అనువాదలహరి

భవిష్యవాణి …ఆర్థర్ డేవిసన్ ఫికే, అమెరికను కవి

ఒక వేసవి సాయంవేళ పచ్చికమీద మేను వాల్చేను.
పసిడిచాయల జుత్తుగల అందమైన పాప అటుగా వచ్చి,
నన్నొకసారి పరికించి, దాటిపోడానికి ఇష్టంలేక
వదలని సందేహాలు కళ్ళలో తొంగిచూస్తుండగా

నిలబడి, సంకోచిస్తూనే నా ముందుకు వచ్చి
(ఓహ్! ఆమె తలచుట్టూ ఎంత లేత బంగరు పరివేషమో!)
నా భుజం మీదనుండి తొంగిచూస్తూ అడిగింది:
“మీరు చదువుతున్నదేమిటి?” అని.

“నే నొక ప్రాచీన కవి కవిత్వం చదువుతున్నాను,
తన జీవితకాలమంతా అతను తన కవిత్వంకంటే
అందమైన ఈ పుడమి సౌందర్యాన్నీ
ఈ సెలయేళ్ళనీ, పువ్వుల్నీ, నక్షత్రాల్నీ గానంచేసేడు.

“నేనిపుడు అతన్నెందుకు చదువుతున్నానంటే
ఇంతసుందరమైన విషయాలని మనుషులు మరిచిపోతారుగనుక;
అతనికీ నాకూ పొర్లి ప్రవహించే వాగులన్నా
అరుణోదయాలన్నా, తేనెటీగలూ, రెక్కల రెపరెపలన్నా ఇష్టం. “

కళ్లలో నవ్వుతో, ఆమె నావంక చూసి,
నా మోకాళ్ళపై తనచేతులుంచి ఇలా అంది:
“ఇవన్నీ పుస్తకాల్లో చదవడం చిత్రంగా ఉంది.
నన్నడిగితే ఇవన్నీ చెప్పేదాన్ని గదా!”
.
ఆర్థర్ డేవిసన్ ఫికే
(10 Nov 1883 – 30 Nov 1945)
అమెరికను కవి, నాటకకర్త.

.

.

The Oracle

.

I lay upon the summer grass.

A gold-haired, sunny child came by,

And looked at me, as loath to pass,

With questions in her lingering eye.

She stopped and wavered, then drew near,

(Ah!the pale gold around her head!)

And over my shoulder stopped to peer.

“Why do you read/” she asked.

“I read a poet of old-time,

Who sang through all his living hours –

Beauty of earth,  the streams, the flowers –

And stars, more lovely than his rhyme.

“And now I read him, since men go,

Forgetful of these sweetest things;

Since he and I love brooks that flow,

And dawns, and bees, and flash of Wings!”

She stared at me with a laughing look,

Then clasped her hands upon my knees:

‘How strange to read it in a book!

I could have told you all of these!”

.

Arthur Davison Ficke  

(November 10, 1883 – November 30, 1945)

American poet, Playwright and expert of Japanese art.

మృత్యువు కనికరిస్తే … సారా టీజ్డేల్, అమెరికను కవయిత్రి

మృత్యువు కనికరించి, మళ్ళీ ప్రాణం పోసుకోకపోతే
ఏదో ఒక పరిమళభరితమైన నిశీధిని మనిద్దరం భూమిమీదకి దిగి
ఈ రహదారి వంపులన్నీ తిరిగి ఈ సముద్రతీరం చేరుకుంటాం;
ఈ శ్వేతసౌగంధిక కుసుమాలనే మరొకమారు ఆఘ్రాణిస్తాం.

ఏ చీకటిరాత్రిలోనో, తరంగశృతులతో మారుమోగే ఈ తీరాలకి
అనవరతం లీలగా వినిపించే ఈ కడలి ఘోష వినడానికి వస్తాం;
ఎటుచూచినా సన్నగా జాలువారే చుక్కలకాంతిలో ఒక గంట గడిపి
ఆనందంతో పరవశిస్తాం. మనకేమిటి? మృతులు స్వతంత్రులుగదా!
.
సారా టీజ్డేల్
(August 8, 1884 – January 29, 1933)
అమెరికను కవయిత్రి

.

.

If Death Is Kind

Perhaps if Death is kind, and there can be returning,

We will come back to earth some fragrant night,

And take these lanes to find the sea, and bending

Breathe the same honeysuckle, low and white.

We will come down at night to these resounding beaches

And the long gentle thunder of the sea,

Here for a single hour in the wide starlight

We shall be happy, for the dead are free.

.

Sara Teasdale

(August 8, 1884 – January 29, 1933)

American Poet

పొద్దుపొడుపు వేళ… డొరతీ పార్కర్, అమెరికను కవయిత్రి

కొందరు మగాళ్ళు,
ఒక పుస్తకాల షాపుని
దాటి పోలేరు.
(ఓ ఇల్లాలా, మనసు రాయి చేసుకో, జీవితకాలం నిరీక్షించు)

కొందరు మగాళ్ళు
చెత్త ఆటలు
ఆడకుండా ఉండలేరు.
(“ఏదీ చీకటిపడే వేళకు రానూ?” అన్నాడు, అప్పుడే సూర్యోదయం కావస్తోంది)

కొందరు మగాళ్ళు
పానశాలను
దాటి రాలేరు.
(నిరీక్షించు, ఎదురుచూడు… చివరకు అదే మిగులుతుంది)

కొందరు మగాళ్ళు
అందమైన స్త్రీని
దాటి పోలేరు.
(భగవంతుడా! అలాంటి వాళ్ళని నాదగ్గరకు పంపకు)

కొందరు మగాళ్ళు
గాల్ఫ్ మైదానం
దాటి రాలేరు.
(పుస్తకం చదువు, కుట్టు కుట్టుకో…  వస్తే ఒక కునుకు తియ్యి)

కొందరు మగాళ్ళు
బట్టలకొట్టు
దాటి రాలేరు.
(నీ జీవితమంతా ఎవరో ఒక మగాడికోసం ఎదురుచూడ్డంతో సరిపోతుంది)
.
డొరతీ పార్కర్
22 August 1893 – 6 June 1967
అమెరికను కవయిత్రి

.

Image Courtesy: http://upload.wikimedia.org

.

Chant For Dark Hours

Some men, some men

Cannot pass a

Book shop.

(Lady, make your mind up, and wait your life away.)

Some men, some men

Cannot pass a

Crap game.

(He said he’d come at moonrise, and here’s another day!)

Some men, some men

Cannot pass a

Bar-room.

(Wait about, and hang about, and that’s the way it goes.)

Some men, some men

Cannot pass a

Woman.

(Heaven never send me another one of those!)

Some men, some men

Cannot pass a

Golf course.

(Read a book, and sew a seam, and slumber if you can.)

Some men, some men

Cannot pass a

Haberdasher’s.

(All your life you wait around for some damn man!)

.

Dorothy Parker

22 August 1893 – 6 June 1967

American

కల… ఎడ్నా సెయింట్ విన్సెంట్ మిలే, అమెరికను కవయిత్రి

ప్రియతమా! నా రోదనకి విలువ లేదు
నువ్వు నవ్వితే, నేను పట్టించుకోను.
అలా ఆలోచించడం నా తెలివితక్కువలా కనిపించవచ్చు
కానీ, నువ్వక్కడ ఉన్నావన్న భావన ఎంతో బాగుంటుంది.

ప్రియతమా! నిద్రలో నేను మేలుకున్నట్టు కలగన్నాను…
భయపెట్టే,తెల్లని వెన్నెల అలా నేలమీద
పాకురుతూ వచ్చింది…ఎక్కడో, ఏ మూలనో
కిటికీ ఓరగా ఉంది… అది కిర్రు మంది.

చిత్రం! గాలికి కొట్టుకుందేమో అనుకుందికి గాలే లేదు!
నాకు చాలా భయమేసింది. నీకోసం చూశాను.
నీ అనునయంకోసం చెయ్యి చాచేను…
కానీ నువ్వెళ్ళిపోయావు. చల్లగా, మంచుముద్దలా

నా చేతికింద వెన్నెల తగులుతోంది.
ప్రియా! నువ్వు నవ్వినా నేను పట్టించుకోను.
నే నిపుడు ఏడ్చినా ప్రయోజనం లేదు.
కానీ, నువ్వక్కడ ఉన్నావన్న భావన ఎంతో బాగుంటుంది.
.

ఎడ్నా సెయింట్ విన్సెంట్ మిలే

(February 22, 1892 – October 19, 1950)

అమెరికను

 

.

The Dream

Love, if I weep it will not matter,

And if you laugh I shall not care;

Foolish am I to think about it,

But it is good to feel you there.

Love, in my sleep I dreamed of waking–

White and awful the moonlight reached

Over the floor, and somewhere, somewhere,

There was a shutter loose–it screeched!

Swung in the wind–and no wind blowing!

I was afraid, and turned to you,

Put out my hand to you for comfort–

And you were gone! Cold, cold as dew,

Under my hand the moonlight lay!

Love, if you laugh I shall not care,

But if I weep it will not matter–

Ah, it is good to feel you there!

.

Edna St. Vincent Millay

American

(February 22, 1892 – October 19, 1950)

Poem Courtesy: http://www.blackcatpoems.com/m/the_dream.html

అహః ప్రవాహం … కేథరీన్ టఫెరీలో అమెరికను

మూడు గంటలు, ఆమె నే నెరిగిన గది
ఒక్కొక్కటీ మారుతూ తుడవడం గమనిస్తాను
మగతనిద్రలోనే కళ్ళముందు ఏవో బొమ్మలు
కదలాడుతుంటే, ఆ చీపురు చప్పుడు వింటాను.

అది ఆకుల గలలా ఉంటుంది
కాగితాల రెపరెపలా ఉంటుంది
జాచినచేతులతో చెల్లాచెదరుచేసే మంచులానూ;
మూలన కుంపటి పేట్టే నిట్టూర్పు వినిపిస్తుంది

దానితో పాటే ఆమె నిట్టూర్పూ వినిపిస్తుంది
ఆమె చేతిలోని అడక లయాన్వితంగా నడుపుతూనే.
అది నన్ను ఈ నేలమీంచి, ఈ ద్వారంలోంచి
ఆలా సముద్రం మీదకి నడుపుకుంటూ పోతోంది.
.

కేథరీన్ టఫెరీలో

జననం 1969

అమెరికను

Catherine Tufariello
Image Courtesy:
http://www.ablemuse.com/v14/featured-interview/catherine-tufariello

.

Moving Day

Three, I watch her sweep

Each changed, familiar room,

And listen as the broom

Draws shadows out of sleep,

Its song the whisper of leaves

Rustling in papery swarms,

Of snow on my sweeping arms.

Below, the furnace heaves

A sigh and so does she,

Still plying the rhythmic oar

That rows us over the floor,

Through the door, out to sea.

Catherine Tufariello

Born 1969

American

Poem Courtesy:

http://www.poemtree.com/poems/MovingDay.htm 

http://www.poemtree.com/poems/MovingDay.htm

చిన్న ఓడ … ఏలన్ సల్లివాన్, అమెరికను

సొగసైన తీరానికి వీడ్కోలు చెప్పి, చుక్కాని నిలకడజేసి జోరుగా
తెప్ప వెళుతుంటే, అందులో అటూ ఇటూ తిరగడం ఇష్టంగా ఉండేది.
తక్కిన ఓడసరంగులకు హుషారుగా చెయ్యి ఊపుతుండే వాడిని.
అన్నిటిలోకీ నాది ఎప్పుడూ వేగంగా పోయేదని గర్వించే వాడిని.

దాని పక్కలని చిన్నచిన్న అలలు తడుతూ పాడే జోలపాటలు
వినడానికి అనువుగా “చుక్కలబల్ల” దగ్గర ఒదిగి పడుకోడం ఇష్టం;
పెను గాలికో, వడి అలలకో అది దిశమారుతున్నప్పుడు
వాడ కిటికీల్లోంచి చూడడం, సముద్రకాకుల అరుపులు వినడం ఇష్టం.

అన్ని ఖర్చులూ భరించుకుని, మిత్రుల్ని తీసుకుపోయే దక్షిణాదిలోని
ఏ విలాసవంతమైన తీరంలో నిలబెట్టడమన్నా ఇష్టంగా ఉండేది.
తెగిపోయిన బెల్టూ, విరిగిపోయిన ప్రొపెల్లరు బ్లేడు వంటి
విడిభాగాలకోసం ఎదురుచూడడమూ సరదాగానే ఉండేది.

కానీ ఇప్పుడు మరొకరిసేవకుడు దాని త్రికోణపు తెరచాపనెగరేస్తున్నాడు 
బాగా సంపదగలిగిన ఓడ కేప్టెన్ దాన్ని సముద్రంలోకి తీసుకుపోతున్నాడు
మాటలు తియ్యగా పలకినంత సుళువుగా ఋణదాత దగ్గరనుండి డబ్బులు
రాలవన్న నిజం గ్రహించలేనందుకు ప్రతిఫలం అనుభవిస్తున్నాను.

అయితేనేం, నాలుగు అంచుల తెరచాపతో ఒక మోస్తరు ఆ చక్కని పడవని
యువకుడిగా ఎంత నేర్పుగా, తనివితో నడపాలో అలా నడిపాను.
దురదృష్టవశాత్తూ ఉన్నదానితో సంతృప్తి పడలేకపోయాను. అందుకే 
 ఇప్పుడు అందమైన నా పడవ నను విడిచిపోతుంటే ఊరికే చూస్తున్నాను.
.
ఏలన్ సల్లివాన్

(1948 – 9 July, 2010)

అమెరికను కవి

.

.

Catamaran

.

I loved to lounge between her racy prows

While auto helming off a ritzy coast.

I waved grandly at other sailors’ scows.

The fastest cat afloat, I used to boast.

I loved snuggling in her starboard stern

As lullabies of wavelets lapped her hulls

And peeping out her portholes at the turn

Of wind or tide, the calls of morning gulls.

I loved mooring her near a posh resort

For friends flown south with all expenses paid.

I even loved waiting for parts in port—

A broken belt or thrown propeller blade.

Now someone else’s mate unfurls her jib;

A solvent skipper steers her out to sea,

Comeuppance for a debtor far too glib

Before his cash flow proved illusory.

I gave my love more wisely as a lad—

A modest little skiff with gaff-rigged sail—

But I was not content with what I had

So now I watch my pretty cat turn tail.

.

Alan Sullivan

(1948 – 9 July, 2010)

American

Poem courtesy:

http://www.poemtree.com/poems/Catamaran.htm

మనిషికి యంత్రాల నివాళి… ఎలీషియా స్టాలింగ్స్, అమెరికను కవయిత్రి

ఆ మొరటుచేతుల వెచ్చదనాన్నిపుడు కోల్పోయాం,

వాళ్ళ వేళ్లకంటుకున్న చముర్లూ, దులపడానికి

ప్రయత్నించినపుడు రేగొట్టిన దుమ్మూ, మనల్ని

నిందిస్తూ తిట్టే బండబూతులూ లేవిపుడు.

మనం చెడిపోయినపుడు కుక్కల్ని తన్నినట్లు కాళ్ళతో తన్నేవాళ్ళు,

అయినా మనం ఎన్నడూ మూలగలేదు. పళ్ళు బిగించి ఓర్చుకున్నాం.

అటువంటు వాడి వేడి తిట్లు తినడం, మనల్ని కుక్కల్లా

చూడడమే ఒక పెద్ద సమ్మానంగా భావించుకున్నాం.

మనం అర్థాంతరంగా ఆగినపుడు వాళ్లు మనల్ని బ్రతిమాలుతూ,

ఇష్టంలేని ప్రియురాలిని ప్రార్థించినట్టు గొంతుక బొంగురుపోయేలా

“రా! ఈ ఒక్కసారికీ ఎలాగైనా పనిచెయ్,” అని అభ్యర్థించిన తీరూ,

వాళ్ళు మాటాడినప్పుడు వెలువడిన ఊపిరుల నులివెచ్చదనం ఎంతబాగుండేవని!

వాళ్లు ఇంతలోనే అదృశ్యమైపోతారని ఎవరు కలగన్నారు?

మనకిప్పుడూ అన్ని పనులూ బంద్; ఎంత బాగుండెదని మన పని,

ఏ పనీ చెయ్యకుండా,, ఏ తిరుగుళ్ళూ లేకుండ పువ్వుల్లా వాడిపోవడం కాదు,

సిగ్గుమాలిన డాండిలియన్లలా పచ్చికనిండా తెగబలియడమూ కాదు.

ఇప్పుడు గాలి నిశ్శబ్దంగా వీస్తోంది పొగడ్తలూ తెగడ్తలూ లేక

మోసగించబడి, నరకంలాంటి ఈ వాతావరణం పాలబడి,

శాశ్వతంగా మన ఖర్మానికి మనం విడిచిపెట్టబడి

అవసానదశలో ఎణ్డకి ఎండి తుప్పుపట్టిపోతాము.

.

ఎలీషియా స్టాలింగ్స్

జననం 2 జులై 1969

అమెరికను కవయిత్రి

  .

The Machines Mourn the Passing of People

 .

We miss the warmth of their clumsy hands,

The oil of their fingers, the cleansing of use

That warded off dust, and the warm abuse

Lavished upon us as reprimands.

We were kicked like dogs when we were broken,

But we did not whimper.  We gritted our cogs—

An honor it was to be treated as dogs,

To incur such warm words roughly spoken,

The way that they pleaded with us if we balked—

“Come on, come on” in a hoarse whisper

As they would urge a reluctant lover—

The feel of their warm breath when they talked!

How could we guess they would ever be gone?

We are shorn now of tasks, and the lovely work—

Not toiling, not spinning—like lilies that shirk—

Like the brash dandelions that savage the lawn.

The air now is silent of curses or praise.

Jilted, abandoned to hells of what weather,

Left to our own devices forever,

We watch the sun rust at the end of its days.

.

Alicia E. Stallings

Born 2 July 1969

American

http://www.poemtree.com/poems/MachinesMourn.htm

అదృశ్య నేత్రం …జాన్ ష్రైబర్, అమెరికను కవి

అదృశ్యమైన నురుగును ఎవరు సృష్టించగలరు;

లేదా పొర్లిన ఇసుకను చూసీ, వీచిన పిల్లతెమ్మెరనుండీ

అప్పుడే ఇంకిన కెరటపుజాడ ఎవరూహించగలరు?

కంటికి చిక్కి, కనుమరుగై, ఇంకా అక్కడ ఆవిష్కారమౌతూనే ఉంటుంది.

.

జాన్ ష్రైబర్

జననం 1941

అమెరికను కవి, అనువాదకుడు, సాహిత్య విమర్శకుడు  .

 

.

Camera Obscura

.

Who can retrieve from fallen spray

or guess from altered sand or air

the wave just past, caught in the eye—

vanished but still unfurling there?

.

(From Three Epigrams)

Jan Schreiber

Born 1941

American Poet, Translator and Literary critic

Poem courtesy:

http://www.poemtree.com/poems/Peanuts.htm

మరుపు… కెరొలీన్ రఫేల్, అమెరికను కవయిత్రి

ప్రారంభంలో తేడా చాలా చిన్నగా ఉండేది… తాళం ఎక్కడో పెట్టేయడమో,
ఎంతో స్నేహపూర్వకంగా ఉండి, వాళ్లని పలకరించాలనుకున్నప్పుడు
కొత్తగా పక్కింట్లో చేరినవాళ్ల పేరు మరిచిపోవడమో;
బాగా తెలిసిన ప్రదేశమే, తెల్లారేసరికల్లా
ఎవరో మాయచేసినట్టు బొత్తిగా కొత్తప్రదేశమైపోయేది…
“ఫ్రాన్స్ లో చాలా పేరుపడ్ద గొప్ప కెఫే ఉంది (లేక గ్రీసులోనా?)
మనం కోరింత్ లో కదూ కబుర్లుచెప్పుకుంటూ మద్యం సేవించింది (లేక నైస్ లోనా?)..”
“అప్పుడే మరిచిపోయావా? అది నార్మండీ.”
అలా ఇద్దరం ఒకరి పొరపాట్లు ఒకరు క్షమించేసుకుంటాం
జ్ఞాపకాలూ కలగా పులగమై, ఒక ప్రముఖుని పద్యాన్ని
మరొకరికి అంటగట్టి ఒక్కోసారి కోపం తెచ్చుకుంటూండడమూ,
ఒకరినొకరు ఎకసెక్కాలాడుకుంటూ ఆనందించడమూ జరుగుతూంటుంది.
చివరకి ఒకసారి స్టాంపు కోసం వెతుకుతుంటే ఉత్సాహాన్ని నీరుగారుస్తూ
ఎప్పుడో పోస్టుచెయ్యకుండా ఉంచేసిన ఉత్తరం పర్సులో కనిపిస్తుంది.
.
కెరొలీన్ రఫేల్

అమెరికను కవయిత్రి

.

Forgetting

At first the gaps are small:  a mislaid key,

The name of the new neighbor, whose friendly face

Invites address; then some familiar place,

Its landscape changed by twilight’s sorcery

Into an alien facsimile.

“That sweet café in France (or was it Greece?)

Where we sipped wine from Corinth (maybe Nice) . . . .”

“Don’t you remember?  It was Normandy.”

So we both tolerate each other’s slips,

Indulge the mangled punch line and the flare

Of irritation at misquoted verse,

Amuse ourselves with calculated quips—

Till I look for a stamp, and, in despair,

I find an unmailed letter in my purse.

.

Carolyn Raphael

American

6 Longview Place

Great Neck, NY 11021

craphael429@gmail.com

Poem Courtesy:

http://www.poemtree.com/poems/Forgetting.htm

గీగీస్ అంటే గుర్రాలు… రిచర్డ్ మూర్, అమెరికను కవి

అప్పుడే కొత్తగా మాటలు పలకడం వస్తున్న చిన్న పిల్లల మానసిక స్థితిమీద రాసిన ఒక చక్కని కవిత

.

గీగీస్ అంటే గుఱ్ఱాలు; నల్లగా కనిపించే మలానికి
ఆమెవాడే మాట తా-తా. ఒకసారి పొదల్లోని గడ్డీ గాదంగుండా
తప్పటడుగులు వేసుకుంటూ, ఎండిపోయిన తోలులా ఉన్న
ఒక పెద్ద గుఱ్ఱపు పెంటకుప్పని చూశాము;
దీ? (అదేమిటీ?) అని అడిగింది. అప్పటివరకు ఆమె నోట
మేము అర్థంలేని మాటలేవిన్నాము; ఒక్కసారి నాకు జ్ఞానోదయమై
ఆమె అంటున్న మాటలని వరసగా పేర్చడానికి ప్రయత్నించాను
కనీసం ఒకసారైనా దాని ఫలితం ఎలా ఉంటుందో సాహసించలేదు:
మా పాప అక్కడ నిలబడింది, నిశ్శబ్దంగా, కళ్ళు విప్పార్చి, ఏమిటా అని చూస్తూ,
ఆమెకి నేనేదో మెరుస్తున్న నాణెం ఇచ్చినట్టు సంబరపడిపోతూ
గీగీ… తాతా గీగీ…తాతా … అంటూ చప్పట్లుకొడుతూ అరుస్తోంది.
ఆమెని ఆవరించి ఉన్న ఒక పెద్ద బలమైన పొర పగిలిపోయినట్టు
ఆమె ఎంతలా కేరింతలుకొట్టిందంటే అన్ని కొండలూ బదులుపలికేయి
మా చుట్టూ పరుచుకున్న ఈ చీకటికొండలన్నీ ప్రతిధ్వనించేయి.
.

రిచర్డ్ మూర్

(February 26, 1920 – March 25, 2015)

అమెరికను కవి

.

.

Gee-Gees Were Horses …

Gee-gees were horses, ta-ta her first word

for her dark faeces, when through hay and heather

toddling, we stopped to see, as dry as leather,

a heap of lumps, a hummock of horse turd;

and, Da? she questioned, who had only heard

meaningless names till then—when like a feather

a thought struck and I put her words together,

not once daring to hope for what occurred:

she stood there, silent, puzzled, open-eyed,

as if I’d handed her some shiny token,

then, Gee-gee ta-ta . . . gee-gee ta-ta! cried,

as if a shell surrounding her had broken,

and shouted still, till all the hills replied—

till the dark hills surrounding us had spoken.

Richard Moore

(February 26, 1920 – March 25, 2015)

American Poet

http://www.poemtree.com/poems/GeeGeesWereHorses.htm

 

%d bloggers like this: