోపురాలు, గుడులు
మిలమిలమెరిసే పగటి కాంటులకి దూరంగా దాగి ఉన్నాయి.
వాటి విభవం కనుగొని పునరుద్ధరించేదాకా మరుగుపడే ఉంటాయి
ప్రతి రాత్రీ నాకలలోనూ, పదిమందీ గొప్పగా చెప్పుకునే కథల్లోనూ.

కాలగర్భంలో కలిసిపోయిన పేరుపడ్డ అనేక వాద్యబృందాల
చరమగీతికలు నాకు మళ్ళీ మరొక్కసారి వినిపిస్తాయి.
కన్నీరుగప్పిన నా కన్నులలోంచి నా శాశ్వత నివాసాన్ని
దూరంగా… ఆ నగరాత్మ సంచరించే కాంతిసీమలో కనుగొంటాను.
.
విల్ హెల్మ్ మ్యుల్లర్
అక్టోబరు 7, 1794 – సెప్టెంబరు 30, 1827
జర్మను కవి

.

The Sunken City

HARK! the faint bells of the sunken city   

  Peal once more their wonted evening chime!     

From the deep abysses floats a ditty,        

  Wild and wondrous, of the olden time.    

Temples, towers, and domes of many stories        

  There lie buried in an ocean grave,—      

Undescried, save when their golden glories

  Gleam, at sunset, through the lighted wave.      

And the mariner who had seen them glisten,       

  In whose ears those magic bells do sound,            

Night by night bides there to watch and listen,   

  Though death lurks behind each dark rock round.     

So the bells of memory’s wonder-city       

  Peal for me their old melodious chime!    

So my heart pours forth a changeful ditty,    

  Sad and pleasant, from the bygone time. 

Domes and towers and castles, fancy-builded,    

  There lie lost to daylight’s garish beams,—      

There lie hidden till unveiled and gilded,   

  Glory-gilded, by my nightly dreams!       

And then hear I music sweet upknelling    

  From many a well-known phantom band,        

And, through tears, can see my natural dwelling

  Far off in the spirit’s luminous land!

.

Wilhelm Müller

 (October 7, 1794 – September 30, 1827)

 (Wilhelm Max Muller is his grandson)

(Tr. from the German by James Clarence Mangan)

Poem Courtesy:

The World’s Best Poetry.

Bliss Carman, et al., eds. 

Volume VI. Fancy.  1904.

Poems of Fancy: III. Mythical: Mystical: Legendary

http://www.bartleby.com/360/6/49.html

 

దేశాటనలక్కరలేదు… జేమ్స్ క్లారెన్స్ మేంగన్, ఐరిష్ కవి

శాస్త్రాలు తెలుసుకుందికి దేశాటన చెయ్యనక్కరలేదు!

కొంచెం కఠినమైనది; అయితేనేం, మనసే ఖచ్చితమైన గురువు;

దాన్ని, దాన్ని ఒక్కదాన్ని సరిగ్గా చదవగలిగేవంటే,

నువ్వెక్కడనుండి వచ్చేవో, నువ్వేమిటో చక్కగా తెలుసుకోగలవు.

తుర్క్ మన్, చైనీస్, ఈజిప్షియన్, రష్యన్, రోమన్,

ఏదైతేనేం, అన్ని నాగరికతలూ పతనం వైపు దొర్లినవే.

అన్నిచోట్లా పాత్రధారులు స్త్రీలూ, పురుషులే,

అన్నిచోట్లా అనాదిగా చేస్తున్న ఆ దౌర్భాగ్యపు పాపాల చిట్టానే.

ప్రతిచోటా మనల్ని దుష్టశక్తులు ప్రలోభపెడుతునే ఉంటాయి.

ఈ నేల నీకేమిటి ఇవ్వగలదు, మన్నూ, మంచూ తప్ప?

ఎడారులగురించీ, ఒయాసిస్సులగురించీ కలగనకు, మిత్రమా!

ముందుకు అడుగెయ్యి. జీవించడం ప్రారంభించు!

.

జేమ్స్ క్లారెన్స్ మేంగన్

(1 May 1803,  – 20 June 1849)

ఐరిష్ కవి.

.

James Clarence Mangan

.

Advice against Travel

.

Traverse not the globe for lore! The sternest       

But the surest teacher is the heart;   

Studying that and that alone, thou learnest         

Best and soonest whence and what thou art.  

    

Moor, Chinese, Egyptian, Russian, Roman,              

Tread one common down-hill path of doom;      

Everywhere the names are man and woman,      

Everywhere the old sad sins find room.    

 

Evil angels tempt us in all places.    

What but sands or snows hath earth to give?            

Dream not, friend, of deserts and oases;    

But look inwards, and begin to live!

.

James Clarence Mangan

(1 May 1803,  – 20 June 1849)

Irish Poet

Poem Courtesy:

http://www.bartleby.com/336/81.html

 

%d bloggers like this: