The Painter… Bolloju Baba, Telugu Poet, Indian


His signature on walls,

Banners, signboards and cut-outs

Used to gleam like

The solar disc hanging on to the horizon.  


Between the straight lines

He drew with the twine dipped in indigo

His letters used to nestle like doves in a nest.


The paints amid the squirrel hairs of the brush

Marched with the discipline of soldiers.


Producing derived colours from the basic

Was an esoteric skill… known only to him.


It was common those days

While cleaning the premises each day,

To find a few pairs of eyes and hearts

Of anonymous admirers lost in front of his paintings.

For beginners, his letters

Used to show the way clearly, but silently.


Oh! His wooden box overflowed color cans!

It seemed he slivered rainbow vertically

And stuffed each color with its shades in those cans.

There were any number of brushes in that Box

From the hair-thin line to sky-wide line.


The stains of colours

That appear so liberally

On his bald-head, his hands and skin

Seemed to confer

A kind of divinity to him.  


But, today

The vinyl prints, the Flexi banners,

The Photo-shops and the Corel-Draws

Like winter seizing from all sides

Have invaded him

And his livelihood melted like a shattered dream.


An undiluted darkness

Suddenly spilt all over his life’s canvas.

From now on, with nothing else to do

He would encounter us on the road some day

Doing a sketch of Christ or a drawing of Saibaba .


Bolloju Baba

Telugu Poet, Indian 


Image Courtesy: http://sahitheeyanam.blogspot.in/




గోడలు, బేనర్లు, సైను బోర్డులూ

కటౌట్లపై వాడి సంతకం

ఆకాశం అంచున వేలాడే సూర్యబింబంలా



నీలిమందు నీళ్ళలో ముంచిన పురికొస సాయంతో

వాడు గీసిన సరళరేఖలమధ్య అక్షరాలు

గూటిలోని గువ్వల్లా ఒదిగిపోయేవి.


కుంచెలోని ఉడుతవెంట్రుకల మధ్య వర్ణాలు

సురక్షిత సైనిక కవాతులా కదిలేవి.


బేసిక్ కలర్స్ నుండి డిరైవ్డ్ రంగుల్ని

సృష్టించడం వాడికి మాత్రమే తెలిసిన ఓ రసవిద్య.


అతడు గీసిన చిత్రాలముందు


ఓ పది పన్నెండు కళ్ళూ, రెండు మూడు హృదయాలూ

ప్రతిరోజూ తుడుపులో దొరుకుతుండేవి.

కొత్తవారికి వాడి రాతలు

నిశ్శబ్దంగా, నిర్దుష్టంగా దారిచూపేవి.


వాడి చెక్కపెట్టినిండా రంగురంగుల డబ్బాలే!

ఇంద్రధనుస్సుని నిలువునా చీరి

ఒక్కో ముక్కనీ ఒక్కో దబ్బాలో వేసుకున్నాడా అనిపించేది.

పెట్టెలో వివిధ సైజుల్లో బ్రష్షులు ఉండేవి

సన్నని గీతనుండి ఆకాశమంత పెద్దరేఖ  వరకూ.



వాడి బట్టతలపై, వంటిపై, హృదయంపై

చిలికిన రంగుల మరకలు

వాడికో దివ్యత్వాన్నిస్తున్నట్లు



కానీ ఇప్పుడు

వినైల్ ప్రింట్లూ, ఫ్లెక్సీ బేనర్లూ

ఫోటో షాపులూ, కొరెల్ డ్రాలూ,

అన్నివైపులనుండీ కమ్ముకునే 

శీతవేళలా వాడిని మింగేశాయి.

వాడి ఉపాధి స్వప్నంలా జారిపోయింది.


వాడి జీవితంలోకి

థిన్నర్ కలుపని చిక్కని నల్లని రంగు ఎగజిమ్మింది.

ఎప్పుడో ఎక్కడో వాడు

రోడ్డుపై క్రీస్తులానో, సాయిబాబాలానో

కళాత్మకంగా మనదారికడ్డంపడతాడు

ఇంకే చెయ్యాలో తెలియక!



(పెయింటర్ మిత్రుడు కీ. శే. పట్నాల రమణ ప్రసాద్ కు

వెబ్ పత్రిక తెలుగుజ్యోతి సెప్టెంబరు-అక్టోబరు 2008)


బొల్లోజు బాబా

ఆకుపచ్చని తడిగీతం నుండి


Apartheid … Bolloju Baba, Telugu, Indian

“Teacher! Can I give the bouquet to the Chief Guest?”
“No. You can’t. We have already selected someone else.”
And soon she realized the difference between
Her and that ‘someone else’ … her tan.
Emptying tears and blood into the gorges of history
It plays chiaroscuro on the path of life…
She wanted to cry hoarse
That soul is superior to the shuck.
With reddened eyes and swollen face
She silently departed
Collecting all her prizes.

Ten years later…
Nobody understood why
The Chief Guest
After finishing her speech
Walked down to a student
With reddened eyes and swollen face
Placed the bouquet in her hand
And patted her on shoulder before leaving.

They will never understand for another ten years to come.

Image Courtesy: http://sahitheeyanam.blogspot.in/
Image Courtesy: http://sahitheeyanam.blogspot.in/


Sri Bolloju (Ahmad Ali) Baba is working as a Lecturer of Zoology in Kakinada, EG Dt. Andhra Pradesh. He runs his  blog sahitheeyanam.blogspot.in  since April 2008.


చర్మం రంగు

“ముఖ్య అతిధికి బొకే నేను ఇస్తాను టీచర్”
“నువ్వొద్దు ….. అందుకు వేరే వాళ్ళను ఎంపిక చేసాం”
ఆ “వేరేవాళ్ళకు” తనకూ ఉన్న తేడా
ఆ అమ్మాయికి కాసేపటికి తెలిసింది
చర్మం రంగు.
చరిత్ర లోయలోకి
నెత్తురూ, కన్నీళ్ళూ పారిస్తూ,
జీవన మార్గాలపై
చీకటివెలుగుల్ని శాసిస్తోన్న
చర్మం రంగు ….. చర్మం రంగు…..
సంచి కన్నా ఆత్మ గొప్పదని
వెర్రికేకలతో అరవాలనుకొంది ఆ అమ్మాయి.
ఉబ్బిన మొహం, ఎర్రని కళ్లతో
తనకొచ్చిన ప్రైజుల్ని తీసుకొని
మౌనంగా నిష్క్రమించింది.

పదేళ్ళ తరువాత …….
“ముఖ్య అతిధి” స్పీచ్ ముగించుకొని
వెళుతూ వెళుతూ
ఉబ్బిన మొహం, ఎర్రని కళ్ళతో ఉన్న
ఓ స్టూడెంట్ చేతిలో బొకే పెట్టి,
భుజం ఎందుకు తట్టిందో
ఎవరికీ అర్ధం కాదు

మరో పదేళ్ళ దాకా

బొల్లోజు బాబా

The Sublimity of Life … Bolloju Baba, Telugu, Indian

Image Courtesy: https://encrypted-tbn3.google.com


The first cloud that skims along

The last whiff of summer breeze

Leaves an impression of verdurous kiss

on earth’s parching lips


The cold wind that comes riding

Over the last drop of rain

Passes off  … blessing each body

With an encounter of warmth


The Summer born

In the ultimate moments of Winter

recedes throwing a fistful of jasmines on adults

And a chestful of memories to children


Novelty of life and the tapering of death

Shall always fine tune

The music of Life


Love always

Enlivens the passages of Life

With its fragrances


What a sublime life it is

When we humbly subject to Time or Love

And surrender our Being and our Existence!!!


Image Courtesy: http://sahitheeyanam.blogspot.in/

Bolloju Baba

Sri Bolloju (Ahmad Ali) Baba is working as a Lecturer of Zoology in Razole, EG Dt. Andhra Pradesh, and is running his  blog http://sahitheeyanam.blogspot.in  since April 2008.


జీవన సౌందర్యం

వేసవి చివరి తెమ్మెరపై
తేలుతూ వచ్చిన తొలకరిమబ్బు
అవని పెదవులపై ఆకుపచ్చని
చుంబనాన్ని వొదిలిపోయింది.

వర్షాకాలపు ఆఖరు చినుకుపై
స్వారీ చేస్తూ వచ్చిన శీతవాయువు
దేహ దేహానికీ వెచ్చని స్పర్శలను
ప్రసాదించి సాగిపోయింది.

శీతవేళ చివరి ఘడియలో
మొలకెత్తిన వేసవి
గుప్పెడు మల్లెల్ని పెద్దలకు
పుట్టెడు జ్ఞాపకాల్ని పిల్లలకూ ఇచ్చి

పుడమి సంగీతాన్ని
నూత్న సృష్టి, మృత్యువు లు
నిత్యం శ్రుతి చేస్తూనే ఉంటాయి.

జీవితపు దారులను
ప్రేమ తన పరిమళాలతో
ప్రకాశింపచేస్తూనే ఉంటుంది.

కాలానికో, ప్రేమకో
వినమ్రంగా నమస్కరించి
అస్థిత్వాన్నో, ఆత్మనో
ఆనందంగా సమర్పించుకోవటంలో
ఎంతటి జీవన సౌందర్యముందీ!

బొల్లోజు బాబా

Death in a Hospital … Bolloju Baba


A soul liberated from body shackles with a swan song.
“Woe betided me, Mother!
How could you leave us,
having lived your whole life for us?…”
A son was grieving effusively with matchless histrionics,
Who till yesterday treated her like a housemaid
On the countenances of other patients
fear spread like an acrid spray
The smell of cold death pervaded the ward
as resignation, philosophy and karma took over;
Closing his eyes, an old man was visualising
a world-without-him on an imaginary screen.


The eyeballs of a paralytic,
Lying helpless like an ox under shoeing,
rolled out tears … with jealousy.

“Ay! Don’t go that way!”
a woman in childbed bid her elder boy
whom she wants to see as a doctor.


The heart of a relative moaned with yearning
cursing the patient for standing
in his way of reaching for the coveted grapes.

It seems the bargain was not settled, for,
the purse of the kin of the deceased was still heavy
and the pocket of the ward-boy was still empty.


Perplexed about how and who to contact
the cadaver-carrying rickshaw-puller, smelling a death,
was dithering at the window
Like an uneasy kitten in front of a latched kitchen.


“this is a leather bellow with nine cavities…”
The coughing mendicant canting the philosophical strain at a distance…
had gulped syrup about a dram … after a bout.


One customer was lost
to the bat-infested lodge beside the hospital,
to the medical shop across the road,
to the round-the-clock hotel abetting the wall,
and to the empty-bottle selling old hag
shrivelled like a salted fish.


A swan perched on a remote tree
took off to the skies with a snigger.


Image Courtesy: Sahitheeyanam.blogspot.com

Bolloju Baba


ఆస్పత్రిలో ఓ చావు

కట్లు తెంచుకొని ఓ హంస ఎగిరి పోయింది

ఎళ్ళి పోయావా అమ్మా
బతినన్నాళ్ళూ మాకోసమే బతికి ………..
నిన్నటి దాకా ఆమెను పనిమనిషిలాగ వాడుకొన్న
ఓ కొడుకు భోరుభోరున నటిస్తున్నాడు.

మిగతా రోగుల మొహాలపై
భయం యాసిడ్డై విస్తరించింది.
చావు వాసన వైరాగ్యమై,వేదాంతమై,కర్మ సిద్దాంతమై,
వార్డంతా మంచులా పరచుకొంది.
ఓ ముసలాయన కళ్లు మూసుకొని
తనులేని ప్రపంచం ఎలాఉంటుందో
కలల తెరపై చిత్రించుకొంటున్నాడు.

నాడాలు కొట్టబడుతున్న ఎద్దులా
నిస్సహాయంగా పడున్న పక్షవాత రోగి కనుగుడ్లు
బొట్లు బొట్లై ద్రవించినయ్…. అసూయతో.

ఏయ్ అటు వెళ్లకు – అంది ఓ పురటాలు
డాక్టర్ని చేయ్యాలనుకొంటున్న తన పెద్ద కొడుకుతో.

అందరూ పోతున్నారు కానీ వీడింకా పోడు – అని
ఓ రోగి భందువు గుండె తన ద్రాక్ష గుత్తుల స్వప్నాలు
నిజమయ్యేదెపుడోనని మూలుక్కుంది.

ఇద్దరికీ ఇంకా బేరం కుదిరినట్టు లేదు
మృతురాలి భంధువు జేబు బరువుగానూ,
వార్డు బాయ్ జేబు ఖాళీగాను ఉన్నాయి.

వాసన పసిగట్టిన ఓ శవాల రిక్షా వాడు,
తలుపుమూసిన వంటింట్లోకి ఎలా వెళ్లాలో తెలీని పిల్లిలా
ఎవర్ని కదపాలో తెలీక కిటికీ వద్ద తచ్చాడుతున్నాడు.

దూరంగా ఓ బైరాగి – తోలుతిత్తి ఇది తుటులు తొమ్మిది …..’
అని తత్వం గొణుగుతూ మధ్యలో దగ్గు రాగా
దగ్గరుకు మింగుతున్నాడు.

ఆసుపత్రి పక్కనే ఉన్న గబ్బిలం గదుల లాడ్జికి
ఎదురుగుండా ఉన్న మందుల షాపుకీ
గోడకానుకుని ఉన్న రౌండ్ ది క్లాక్ హొటల్ కి
ఉప్పచేపలా వడలిన దేహంతో ఖాలీ సేసాలమ్మే ముదుసలికి
ఈ రోజుతో ఓ బేరం తగ్గిపోయింది.

దూరంగా చెట్టుపై వాలిన హంస ఓ సారి నవ్వుకొని
ఎగురుకొంటూ మబ్బుల్లో కలసిపోయింది.

బొల్లోజు బాబా

One Hysterectomy … Bolloju Baba

Image Courtesy: http://www.acceptingabundance.com


Whatever reason they might offer

They deracinated the tree

That blossoms a sanguine-flower

Every month.

In the Anatomy Theatre

Of civilised man

The body of a woman

Has always been a Guinea Pig.


Whatever be the reason,

The cradle of man

Which put up with two cuts earlier

To give birth to a generation,

Now lies dead… severed forever.

In a system of medicine

Where consequences are

Not fully comprehensible

Uterus has reduced to a Test Tube

For Pills, Caesareans, IUDs, I-pills,

And now … to surrogacies.


Whatever the reason be,

Some invisible scissors have excised

The invisible organ.


The vulnerable Soul

Laments looking for a hiding place

Searching all parts of the body.

HRTs and antidepressants

Have lined up in queue to console.



This timeless, ageless corpus

Is a live hunting Mint now.

*[IUD or IUCD: Intra-Uterine Contraceptive Device (Popularly Known as Loop); HRT: Harmone Replacement Therapy]

Image Courtesy: Sahitheeyanam

Bolloju Baba

Sri Bolloju (Ahmad Ali) Baba is working as a Lecturer of Zoology in Razole, EG Dt. Andhra Pradesh, and is running his  blog http://sahitheeyanam.blogspot.in  since April 2008.


ఒక హిస్టరెక్టొమీ


కారణాలేమైనా కానీ
నెలకో రక్తపుష్పాన్ని
వృక్షాన్ని సమూలంగా

వైద్య ప్రయోగశాలలో
స్త్రీ దేహమెపుడూ ఓ గినియాపిగ్గే!

కారణాలేమైనా కానీ
రెండుకోతల్ని భరించి
ఒక తరాన్ని సృష్టించిన
మానవజాతి మొదటి ఊయల
మూడో కోతతో
మొదలు తెగి నేల కూలింది.

పర్యవసానాలు పూర్తిగా తెలీని వైద్యంలో
గర్భసంచో టెస్ట్ ట్యూబ్.
పిల్స్, సిజేరియన్లు, ఐయుడీలు,
ఐపిల్స్, ఇదిగో ఇపుడు సర్రోగసీలు.

కారణాలేమైనా కానీ
కనిపించని కత్తెరేదో
ఏ కనపడని భాగాన్ని తొలగించిందో
పెళుసుబారి, నెర్రలుతీసి
మరుగుకోసం దేహం
అంతా తిరుగుతూ రోదిస్తోంది.
హెచ్.ఆర్.టీలు, యాంటిడిప్రెస్సెంట్స్
వెంటనే వాలిపోయాయి.

జరాయురహిత దేహమిపుడో
సజీవ టంకశాల కదా!

బొల్లోజు బాబా

(విచ్చలవిడిగా జరుగుతున్న హిస్టరెక్టొమీ ఆపరేషన్లకు వ్యతిరేకంగా…… )
(Hysterectomy = గర్భసంచి తొలగింపు – HRT :hormone replacement therapy)

(Courtesy: http://sahitheeyanam.blogspot.in)

%d bloggers like this: