అనువాదలహరి

నావికులు… డేవిడ్ మోర్టన్, అమెరికను కవి

Merry Christmas To All My Christian Friends

ఓడలను ప్రేమించిన మనుషులు సముద్రం మీదకి వెళ్తారు
పొడవైన ఓడ స్థంబాల్నీ, నురుగుతో ఒరుసుకునే ఓడ తట్టుని ప్రేమిస్తారు.
వాళ్ళ మనస్సుల్లో, ఎక్కడో, ఇంటికన్నా ప్రియమైన
ప్రదేశం మరొకటి ఉందని తెలుసుకుంటారు.
పై కప్పుమీద నడుస్తారు, తెరచాపని చుక్కల్లోకెగరేస్తారు,
రాత్రి కాపలా కాస్తూ శుభ్రంగా ఉన్న బల్లలు లెక్కెడుతుంటారు …
ఇవీ, జారుగా ఉండే వాడస్తంబం మీద మెరిసే సూర్యకిరణాలూ
వాళ్ళని నిత్యం వెంటాడుతుంటాయి… మెలకువలోనూ, నిద్రలోనూ

ఒడ్డుకి చేరినా, వీళ్ళు తక్కిన మనుషుల్లా ఉండలేరు:
జనసమ్మర్దమున్న వీధుల్లో సైతం అపరిచితుల్లా నడుస్తారు.
లేదా, చలిమంటల దగ్గర ఏవో ఆలోచిస్తూ, ఓడ వెనుకతట్టున
ఒరిసిపారే నీటి గలగలలు నెమరువేసుకుంటారు.
ఇసకతిన్నెలకు ఆవల విశాలమైన జలమార్గాన్ని కలగంటారు
దానిపై చంద్రుడితోపాటు పయనించే ఒంటరి ఓడనూ చూస్తారు.

.

డేవిడ్ మోర్టన్

(February 21, 1886 – June 13, 1957)

అమెరికను

.

Mariners

 .

Men who have loved the ships they took to sea,

  Loved the tall masts, the prows that creamed with foam,

Have learned, deep in their hearts, how it might be

  That there is yet a dearer thing than home.

The decks they walk, the rigging in the stars,

  The clean boards counted in the watch they keep—

These, and the sunlight on the slippery spars,

  Will haunt them ever, waking and asleep.

Ashore, these men are not as other men:

  They walk as strangers through the crowded street,

Or, brooding by their fires, they hear again

  The drone astern, where gurgling waters meet,

Or see again a wide and blue lagoon,

And a lone ship that rides there with the moon.

 .

David Morton

(February 21, 1886 – June 13, 1957)

American Poet

Poem Courtesy:

http://www.bartleby.com/273/75.html

Harper’s Magazine

పాత ఓడలు … డేవిడ్ మోర్టన్, అమెరికను కవి

పాత ఓడలకి కొన్ని జ్ఞాపకాలు అంటిపెట్టుకుని ఉంటాయి

ముక్కిపోయిన వాసనతో బరువులేని సరుకులాగ –

లోతులేని సింధుశాఖలూ, ముఖాన్ని ముద్దుపెట్టుకునే నీటిపెదాలూ,

తుఫాను రాత్రుళ్ళూ, ఇంతవరకు చెప్పని కథలూ…

సూర్యోదయంతో కనిపించే ద్వీపాలూ

తమ సన్నని తెరచాపకొయ్యలని పరీక్షించిన అగ్రభూములూ,

వెన్నుపలకలను విరిచేసిన వంకరలు తిరిగిన జలమార్గాలూ,

ప్రశాంత నీలి గగనపు నిశీధులూ, నక్షత్రాలూ…

ఊంహూ, ఓడలు ఒడ్డును మరిచిపోతాయనుకోకు, అలాగే

తమని వివేకవంతుల్ని చేసిన సముద్రాలనీ, గాలుల్నీ;

మీదుమిక్కిలి, ప్రతి సంఘర్షణా ఒక జ్ఞాపకాన్ని మిగులుస్తుంది;-

అందుకే అంటుంటారు… మునిగిన ఓడలుకూడా లేస్తాయట

రాత్రిపూట తమకి పరిచయమైన రేవుల్ని చూడడానికి,

మసక మసకగా తమ అగోచరమైన తెరచాపల కాంతిని విరజిమ్ముతూ.

.

డేవిడ్ మోర్టన్

February 21, 1886 – June 13, 1957

అమెరికను కవి

Old Ships

 .

There is a memory stays upon old ships,      

  A weightless cargo in the musty hold,—    

Of bright lagoons and prow-caressing lips,  

  Of stormy midnights,—and a tale untold.   

They have remembered islands in the dawn, 

  And windy capes that tried their slender spars,     

And tortuous channels where their keels have gone,         

  And calm blue nights of stillness and the stars.     

 

Ah, never think that ships forget a shore,     

  Or bitter seas, or winds that made them wise;       

There is a dream upon them, evermore;—    

  And there be some who say that sunk ships rise   

To seek familiar harbors in the night, 

  Blowing in mists, their spectral sails like light.

.

David Morton

 February 21, 1886 – June 13, 1957

American Poet

Poem Courtesy:

The Second Book of Modern Verse.  1922.

Ed:  Jessie B. Rittenhouse (1869–1948).   

http://www.bartleby.com/271/41.html

%d bloggers like this: