అనువాదలహరి

ఆనందానుభూతి… రేమండ్ కార్వర్, అమెరికను కవి

అప్పటికింకా పూర్తిగా తెల్లారలేదు.

బయట చీకటిగానే ఉంది. కాఫీ కప్పు

పట్టుకుని కిటికీ దగ్గరకి వెళ్ళాను

సాధారణంగా వేకువనే ముసురుకునే ఆలోచనలతో

రోడ్డు మీద నడుచుకుంటూ

వార్తాపత్రికలు పంచే కుర్రాడూ

వాడి స్నేహితుడూ కనిపించారు.

ఇద్దరూ స్వెట్టర్లు వేసుకుని నెత్తిమీద టోపీపెట్టుకున్నారు

ఒక కుర్రాడి భుజానికి సంచీ వేలాడుతోంది.

వాళ్ళు ఎంత ఆనందంగా కనిపించారంటే

ఈ కుర్రాళ్ళసలు ఏమీ మాటాడుకోడం లేదు.

వాళ్ళకే గనుక చెయ్యాలనిపిస్తే

ఇద్దరూ చెట్టపట్టాలేసుకునే వారు

ఇది ప్రశాంత ప్రభాత సమయం.

వాళ్ళు ఇద్దరూ కలిసి పనిచేస్తున్నారు.

ఇద్దరూ మెల్లగా నడుచుకుంటూ వస్తున్నారు.

ఆకాశం ఇప్పుడిప్పుడే తెల్లబడుతోంది,

చంద్రుడింకా నీటిలో పాలిపోయి కనిపిస్తున్నాడు.

ఆ సౌందర్యం క్షణికమైనా

ఆ సమయంలో మృత్యువూ, ఆశలూ, చివరకి

ప్రేమకూడ ఆలోచనల్లోకి చొరబడదు.

అసలు ఆనందానుభూతి

అకస్మాత్తుగా కలుగుతుంది. అక్కడితో ఆగిపోదు.

మీరు ఏ ఉదయాన్నైనా మాటాడ్డానికి ప్రయత్నించి చూడండి.

.

రేమండ్ కార్వర్

(May 25, 1938 – August 2, 1988)

అమెరికను కవి

.

Happiness

.

So early it’s still almost dark out.

I’m near the window with coffee,

and the usual early morning stuff

that passes for thought.

When I see the boy and his friend

walking up the road

to deliver the newspaper.

They wear caps and sweaters,

and one boy has a bag over his shoulder.

They are so happy

they aren’t saying anything, these boys.

I think if they could, they would take

each other’s arm.

It’s early in the morning,

and they are doing this thing together.

They come on, slowly.

The sky is taking on light,

though the moon still hangs pale over the water.

Such beauty that for a minute

death and ambition, even love,

doesn’t enter into this.

Happiness. It comes on

unexpectedly. And goes beyond, really,

any early morning talk about it.

.

Raymond Carver

(May 25, 1938 – August 2, 1988)

American Poet

Poem Courtesy:

https://100.best-poems.net/happiness.html

ప్రకటనలు

భర్తలకో మాట… ఓగ్డెన్ నాష్, అమెరికను కవి

 

మీ వైవాహిక జీవితం ప్రేమపాత్రలో

నిండుగా అనురాగంతో పొంగిపొరలాలంటే,

మీరు తప్పుచేసినప్పుడల్లా, ఒప్పుకోండి,

మీది ఒప్పైనప్పుడు, నోరుమూసుకోండి.

.

ఓగ్డెన్ నాష్

(August 19, 1902 – May 19, 1971)

అమెరికను కవి

.

Ogden Nash

.

A Word for Husbands

.

To keep your marriage brimming

With love in the loving cup,

Whenever you’re wrong, admit it;

Whenever you’re right, shut up.

.

Ogden Nash

(August 19, 1902 – May 19, 1971)

American Poet 

Poem Courtesy:

https://100.best-poems.net/word-husbands.html

నేను “నే” నన్నది మరిచిపోగలిగితే బాగుణ్ణు… జార్జి శాంతాయన, అమెరికను కవి

నేను “నే” నన్నది మరిచిపోగలిగితే బాగుణ్ణు

నా చేతలు ‘నా’ తో పెనవేసిన బరువైన సంకెలలవంటి 

గాఢమైన అనుబంధాలని తెంచుకోగలిగితే బాగుణ్ణు.

ఈ శరీరమనే సమాధిలో కప్పబడి పరుండే గుణానికి

ఎల్లలు లేవు. అది ఆకాశతత్త్వానికి చెందినది.

అది భావినేలే మహరాజు, గతానికి కాపలాదారు.

త్వరలోనో, తక్షణమో నన్ను నేను తెలుసుకుందికి

చిరకాలం జీవించటానికి, ఆనందంగా మరణిస్తాను.

 

తిండికోసం అలమటించే మూగజంతువు ధన్యురాలు

అది తన బాధని తన బాధగా గుర్తించలేదు.

ఎప్పుడూ మంచినే చూసే దేవదూతా అదృష్టవంతుడే

కానీ పాపం తను సింహాసనం మీద ఉన్నాడని తెలుసుకోలేడు;

దౌర్భాగ్యమంతా మనిషిదే, ఆవేశంతో లోతుగా ఆలోచిస్తూ

గుండెలోని బాధను ఒంటరిగా భరించవలసిన శాపగ్రస్తుడు.

.

జార్జి శాంతాయన

(December 16, 1863 – September 26, 1952)

అమెరికను కవి, వేదాంతి

.

.

I Would I Might Forget That I Am I

.

I would I might forget that I am I,

And break the heavy chain that binds me fast,

Whose links about myself my deeds have cast.

What in the body’s tomb lie buried lie

Is Boundless: it is the spirit of the sky,

Lord of the future, guardian of the past,

And soon must forth, to know his own at last

In his large life to live, I fain would die.

Happy the dumb beast, hungering for food,

But calling not his suffering his own;

Blessed the angel, gazing on all good,

But knowing not he sits upon a throne;

wretched the mortal pondering his mood,

And doomed to know his aching heart alone.

.

George Santayana

(December 16, 1863 – September 26, 1952)

Spanish-American Poet, Philosopher

Poem Courtesy:

https://archive.org/details/littlebookofmode00ritt/page/178

మన కృతులు … హెన్రీ ఏబీ, అమెరికను కవి

మన ఆలోచనలు అవి పుట్టినప్పటి మన ఆవేశాల వన్నెల్ని

ఎలా సంతరించుకుంటాయో, అలాగే మన కృతులు కూడా

మన అంతరాంతరాలలోని అశాంతిని ప్రతిఫలిస్తూ

ముందటిదాన్ని విడిచిపెట్టి కొత్తది అందుకుంటాయి.

మానవ నిర్మితాలైన గర్వించదగిన మహత్తర కళాఖండాలు

వాటి సృష్టికర్తలు వాటితో సంతృప్తి చెందలేదని సూచిస్తుంటాయి.

కారణం, తన కృతుల సోపానాలని అధిరోహించి క్రిందకి చూసినపుడు

పూర్ణవృత్తాలుకూడా సన్నగా కనిపిస్తాయి; అసలు తను చేసిన సృష్టి

అంతా కళాకారుడికి లోపభూయిష్టంగా కనిపిస్తుంది; గుండె రక్తమోడుతుంది;

పశ్చాత్తాపం తెరలు తెరలుగా కన్నీరై పెల్లుబికి వస్తుంది,

తను అందుకోగలననుకున్న ఉత్కృష్టసామర్ధ్యతాప్రమాణాలముందు

తన అత్యుత్తమసృష్టి పేలవం, నిష్ఫలమైనందుకు విచారమేస్తుంది.

.

హెన్రీ ఏబీ

(July 11, 1842 – June 7, 1911)

అమెరికను కవి.

.

Faciebat *

.

As thoughts possess the fashion of the mood

That gave them birth, so every deed we do

Partakes of our inborn disquietude

Which spurns the old and reaches towards  the new.

The noblest works of human art and pride

Show that their makers were not satisfied.

For, looking down the ladder of our deeds

The rounds seem slender; all past work appears

Unto the doer faulty; the heart bleeds,

And pale Regret comes weltering in tears,

To think how poor our best has been, how vain,

Beside the excellence  we would attain.

.

*( Latin :  nearest meaning  Passive voice of Do)

Henry Abbey

(July 11, 1842 – June 7, 1911)

American Poet

Poem Courtesy:

https://archive.org/details/bookofpoetrysong00bate/page/2

ముగింపు… సారా టీజ్డేల్, అమెరికను కవయిత్రి

ఏ సుఖసంతోషాలమీదకీ ఇపుడు మనసుపోవవడం లేదు,

వర్షంతో ముంచెత్తిన ఈ సెప్టెంబరు రోజు ముగింపుకొచ్చింది

నేను అమితంగా ప్రేమించిన వ్యక్తికి ఈ రోజు వీడ్కోలు పలికేను

ఎంతో ప్రయత్నం మీద నేను నా మనసుని అణుచుకోగలిగేను.

వదలకుండా వీస్తున్న రొజ్జగాలి శీతకాలపు రాకడ సూచిస్తోంది

వర్షానికి తడిసి కిటికీ అద్దాలు మసకబారి, చల్లగా తగులుతున్నాయి;

నేను ప్రయత్నపూర్వకంగా నా అదృష్టాన్ని దూరంచేసుకున్నాను

ఇక ఈ జన్మకి అదృష్టం నా దగ్గరకి తిరిగిరాదు.

.

సారా టీజ్డేల్

8 ఆగష్టు 1884 – 29 జనవరి 1933)

అమెరికను కవయిత్రి

.

.

An End

.

I have no heart for any joy,

The drenched September day turns to depart,

And I have said goodbye to what I love,

With my own will I vanquished my own heart.

On the long wind I hear the winter coming-

The window-panes are cold and blind with rain;

With my own will I turned the summer from me,

And summer will not come to me again.

.

Sara Teasdale

(August 8, 1884 – January 29, 1933)

American Poet

Poem Courtesy:

https://www.poetryfoundation.org/poetrymagazine/browse?contentId=16343

దేముడి పక్షపాతం … అర్నా బాంటెమ్, అమెరికను కవి

బంగరుదేహచాయగలవారికి దేముడు

వయసులో ఉన్నప్పుడు అన్నీ అనుగ్రహిస్తాడు

ఎంతో ఆసక్తితో, వెదుకాడే కళ్ళకు

అనతికాలంలోనే కొత్త కొత్త ప్రదేశాలు తిరుగుతూ

వారి కలలన్నీ పండేలా చూస్తాడు.

నీలికళ్ళ వారికి పెద్దపెద్ద భవంతులూ

అందులో అన్నిదిక్కులా తిరిగే కుర్చీలూ,

ఎన్నోసార్లు నేలమీదా, ఓడల్లోనూ ప్రయాణాలూ,

కాపలాకి అంగరక్షకుల్నీ,

రక్షకభటుల్నీ అనుగ్రహిస్తాడు.

దేముడికి నల్లవాడిగురించి

అంత శ్రమపడ నవసరం లేదు

అతని కన్నీటిపాత్రని తరచు నింపుతూ

ప్రోత్సాహకంగా అప్పుడప్పుడు

ఒక చిరునవ్వు అనుగ్రహిస్తే చాలు.

దేముడు చిన్నవాళ్ళని

వారి మనోకామనల రుచికై అర్రులుజాచేలా చేస్తాడు.

.

అర్నా బాంటెమ్

( 13 October 1902 – 4 June 1973)

అమెరికను కవి

.

Arna Bontemps

.

God Give to Men

.

God give the yellow man

An easy breeze at blossom time.

Grant his eager, slanting eyes to cover

Every land and dream

Of afterwhile.

Give blue-eyed men their swivel chairs

To whirl in tall buildings.

Allow them many ships at sea,

And on land, soldiers

And policemen.

For black man, God,

No need to bother more

But only fill afresh his meed

Of laughter,

His cup of tears.

God suffer little men

The taste of soul’s desire.

.

Arna Bontemps

( 13 October 1902 – 4 June 1973)

American Poet

Poem Courtesy:

http://famouspoetsandpoems.com/poets/arna_bontemps/poems/3383

శ్రామికుడు… విలియం డేవిస్ గేలహార్, అమెరికను కవి

ఊఁ , తలెత్తుకు నిటారుగా నిలబడు! నువ్వు
నీ దేవునికి ప్రతిరూపానివి! అంతకంటే ఏంకావాలి?
దైనందిన జీవన సంఘర్షణలో మొక్కవోకుండా
నిలబడే గుండెధైర్యమూ, ఎవరికీ తీసిపోని
నిర్మల, దయార్ద్రహృదయమూ నీకున్నాయి!

ఏం చెప్పను? ఈ మానవసమూహంలో తిరుగాడే
అందరిలాగే నువ్వూ నిజాయితీ పరుడివే;
ఏ మహత్తర ప్రణాళికతో సృష్టికి పొద్దుపొడిచిందో
ఆ లక్ష్యసాధనలో ఈ ప్రాణికోటిలో ప్రతిఒక్కరిలా
నువ్వూ అందులో భాగస్వామివే.

నీకు శత్రువు ఎవరు? ఉన్నత పదవిలో
ఉన్నవాడా? ధనవంతులలో అగ్రగణ్యుడా?
లేక నీ వంక కన్నెత్తైనా చూడకుండా
గర్వంగా అడుగులేసుకుంటూ
నిర్లక్ష్యంగా పోయే గొప్పమనిషా?

అయినా, నీకు నువ్వు నిజాయితీగా ఉన్నంతసేపూ
ఆ గర్విష్ఠి నిర్లక్ష్యం నిన్నేం చేస్తుంది?
నువ్వు దాన్నొక పక్షి ఈకలానో,
పెనుగాలికి చెట్టునుండి రాలిపడే పండుటాకులానో
ప్రక్కకి తీసిపారెయ్యవచ్చు.

వద్దు: అణచుకోలేని ఆవేశాలూ, నీచమైన కోరికలూ
అమూల్యమైన ఆత్మగౌరవాన్ని కోల్పోవడమూ వద్దు,
వారి స్థాయిని అందుకోవాలని నిరంతరం
గుండెని రగిల్చే కోరికలని
నియంత్రించకపొతే ప్రమాదం.

ఇవి నీ శత్రువులన్నిటిలోకీ అధమాధమం:
అవి నీ వ్యక్తిత్వాన్ని ఎదగనీకుండా బంధిస్తాయి;
నీ శ్రమా, నీ జీవితం శాపగ్రస్తమౌతాయి.
ఓ శ్రామికుడా! తలెత్తుకు నిలబడు. ఆ శృంఖలాలనుండి
బయటపడు, ఆ బాధల్ని అధిగమించు.

నీకు నువ్వే పెద్ద శత్రువువి:
ఎవరు గొప్పవాళ్ళు?! నీకంటే ఏ రకంగా మెరుగు?
వారిలాగే నీకూ స్వతంత్య్రంగా ఆలోచించగల స్వేచ్ఛ లేదూ?
భగవంతుడు తన ఆశీస్సులు అందించడంలో
నీకు ఏమైనా తక్కువ చేశాడా?

నిజమే! నీకు డబ్బు లేదు— అది కేవలం మిత్తిక;
అధికారమంటావా— గాలిలా దానికి నిలకడలేదు;
కానీ, నీ దగ్గర ఆ రెండింటినీ మించి
వాటిని మనఃస్ఫూర్తిగా తృణీకరించగల
ఉదాత్తమైన మనసు ఉంది.

అటువంటి మనసూ, ఆవేశాలు అదుపుచేసుకుని
భగవంతునిమీద నిజమైన నమ్మకం, విశ్వాసం కొనసాగిస్తే,
నువ్వు ఏ ఒక్కరితోనైనా సమ ఉజ్జీవే.
కాబట్టి, నీ చిన్ని జీవితం
సాఫీగా కొనసాగేలా ధైర్యంగా తలెత్తుకో!
.

విలియం డేవిస్ గాలహేర్

August 21, 1808 – June 27, 1894

అమెరికను కవి.

.

The Laborer

 

STAND up—erect! Thou hast the form  

  And likeness of thy God!—Who more?

A soul as dauntless ’mid the storm 

Of daily life, a heart as warm        

    And pure, as breast e’er wore.           

 

What then?—Thou art as true a man     

  As moves the human mass among;       

As much a part of the great plan   

That with creation’s dawn began, 

    As any of the throng.                

 

Who is thine enemy? The high       

  In station, or in wealth the chief? 

The great, who coldly pass thee by,

With proud step and averted eye? 

    Nay! nurse not such belief.        

 

If true unto thyself thou wast,        

  What were the proud one’s scorn to thee?      

A feather which thou mightest cast

Aside, as idly as the blast      

    The light leaf from the tree.                

 

No: uncurbed passions, low desires,        

  Absence of noble self-respect,       

Death, in the breast’s consuming fires,    

To that high nature which aspires 

    Forever, till thus checked;—               

 

These are thine enemies—thy worst:       

  They chain thee to thy lowly lot;  

Thy labor and thy life accursed.    

O, stand erect, and from them burst,      

    And longer suffer not.              

 

Thou art thyself thine enemy:        

  The great!—what better they than thou?       

As theirs is not thy will as free?      

Has God with equal favors thee     

    Neglected to endow?        

 

True, wealth thou hast not—’t is but dust;       

  Nor place—uncertain as the wind;        

But that thou hast, which, with thy crust

And water, may despise the lust     

    Of both—a noble mind.            

 

With this, and passions under ban,

  True faith, and holy trust in God,

Thou art the peer of any man.       

Look up then; that thy little span  

    Of life may be well trod.   

.

William Davis Gallagher

August 21, 1808 – June 27, 1894

American Poet and Journalist

From:

The World’s Best Poetry.

Eds.: Bliss Carman, et al. 

Volume IV. The Higher Life.  1904.

VI. Human Experience

Poem Courtesy:

https://www.bartleby.com/360/4/179.html

ప్రజాస్వామ్యం… లాంగ్స్టన్ హ్యూజ్, అమెరికను కవి

ప్రజాస్వామ్యం 

భయంద్వారా, రాజీద్వారా,

ఈ రోజు కాదు, ఈ ఏడు కాదు

ఏనాటికీ 

సాధించబడదు. 

నా రెండు కాళ్ళ మీద 

నిలబడడానికీ,

కాసింత నేల కొనుక్కుందికీ

అవతలివ్యక్తికి ఎంతహక్కుందో

నాకూ అంతే హక్కు ఉంది. 

దేని సమయం దానికి కావాలి అని అందరూ

అనడం విని విని  విసిగెత్తిపోయింది. 

రేపన్నది, మరో రోజు 

నేను చచ్చిన తర్వాత 

నాకు స్వాతంత్య్రం అవసరం లేదు.

రేపటి రొట్టితిని ఈ రోజు బ్రతుకలేను.

స్వాతంత్య్రం

గొప్ప అవసరంలో

పాతిన

బలమైన విత్తనం. 

నేనుకూడా ఇక్కడే బ్రతుకుతున్నాను.

నీ కెలాగో

నాకూ అలాగే స్వాతంత్య్రం కావాలి.

.

లాంగ్స్టన్ హ్యూజ్

February 1, 1901 – May 22, 1967

అమెరికను కవి

Image courtesy: http://4.bp.blogspot.com

Democracy

 
Democracy will not come
Today, this year
nor ever
through compromise and fear.

I have as much right 
as the other fellow has
to stand
on my two feet 
and own the land.

I tire so of hearing people say, 
Let things take their course.
Tomorrow is another day.
I do not need my freedom when I’m dead.
I cannot live on tomorrow’s bread.

Freedom
is a strong seed
Planted
in a great need.

I live here, too.
I want freedom
just as you.

.

Langston Hughes

February 1, 1901 – May 22, 1967

American Poet 

పిల్లల ఎంపిక… ఏంటొనెట్ డి కూర్సే పాటర్సన్, అమెరికను కవయిత్రి

వస్తువులలోని స్వారస్యాన్ని ఇట్టే పసిగట్టడానికి
కొన్ని హృదయాలకి కేవలం ఒక పూవు స్పర్శ చాలు.
ఒక గులాబిపొద సరసన, వాళ్ళ కళ్ళముందు
ఒక వెలుగుదారి తెరుచుకుంటుంది వాళ్ళ ఊహలు
ఒక్కసారి విచ్చుకుని అన్ని దిక్కులా పరిగెడుతుంటే.
వాళ్ళకి దారి చూపించడానికి ఒక తారక వచ్చినా రావొచ్చు
లేదా, అదుపుతీసిన ఊటలోంచి జలచిమ్మినట్టు కోకిల రాగమో,
లేదా, ఎక్కడో ఏ మూలనుండో అకస్మాత్తుగా వాళ్ళ పాదాలమీద
సూర్యుడి కిరణమొకటి వాలి సరియైన మార్గం చూపించవచ్చు.
అపుడు వారి ఊహలు ఎంత ఎత్తుకి ఎదుగుతాయంటే
చుట్టూ అంతా చిమ్మచీకటీ, శైధిల్యమే.
కాలాతీతంగా పిల్లలు కోరుకునేది అదే.

ఒక గులాబి, ఒక చుక్క, సముద్రపొడ్డున గవ్వ…ఇవే
పిల్లల ఎంపిక;వాళ్రికి నిగూఢ రహస్యాలు విప్పిచెబుతాయి.
.
ఏంటొనెట్ డి కూర్సే పాటర్సన్
17.9.1866 – 30.4. 1925
అమెరికను కవయిత్రి

Children Elect

It needeth but a flower’s touch to thrill

Some souls to an exquisite sense of things.

A shining path at just a rose’s will

Opens before them, its meanderings

To their awakened fancy now revealed.

Perchance there comes a star to guide them through,

Or thrush’s note like silver fount unsealed,

Or else across their steps from out the blue

A sunbeam darts to show the fairest way.

Ever that fancy finds some height to climb

Where all around is darkness and decay.

Children Elect they are, and for all time:

A rose, a star, a shell that holds the sea,

Unlocks for them sublimest mystery

.

Antoinette De Coursey Patterson

17.9.1866 – 30.4.1925

American Poet

పచ్చికమీద మేనువాల్చినపుడు… ఆర్చిబాల్డ్ మెక్లీష్, అమెరికను కవి

ఈ మధ్య నాకు ఇట్టే నిద్ర వచ్చేస్తోంది…
ఓ మధ్యాహ్నం ఇలాగే నిద్రలోకి జారుకున్నాను
మంచి ఎండలో, హమ్మింగ బర్డ్ చెట్ల నీడన …
కానీ, వెంటనే తెలివి వచ్చేసింది.


చాలా త్వరగానూ, వణుకుతూనూ, మేలుకున్నాను. 
కళ్లమీద సూర్యుడి తీవ్రతకీ, ఎండ వేడికీ.
కలలో నే పడుక్కున్న చోట అంతా చీకటిగా ఉండేది.
రేపు నేను సమాధిలో పడుకోబోయే చోటూ చీకటే.


ఆర్చిబాల్డ్ మెక్లీష్
(May 7, 1892 – April 20, 1982) 
అమెరికను కవి.

Dozing on the Lawn
I fall asleep these days too easily—
Doze off of an afternoon.
In the warm sun by the humming trees—
But I wake soon:

Wake too soon and wake afraid
Of the blinding sun, of the blazing sky.
It was dark in the dream where I was laid:
It is dark in the earth where I will lie.
.
Archibald MacLeish

(May 7, 1892 – April 20, 1982)

3 times Pulitzer Prize winner

%d bloggers like this: