అనువాదలహరి

దీవులు… ఆర్చిబాల్డ్ మెక్లీష్, అమెరికను కవి

సాగర దీవుల్లోని గేలిక్ ప్రజల్లా

ముసలివాళ్ళు జీవితాల్ని వెలారుస్తారు,

సముద్రపుటొడ్డున పొలమూ, ఒక భార్యా,

కాసేపు కొడుకులనిపించుకునే పిల్లలూ;

కొంత కాలానికి భార్యా, సముద్రపుటొడ్డు పొలమూ

సముద్రపు హోరూ, దాని గురించిన ఆలోచనలూ,

పిల్లలూ … అందరూ

ఆ నీటిమీదనుండే ఎక్కడికో వెళ్ళిపోతారు.

చివరకి పెద్దకొడుకూ

ఆఖరి కూతురూ కూడా

ఆ నీటిబాటనే జీవితాన్ని వెతుక్కుంటూ

కనుమరుగైపోతారు.

కడకి ఆ ఇద్దరూ… ముసలాడూ, ముసల్దీ

మిగుల్తారు ఆ సాగర ద్వీపం మీద.

ముసలివాళ్ళు మాటాడుకునేట్టుగానే మాటాడుకుంటూ

తలూపుకుంటూ, నవ్వుకుంటూ ఉంటారు.

వాళ్ళబ్బాయిలగురించీ, వాళ్ళనవ్వులగురించీ ఆలోచిస్తారు.

ఆమె గట్టిగా అరిచి పిలుస్తుంది గాని వాళ్ళని కాదు.

“ఆమెకి పిల్లల్ని గుర్తుచేసుకునేకంటే

పెంచుకుందికి ఒక పిల్లి ఉంటే బాగుణ్ణ”నిపిస్తుంది.

మనిషి చాలా కాలం బ్రతకొచ్చు

అప్పటికి మగపిల్లలూ, ఆడపిల్లలూ

సముద్రాలు దాటుకుని వెళ్ళిపోతారు

భార్య నీళ్ళవంక అలా చూస్తూ కూర్చుంటుంది.

.

ఆర్చిబాల్డ్ మెక్లీష్

(May 7, 1892 – April 20, 1982)

అమెరికను కవి

.

.

Hebrides 

Old men live in a life

As the Gaels in those ocean islands,

A croft by the sea and a wife

And sons for a while;

Afterward wife and croft

And the sound of the sea and the thought of it,

Children and all gone off

Over the water;

Even the eldest son,

Even the youngest daughter,

All of them vanished and gone

By the way of the water.

A man and his wife, those two,

Left on the ocean island:

They talk as the old will do

And they nod and they smile.

But they think of their sons, how they laughed,

And she calls but it’s not for them-

“she’d rather a kitten to have

Than a child to remember.”

You can live too long in life

Where the sons go off and the daughter

Off over the sea and the wife

Watches the water.

.

Archibald  Macleish

(May 7, 1892 – April 20, 1982)

American Poet

Poem Courtesy:

Archibald Macleish

Collected Poems 1917- 1982 pages 18-19

మండువేసవిలో ఒక సూర్యోదయం… ఆర్చిబాల్డ్ మెక్లీష్, అమెరికను కవి

ఓ ఆకాశమా! విపుల వైశ్వానర స్వరూపమా! విను!

బ్రహ్మాండమైన సూర్యగోళపు గర్జనలు వినిపించకపోవచ్చు నేమో

గానీ, అవి వినలేనంత భీకర శబ్దాలు; వెలుగునే వేడెక్కించగలవవి.

ఓ మహానుభావా! సూర్యుడా! మా ఆత్మలని వెలిగించు, కోరికలు రగిలించు…

మా ఆత్మలకి ప్రేరణనివ్వు! మేము ఈ చీకటిని

చాలా కాలమై ప్రేమిస్తున్నాం. ఈ చీకటికి చితి రగిలించి,

వెలుగుని మరింత ప్రజ్వలనం చెయ్యి. ఎంతగా అంటే

ఆ వేడిలో నిస్తేజమైన ఈ రోజులు రగిలి, ఆ సెగలలో

సుషుప్తిలో మునిగి సగం నిర్జీవమైన మా మనసులు

తిరిగి జ్వలించి నిప్పుకణికల్లా కణకణ మండాలి.

.

ఆర్చిబాల్డ్ మెక్లీష్

(May 7, 1892 – April 20, 1982)

American Poet.

 

.

Midsummer Dawn

Listen! The sky! Vast conflagration!

Inaudible huge roaring of the sun

Too loud to hear, that sets the light on fire!

Kindle our souls, great sun, and our desire—

Kindle our souls! We’ve loved the night

Too long now. Set the dark alight,

The light ablaze, the blaze

To raging through the reek of these dim days

Until our souls,

Half-rotted into selves, burn clean as coals!

.

Archibald MacLeish

(May 7, 1892 – April 20, 1982)

American Poet.

(From Collected Poems 1917-1982)

Poem Courtesy:

https://books.google.co.in/books?id=KI0ESFOvi5QC&printsec=frontcover&source=gbs_ge_summary_r&cad=0#v=onepage&q&f=true

 

పచ్చికమీద మేనువాల్చినపుడు… ఆర్చిబాల్డ్ మెక్లీష్, అమెరికను కవి

ఈ మధ్య నాకు ఇట్టే నిద్ర వచ్చేస్తోంది…
ఓ మధ్యాహ్నం ఇలాగే నిద్రలోకి జారుకున్నాను
మంచి ఎండలో, హమ్మింగ బర్డ్ చెట్ల నీడన …
కానీ, వెంటనే తెలివి వచ్చేసింది.


చాలా త్వరగానూ, వణుకుతూనూ, మేలుకున్నాను. 
కళ్లమీద సూర్యుడి తీవ్రతకీ, ఎండ వేడికీ.
కలలో నే పడుక్కున్న చోట అంతా చీకటిగా ఉండేది.
రేపు నేను సమాధిలో పడుకోబోయే చోటూ చీకటే.


ఆర్చిబాల్డ్ మెక్లీష్
(May 7, 1892 – April 20, 1982) 
అమెరికను కవి.

Dozing on the Lawn
I fall asleep these days too easily—
Doze off of an afternoon.
In the warm sun by the humming trees—
But I wake soon:

Wake too soon and wake afraid
Of the blinding sun, of the blazing sky.
It was dark in the dream where I was laid:
It is dark in the earth where I will lie.
.
Archibald MacLeish

(May 7, 1892 – April 20, 1982)

3 times Pulitzer Prize winner

కవన కళ … ఆర్చిబాల్డ్ మెక్లీష్, అమెరికను కవి

 అరచేతిలోని గుండ్రని పండులా
కవిత మౌనంగా ఉండాలి.

బొటనవేలికి వేలాడుతున్న పతకాల్లా కనిపించాలి,
మాటాడకూడదు.

నాచు పట్టి, అరిగిపోయిన కిటికీగట్టు
నాపరాయి పలకలా నిశ్శబ్దంగా ఉండాలి.

ఎగురుతున్న పక్షులగుంపులా
కవిత మాటలకందకుండా ఉండాలి

*

చందమామ ఆకాశానికి ఎగబాకుతున్నట్టు
కవిత కాలాతీతంగా ఉండాలి.

విడిచిపెడుతున్నపుడు, రాతిరిలో చిక్కుబడ్ద చెట్ల
కొమ్మల్ని చంద్రుడు ఒకటొకటిగా వీడినట్టు వీడాలి

పూర్తయిన తర్వాత, హేమంతపు చంద్రుడు
విడిచిపెట్టే ఒక్కొక్క జ్ఞాపకంలా వదలాలి.

చందమామ ఆకాశానికి ఎగబాకుతున్నట్టు
కవిత కాలాతీతంగా ఉండాలి.

*

కవిత సత్యానికి దగ్గరగా ఉండాలి
సత్యం కాకూడదు.

బాధాతప్తమైన దాని చరిత్రకి…
అది ఒక వాకిలి, ఒక చల్లని వీవన కావాలి.

ప్రేమకి సంకేతమైనపుడు 
వాలిన పరకల్లా, సంద్రం మీది వెలుగుల్లా ఉండాలి

కవిత ఏ సందేశమూ ఇవ్వనక్కరలేదు,
దానికదిగా ఉండాలి.
.
ఆర్చిబాల్డ్ మెక్లీష్
(May 7, 1892 – April 20, 1982)
అమెరికను కవి

Ars Poetica

 A poem should be palpable and mute

 As a globed fruit

 Dumb

 As old medallions to the thumb

 Silent as the sleeve-worn stone

 Of casement ledges where the moss has grown –

 A poem should be wordless

 As the flight of birds

*

 A poem should be motionless in time

 As the moon climbs

 Leaving, as the moon releases

 Twig by twig the night-entangled trees,

 Leaving, as the moon behind the winter leaves,

 Memory by memory the mind –

 A poem should be motionless in time

 As the moon climbs

*

 A poem should be equal to:

 Not true

 For all the history of grief

 An empty doorway and a maple leaf

 For love

 The leaning grasses and two lights above the sea –

 A poem should not mean

 But be

.

Archibald MacLeish

May 7, 1892 – April 20, 1982)

American Poet

Poem Courtesy:

http://wonderingminstrels.blogspot.in/1999/08/ars-poetica-archibald-macleish.html

కవితా చాతురి … ఆర్చిబాల్డ్ మేక్ లీష్, అమెరికను కవి

ఒక గుండ్రని పండులా,
కవిత స్పర్శకి తెలిసి మౌనంగా ఉండాలి

ఎప్పటివో పాతపతకాలు
బొటనవేలితో మాటాడినట్టు మూగగా మాటాడాలి

నాచుపట్టిన కిటికీపక్క నాపరాయిపలకలు
భుజాలరాపిడికి  అరిగినట్టు చప్పుడుచెయ్యకుండా అరిగిపోవాలి

ఎగురుతున్న పక్షుల్లా
కవిత భాషాతీతంగా ఉండాలి

నెమ్మదిగా నింగినెక్కుతున్న చంద్రుడిలా
కాలానికి తెలియకుండా అది కదలాలి

చీకటికి చిక్కుపడ్డ చెట్లు విస్తరిస్తున్న వెన్నెలలో
ఒకటొకటిగా కొమ్మలు కనిపించినట్టు, అర్థమవాలి

శీతకాలపు చెట్ల ఆకుల వెనక కదిలే చంద్రుడిలా
ఒక్కొక్క జ్ఞాపకపు పొరా విడిచిపెట్టాలి

నెమ్మదిగా నింగినెక్కుతున్న చంద్రుడిలా
కాలానికి తెలియకుండా అది కదలాలి

కవిత సత్యంతో సమానమవాలి తప్ప
సత్యమే కాకూడదు.

ఎందుకంటే దుఃఖ చరిత్ర అంతా
ఖాళీ ద్వారాలూ, ప్రేమ ప్రతీకలే

ప్రేమకోసమే అయితే
ఒదుగుతున్న గడ్డిపోచలూ, సముద్రానికావల రెండు దీపాల్లా ఉండాలి

కవిత ఊహించుకో కూడదు
దానికి అస్తిత్వం ఉండాలి.

.

ఆర్చిబాల్డ్ మేక్ లీష్

May 7, 1892 – April 20, 1982

అమెరికను కవి

.

Archibald MacLeish

.

Ars Poetica (Art of Poetry)

 

.

 

A poem should be palpable and mute

As a globed fruit

 

Dumb

As old medallions to the thumb

 

Silent as the sleeve-worn stone

Of casement ledges where the moss has grown –

 

A poem should be wordless

As the flight of birds

 

A poem should be motionless in time

As the moon climbs

 

Leaving, as the moon releases

Twig by twig the night-entangled trees,

 

Leaving, as the moon behind the winter leaves,

Memory by memory the mind –

 

A poem should be motionless in time

As the moon climbs

 

A poem should be equal to:

Not true

 

For all the history of grief

An empty doorway and a maple leaf

 

For love

The leaning grasses and two lights above the sea –

 

A poem should not mean

But be

.

 

Archibald MacLeish

May 7, 1892 – April 20, 1982

American Poet

 

%d bloggers like this: