అనువాదలహరి

ఏం చేద్దాం మనం ?… ఎలా వీలర్ విల్ కాక్స్, అమెరికను కవయిత్రి

ఇప్పుడిక, ఎప్పటికన్నాకూడా, మనజీవితాలు విడిపోకతప్పదు
నా దారి అటు వెళుతోంది, నీదారి ఇంకోవైపుకు పోతోంది.
ఓ మనసా! మనం ఈ ప్రాణప్రదమైన ప్రేమని ఏం చేద్దాం?
అది రోజు రోజుకీ భరించలేని భారమౌతోంది.

దాచెద్దామా? ఈ భూమిమీద అన్ని మాళిగలలో, శూన్యమూ, రోదసిలో
ప్రియా, దాన్ని దాచడానికి సరిపడినంత జాగా దొరకదే ;
గతమంతటి ఘనమైన అంతులేని గిడ్డంగి కూడా
మనకళ్ళకి కనిపించకుండా దాన్ని దాచలేదని నా భయం.

పోనీ దేన్లోనో ముంచెద్దామా? అన్ని సముద్రాలలోని
నీళ్ళనూ కలిపి మహాసముద్రం చేసినా, ఆ నీళ్ళు
ఈ ఆవేశాన్ని మరి పైకి లేవకుండా ముంచెత్తాలంటే
సరిపోవు, అవి మరీ అరికాలుబంటి లోతుకూడా రావు

పోనీ తగలేద్దామా? భూమిమీది అన్ని అగ్నిగుండాలూ, జ్వాలలూ
వెయ్యి సంవత్సరాలయినా దాన్ని పూర్తిగా దహించలేవు;
అంతేకాదు!అది బతకడమేగాక, మరింతగా ఉత్సాహంతో వర్ధిల్లుతుంది
ఎందుకంటే, అది పుట్టినప్పటినుండీ నిప్పులమీదే బ్రతికింది.

పోనీ ఆకలితోమాడ్చెద్దామా! అవును. అవును. అదొక్కటే మార్గం.
దానికి తిండిపెట్టొద్దు, అటుచూడోద్దు, మాటాడొద్దు, నిట్టూర్చొద్దు.
ఏ జ్ఞాపకాలుగాని, కనీసం నిన్నటిగుర్తులైనా సరే వెయ్యవద్దు.
నిష్ఫలమైన ఏ పశ్చాత్తాపాల రొట్టెముక్కలూ వద్దు… దాన్నలా చావనీ.

.

ఎలా వీలర్ విల్ కాక్స్

(November 5, 1850 – October 30, 1919)

అమెరికను కవయిత్రి

 .

Ella Wheeler Wilcox
Ella Wheeler Wilcox
Photo Courtesy: http://en.wikipedia.org/wiki/Ella_Wheeler_Wilcox

.

WHAT SHALL WE DO?

.

Here now, forevermore, our lives must part.

My path leads there, and yours another way.

What shall we do with this fond love, dear heart?

It grows a heavier burden day by day.

Hide it? In all earth’s caverns, void and vast,

There is not room enough to hide it, dear;

Not even the mighty storehouse of the past

Could cover it, from our own eyes, I fear.

Drown it? Why, were the contents of each ocean

Merged into one great sea, too shallow then

Would be its waters, to sink this emotion

So deep it could not rise to life again.

Burn it? In all the furnace flames below,

It would not in a thousand years expire.

Nay! it would thrive, exult, expand and grow,

For from its very birth it fed on fire.

Starve it? Yes, yes, that is the only way.

Give it no food, of glance, or word, or sigh.

No memories, even, of any bygone day;

No crumbs of vain regrets—so let it die.

.

Ella Wheeler Wilcox

(November 5, 1850 – October 30, 1919)

American Poet

Poem Courtesy:

Poems of Passion : PP27-28

https://ia600308.us.archive.org/22/items/poemsofpassion00wilc/poemsofpassion00wilc.pdf

https://refer.wordpress.com/r/719/wordpress-com/

నీకు పెనుగాలంటే భయమా?… హామ్లిన్ గార్లాండ్, అమెరికను

నీకు పెనుగాలి హోరంటే భయమా?

వర్షం కత్తిలాకోస్తుంటే భయమా?

ఫో! వాటిని ఎదుర్కో. వాటితో పోరాడు!

మళ్ళీ ఆటవికుడివయిపో!

తోడేల్లా ఆకలితో అలమటించి చలిలో వడకట్టిపో!

వెళ్ళు, వెళ్ళు, కొంగలా బురదలో నడూ.

నీ అరచేతులు బండబారుతాయి,

నీ బుగ్గలు ఎండకి నలుపెక్కుతాయి,

నువ్వు చింపిరిజుత్తుతో, అలసి, నల్లనడతావు.

అయితేనేం, నువ్వొక మనిషిలా తిరుగుతావు.

.

హామ్లిన్ గార్లాండ్

(September 14, 1860 – March 4, 1940)

అమెరికను

 

.

Hamlin Garland Image Courtesy: Wikipedia
Hamlin Garland
Image Courtesy: Wikipedia

.

DO YOU FEAR THE WIND?

 .

O you fear the force of the wind,

The slash of the rain?

Go face them and fight them,

Be savage again.

Go hungry and cold like the wolf,

Go wade like the crane:

The palms of your hands will thicken,

The skin of your cheek will tan,

You’ll grow ragged and weary and swarthy,

But you’ll walk like a man!

.

Hamlin Garland

(September 14, 1860 – March 4, 1940)

American Novelist, Poet, Essayist

Poem Courtesy:

http://www.poetry-archive.com/g/do_you_fear_the_wind.html

https://refer.wordpress.com/r/719/wordpress-com/

ఒక చిన్ని పక్షికి… ఏంటొనెట్ డి కూర్సే పాటర్సన్, అమెరికను

ఒక రోజు నువ్వు గూడునుండి రాలిపడడం చూసేను
నీ రెక్కకి గాయమై, నువ్వు బెదురుచూపులు చూస్తున్నావు.
నీ గాయాన్ని నయం చేసి నెమ్మదిగా నీ భయంపోగొట్టాను
అప్పుడు నువ్వు ధైర్యంగా కూస్తూ పాడటం మొదలెట్టావు.
నిన్ను పెంచుకుందామని నీకొక పంజరం తెచ్చాను
నీకిక్కడ అడవి అంతగా తెలియదు కనుక
నువ్వు కొద్దికాలంలోనే ఆ విషయం మరిచిపోయి
నాతో కలిసి ఉండటానికి నిశ్చయించుకుంటావని అనుకున్నాను.
కానీ వేసవి రాగానే, నీలో ఆశలు మోసులువేశాయి
ఎక్కడికో అలా దూరదూరంగా ఎగరడానికి. ఆ సంగతి నువ్వు
మౌనంగా నీలాకాశం వంక తదేకంగా చూస్తూ తెలియజేశావు…
నీ కోరిక నాకు అర్థమై నిన్ను విడిచిపెట్టాను.

ఓ చిన్ని పికమా! బ్రతుకుపంజరం నన్ను గట్టిగా కట్తి పడేసింది.
చివరకి ఏదో ఒకరోజు ఒక ఆర్ద్రహస్తం నాకూ విముక్తి కలిగిస్తుందిలే!
.

ఏంటోనెట్ డి కూర్సే పాటర్సన్

(1866-1925)

అమెరికను కవయిత్రి, అనువాదకురాలు, చిత్రకారిణి

.

To A Bird

I found you fallen from your nest one day,

With little frightened eyes and wounded wing;

I healed the hurt and coaxed the fear away,

Then you bravely tried to chirp and sing.

I bought a cage to keep you for a pet:

So little of the woodland you had known

I felt assured you would in time forget,

And be content to stay with me alone.

But when the summer came, a longing grew

To fly far, far, far,- you even told me so

In your mute way, with eyes fixed on the blue—

I understood the wish, and let you go.

Ah little bird, life’s cage still holds me fast

But a kind hand will free me, too, at last!

.

Antoinette De Coursey Patterson

1866-1925

American Poetess, Translator and Painter

Poem Courtesy:

Sonnets and Quatrains

https://archive.org/stream/sonnetsquatrains00patt#page/6/mode/2up

 

 

https://refer.wordpress.com/r/719/wordpress-com/

%d bloggers like this: