అనువాదలహరి

కల… ఎడ్నా సెంట్ విన్సెంట్ మిలే, అమెరికను కవయిత్రి

ప్రియతమా! నేను రోదించినా ఎవరూ పట్టించుకోరు

నువ్వు దానికి నవ్వినా నేను దానికి బాధపడను.

అలా అనుకోడం తెలివితక్కువగా కనిపించవచ్చు

కానీ, నువ్వున్నావన్నది గొప్ప ధైర్యాన్నిస్తుంది.

ప్రియతమా!నేను నిద్రలో మేల్కొన్నట్టు కలగన్నాను

నేలమీద, తెల్లగా పిండారబోసినట్టున్న వెన్నెల

చేతితో తాకాను; కానీ ఎక్కడో దూరంగా

వదులుగా ఉన్న కిటికీ ఒకటి కిర్రుమని చప్పుడైంది

గాలికి ఊగుతూ… కానీ గాలి వీచిన జాడలేదు,

నాకు భయంవేసి నీ వైపు చూశాను

నీ భరోసాకోసం చెయ్యి జాచేను

కానీ, నువ్వక్కడలేవు! మంచులా చల్లగా

నా చేతిక్రింద వెన్నెల తగిలింది.

ప్రియతమా! నువ్వు నవ్వినా నేను లక్ష్యం చెయ్యను

నేను రోదించినా ఎవరికీ పట్టదు.

కానీ, నువ్వున్నావన్నది ఒక ధైర్యాన్నిస్తుంది.

.

ఎడ్నా విసెంట్ మిలే

(February 22, 1892 – October 19, 1950)

అమెరికను కవయిత్రి

.

The Dream

.

Love, if I weep it will not matter,

And if you laugh I shall not care;

Foolish am I to think about it,

But it is good to feel you there.

Love, in my sleep I dreamed of waking,

White and awful the moonlight reached

Over the floor, and somewhere, somewhere

There was a shutter loose- it screeched!

Swung in the wind- and no wind blowing-

I was afraid and turned to you,

Put out my hand to you for comfort-

And you were gone! Cold as the dew,

Under my hand the moonlight lay!

Love, if you laugh I shall not care,

But if I weep it will not matter-

Ah, it is good to feel you there.

.

Edna St. Vincent Millay

(February 22, 1892 – October 19, 1950)

American

Poem Courtesy:

https://love.best-poems.net/08/the_dream.html

ప్రకటనలు

తపర్తులోకి మంచుసోనలా మరొకసారి… ఎడ్నా సెంట్ విన్సెంట్ మిలే, అమెరికను కవయిత్రి

మరొకసారి నా తపర్తుజీవితంలోకి మంచుసోనలా

ఎడారిలో నీటిచెలమమీంచి వీచే పిల్లగాలిలా

చల్లని, కమ్మని నీటిబుగ్గమీద బుడగల జడిలా

నీ గురించి, మోసకారి తలపొకటి పొడచూపుతుంది

నా ఉత్సాహాన్ని హరించడానికి; మళ్ళీ ఎప్పటిలాగే

నీ అలవిమాలిన ప్రేమకై ఆశలు పెంచుకుంటాను;

అదొక పెద్ద ఇసుకతిన్నె అని నేను ఎన్నడో గ్రహించినా

అక్కడ ఎప్పుడూ ఏ లేచిగురూ మొలవలేదని ఎరిగినా.

మరొకసారి, తెలివిమాలినదానినై గాలిలో కదిలే

నీ రంగురంగుల భ్రాంతిమదరూపం వెంటబడతాను.

వెక్కివెక్కి ఏడుస్తూ, తిట్టుకుంటూ, పడుతూ లేస్తూ

దిక్కుమాలి, హతాశనై, ఎరుపెక్కిన కళ్ళు కనబడక

అడుగుతడబడి, దీనంగా చెయ్యిజాచి ఏ ఆసరా అయినా

దొరకదా అని ప్రయత్నిస్తాను,- కానీ అక్కడేమీ ఉండదు.

.

ఎడ్నా సెంట్ విన్సెంట్ మిలే

February 22, 1892 – October 19, 1950

అమెరికను కవయిత్రి

.

.

.

Once More into My Arid Days like Dew

.

Once more into my arid days like dew,

Like wind from an oasis, or the sound

Of cold sweet water bubbling underground,

A treacherous messenger, the thought of you

Comes to destroy me; once more I renew

Firm faith in your abundance, whom I found

Long since to be but just one other mound

Of sand, whereon no green thing ever grew.

And once again, and wiser in no wise,

I chase your colored phantom on the air,

And sob and curse and fall and weep and rise

And stumble pitifully on to where,

Miserable and lost, with stinging eyes,

Once more I clasp,—and there is nothing there.

 .

Edna St. Vincent Millay

ఒక జ్ఞాపకం… ఎడ్నా సెంట్ విన్సెంట్ మిలే, అమెరికను కవయిత్రి

బాగా అలసిపోయాం, ఎంతో ఉల్లాసంగా ఉన్నాం,
రేయల్లా తెప్పమీద రేవుని అటూ ఇటూ దాటుతూనే ఉన్నాం.
రాత్రి నిర్మలంగా, ప్రకాశంగా ఉంది, ఆ చోటు గుర్రాలశాల వాసనేసింది;
మేజాకి చేరబడి, చలిమంటకేసి చూస్తూ కూచున్నాం,
కొండకొమ్మున ఆరుబయట ఆకాశం క్రింద వెన్నెట్లో పడుక్కున్నాం;
గాలి ఈలలు వేస్తూనే ఉంది,అంతలోనే సూర్యోదయం కాజొచ్చింది.

బాగా అలసిపోయాం, ఎంతో ఉల్లాసంగా ఉన్నాం,
రేయల్లా తెప్పమీద రేవుని అటూ ఇటూ దాటుతూనే ఉన్నాం.
నువ్వో ఆపిలు తిన్నావు, నేనో నేరేడుపండు తిన్నాను,
ఎక్కడినుంచో చెరో డజనూ కొనుక్కు తెచ్చుకున్నాం
ఆకాశం తెల్లబడసాగింది, గాలి చల్లగా తగుల్తోంది
బంగారం ద్రావకంలో ముంచితేల్చినట్లు సూర్యుడుదయిస్తున్నాడు.

బాగా అలసిపోయాం, ఎంతో ఉల్లాసంగా ఉన్నాం,
రేయల్లా తెప్పమీద రేవుని అటూ ఇటూ దాటుతూనే ఉన్నాం.
శాలువకప్పుకున్న తల కనిపిస్తే, “అమ్మా! శుభోదయం” పలకరించాం
మనిద్దరమూ చదవమని తెలిసినా, ఆమెదగ్గర ఒక వార్తాపత్రిక కొన్నాం,
మనం ఇచ్చిన ఆపిల్సూ, నేరేడుపళ్ళకి ఆమె ఆనందభాష్పాలతో దీవిస్తే
ఇంటికెళ్లడానికి ఖర్చులుంచుకుని మనదగ్గరున్నదంతా ఆమెకిచ్చేసేం.
.

ఎడ్నా సెంట్ విన్సెంట్ మిలే

(February 22, 1892 – October 19, 1950)

అమెరికను కవయిత్రి

.

Recuerdo

.

We were very tired, we were very merry—

We had gone back and forth all night on the ferry.

It was bare and bright, and smelled like a stable—

But we looked into a fire, we leaned across a table,

We lay on a hill-top underneath the moon;

And the whistles kept blowing, and the dawn came soon.

We were very tired, we were very merry—

We had gone back and forth all night on the ferry;

And you ate an apple, and I ate a pear,

From a dozen of each we had bought somewhere;

And the sky went wan, and the wind came cold,

And the sun rose dripping, a bucketful of gold.

We were very tired, we were very merry,

We had gone back and forth all night on the ferry.

We hailed, “Good morrow, mother!” to a shawl-covered head,

And bought a morning paper, which neither of us read;

And she wept, “God bless you!” for the apples and pears,

And we gave her all our money but our subway fares.

.

Edna St Vincent Millay

(February 22, 1892 – October 19, 1950)

American Poet

Poem Courtesy: 

https://www.poetryfoundation.org/poetrymagazine/poems/14404/recuerdo

 

ఆటు… ఎడ్నా సెంట్ విన్సెంట్ మిలే, అమెరికను కవయిత్రి

నీ ప్రేమ నానుండి మరలింది కనుక

నాకు నా మనఃస్థితి తెలుస్తోందిలే:

అదొక తీరంనుండి సముద్రంలోకి చొచ్చుకొచ్చిన బండరాయి,

దానిమీద ఒక చిన్న గుంత; అందులో, ఎగసినకెరటాలనుండి

జారిపోగా మిగిలిన నీటితో ఏర్పడిన చిన్న మడుగు.

ఆ గోర్వెచ్చని నీరు ఎండకీ, గాలికీ

మెల్లమెల్లగా హరించుకుపోతుంటుంది.

.

ఎడ్నా సెంట్ విన్సెంట్ మిలే

(22 ఫిబ్రవరి 1892 – 19 అక్టోబరు 1950)

అమెరికను కవయిత్రి

.

Ebb

.

I know what my heart is like

      Since your love died:

It is like a hollow ledge

Holding a little pool

      Left there by the tide,

      A little tepid pool,

Drying inward from the edge.

.

Edna St. Vincent Millay

(February 22, 1892 – October 19, 1950)

American Poetess

Poem Courtesy: https://www.poetryfoundation.org/poems/44720/ebb

కొండమీద ఒక మధ్యాహ్నం… ఎడ్నా సెంట్ విన్సెంట్ మిలే, అమెరికను కవయిత్రి

ఈ ఆకాశం క్రింద
నా అంత ఆనందంగా ఎవరూ ఉండరు.
నే ఒక వంద పుష్పాలు తాకుతాను
కానీ, ఒక్కటీ తురుమను.

నేను మేఘాల్నీ, కొండ కొనకొమ్ముల్నీ
ప్రశాంత వదనంతో తిలకిస్తాను.
గాలి ఎలా పచ్చికని అవనతం చేస్తూ పోతుందో
పచ్చిక తిరిగి ఎలా తలెత్తుకుంటుందో చూస్తాను.

దూరాన ఉన్న మా ఊరిలో
దీపాలు వెలిగే వేళకి
మా ఇల్లు ఎక్కడ ఉందా అని చూసి, గుర్తించి
కొండ దిగడం ప్రారంభిస్తాను.
.
ఎడ్నా సెంట్ విన్సెంట్ మిలే
అమెరికను కవయిత్రి
(February 22, 1892 – October 19, 1950)

.

Afternoon on a Hill

I will be the gladdest thing

Under the sun!

I will touch a hundred flowers

And not pick one.

I will look at cliffs and clouds

With quiet eyes

Watch the wind bow down the grass,

And the grass rise.

And when lights begin to show

Up from the town,

I will mark which must be mine,

And then start down!

.

Edna St. Vincent Millay

 (February 22, 1892 – October 19, 1950)

American Poet and Playwright.

Courtesy: Renascence and Other Poems

by Edna St. Vincent Millay (pp 41- 42)

World Public Library Edition

Mitchell Kennerly, New York, 1917.

కల… ఎడ్నా సెయింట్ విన్సెంట్ మిలే, అమెరికను కవయిత్రి

ప్రియతమా! నా రోదనకి విలువ లేదు
నువ్వు నవ్వితే, నేను పట్టించుకోను.
అలా ఆలోచించడం నా తెలివితక్కువలా కనిపించవచ్చు
కానీ, నువ్వక్కడ ఉన్నావన్న భావన ఎంతో బాగుంటుంది.

ప్రియతమా! నిద్రలో నేను మేలుకున్నట్టు కలగన్నాను…
భయపెట్టే,తెల్లని వెన్నెల అలా నేలమీద
పాకురుతూ వచ్చింది…ఎక్కడో, ఏ మూలనో
కిటికీ ఓరగా ఉంది… అది కిర్రు మంది.

చిత్రం! గాలికి కొట్టుకుందేమో అనుకుందికి గాలే లేదు!
నాకు చాలా భయమేసింది. నీకోసం చూశాను.
నీ అనునయంకోసం చెయ్యి చాచేను…
కానీ నువ్వెళ్ళిపోయావు. చల్లగా, మంచుముద్దలా

నా చేతికింద వెన్నెల తగులుతోంది.
ప్రియా! నువ్వు నవ్వినా నేను పట్టించుకోను.
నే నిపుడు ఏడ్చినా ప్రయోజనం లేదు.
కానీ, నువ్వక్కడ ఉన్నావన్న భావన ఎంతో బాగుంటుంది.
.

ఎడ్నా సెయింట్ విన్సెంట్ మిలే

(February 22, 1892 – October 19, 1950)

అమెరికను

 

.

The Dream

Love, if I weep it will not matter,

And if you laugh I shall not care;

Foolish am I to think about it,

But it is good to feel you there.

Love, in my sleep I dreamed of waking–

White and awful the moonlight reached

Over the floor, and somewhere, somewhere,

There was a shutter loose–it screeched!

Swung in the wind–and no wind blowing!

I was afraid, and turned to you,

Put out my hand to you for comfort–

And you were gone! Cold, cold as dew,

Under my hand the moonlight lay!

Love, if you laugh I shall not care,

But if I weep it will not matter–

Ah, it is good to feel you there!

.

Edna St. Vincent Millay

American

(February 22, 1892 – October 19, 1950)

Poem Courtesy: http://www.blackcatpoems.com/m/the_dream.html

ప్రియతమా!ఇప్పుడు నిన్ను మరిచిపోగలను… ఎడ్నా సెంట్ విన్సెంట్ మిలే అమెరికను కవయిత్రి

ప్రియతమా! నిన్నిపుడు మరిచిపోగలను.
కనుక ఆ మిగిలిన ఒక్క రోజూ, నెలా, సంవత్సరమూ
నేను మరణించేలోగా, మరిచిపోయేలోగా, ఎడబాటయేలోగా
ఉన్న సమయాన్ని ఎంతవీలయితే అంతబాగా గడుపు.
దానితో సరి. ఆపై శాశ్వతంగా ఒకరిఊసు ఒకరికి ఉండదు.
ముందే అన్నట్టు నిన్ను క్రమంగా మరిచిపోతాను. కానీ ఇప్పుడు
నువ్వు నీ అందమైన అబద్ధంతో బ్రతిమాలబోతే
నా అలవాటైన ఒట్టుతో ప్రతిఘటిస్తాను.

నిజానికి ప్రేమ చిరకాలం కొనసాగితే బాగుణ్ణని నాకూ ఉంది
ఒట్లుకూడా అంతబలహీనంగా ఉండకపోతే బాగుణ్ణనీ ఉంది
కానీ అవి అంతే, ప్రకృతి వాటిని అలా ఉండమని నిర్దేశించి
ఇప్పటి వరకూ విఘ్నంలేకుండ వాటి ప్రయాస కొనసాగిస్తోంది.
మనం వెతుకుతున్నది మనకి లభించినా, లభించకున్నా
జీవశాస్త్ర పరిభాషలో చెప్పాలంటే… అది జడపదార్థమే.

.

ఎడ్నా సెంట్ విన్సెంట్ మిలే

(February 22, 1892 – October 19, 1950)

అమెరికను కవయిత్రి

.

 

.

I Shall Forget You Presently, My Dear

.

I shall forget you presently, my dear,

So make the most of this, your little day,

Your little month, your little half a year,

Ere I forget, or die, or move away,

And we are done forever; by and by

I shall forget you, as I said, but now,

If you entreat me with your loveliest lie

I will protest you with my favorite vow.

I would indeed that love were longer-lived,

And oaths were not so brittle as they are,

But so it is, and nature has contrived

To struggle on without a break thus far,—

Whether or not we find what we are seeking

Is idle, biologically speaking.

Edna St. Vincent Millay

(February 22, 1892 – October 19, 1950)

American Poet

Poem Courtesy: 

http://www.poemtree.com/poems/IShallForgetYouPresently.htm

 

 

ఓ నా మిత్తికా! నువ్వూ గతించవలసిందే!… ఎడ్నా సెంట్ విన్సెంట్ మిలే అమెరికను కవయిత్రి

ఓ నా ప్రియ మిత్తికా! నువ్వూ గతించవలసిందే!
ఇంత నీ సౌందర్యమూ నిన్ను ఎంతమాత్రం కాపాడలేదు;
ఎక్కడా లోపం కనరాని ఈ నిపుణ హస్తమూ, అందమైన శిరసూ,
జ్వలించే ఉక్కులాంటి ఈ శరీరమూ, సుడిగాలివంటి
మృత్యువు ముందు, లేదా దానీ హేమంత హిమపాతం ముందు,
ఏ ఆకు రాలడానికి భిన్నంగా లేకుండా, మొట్టమొదటి ఆకు రాలినట్టు
రాలిపోక తప్పదు; ఈ అద్భుతం తెరమరుగుకాక తప్పదు…
మార్పుకిలోనై, అందరికీ దూరమై, చివికి శిధిలమై.
ఆ సమయంలో నా ప్రేమకూడా నిన్ను రక్షించలేదు.
ఇంత నా ప్రేమ నిన్ను వెన్నంటి ఉన్నా, ఆ రోజు నువ్వు
శరీరంనుండి లేచి వాయుమార్గంలో ప్రయాణం చేస్తావు …
ఎవ్వరూ పట్టించుకోని పువ్వులా ఏ గుర్తింపూ లేకుండా.
నువ్వు ఎంత అందంగా ఉన్నావన్నది అక్కడ ప్రశ్నేకాదు
మరణించింది అన్నిటికంటే ఎంత ప్రియమైనదన్నదీ కాదు.

.

ఎడ్నా సెంట్ విన్సెంట్ మిలే

(February 22, 1892 – October 19, 1950)

అమెరికను కవయిత్రి

.

.

And You as Well Must Die, Beloved Dust

And you as well must die, beloved dust,

And all your beauty stand you in no stead;

This flawless, vital hand, this perfect head,

This body of flame and steel, before the gust

Of Death, or under his autumnal frost,

Shall be as any leaf, be no less dead

Than the first leaf that fell,—this wonder fled.

Altered, estranged, disintegrated, lost.

Nor shall my love avail you in your hour.

In spite of all my love, you will arise

Upon that day and wander down the air

Obscurely as the unattended flower,

It mattering not how beautiful you were,

Or how beloved above all else that dies.

Edna St. Vincent Millay

(February 22, 1892 – October 19, 1950)

American Poet

Poem Courtesy: 

http://www.poemtree.com/poems/And-You-As-Well-Must-Die.htm 

ప్రేమే సర్వస్వం కాదు… ఎడ్నా సెంట్ విన్సెంట్ మిలే, అమెరికను కవయిత్రి

గమ్మత్తైన శిల్పంతో ప్రేమ సర్వస్వం కాదంటూనే, దాన్ని సర్వస్వంగా వాచ్యం చెయ్యకుండా నిరూపిస్తుంది ఎడ్నా ఈ కవితలో.

***

ప్రేమే సర్వస్వం కాదు; అది తిండిపెట్టదు, దాహం తీర్చదు
నిద్రపుచ్చదు, కనీసం వర్షాన్నుండి రక్షించదు;
అది ప్రవాహంలో కొట్టుకుపోతున్న కొయ్యకూడా కాదు
దాన్ని ఆసరాగా చేసుకుని మునుగుతూ, తేలుతూ, ఒడ్డుచేరుకోడానికి;
గట్టిపడిన ఊపిరితిత్తుల్ని అది గాలితో నింపలేదు,
రక్తాన్ని శుభ్రపరచలేదు, విరిగిన ఎముకని అతకనూలేదు;
అయినప్పటికీ, మనిషి మృత్యువుని కాగలించుకుంటూనే ఉన్నాడు
నేను మాటాడుతున్న ఈ క్షణంలో కూడా, కేవలం ప్రేమ దొరకనందువల్ల.
కష్టకాలం సమీపించినపుడు, బాధలు ఒక్కుమ్మడిగా మీదబడి
నేలకి కృంగిపోయి, ఊపిరాడక సతమతమౌతున్నప్పుడు, లేదా,
బ్రతకాలన్న ఆశనుకూడా దిగమింగిన లేమిలో అలా అనిపించవచ్చు
నేను నీ ప్రేమకు బదులు ప్రశాంతతని ఆహ్వానించ వచ్చు;
లేదా, ఈ రేయి నీ జ్ఞాపకాన్ని ఆహారానికి వినిమయం చేసుకోవచ్చు.
ఏమో అలా జరిగినా జరుగవచ్చు. కానీ, అలా జరుగుతుందని అనుకోను.
.
ఎడ్నా సెంట్ విన్సెంట్ మిలే

22 February 1892 – 19 October 1950

అమెరికను కవయిత్రి

Image Courtesy: http://upload.wikimedia.org

.

Love is not all…

Love is not all: it is not meat nor drink

Nor slumber nor a roof against the rain;

Nor yet a floating spar to men that sink

And rise and sink and rise and sink again;

Love cannot fill the thickened lung with breath,

Nor clean the blood, nor set the fractured bone;

Yet many a man is making friends with death

Even as I speak, for lack of love alone.

It well may be that in a difficult hour,

Pinned down by pain and moaning for release,

Or nagged by want past resolution’s power,

I might be driven to sell your love for peace,

Or trade the memory of this night for food.

It well may be. I do not think I would.

.

Edna St. Vincent Millay

22 February 1892 – 19 October 1950

American Poetess

ప్రయాణం… ఎడ్నా సెంట్ విన్సెంట్ మిలే, అమెరికను కవయిత్రి

ఈ రైలు మార్గము మైళ్ళ కొద్దీ సాగుతోంది.
రోజల్లా మనుషులమాటలతో సందడిగా ఉంటుంది
కానీ రోజు రోజల్లా ఎదురుచూసినా ఏ రైలూ రాదు
నాకు మాత్రం దాని కూత ఎక్కడినుండో వినిపిస్తూంటుంది

రేయి నిద్రపోడానికీ, కలలు కనడనికే అయినా
ఎంత చూసినా, రాత్రి మొత్తంలో ఏ రైలూ ఇటు రాదు;
కానీ నాకు ఆకాశంలో ఎగురుతున్న నిప్పు రవ్వలు కనిపిస్తున్నాయి
దాని ఇంజనులోంచి ఎగజిమ్ముతున్న ఆవిరిచప్పుడు వినిపిస్తోంది.

నే నేర్పరచుకున్న స్నేహాలవల్ల మనసు హాయిగా ఉంది
అంతకంటే మంచి స్నేహితులు దొరుకుతారనుకోను
అయినప్పటికీ, స్నేహితులుదొరుకుతారంటే
నేను ఎక్కని రైలంటూ ఉండదు, అది ఏవూరు వెళ్ళనీ.
.

ఎడ్నా సెంట్ విన్సెంట్ మిలే

(February 22, 1892 – October 19, 1950)

అమెరికను కవయిత్రి

Image Courtesy: http://upload.wikimedia.org

.

Travel

.

The railroad track is miles away,

And the day is loud with voices speaking,

Yet there isn’t a train goes by all day

But I hear its whistle shrieking.

All night there isn’t a train goes by,

Though the night is still for sleep and dreaming,

But I see its cinders red on the sky,

And hear its engine steaming.

My heart is warm with the friends I make,

And better friends I’ll not be knowing,

Yet there isn’t a train I wouldn’t take,

No matter where it’s going.

.

Edna St. Vincent Millay

(February 22, 1892 – October 19, 1950)

American Poet  and Playwright

Poem Courtesy:

http://www.blackcatpoems.com/m/travel.html

%d bloggers like this: