అనువాదలహరి

శ్రామికుడు… విలియం డేవిస్ గేలహార్, అమెరికను కవి

ఊఁ , తలెత్తుకు నిటారుగా నిలబడు! నువ్వు
నీ దేవునికి ప్రతిరూపానివి! అంతకంటే ఏంకావాలి?
దైనందిన జీవన సంఘర్షణలో మొక్కవోకుండా
నిలబడే గుండెధైర్యమూ, ఎవరికీ తీసిపోని
నిర్మల, దయార్ద్రహృదయమూ నీకున్నాయి!

ఏం చెప్పను? ఈ మానవసమూహంలో తిరుగాడే
అందరిలాగే నువ్వూ నిజాయితీ పరుడివే;
ఏ మహత్తర ప్రణాళికతో సృష్టికి పొద్దుపొడిచిందో
ఆ లక్ష్యసాధనలో ఈ ప్రాణికోటిలో ప్రతిఒక్కరిలా
నువ్వూ అందులో భాగస్వామివే.

నీకు శత్రువు ఎవరు? ఉన్నత పదవిలో
ఉన్నవాడా? ధనవంతులలో అగ్రగణ్యుడా?
లేక నీ వంక కన్నెత్తైనా చూడకుండా
గర్వంగా అడుగులేసుకుంటూ
నిర్లక్ష్యంగా పోయే గొప్పమనిషా?

అయినా, నీకు నువ్వు నిజాయితీగా ఉన్నంతసేపూ
ఆ గర్విష్ఠి నిర్లక్ష్యం నిన్నేం చేస్తుంది?
నువ్వు దాన్నొక పక్షి ఈకలానో,
పెనుగాలికి చెట్టునుండి రాలిపడే పండుటాకులానో
ప్రక్కకి తీసిపారెయ్యవచ్చు.

వద్దు: అణచుకోలేని ఆవేశాలూ, నీచమైన కోరికలూ
అమూల్యమైన ఆత్మగౌరవాన్ని కోల్పోవడమూ వద్దు,
వారి స్థాయిని అందుకోవాలని నిరంతరం
గుండెని రగిల్చే కోరికలని
నియంత్రించకపొతే ప్రమాదం.

ఇవి నీ శత్రువులన్నిటిలోకీ అధమాధమం:
అవి నీ వ్యక్తిత్వాన్ని ఎదగనీకుండా బంధిస్తాయి;
నీ శ్రమా, నీ జీవితం శాపగ్రస్తమౌతాయి.
ఓ శ్రామికుడా! తలెత్తుకు నిలబడు. ఆ శృంఖలాలనుండి
బయటపడు, ఆ బాధల్ని అధిగమించు.

నీకు నువ్వే పెద్ద శత్రువువి:
ఎవరు గొప్పవాళ్ళు?! నీకంటే ఏ రకంగా మెరుగు?
వారిలాగే నీకూ స్వతంత్య్రంగా ఆలోచించగల స్వేచ్ఛ లేదూ?
భగవంతుడు తన ఆశీస్సులు అందించడంలో
నీకు ఏమైనా తక్కువ చేశాడా?

నిజమే! నీకు డబ్బు లేదు— అది కేవలం మిత్తిక;
అధికారమంటావా— గాలిలా దానికి నిలకడలేదు;
కానీ, నీ దగ్గర ఆ రెండింటినీ మించి
వాటిని మనఃస్ఫూర్తిగా తృణీకరించగల
ఉదాత్తమైన మనసు ఉంది.

అటువంటి మనసూ, ఆవేశాలు అదుపుచేసుకుని
భగవంతునిమీద నిజమైన నమ్మకం, విశ్వాసం కొనసాగిస్తే,
నువ్వు ఏ ఒక్కరితోనైనా సమ ఉజ్జీవే.
కాబట్టి, నీ చిన్ని జీవితం
సాఫీగా కొనసాగేలా ధైర్యంగా తలెత్తుకో!
.

విలియం డేవిస్ గాలహేర్

August 21, 1808 – June 27, 1894

అమెరికను కవి.

.

The Laborer

 

STAND up—erect! Thou hast the form  

  And likeness of thy God!—Who more?

A soul as dauntless ’mid the storm 

Of daily life, a heart as warm        

    And pure, as breast e’er wore.           

 

What then?—Thou art as true a man     

  As moves the human mass among;       

As much a part of the great plan   

That with creation’s dawn began, 

    As any of the throng.                

 

Who is thine enemy? The high       

  In station, or in wealth the chief? 

The great, who coldly pass thee by,

With proud step and averted eye? 

    Nay! nurse not such belief.        

 

If true unto thyself thou wast,        

  What were the proud one’s scorn to thee?      

A feather which thou mightest cast

Aside, as idly as the blast      

    The light leaf from the tree.                

 

No: uncurbed passions, low desires,        

  Absence of noble self-respect,       

Death, in the breast’s consuming fires,    

To that high nature which aspires 

    Forever, till thus checked;—               

 

These are thine enemies—thy worst:       

  They chain thee to thy lowly lot;  

Thy labor and thy life accursed.    

O, stand erect, and from them burst,      

    And longer suffer not.              

 

Thou art thyself thine enemy:        

  The great!—what better they than thou?       

As theirs is not thy will as free?      

Has God with equal favors thee     

    Neglected to endow?        

 

True, wealth thou hast not—’t is but dust;       

  Nor place—uncertain as the wind;        

But that thou hast, which, with thy crust

And water, may despise the lust     

    Of both—a noble mind.            

 

With this, and passions under ban,

  True faith, and holy trust in God,

Thou art the peer of any man.       

Look up then; that thy little span  

    Of life may be well trod.   

.

William Davis Gallagher

August 21, 1808 – June 27, 1894

American Poet and Journalist

From:

The World’s Best Poetry.

Eds.: Bliss Carman, et al. 

Volume IV. The Higher Life.  1904.

VI. Human Experience

Poem Courtesy:

https://www.bartleby.com/360/4/179.html

ప్రకటనలు

ప్రజాస్వామ్యం… లాంగ్స్టన్ హ్యూజ్, అమెరికను కవి

ప్రజాస్వామ్యం 

భయంద్వారా, రాజీద్వారా,

ఈ రోజు కాదు, ఈ ఏడు కాదు

ఏనాటికీ 

సాధించబడదు. 

నా రెండు కాళ్ళ మీద 

నిలబడడానికీ,

కాసింత నేల కొనుక్కుందికీ

అవతలివ్యక్తికి ఎంతహక్కుందో

నాకూ అంతే హక్కు ఉంది. 

దేని సమయం దానికి కావాలి అని అందరూ

అనడం విని విని  విసిగెత్తిపోయింది. 

రేపన్నది, మరో రోజు 

నేను చచ్చిన తర్వాత 

నాకు స్వాతంత్య్రం అవసరం లేదు.

రేపటి రొట్టితిని ఈ రోజు బ్రతుకలేను.

స్వాతంత్య్రం

గొప్ప అవసరంలో

పాతిన

బలమైన విత్తనం. 

నేనుకూడా ఇక్కడే బ్రతుకుతున్నాను.

నీ కెలాగో

నాకూ అలాగే స్వాతంత్య్రం కావాలి.

.

లాంగ్స్టన్ హ్యూజ్

February 1, 1901 – May 22, 1967

అమెరికను కవి

Image courtesy: http://4.bp.blogspot.com

Democracy

 
Democracy will not come
Today, this year
nor ever
through compromise and fear.

I have as much right 
as the other fellow has
to stand
on my two feet 
and own the land.

I tire so of hearing people say, 
Let things take their course.
Tomorrow is another day.
I do not need my freedom when I’m dead.
I cannot live on tomorrow’s bread.

Freedom
is a strong seed
Planted
in a great need.

I live here, too.
I want freedom
just as you.

.

Langston Hughes

February 1, 1901 – May 22, 1967

American Poet 

పిల్లల ఎంపిక… ఏంటొనెట్ డి కూర్సే పాటర్సన్, అమెరికను కవయిత్రి

వస్తువులలోని స్వారస్యాన్ని ఇట్టే పసిగట్టడానికి
కొన్ని హృదయాలకి కేవలం ఒక పూవు స్పర్శ చాలు.
ఒక గులాబిపొద సరసన, వాళ్ళ కళ్ళముందు
ఒక వెలుగుదారి తెరుచుకుంటుంది వాళ్ళ ఊహలు
ఒక్కసారి విచ్చుకుని అన్ని దిక్కులా పరిగెడుతుంటే.
వాళ్ళకి దారి చూపించడానికి ఒక తారక వచ్చినా రావొచ్చు
లేదా, అదుపుతీసిన ఊటలోంచి జలచిమ్మినట్టు కోకిల రాగమో,
లేదా, ఎక్కడో ఏ మూలనుండో అకస్మాత్తుగా వాళ్ళ పాదాలమీద
సూర్యుడి కిరణమొకటి వాలి సరియైన మార్గం చూపించవచ్చు.
అపుడు వారి ఊహలు ఎంత ఎత్తుకి ఎదుగుతాయంటే
చుట్టూ అంతా చిమ్మచీకటీ, శైధిల్యమే.
కాలాతీతంగా పిల్లలు కోరుకునేది అదే.

ఒక గులాబి, ఒక చుక్క, సముద్రపొడ్డున గవ్వ…ఇవే
పిల్లల ఎంపిక;వాళ్రికి నిగూఢ రహస్యాలు విప్పిచెబుతాయి.
.
ఏంటొనెట్ డి కూర్సే పాటర్సన్
17.9.1866 – 30.4. 1925
అమెరికను కవయిత్రి

Children Elect

It needeth but a flower’s touch to thrill

Some souls to an exquisite sense of things.

A shining path at just a rose’s will

Opens before them, its meanderings

To their awakened fancy now revealed.

Perchance there comes a star to guide them through,

Or thrush’s note like silver fount unsealed,

Or else across their steps from out the blue

A sunbeam darts to show the fairest way.

Ever that fancy finds some height to climb

Where all around is darkness and decay.

Children Elect they are, and for all time:

A rose, a star, a shell that holds the sea,

Unlocks for them sublimest mystery

.

Antoinette De Coursey Patterson

17.9.1866 – 30.4.1925

American Poet

పచ్చికమీద మేనువాల్చినపుడు… ఆర్చిబాల్డ్ మెక్లీష్, అమెరికను కవి

ఈ మధ్య నాకు ఇట్టే నిద్ర వచ్చేస్తోంది…
ఓ మధ్యాహ్నం ఇలాగే నిద్రలోకి జారుకున్నాను
మంచి ఎండలో, హమ్మింగ బర్డ్ చెట్ల నీడన …
కానీ, వెంటనే తెలివి వచ్చేసింది.


చాలా త్వరగానూ, వణుకుతూనూ, మేలుకున్నాను. 
కళ్లమీద సూర్యుడి తీవ్రతకీ, ఎండ వేడికీ.
కలలో నే పడుక్కున్న చోట అంతా చీకటిగా ఉండేది.
రేపు నేను సమాధిలో పడుకోబోయే చోటూ చీకటే.


ఆర్చిబాల్డ్ మెక్లీష్
(May 7, 1892 – April 20, 1982) 
అమెరికను కవి.

Dozing on the Lawn
I fall asleep these days too easily—
Doze off of an afternoon.
In the warm sun by the humming trees—
But I wake soon:

Wake too soon and wake afraid
Of the blinding sun, of the blazing sky.
It was dark in the dream where I was laid:
It is dark in the earth where I will lie.
.
Archibald MacLeish

(May 7, 1892 – April 20, 1982)

3 times Pulitzer Prize winner

అనైతికం … ఎజ్రా పౌండ్, అమెరికను కవి

మనం ప్రేమకోసం, తీరుబడికోసం అర్థిస్తాం
మిగతావి ఏవీ అర్రులుజాచేంత గొప్పవి కావు

నేను చాలా దేశాలు తిరిగినా
జీవితంలో ప్రత్యేకత ఏదీ కనిపించలేదు.

గులాబిరేకలు వాడికృశిస్తేనేం
నేను నా ఇష్టమైనది ఆరగిస్తాను

హంగేరీలో ఘనకార్యాలు చేసేకంటే
అందరి నమ్మకాలూ దాటి ముందుకెళతాను.
.
ఎజ్రా పౌండ్

(30 October 1885 – 1 November 1972)

అమెరికను కవి.

Ezra Pound
Image Courtesy: http://en.wikipedia.org/wiki/File:Ezra_Pound_2.jpg

.

An Immorality

.

Sing we for love and idleness,

Naught else is worth the having.

Though I have been in many a land,

There is naught else in living.

And I would rather have my sweet,

Though rose-leaves die of grieving,

Than do high deeds in Hungary *

To pass all men’s believing.

Ezra Pound

(30 October 1885 – 1 November 1972)

American Poet

Notes for students:

* high deeds in Hungary = I believe this refers to heroic deeds in Hungary

                                         during World War I

Poem Courtesy:

http://www.poemtree.com/poems/Immortality.htm

మినర్వా జోన్స్… ఎడ్గార్ లీ మాస్టర్స్, అమెరికను కవి

1915 లో Spoon River Anthology అన్న పేరుతో Edgar Lee Masters సంకలనం ప్రచురించి ఒక అద్భుతమైన ప్రయోగం చేశాడు. ఆయన స్వంత ఊరుకి దగ్గరగా ప్రవహిస్తున్న Spoon River పేరుతో ఒక నగరాన్ని కల్పనచేసి, ఆ నగర ప్రజలలో 212 మంది మృతులు తమ జీవితాలగురించి తామే చెబుతున్నట్టుగా 244 సంఘటనలను ప్రస్తావిస్తూ కవితలు వ్రాసాడు. అమెరికను నగరాల గురించి, పల్లెల గురించి ప్రజలలో ఉన్న కొన్ని భ్రమలని తొలగింపజెయ్యడమే ఈ సంకలనం ముఖ్యోద్దేశం.

***

నా పేరు మినర్వా, నేనొక జానపద కవయిత్రిని
వీధిలో అల్లరిచిల్లరగా తిరిగే పోకిరీవాళ్ళు
నా భారీశరీరానికీ, మెల్ల కళ్ళకి, కాళ్ళీడ్చి నడవడానికీ
నన్ను వెక్కిరించేవాళ్ళు. అన్నిటికీ మించి ఆ దుర్మార్గుడు
వెల్డీ నన్ను దారుణంగా వెంబడించి మరీ చెరిచాడు.
డాక్టర్ మేయర్స్ దగ్గర నా ఖర్మకి నన్ను విడిచిపెట్టాడు.
పాదాలదగ్గరనుండి పై వరకూ స్పర్శకోల్ఫోతూ క్రమక్రమంగా
మంచులోకి కూరుకుపోతున్నట్టూ, మృత్యుకుహరంలోకి ప్రవేశిస్తున్నట్టూ ఉంది.
దయచేసి ఎవరైనా ఈ పల్లెలోని పాత వార్తాపత్రికలు సంపాదించి
అందులో నేను వ్రాసిన కవితల్ని కవితల్ని సంకలించరూ?
నేను ప్రేమ కోసం అంతగా ప్రాకులాడేను!
నేను జీవితంకోసం అంతగానూ తపించేను!
.
ఎడ్గార్ లీ మాస్టర్స్

(August 23, 1868 – March 5, 1950)

అమెరికను కవి

.

.

Minerva Jones

.

I am Minerva, the village poetess,

Hooted at, jeered at by the Yahoos of the street

For my heavy body, cock-eye, and rolling walk,

And all the more when “Butch” Weldy

Captured me after a brutal hunt.

He left me to my fate with Doctor Meyers;

And I sank into death, growing numb from the feet up,

Like one stepping deeper and deeper into a stream of ice.

Will some one go to the village newspaper,

And gather into a book the verses I wrote?—

I thirsted so for love!

I hungered so for life!

Edgar Lee Masters

(August 23, 1868 – March 5, 1950)

American Poet

 

అనుసరణీయాలు… మైకేల్ యూంగ్, అమెరికను

రహదారి రద్దీ, జనసందోహం, ఒడ్డుకి దూసుకొస్తున్న కెరటం
ఆ మాటకొస్తే ఉధృతంగా ఎగసి చప్పున చల్లారేదేదైనా, ముందు మెల్లగా ప్రారంభమై
తర్వాత సమసిపోతుంది, ప్రతిక్షణాన్నీ, అది తీసుకువచ్చే సందర్భాల్నీ మరిచిపోతూ…
ఉదాహరణకి గాలి మేఘాల్ని తోసుకుపోతుంది, మేఘాలు రోజుని,
రాత్రి పోతూ పోతూ సూర్యుణ్ణి ఆహ్వానిస్తుంది,
జీవితమంత కల, ఒక్క క్షణంలో గడిచిపోతుంది,
ఇందులో ఏదీ పొగడ్తలనీ, తెగడ్తలనీ ఆశించి క్షణం ఆగదు,
కంటికి దొరికినంత చేదుకుని, చెయ్యి ఇవ్వగలిగినది ఇవ్వండి…
దానితో సరి … ఈ సత్యం మీకందరికీ తెలిసిందే, 
కనుక ఏదున్నా పోయినా, మేలుకున్నా, నిద్రలో ఉన్నా, మరిచిపోండి, ప్రాకులాడకండి.
.

మైకేల్ యూంగ్

జననం 1968
అమెరికను .

.

Examples to Follow

 .

Traffic, a crowd, the tide flooding the bay,

     whatever will rise and fall, will begin,

          then end, forgive each moment for what comes along,

like wind shoving the clouds, and clouds, the day,

     like the night calling the sun to come in,

          the dream where a brief second is lifelong,

where nothing waits for praises or regret,

     but takes as eyes take, gives with the ease of skin—

          only so much—yet real as all you know,

that leaves or stays, will sleep and wake, forget,

                              let go.

 .

Michael T. Young

Born 1968

American Poet

Poem Courtesy:

http://www.poemtree.com/poems/ExamplesToFollow.htm

నల్లకాకి… పాల్ లేక్, అమెరికను కవి

తెల్లవారుతూనే, మా కిటికీ ప్రక్కన తుప్పుపట్టిన గొట్టం చేసే
చప్పుడు లాంటి చప్పుడువిని లేచాము. తెరలు తొలగించి
లేతవెలుగులో డాగ్ హౌస్ వైపు చూడబోతే
పక్కింటి వాళ్ళ పిల్లిమీద ఒక నల్లకాకి ఎంత గట్టిగా అరుస్తోందంటే,
క్షణకాలం, ఈ పక్షులు ఎగిరి పారిపోవాలన్న ఉపాయాన్ని
మరిచిపోయి, బదులుగా, ముక్కు ముందుకి సూదిగా చాపి
మాటకిమాట గట్టిగా, ప్రతిధ్వనించేలా ఎందుకు అరుస్తున్నాయనిపించింది.

తర్వాత దానికి అసలు కారణం తెలిసింది:
కంచెకి దగ్గరలో, పువ్వులులేని డేఫొడిల్స్ కొమ్మల మధ్య
పల్చని రెక్కల పోగు. మళ్ళీ చెట్లకొమ్మలనీడలోకి పోయి
గూడుకట్టడానికి సమయం మించిపోయిందని గ్రహించింది.
అందుకని కుక్కని తరుముతూ, పిల్లిమీద దాడి చేస్తూ
ఆ తల్లి కాకి ఉదయం అల్లా ఎగురుతూనే ఉంది
మొత్తం పెరడంతా తన అధీనంలోకి తీసుకుంటూ.

నేను ఇంటికి ఆఫీసునుండి వచ్చేసరికి నా కారు వంక
భయంకరమైన జంతువుని చూసినట్టు చూస్తూ, తల దానివంకే గురిపెట్టి
నా తలమీంచి ఎగురుతూ, నల్లకాకుల గుంపుకి నాయకత్వం వహిస్తూ
కనిపించింది. ఇంకా దానికి నమ్మకం సడలలేదు.
ఎత్తైన గడ్డిలో మధ్యాహ్నం నేను చూసిన,ఉలుకూ పలుకూ లేని,
కదలకుండా పడున్న వస్తువు మళ్ళీ లేచి ఎగురుతుందేమోనన్న ఆశచావక;
మరణించినవి తల్లి ఆలన పరిధిని దాటిపోలేదు సుమా అని చెబుతున్నట్టు .

.

పాల్ లేక్

జననం 1951

అమెరికను కవి.

.

Blue Jay

A sound like a rusty pump beneath our window

Woke us at dawn.  Drawing the curtains back,

We saw—through milky light, above the doghouse—

A blue jay lecturing a neighbor’s cat

So fiercely that, at first, it seemed to wonder

When birds forgot the diplomacy of flight

And met, instead, each charge with a wild swoop,

Metallic cry, and angry thrust of beak.

Later, we found the reason.  Near the fence

Among the flowerless stalks of daffodils,

A weak piping of feathers.  Too late now to go back

To nest again among the sheltering leaves.

And so, harrying the dog, routing the cat,

And taking sole possession of the yard,

The mother swooped all morning.

                                                    I found her there

Still fluttering round my head, still scattering

The troops of blackbirds, head cocked toward my car

As if it were some lurid animal,

When I returned from work.  Still keeping faith.

As if what I had found by afternoon

Silent and still and hidden in tall grass

Might rise again above the fallen world;

As if the dead were not past mothering.

Paul Lake

Born 1951

American Poet

Poem Courtesy:

http://www.poemtree.com/poems/BlueJay.htm

 

శాంతశీలి సాలీడు… వాల్ట్ వ్హిట్మన్, అమెరికను కవి

ఒక చిన్నగుట్టమీద ఒంటరిగా నిశ్శబ్దంగా ఉన్న
శాంతశీలియైన ఒక సాలీడుని అది దానిపరిసరాల్లోని
ఖాళీజాగాలని ఎలా వాడుకుందికి ప్రయత్నిస్తుందో గమనించేను.
అది ముందుగా దానిపొట్టలోంచి ఒక సన్నని దారాన్ని తీసి దూకింది,
అక్కడినుండి అలసటలేకుండా దారాన్ని తీస్తూ అల్లుతూనే ఉంది…

పరీవ్యాప్తమైన, ఎల్లలులేని రోదసిచే చుట్టుముట్టబడి
నిర్లిప్తంగా నిలబడ్డ ఓ నా మనసా!
నిరంతరం ఆలోచిస్తూ, కనిపిస్తున్న గోళాలచలనాన్ని అర్థంచేసుకుందికి
సాహసంతో సిద్ధాంతాలు ప్రతిపాదిస్తూ, విడిచిపెడుతూ, చివరకి
నీకు నచ్చిన సిద్ధాంతం దొరికేక, నిరాధారమైన ఆలోచనల వంతెన
ఎలాగోలా నిలబడడానికి, అతిసన్నని హేతువుతో అల్లిన ప్రతిపాదనని
ఎక్కడైనా పట్టుదొరకకపోతుందా అన్న ఆశతో విసురుతూనే ఉంటావు, కదూ!
.
వాల్ట్ వ్హిట్మన్
May 31, 1819 – March 26, 1892
అమెరికను కవి

 

.

A Noiseless Patient Spider

.

A noiseless patient spider,

I mark’d where on a little promontory it stood isolated,

Mark’s how to explore the vacant vast surrounding,

It launch’d forth filament, filament, filament, out of itself,

Ever unreeling them, ever tirelessly speeding them.

And you O my soul where you stand,

Surrounded, detached, in measureless oceans of space,

Ceaselessly musing, venturing, throwing, seeking the spheres to connect them,

Till the bridge you will need be form’d, till the ductile anchor hold,

Till the gossamer thread you fling catch somewhere, O my soul.

Walt Whitman

May 31, 1819 – March 26, 1892

American

Poem Courtesy:

http://www.poemtree.com/poems/NoiselessPatientSpider.htm

కిటికీ ప్రక్క బాలుడు… రిచర్డ్ విల్బర్, అమెరికను కవి

మంచుమనిషి (స్నోమాన్*) అలా ఒక్కడూ చీకటిపడ్డాక

చలిలో నిలబడటం చూసి తట్టుకోవడం అతనివశం కాలేదు.

ఈదురుగాలి ఇక రాత్రల్లా పళ్ళుకొట్టుకునేలా గడగడ వణికించడానికి

సిద్ధం అవడం చూసి ఆ చిన్ని కుర్రాడికి ఏడుపొచ్చింది.

బహిష్కృతుడైన ఏడం స్వర్గం వీడుతూ చూసిన చూపువంటి

దైవోపహతుడైన చూపు చూస్తున్న

పాలిన ముఖం, తారు కళ్ళుకలిగిన ఆ బొమ్మని

కన్నీరు నిండిన కళ్ళలోంచి అతని చూపులు చేరకున్నాయి.

అంత పరిస్థితిలోనూ, మంచుమనిషి సంతృప్తిగానే ఉన్నాడు,

అతనికి ఇంటిలోనికి పోయి చనిపోవాలని లేదు.

కానీ, ఆ పసివాడు ఏడవడం చూసిన అతనికి మనసు ద్రవించింది.

గడ్డకట్టిన నీరు అతని స్వభావం అయినప్పటికీ

అతని కరుణార్ద్రమైన కన్నులలోనుండి ఒక అశ్రుకణం

వానచినుకంత స్వచ్చమైనది కరిగి జారింది…

ఆ ఉజ్జ్వలమైన కిటికీప్రక్క కూచున్న కుర్రాడిని ఆవరించిన

అంత వెచ్చదనం, అంత వెలుగూ, అంతప్రేమా, అంత భయం చూసి.

.

రిచర్డ్ విల్బర్

జననం March 1, 1921

అమెరికను కవి

*స్నోమాన్: మంచుకురిసే ప్రాంతాల్లో చాపచుట్టినట్టు కురిసిన మంచును చుట్టి, దాన్ని గోళాకారంగా తయారు చేసి, ఇలాంటి 3 మంచుగోళాలను ఒక దాని మీద ఒకటి పేర్చి, దానికి ఎండుకొమ్మలు చేతులుగా, కేరట్ ముక్కుగా, తారు ఉండలను కళ్ళుగా అమర్చి, మఫ్లరు చుట్టి మనిషిలా తయారు చెయ్యడం పిల్లలకూ, పెద్దలకూ ఒక క్రీడ.

.

Boy at the Window

Seeing the snowman standing all alone

 In dusk and cold is more than he can bear.

 The small boy weeps to hear the wind prepare

 A night of gnashings and enormous moan.

 His tearful sight can hardly reach to where

 The pale-faced figure with bitumen eyes

 Returns him such a god-forsaken stare

 As outcast Adam gave to Paradise.

 The man of snow is, nonetheless, content,

 Having no wish to go inside and die.

 Still, he is moved to see the youngster cry.

 Though frozen water is his element,

 He melts enough to drop from one soft eye

 A trickle of the purest rain, a tear

 For the child at the bright pane surrounded by

 Such warmth, such light, such love, and so much fear.

.

Richard Wilbur

born March 1, 1921

American Poet and Translator Pulitzer Prize in 1957 & 1989

Poem Courtesy:

http://wonderingminstrels.blogspot.in/2006/07/boy-at-window-richard-wilbur.html

 

%d bloggers like this: