అనువాదలహరి

You And I – Arun Bavera

Image Courtesy: http://kvsuranussi.com/museum.jpg

.

I came to life in the dialogues you could not scribe

I gleaned responses from the words you concealed behind your silence

I continue my march from wherever you stopped.

I rear your dreams in my eyes

I lend my voice to your songs

I  drained your wounds into my griefs wetting with my blood

I filtered your grief into my tears…

All your rivers I  course them into my sea

And I precipitate all your storms into my floods

I parade all your joys  in my festivals

I display your pleasures in my laughter

I keep your boats afloat in my waters

I make your presence felt in your absence

All your horizons get incarnadine in me

All your watches shall  daybreak in me.

.

I am one 

Who jumps unto you walking you over, and

Grafted  his corp to your soul.

You are one

Who charged his heart with the verdure of the fields,

And I 

Who love the cosmic expanses.

.

Comrade!

You and I  are not different.

.

 Telugu Original: Arun Bavera

.

నువ్వు రాయలేని సంభాషణల్లో

నేను జీవం పోసుకున్నాను

నీ మౌనం వెనుక దాచుకున్న మాటల్లో

నేను స్పందనలేరుకుంటున్నాను

నువ్వాగినచోటల్లా

నేను నడుస్తునే వున్నాను

.

నీ కలల్ని

నా కళ్ళలో పెంచుతున్నాను

నీ పాటల్ని

నా గొంతుతోపాడుతున్నాను

నీ గాయాల్ని

నా బాధల్లోకి ఒంపుకున్నాను

నా రక్తంతో తడుపుతున్నాను

.

నీ శోకాన్ని

నా కన్నీళ్ళలోకి వడబోసుకున్నాను

నీ నదులన్నింటినీ

నా సముద్రంలో కలుపుకుంటున్నాను

నీలో తుఫానుల్ని

నా వరదలోకి తర్జుమా చేస్తున్నాను

నీ ఆనందాల్ని

నా ఉత్సవాల్లో ఊరేగిస్తున్నాను

నీ సంతోషాల్ని

నా నవ్వుల్లో ఆరబోస్తున్నాను

నీ పడవల్ని

నా నీటిమీద మోస్తున్నాను

నువ్వు లేని వేళల్లో

నీ ఉనికిని చాటూతున్నాను

నీ దిక్కులన్నీ

నాలో ఎర్రబడతాయి

నీ జాములన్నీ

నాలో తెల్లవారుతాయి.

.

నేను నీ మీంచి నడుచుకుంటూవచ్చి

నీ లోకి దూకుతున్న వాణ్ణి

నా దేహాన్ని

నీ దేహంతో అంటుకట్టుకున్నవాణ్ణి

నువ్వు

పంటచేల పచ్చదనం మనస్సులో నింపుకున్నవాడివి,

నేను

ఆకాశాల్ని ప్రేమిస్తున్న వాణ్ని

.

నువ్వూ నేనూ

వేరుకాదు నేస్తం…

.

తెలుగు మూలం: అరుణ్ బవేరా ( “నువ్వూ-నేనూ”  ఒక కన్నీటిచుక్కకోసం కవితా సంకలనం నుండి)

Revolution Is a Perennial Spring- Arun Bavera

.

Comrade!

Water is seeping under your words

Your papers are dampening

Your  sentences are losing their edge

Your index  is

Missing its aim.

Your fist no longer remains  air-tight.

.

You are cooling emotions down

Learning secrecy, of late.

Giving room for ‘behind-the-curtain’ dealings

Throwing blame on the weaponry

Bringing nonviolence these days

Often on to the agenda

Expressing  your skepticism

About the Philosophy.

Your seat on the dais

Is noticed vacant very frequently

Your hands no longer

Embrace the pamphlets.

Your looks no longer

Rain swords.

.

Why all of a sudden today

An umbrella opened up on your head Comrade?

Does Sun scorch you today

More than ever before?

Seems you have forgotten those mornings

When day broke on the rifle’s  barrel

You now started covering up

Your shoulders with the rug of fears

And, shunning old friendships

As easily as you would doff old clothes.

.

OK

It looks as though

You are searching for a subtle way out.

It is  now confirmed

That you can’t stand up to these struggles.

Better you vacate the post now.

We can’t hail them as heroes

Who hang up their arms

Mid way through the  war.

There

the door you opened

Is as narrow as you are.

One or two shadows

That break off from light

Might jump the fence that way.

.

So be it. No problem.

Revolution is a perennial spring.

Always

It is redolent with fresh waters here.

A galore of invitations

spring up in our path everyday.

And umpteen bodies blossom

Red each day.

.

Arun Bavera

Feb 2, 2002.

ఉద్యమం ఊటబావి

.

మిత్రుడా!

నీ మాటల క్రిందకి

నీళ్ళు చేరుతున్నాయి

నీ కాగితాలు

చెమ్మగిల్లుతున్నాయి

నీ వాక్యాలు

పదును తగ్గుతున్నాయి

నీ చూపుడువేలు గురి తప్పుతోంది

నీ పిడికిలి మధ్యలో

గాలిచొరబడుతోంది.
.
నువ్వు ఆవేశాల్ని

శీతలీకరిస్తున్నావు

నువ్వుకొత్తగా

దాపరికాలు నేర్చుకుంటున్నావు

తెరచాటు వ్యవహారాలకి

చోటిస్తున్నావు

ఆయుధాలమీద

అపవాదులు విసురుతున్నావు.
.

ఈ మధ్య పదేపదే

అహింసని ఎజెండాలోకి

లాక్కొస్తున్నావు

సిధ్ధాంతం మీద

సందేహాలు చీదరిస్తున్నావు

తరచూ వేదిక మీద

నీ కుర్చీ ఖాళీగా వుంటోంది

నీ అరచేతులు

కరపత్రాలను కౌగిలించుకోవడం లేదు

నీ చూపులు

ఖడ్గాలు వర్షించడం లేదు.

.

హఠాత్తుగా ఈ వేళ,

నీ నెత్తిమీద గొడుగు

మొలిచిందేం మిత్రుడా?

సూర్యుడీవేళ కొత్తగా

కాలుస్తున్నాడా?

తుపాకీ గొట్టం మీద

తెల్లారిన ఉదయాల్ని

మరిచిపోయావు నువ్వు

భయాల్ని భుజాల చుట్టూ

గొంగళిలా చుట్టుకుంటున్నావు

పాతస్నేహాల్ని

పాతబట్టలు విప్పుకున్నంత

తేలికగా విసర్జిస్తున్నావు.
సరే,

నువ్వు నాజూకైన

దారికోసం వెతుక్కుంటున్నట్టున్నది.

.

ఈ ఒడిదుడుకులు

నీ ఒంటికి సరిపడవని

తేలిపోయింది

యిక శిబిరం ఖాళీ చెయ్యి

యుధ్ధం మధ్యలో ఆయుధాలు దించేసిన

వారిని మేం

వీరులుగా కీర్తించలేం.

అక్కడ

నువ్వుతెరుచుకున్న ద్వారం

చాలా యిరుకైంది- నీలాగే

వెలుగునుండి తెగిపడ్డ

నీడలు ఒకటో అరో

అటు దూకేస్తాయి.

.

అయినా ఫర్వాలేదులే,

ఉద్యమం ఊటబావి

యిక్కడ

నిరంతరం కొత్తనీరు

పరిమళిస్తోనే వుంటుంది

మా మార్గం మీద

రోజూ లక్ష ఆహ్వానాలు

మొలుస్తూనే వుంటాయి

రోజూ లక్ష దేహాలు

ఎర్రగా చిగురిస్తోనే వుంటాయి.

.
అరుణ్ బవేరా

ఫిబ్రవరి 7, 2002

(ఒక కన్నీటి చుక్కకోసం- కవితా సంకలనం నుండి)

%d bloggers like this: