అనువాదలహరి

నే చెప్పలేదూ?… జార్జి హెర్బర్ట్, వెల్ష్ కవి

నే చెప్పలేదూ… ఇకపై పాపాలు చెయ్యనని?

ప్రభూ, నువ్వే సాక్షివి, చేశాను;

అంతే కాదు, ఇంకా చేస్తూనే ఉన్నాను.

నా తప్పుల్ని దాచ శక్యం కాదు.

ఏం చెయ్యను? మళ్ళీ ప్రమాణంచేసి మాట తప్పనా?

ప్రమాణం చెయ్యడం కేవలం వృధా ప్రయాస.

నాలోని మంచి చెడుని అదుపుచెయ్యలేకపోతోంది;

ఈ ప్రయత్నం తప్పకుండా విఫలమౌతుంది.

ఓహో! ఎందుకు అలా అనుకుంటావు? నీకు భగవంతుడు

ఎంతటి ఆత్మనిగ్రహాన్ని ప్రసాదించేడో నీకు తెలియదు,

తిరిగి ఒట్టుపెట్టుకో, నువ్వు చివరిదాకా నిలబడగలిగితే

దేముడు నీ గతాన్నంతటినీ క్షమిస్తాడు.

అసలు నువ్వు మాటకినిలబడలేనకున్నప్పుడే ప్రమాణం చెయ్యాలి;

మనబలహీనక్షణాల్లో ఎంతబలంగా నిలబడగలమో మాటిచ్చినపుడే తెలుస్తుంది.

నీ దైవం నీకు వేటినీ నిరాకరించలేదు,

అలాటప్పుడు ప్రార్థించవలసిన పూచీ నీదే.

నీ దైవాన్ని నువ్వుచేసిన ప్రమాణాలను నీబెట్టుకోగల

శక్తినిమ్మని వేడుకో; మాటతప్పితే, పశ్చాత్తాపపడు.

మాటతప్పిన ప్రమాణాలకై దుఃఖించు; మళ్ళీ ప్రమాణం చెయ్యి:

కన్నీటితో చేసిన ప్రమాణాలు వృధాగా పోవు.

అలా అయితే, మరొకసారి

నా దారి సరిదిద్దుకుంటానని ప్రమాణం చేస్తున్నా;

ప్రభూ! ‘తధాస్తు’ అని ఆశీర్వదించు

ఆ గొప్పదనమంతా నీకే చెందుతుంది.

.

జార్జి హెర్బర్ట్

(3 April 1593 – 1 March 1633)

వెల్ష్ కవి

.

.

“Said I not so?”

.

 

Said I not so,—that I would sin no more?        

    Witness, my God, I did;     

Yet I am run again upon the score:  

    My faults cannot be hid.     

What shall I do?—make vows and break them still?            

    ’T will be but labor lost;     

My good cannot prevail against mine ill:   

    The business will be crost. 

O, say not so; thou canst not tell what strength  

    Thy God may give thee at the length.            

Renew thy vows, and if thou keep the last,         

    Thy God will pardon all that’s past.     

Vow while thou canst; while thou canst vow, thou may’st    

    Perhaps perform it when thou thinkest least.  

    Thy God hath not denied thee all,        

    Whilst he permits thee but to call.

    Call to thy God for grace to keep 

    Thy vows; and if thou break them, weep.       

Weep for thy broken vows, and vow again:        

Vows made with tears cannot be still in vain.             

          Then once again  

        I vow to mend my ways;

          Lord, say Amen, 

        And thine be all the praise.

.

George Herbert

(3 April 1593 – 1 March 1633)

Welsh Poet

The World’s Best Poetry.

Eds.: Bliss Carman, et al. 

Volume IV. The Higher Life.  1904.

VI: Human Experience

Poem Courtesy: https://www.bartleby.com/360/4/166.html

ప్రకటనలు

ప్రేమ… జార్జి హెర్బర్ట్, వెల్ష్ కవి

ప్రేమ నాకు స్వాగతం పలికింది, కానీ నా మనసు
వెనక్కి లాగింది నా మురికినీ, చేసిన పాపాలనీ తలుచుకుని.
కానీ చురుకు చూపులుగల ప్రేమ నేను లోపలికి
అడుగుపెట్టిన తర్వాత నేను వెనుకాడడం ఇట్టే గ్రహించి
నన్ను తనకి దగ్గరగా తీసుకుంది, మధురమైన
స్వరంతో నాకేమిటి కావాలో అడిగింది.

“ఇక్కడికి రా దగిన అతిథులెలా ఉంటారో చూద్దామని,” అన్నాను
ప్రేమ, “వేరెవరో ఎందుకు నువ్వే ఆ అతిథివి,” అంది.
“నేనా? నావంటి నిర్దయుడూ, కృతఘ్నుడూనా?
ప్రభూ! అది వింటే సిగ్గుతో తలెత్తుకోలేను,” అన్నాను.
ప్రేమ ఆప్యాయంగా నా చెయ్యి తన చేతిలోకి తీసుకుని,
“మంచీ చెడూ చూసే కనులిచ్చింది ఎవరు? నేను కాదూ?” అంది.

“నిజమే ప్రభూ! కాని వాటిని నే నెన్నడో పోగొట్టుకున్నాను;
నా అకృత్యాలకు అర్హమైన చోటుకి నన్ను పోనీ.”
“నీకు తెలియదూ నేరాలన్నీ ఎవరు తలకెత్తుకున్నారో?” అంది.
“అయితే, స్వామీ! నన్ను నీ సేవ చేయనీ.”
“నువ్వు కూచోవలసిందే, నా ఆతిథ్యం స్వీకరించవలసిందే,” అంది.
ఇక తప్పక నేను కూచుని ప్రేమ ఆతిథ్యం స్వీకరించాను.

.

జార్జి హెర్బర్ట్

(3 April 1593 – 1 March 1633)

వెల్ష్ కవి .

.

Love bade me welcome, yet my soul drew back,

        Guilty of dust and sin.

But quick-ey’d Love, observing me grow slack

        From my first entrance in,

Drew nearer to me, sweetly questioning

        If I lack’d anything.

“A guest,” I answer’d, “worthy to be here”;

        Love said, “You shall be he.”

“I, the unkind, the ungrateful? ah my dear,

        I cannot look on thee.”

Love took my hand and smiling did reply,

        “Who made the eyes but I?”

“Truth, Lord, but I have marr’d them; let my shame

        Go where it doth deserve.”

“And know you not,” says Love, “who bore the blame?”

        “My dear, then I will serve.”

“You must sit down,” says Love, “and taste my meat.”

        So I did sit and eat.

.

George Herbert

(3 April 1593 – 1 March 1633)

Welsh Poet 

Poem Courtesy:

http://www.poemtree.com/poems/LoveIII.htm

 

 

నిరాకరణ… జార్జి హెర్బర్ట్, వెల్ష్ కవి

ప్రశాంతంగా ఉన్న నీ చెవులలోకి
నా ప్రార్థనలు చొరబడలేనపుడు;
నా కవితలాగే, నా హృదయమూ ముక్కలై,
నా గుండెనిండా భయాలు నిండి
అంతా అస్తవ్యస్తమైపోయింది.

వక్రించిన నా ఆలోచనలు, శీర్ణధనువులా,
రెండుగా చీలిపోయాయి;
వేటిత్రోవన అవిపోయాయి; కొన్ని సుఖాలవేటలో పోతే
కొన్ని పోరాటాలకీ, ప్రమాదకరమైన
ప్రయత్నాలవైపు మరలాయి.

ఎక్కడికెళితేనేమిటి, అని అవి అంటుండేవి,
రేయింబవళ్ళు చేసే వాడికోళ్లకు
హృదయమూ, కాళ్ళూ చచ్చుబడిన తర్వాత?
ఓ ప్రభూ! కనికరించి కనిపించు, కనిపించు,
అయినా నువ్వు కనిపించవు.

చిత్రమేమిటంటే, నువ్వు మట్టికి నిన్ను వేడగలిగే
నాలుకని ప్రసాదించి,
తీరా అది వేడుకున్నపుడు నువ్వు వినిపించుకోవు! రోజల్లా
రోజల్లా నా హృదయం మోకాళ్లమీదే ఉంది
అయినా నువ్వు కనిపించవు.

కనుక నా ఆత్మ కనుమరుగైపోయింది
శృతిచేయకా, మీటబడకా;
బలహీనమైన నా మనసు, తృంచబడినగుండెలా
సవ్యమైనమార్గంలో చూడలేకున్నది
వేరుపడి, వేలాడుతోంది.

ఓ ప్రభూ! గుండెలేని హృదయానికి ధైర్యం చెప్పి, శృతి చెయ్యి,
ఆలస్యం చెయ్యవద్దు;
దాని వల్ల నా ప్రార్థనలకు నువ్వు చూపిన అనుగ్రహానికి
అవీ నా మనసూ జంటగా గణగణమ్రోగుతూ
నా కవితను సరిదిద్దగలుగు గాక!

.

జార్జి హెర్బర్ట్
(3 April 1593 – 1 March 1633)
వెల్ష్ కవి .

.

Deniall

            When my devotions could not pierce

                                    Thy silent eares;

Then was my heart broken, as was my verse;

                  My breast was full of fears

                                    And disorder:

            My bent thoughts, like a brittle bow,

                                    Did flie asunder:

Each took his way; some would to pleasures go,

                  Some to the warres and thunder

                                    Of alarms.

            As good go any where, they say,

                                    As to benumme

Both knees and heart, in crying night and day,

                  Come, come, my God, O come,

                                    But no hearing.

            O that thou shouldst give dust a tongue

                                    To crie to thee,

And then not heare it crying! all day long

                  My heart was in my knee,

                                    But no hearing.

            Therefore my soul lay out of sight,

                                    Untun’d, unstrung:

My feeble spirit, unable to look right,

                  Like a nipt blossome, hung

                                    Discontented.

            O cheer and tune my heartlesse breast,

                                    Deferre no time;

That so thy favours granting my request,

                  They and my minde may chime,

                                    And mend my ryme.

.

George Herbert

(3 April 1593 – 1 March 1633)

Welsh  Poet, Orator and Anglican Priest

Poem Courtesy:

http://www.poemtree.com/poems/Deniall.htm

%d bloggers like this: