అనువాదలహరి

అనైతికం … ఎజ్రా పౌండ్, అమెరికను కవి

మనం ప్రేమకోసం, తీరుబడికోసం అర్థిస్తాం
మిగతావి ఏవీ అర్రులుజాచేంత గొప్పవి కావు

నేను చాలా దేశాలు తిరిగినా
జీవితంలో ప్రత్యేకత ఏదీ కనిపించలేదు.

గులాబిరేకలు వాడికృశిస్తేనేం
నేను నా ఇష్టమైనది ఆరగిస్తాను

హంగేరీలో ఘనకార్యాలు చేసేకంటే
అందరి నమ్మకాలూ దాటి ముందుకెళతాను.
.
ఎజ్రా పౌండ్

(30 October 1885 – 1 November 1972)

అమెరికను కవి.

Ezra Pound
Image Courtesy: http://en.wikipedia.org/wiki/File:Ezra_Pound_2.jpg

.

An Immorality

.

Sing we for love and idleness,

Naught else is worth the having.

Though I have been in many a land,

There is naught else in living.

And I would rather have my sweet,

Though rose-leaves die of grieving,

Than do high deeds in Hungary *

To pass all men’s believing.

Ezra Pound

(30 October 1885 – 1 November 1972)

American Poet

Notes for students:

* high deeds in Hungary = I believe this refers to heroic deeds in Hungary

                                         during World War I

Poem Courtesy:

http://www.poemtree.com/poems/Immortality.htm

ప్రకటనలు

మినర్వా జోన్స్… ఎడ్గార్ లీ మాస్టర్స్, అమెరికను కవి

1915 లో Spoon River Anthology అన్న పేరుతో Edgar Lee Masters సంకలనం ప్రచురించి ఒక అద్భుతమైన ప్రయోగం చేశాడు. ఆయన స్వంత ఊరుకి దగ్గరగా ప్రవహిస్తున్న Spoon River పేరుతో ఒక నగరాన్ని కల్పనచేసి, ఆ నగర ప్రజలలో 212 మంది మృతులు తమ జీవితాలగురించి తామే చెబుతున్నట్టుగా 244 సంఘటనలను ప్రస్తావిస్తూ కవితలు వ్రాసాడు. అమెరికను నగరాల గురించి, పల్లెల గురించి ప్రజలలో ఉన్న కొన్ని భ్రమలని తొలగింపజెయ్యడమే ఈ సంకలనం ముఖ్యోద్దేశం.

***

నా పేరు మినర్వా, నేనొక జానపద కవయిత్రిని
వీధిలో అల్లరిచిల్లరగా తిరిగే పోకిరీవాళ్ళు
నా భారీశరీరానికీ, మెల్ల కళ్ళకి, కాళ్ళీడ్చి నడవడానికీ
నన్ను వెక్కిరించేవాళ్ళు. అన్నిటికీ మించి ఆ దుర్మార్గుడు
వెల్డీ నన్ను దారుణంగా వెంబడించి మరీ చెరిచాడు.
డాక్టర్ మేయర్స్ దగ్గర నా ఖర్మకి నన్ను విడిచిపెట్టాడు.
పాదాలదగ్గరనుండి పై వరకూ స్పర్శకోల్ఫోతూ క్రమక్రమంగా
మంచులోకి కూరుకుపోతున్నట్టూ, మృత్యుకుహరంలోకి ప్రవేశిస్తున్నట్టూ ఉంది.
దయచేసి ఎవరైనా ఈ పల్లెలోని పాత వార్తాపత్రికలు సంపాదించి
అందులో నేను వ్రాసిన కవితల్ని కవితల్ని సంకలించరూ?
నేను ప్రేమ కోసం అంతగా ప్రాకులాడేను!
నేను జీవితంకోసం అంతగానూ తపించేను!
.
ఎడ్గార్ లీ మాస్టర్స్

(August 23, 1868 – March 5, 1950)

అమెరికను కవి

.

.

Minerva Jones

.

I am Minerva, the village poetess,

Hooted at, jeered at by the Yahoos of the street

For my heavy body, cock-eye, and rolling walk,

And all the more when “Butch” Weldy

Captured me after a brutal hunt.

He left me to my fate with Doctor Meyers;

And I sank into death, growing numb from the feet up,

Like one stepping deeper and deeper into a stream of ice.

Will some one go to the village newspaper,

And gather into a book the verses I wrote?—

I thirsted so for love!

I hungered so for life!

Edgar Lee Masters

(August 23, 1868 – March 5, 1950)

American Poet

 

అనుసరణీయాలు… మైకేల్ యూంగ్, అమెరికను

రహదారి రద్దీ, జనసందోహం, ఒడ్డుకి దూసుకొస్తున్న కెరటం
ఆ మాటకొస్తే ఉధృతంగా ఎగసి చప్పున చల్లారేదేదైనా, ముందు మెల్లగా ప్రారంభమై
తర్వాత సమసిపోతుంది, ప్రతిక్షణాన్నీ, అది తీసుకువచ్చే సందర్భాల్నీ మరిచిపోతూ…
ఉదాహరణకి గాలి మేఘాల్ని తోసుకుపోతుంది, మేఘాలు రోజుని,
రాత్రి పోతూ పోతూ సూర్యుణ్ణి ఆహ్వానిస్తుంది,
జీవితమంత కల, ఒక్క క్షణంలో గడిచిపోతుంది,
ఇందులో ఏదీ పొగడ్తలనీ, తెగడ్తలనీ ఆశించి క్షణం ఆగదు,
కంటికి దొరికినంత చేదుకుని, చెయ్యి ఇవ్వగలిగినది ఇవ్వండి…
దానితో సరి … ఈ సత్యం మీకందరికీ తెలిసిందే, 
కనుక ఏదున్నా పోయినా, మేలుకున్నా, నిద్రలో ఉన్నా, మరిచిపోండి, ప్రాకులాడకండి.
.

మైకేల్ యూంగ్

జననం 1968
అమెరికను .

.

Examples to Follow

 .

Traffic, a crowd, the tide flooding the bay,

     whatever will rise and fall, will begin,

          then end, forgive each moment for what comes along,

like wind shoving the clouds, and clouds, the day,

     like the night calling the sun to come in,

          the dream where a brief second is lifelong,

where nothing waits for praises or regret,

     but takes as eyes take, gives with the ease of skin—

          only so much—yet real as all you know,

that leaves or stays, will sleep and wake, forget,

                              let go.

 .

Michael T. Young

Born 1968

American Poet

Poem Courtesy:

http://www.poemtree.com/poems/ExamplesToFollow.htm

నల్లకాకి… పాల్ లేక్, అమెరికను కవి

తెల్లవారుతూనే, మా కిటికీ ప్రక్కన తుప్పుపట్టిన గొట్టం చేసే
చప్పుడు లాంటి చప్పుడువిని లేచాము. తెరలు తొలగించి
లేతవెలుగులో డాగ్ హౌస్ వైపు చూడబోతే
పక్కింటి వాళ్ళ పిల్లిమీద ఒక నల్లకాకి ఎంత గట్టిగా అరుస్తోందంటే,
క్షణకాలం, ఈ పక్షులు ఎగిరి పారిపోవాలన్న ఉపాయాన్ని
మరిచిపోయి, బదులుగా, ముక్కు ముందుకి సూదిగా చాపి
మాటకిమాట గట్టిగా, ప్రతిధ్వనించేలా ఎందుకు అరుస్తున్నాయనిపించింది.

తర్వాత దానికి అసలు కారణం తెలిసింది:
కంచెకి దగ్గరలో, పువ్వులులేని డేఫొడిల్స్ కొమ్మల మధ్య
పల్చని రెక్కల పోగు. మళ్ళీ చెట్లకొమ్మలనీడలోకి పోయి
గూడుకట్టడానికి సమయం మించిపోయిందని గ్రహించింది.
అందుకని కుక్కని తరుముతూ, పిల్లిమీద దాడి చేస్తూ
ఆ తల్లి కాకి ఉదయం అల్లా ఎగురుతూనే ఉంది
మొత్తం పెరడంతా తన అధీనంలోకి తీసుకుంటూ.

నేను ఇంటికి ఆఫీసునుండి వచ్చేసరికి నా కారు వంక
భయంకరమైన జంతువుని చూసినట్టు చూస్తూ, తల దానివంకే గురిపెట్టి
నా తలమీంచి ఎగురుతూ, నల్లకాకుల గుంపుకి నాయకత్వం వహిస్తూ
కనిపించింది. ఇంకా దానికి నమ్మకం సడలలేదు.
ఎత్తైన గడ్డిలో మధ్యాహ్నం నేను చూసిన,ఉలుకూ పలుకూ లేని,
కదలకుండా పడున్న వస్తువు మళ్ళీ లేచి ఎగురుతుందేమోనన్న ఆశచావక;
మరణించినవి తల్లి ఆలన పరిధిని దాటిపోలేదు సుమా అని చెబుతున్నట్టు .

.

పాల్ లేక్

జననం 1951

అమెరికను కవి.

.

Blue Jay

A sound like a rusty pump beneath our window

Woke us at dawn.  Drawing the curtains back,

We saw—through milky light, above the doghouse—

A blue jay lecturing a neighbor’s cat

So fiercely that, at first, it seemed to wonder

When birds forgot the diplomacy of flight

And met, instead, each charge with a wild swoop,

Metallic cry, and angry thrust of beak.

Later, we found the reason.  Near the fence

Among the flowerless stalks of daffodils,

A weak piping of feathers.  Too late now to go back

To nest again among the sheltering leaves.

And so, harrying the dog, routing the cat,

And taking sole possession of the yard,

The mother swooped all morning.

                                                    I found her there

Still fluttering round my head, still scattering

The troops of blackbirds, head cocked toward my car

As if it were some lurid animal,

When I returned from work.  Still keeping faith.

As if what I had found by afternoon

Silent and still and hidden in tall grass

Might rise again above the fallen world;

As if the dead were not past mothering.

Paul Lake

Born 1951

American Poet

Poem Courtesy:

http://www.poemtree.com/poems/BlueJay.htm

 

శాంతశీలి సాలీడు… వాల్ట్ వ్హిట్మన్, అమెరికను కవి

ఒక చిన్నగుట్టమీద ఒంటరిగా నిశ్శబ్దంగా ఉన్న
శాంతశీలియైన ఒక సాలీడుని అది దానిపరిసరాల్లోని
ఖాళీజాగాలని ఎలా వాడుకుందికి ప్రయత్నిస్తుందో గమనించేను.
అది ముందుగా దానిపొట్టలోంచి ఒక సన్నని దారాన్ని తీసి దూకింది,
అక్కడినుండి అలసటలేకుండా దారాన్ని తీస్తూ అల్లుతూనే ఉంది…

పరీవ్యాప్తమైన, ఎల్లలులేని రోదసిచే చుట్టుముట్టబడి
నిర్లిప్తంగా నిలబడ్డ ఓ నా మనసా!
నిరంతరం ఆలోచిస్తూ, కనిపిస్తున్న గోళాలచలనాన్ని అర్థంచేసుకుందికి
సాహసంతో సిద్ధాంతాలు ప్రతిపాదిస్తూ, విడిచిపెడుతూ, చివరకి
నీకు నచ్చిన సిద్ధాంతం దొరికేక, నిరాధారమైన ఆలోచనల వంతెన
ఎలాగోలా నిలబడడానికి, అతిసన్నని హేతువుతో అల్లిన ప్రతిపాదనని
ఎక్కడైనా పట్టుదొరకకపోతుందా అన్న ఆశతో విసురుతూనే ఉంటావు, కదూ!
.
వాల్ట్ వ్హిట్మన్
May 31, 1819 – March 26, 1892
అమెరికను కవి

 

.

A Noiseless Patient Spider

.

A noiseless patient spider,

I mark’d where on a little promontory it stood isolated,

Mark’s how to explore the vacant vast surrounding,

It launch’d forth filament, filament, filament, out of itself,

Ever unreeling them, ever tirelessly speeding them.

And you O my soul where you stand,

Surrounded, detached, in measureless oceans of space,

Ceaselessly musing, venturing, throwing, seeking the spheres to connect them,

Till the bridge you will need be form’d, till the ductile anchor hold,

Till the gossamer thread you fling catch somewhere, O my soul.

Walt Whitman

May 31, 1819 – March 26, 1892

American

Poem Courtesy:

http://www.poemtree.com/poems/NoiselessPatientSpider.htm

కిటికీ ప్రక్క బాలుడు… రిచర్డ్ విల్బర్, అమెరికను కవి

మంచుమనిషి (స్నోమాన్*) అలా ఒక్కడూ చీకటిపడ్డాక

చలిలో నిలబడటం చూసి తట్టుకోవడం అతనివశం కాలేదు.

ఈదురుగాలి ఇక రాత్రల్లా పళ్ళుకొట్టుకునేలా గడగడ వణికించడానికి

సిద్ధం అవడం చూసి ఆ చిన్ని కుర్రాడికి ఏడుపొచ్చింది.

బహిష్కృతుడైన ఏడం స్వర్గం వీడుతూ చూసిన చూపువంటి

దైవోపహతుడైన చూపు చూస్తున్న

పాలిన ముఖం, తారు కళ్ళుకలిగిన ఆ బొమ్మని

కన్నీరు నిండిన కళ్ళలోంచి అతని చూపులు చేరకున్నాయి.

అంత పరిస్థితిలోనూ, మంచుమనిషి సంతృప్తిగానే ఉన్నాడు,

అతనికి ఇంటిలోనికి పోయి చనిపోవాలని లేదు.

కానీ, ఆ పసివాడు ఏడవడం చూసిన అతనికి మనసు ద్రవించింది.

గడ్డకట్టిన నీరు అతని స్వభావం అయినప్పటికీ

అతని కరుణార్ద్రమైన కన్నులలోనుండి ఒక అశ్రుకణం

వానచినుకంత స్వచ్చమైనది కరిగి జారింది…

ఆ ఉజ్జ్వలమైన కిటికీప్రక్క కూచున్న కుర్రాడిని ఆవరించిన

అంత వెచ్చదనం, అంత వెలుగూ, అంతప్రేమా, అంత భయం చూసి.

.

రిచర్డ్ విల్బర్

జననం March 1, 1921

అమెరికను కవి

*స్నోమాన్: మంచుకురిసే ప్రాంతాల్లో చాపచుట్టినట్టు కురిసిన మంచును చుట్టి, దాన్ని గోళాకారంగా తయారు చేసి, ఇలాంటి 3 మంచుగోళాలను ఒక దాని మీద ఒకటి పేర్చి, దానికి ఎండుకొమ్మలు చేతులుగా, కేరట్ ముక్కుగా, తారు ఉండలను కళ్ళుగా అమర్చి, మఫ్లరు చుట్టి మనిషిలా తయారు చెయ్యడం పిల్లలకూ, పెద్దలకూ ఒక క్రీడ.

.

Boy at the Window

Seeing the snowman standing all alone

 In dusk and cold is more than he can bear.

 The small boy weeps to hear the wind prepare

 A night of gnashings and enormous moan.

 His tearful sight can hardly reach to where

 The pale-faced figure with bitumen eyes

 Returns him such a god-forsaken stare

 As outcast Adam gave to Paradise.

 The man of snow is, nonetheless, content,

 Having no wish to go inside and die.

 Still, he is moved to see the youngster cry.

 Though frozen water is his element,

 He melts enough to drop from one soft eye

 A trickle of the purest rain, a tear

 For the child at the bright pane surrounded by

 Such warmth, such light, such love, and so much fear.

.

Richard Wilbur

born March 1, 1921

American Poet and Translator Pulitzer Prize in 1957 & 1989

Poem Courtesy:

http://wonderingminstrels.blogspot.in/2006/07/boy-at-window-richard-wilbur.html

 

ఇంటి మారాజు… హెన్రీ వాడ్స్ వర్త్ లాంగ్ ఫెలో, అమెరికను కవి

కూచుని ఆ ఇద్దర్నీ చూస్తుంటాను
కానీ ఒంటరిగా కాదు, వాళ్ళో దేవదూతని కూడా
అలరిస్తుంటారు తెలియకుండానే.
ముఖం అచ్చం చంద్ర బింబంలా
ఒక రాజ అతిథి వేంచేసేరు ఎగురుతున్న జుత్తుతో
తన సింహాసనం మీద ఆసీనుడై
చెంచాతో టేబిలుమీద వాయిద్యం వాయిస్తూ
నిర్లక్ష్యంగా దాన్ని క్రిందకు విసిరేసేడు,
మునుపెన్నడూ చూడనిదాన్ని అందుకునే ప్రయత్నంలో.
ఇవి స్వర్లోకపు మర్యాదలా? మనసు హరించే
మార్గాలూ, కళాకలాపాలా?
అహా! సందేహం లేదు. అతిథి ఏంచేసినా
ఆలోచించే చేస్తాడు, ఏం చేసినా బాగుంటుంది;
తను భగవద్దత్తమైన అశక్తత అనే
అధికారంతో ఏలుతుంటాడు; కొత్తగా ఈ మధ్యనే
ప్రభాతవేళలో పుట్టిన ఈ బాలుడు,
నీ మీదా నా మీదా ఆధిపత్యం చెలాయిస్తాడు;
అతను మాటాడడు; కానీ అతని కనులవెంట
సంభాషణ జరుగుతూనే ఉంటుంది;
నోరు మెదపని గ్రీకుల మౌనమూ
మహా మేధావుల లోతైన ఆలోచనా
అచ్చుపుస్తకాల్లో ఉన్న దానికంటే స్పష్టంగా
మాటల్లో లేకపోయినా చూపుల్లో తెలుస్తుంది,
ఏదో మాటాడగలిగినా మాటాడడం ఇష్టం లేనట్టు.
ఓ మహప్రభూ! తమ సర్వంసహాధికార శక్తి
ఇప్పుడు ఋజువు చెయ్యబడింది. అదిగో చూడండి!
దేన్నీ లక్ష్యం చెయ్యకుండా గంభీరంగా,
నెమ్మదిగా అడుగులేసుకుంటూ సముద్రంలా దాది వస్తోంది.
తమ కుర్చీనీ, తమనీ కొద్దిగా వెనక్కి తోస్తోంది.
మహా ప్రభూ! ఇక శలవా మరి. శుభరాత్రి.
.
హెన్రీ వాడ్స్ వర్త్ లాంగ్ ఫెలో
February 27, 1807 – mArci 24, 1882)
అమెరికను కవి

 

.

The Household Sovereign

.

Seated I see the two again,

But not alone; they entertain

A little angel unaware,

With face as round as is the moon;

A royal guest with flaxen hair,

Who, throned upon his lofty chair,

Drums on the table with his spoon,

Then drops it careless on the floor,

To grasp at things unseen before.

Are these celestial manners? these

The ways that win, the arts that please?

Ah, yes; consider well the guest,

And whatsoe’er he does seems best;

He ruleth by the right divine

Of helplessness, so lately born

In purple chambers of the morn,

As sovereign over thee and thine.

He speaketh not, and yet there lies

A conversation in his eyes;

The golden silence of the Greek,

The gravest wisdom of the wise,

Not spoken in language, but in looks

More legible than printed books,

As if he could but would not speak.

And now, O monarch absolute,

Thy power is put to proof; for lo!

Resistless, fathomless, and slow,

The nurse comes rustling like the sea,

And pushes back thy chair and thee,

And so good night to King Canute.

.

From “The Hanging of the Crane”

.

 

Henry Wadsworth Longfellow

(February 27, 1807 – March 24, 1882)

American

 

Poem Courtesy:

The World’s Best Poetry.

Eds. Bliss Carman, et al.

Volume I. Of Home: of Friendship.  1904.

Poems of Home: I. About Children

http://www.bartleby.com/360/1/19.html

నీకు నా కవితలు నచ్చితే…ఇ. ఇ. కమ్మింగ్స్, అమెరికను కవి

నీకు నా కవితలు నచ్చితే
సాయంత్రం వేళ వాటిని కొద్ది దూరంలో నీ వెనుక అనుసరించనీ.

అప్పుడు ప్రజలు అంటారు:
“ఈ త్రోవలో నేనొక రాకుమారి వెళ్ళడం చూశాను
తన ప్రియుడిని కలుసుకోడానికి …
(అప్పటికి చీకటి పడింది)
ఆమె వెనుక ఏమీ తెలియని, పొడగరులైన పొడవైన,
సైనికులు అనుసరించడం చూశాను.
.
ఇ. ఇ. కమ్మింగ్స్
అమెరికను కవి

If you like my poems…  let them

 

.

if you like my poems let them 
walk in the evening,a little behind you 

then people will say 
“Along this road i saw a princess pass 
on her way to meet her lover(it was 
toward nightfall)with tall and ignorant servants.” 

.

E E Cummings

Poem Courtesy:

http://www.inspire-us.com/poems/cummings.html

పవన వీణ … ఫ్రాన్సిస్ షా, అమెరికను కవయిత్రి

మా ఇల్లు చాలా ఎత్తుగా ఉంటుంది—
అక్కడ
పగలూ
రాత్రీ
పవనవీణ మోగుతూనే ఉంటుంది
నగర దీపకాంతి మాత్రం
దూరంగా… ఎక్కడో.

మరి గాలి మోయించే వీణ ఎక్కడున్నట్టు?
ఎత్తుగా ఎక్కడో రోదసిలోనా?
లేక, సముద్రం మీదనా?

అదిగో దూరాన ఉన్న నగరిలోని తిన్నని పొడవాటి
వీధుల్లో సరళంగా ప్రసరించే వెలుగురేకలే
దాని సంగీతపు స్వరతంత్రులు

ఈ పవన వీణ
చిరుగాలికి వినిపిస్తుంది:
నగరపు కన్నీటి వెతలూ…
సన్నగా మంద్రంగా, పసిపాపల ఏడుపులూ,
రాజీపడలేని ఆత్మల మనోవేదనలూ
నడుస్తున్న కాల గీతికలూ…
.
ఫ్రాన్సిస్ షా
అమెరికను కవయిత్రి

.

The Harp of the Wind

 .

My house stands high—

Where the harp of the wind

Plays all day,

Plays all night;

And the city light

Is far away.

Where hangs the harp that the winds play?—

High in the air—

Over the sea?

The long straight streets of the far-away town,

Where the lines of light go sweeping down,

Are the strings of its minstrelsy.

And the harp of the wind

Gives to the wind

A song of the city’s tears;

Thin and faint, the cry of a child,

Plaint of the soul unreconciled,

A song of the passing years.

.

Frances  (Wells ) Shaw

1872 – 1937

American Poetess

Poem Courtesy:

The New Poetry: An Anthology.  1917.

Harriet Monroe, ed. (1860–1936).

http://www.bartleby.com/265/334.html

ఏని షోర్ , జానీ డూన్… పాట్రిక్ ఓర్, అమెరికను కవి

(బహుశా ఇది ఒక యదార్థ సంఘటన ఆధారంగా వ్రాసిన కవిత అయి ఉండ వచ్చు. దురదృష్టవశాత్తూ నాకు ఈ కవి గురించిగాని, ఈ సంఘటనగురించిగాని సమాచారం దొరకలేదు.

ఈ కవితలో నాకు కనిపించిన విషయం ఏమిటంటే, పెద్దపెద్ద నేరాలు చేసే వాళ్లు తప్పించుకుంటూ, అమాయకుల్ని బలిపశువులను చేస్తుంటారు. వాళ్లు అమాయకులచుట్టూ పన్నే ఉచ్చు ఎంత పకడ్బందీగా ఉంటుందంటే, న్యాయస్థానాలు (నిజమైన న్యాయస్థానాలు) కూడా ఎదురుగా ఉన్న ఋజువులను దాటి తీర్పు ఇవ్వలేవు. అమాయకంగా ఒక జీవితకాలం జైళ్ళలో మగ్గినవారిగురించీ (Alexander Dumas’s The Count of Monte Christo అలాంటి ఒక కథ), అంతకంటే అన్యాయంగా మరణశిక్ష విధించబడి నిండుజీవితాన్ని పోగొట్టుకున్న నిర్భాగ్యులగురించి మనం అప్పుడప్పుడు చదువుతూనే ఉంటాం. ఇందులో చెప్పిన విషయం గురించి పూర్వాపరాలు తెలియకపోవడం వల్ల వ్యాఖ్యానించలేకపోయినా,కవి ఒక సంఘటనపై తన అభిప్రాయాన్ని నమోదు చేశాడన్నది మాత్రం స్పష్టం.)
.
నిన్న రాత్రి, ఏని షోర్ నాత్యం చేస్తూ
పాడింది ‘సౌత్ ఎండ్’ హాల్లో,
దీపాల వెలుగులో ఆమె చవక బారుగా కనిపించింది
బుగ్గలకి రంగేసుకుని, కళ్ళకి మెరుగులద్దుకునీ
హాలు పేరుకి దీటైన పాట పాడుతూ…

ఏనీ పాటని నేను త్వరలోనే మరిచిపోతాను
దాని గురించి మరొకసారి తలుచుకోను కూడా…
హేయమైన సంగీతం,యువత గట్టిగా అరిచే బూతుమాటలూ
బాధతో నలిగిపోయే అమాయకత్వమూ కలగలిసిన
అంత కీచు అరుపుల్లోనూ మారుమోగిన
ఒక్క విషయానికి మినహాయించి…

జానీ డూన్ కి మరణశిక్షవేసిందట న్యాయస్థానం
తను నిర్భయంగా చేసిన దారుణమైన హత్యకి;
అలాంటి వాళ్ళు చేసిన నేరాలకి తగిన శిక్షవిధించాలంటే
మరణశిక్ష ఏమాత్రమూ సరిపోదంటున్నారు.
తన గురించి జాలి పడనక్కరలేదు.

జానీ డూన్ మీద నేను జాలిపడటం లేదు.
ఇప్పుడతన్ని నేను సులభంగా మరిచిపోతాను.
నేను మరిచిపోలేనిదొక్కటే: అతనిలో కనిపించిన
చిన్నపిల్లలను దండించినపుడు వాళ్ల ముఖంలో
కనిపించే అమాయకపు వెరపు లాంటి వెరపు;
అతను చేతులు అటూ ఇటూ తిప్పుతూ మూగగా చూస్తున్నాడు
అవి తనకి తెలియకుండా ఏమి తప్పు చేశాయా అని.
.
పాట్రిక్ ఓర్
అమెరికను కవి

.

Annie Shore and Johnnie Doon

.

Annie Shore, ’twas, sang last night     

Down in South End saloon;      

A tawdry creature in the light,  

Painted cheeks, eyes over bright,        

Singing a dance-hall tune.         

I’d be forgetting Annie’s singing—    

I’d not have thought again—    

But for the thing that cried and fluttered       

Through all the shrill refrain:    

Youth crying above foul words, cheap music,        

And innocence in pain.   

They sentenced Johnnie Doon today  

For murder, stark and grim;      

Death’s none too dear a price, they say,        

For such-like men as him to pay;        

No need to pity him!       

And Johnnie Doon I’d not be pitying—       

I could forget him now—         

But for the childish look of trouble     

That fell across his brow,

For the twisting hands he looked at dumbly 

As if they’d sinned, he knew not how.

.

Patrick Orr

American Poet

(Regrettably no details of the poet are available)

Poem Courtesy:

The New Poetry: An Anthology.  1917.

Harriet Monroe, ed. (1860–1936). 

http://www.bartleby.com/265/272.html

%d bloggers like this: