అనువాదలహరి

కవిత్వ పరిచయం… బిల్లీ కాలిన్స్, అమెరికను

వాళ్లని ఒక కవితని తీసుకోమని చెబుతాను.
తీసుకుని, దాన్ని ఒక రంగుటద్దాన్ని చూసినట్టు
వెలుతురుకి ఎదురుగా నిలపమని చెబుతాను.

లేకుంటే, దాని గూటికి చెవి ఒగ్గి వినమంటాను.

లేదా, కవితలోకి ఒక ఎలుకని జార్చి
అది బయటకి ఎలా వస్తుందో గమనించమంటాను.

కవిత చీకటి గదిలోకి ప్రవేశించి
దీపపు స్విచ్చి ఎక్కడుందో గోడలు తడవమని చెబుతాను.

కవిత ఉపరితలం మీద
నీటిమీద స్కీయింగ్ చేసినట్టు నడుస్తూ
ఒడ్డునున్న కవిపేరుకి చెయ్యి ఊపమని చెబుతాను.

కానీ, ఇన్ని చెప్పినా, వాళ్లు మాత్రం
కవితని కుర్చీకి తాళ్ళతో కట్టి
దానినుండి ఒక నిజాన్ని కక్కించడానికి ప్రయత్నిస్తారు.

దాన్ని ఒక గొట్టంతో కొడుతుంటారు
దాని అర్థం ఏమిటా అని తెలుసుకుందికి.
.

బిల్లీ కాలిన్స్

జననం: 22 మార్చి 1941

అమెరికను

Happy Birthday Billy Collins!

Introduction To Poetry –

.

I ask them to take a poem

And hold it up to the light

Like a color slide

or press an ear against its hive.

I say drop a mouse into a poem

And watch him probe his way out,

Or walk inside the poem’s room

And feel the walls for a light switch.

I want them to waterski

Across the surface of a poem

Waving at the author’s name on the shore.

But all they want to do

Is tie the poem to a chair with rope

And torture a confession out of it.

They begin beating it with a hose

To find out what it really means.

.

Billy Collins

(Born March 22, 1941)

American

(On the eve of World Poetry Day 21st March)

ప్రకటనలు

అవిశ్వాసం… ఆల్బెర్టో పిమెంటా, పోర్చుగల్

పూర్వం రోజుల్లో
పళ్ళూ
కాయధాన్యాలూ
పూలమొక్కలూ, చేపలూ
అమ్ముకునే వ్యాపారులు
సంతలోని
గుడారాల్లో
తమ వస్తువులు పరుచుకుని
నిర్భయంగా
ఒకరికొకరు
వ్యాపారం
బాగుండాలని
ఆకాంక్షలు
అందించుకునే వారు.
.
ఇప్పుడందరూ
ఆ సంప్రదాయం
పాటించడం లేదు
కానీ
వాళ్ళందరికీ తెలుసు
తమ మనుగడ
ఒకరిమీద ఇంకొకరికి
ఉండే విశ్వాసం మీద
ఆధారపడిందని.
.
ఇప్పుడు
ప్రతి శనివారం
ఒకరి ముఖాలు ఒకరు
చూసుకోవడం మానేశారు.
వాళ్ళ కళ్ళల్లో
అపనమ్మకం స్పష్టంగా
కనిపిస్తోంది.
ఇప్పుడు వాళ్ళ మధ్య తిరుగుతూ
వాళ్ళని కలిపి ఉంచేవి
ఒక్క ఊరకుక్కలు మాత్రమే.
.
ఆల్బర్టో పిమెంటా

(జననం 26 డిశంబరు 1937) 

పోర్చుగల్

Alberto Pimenta
Portuguese Poet

Mistrust

.

In former times

The sellers

Of fruit

Cereals

Plants and fish

Laid out their merchandise

Under the market

Tents

And then

Visited 

And greeted 

One another

With wishes for

Good business.

 

Not all of them

Followed

The same sect,

But they knew

That to exist

Always depends on a contract.

 

Nowadays

On Saturdays

They have their backs turned

To each other,

In their eyes

Can be read mistrust and,

Uniting them,

Walking in their midst

There are stray

Dogs.

.

Alberto Pimenta

(Born 26th Dec  1937)

Portugugal

http://www.poemsfromtheportuguese.org/Albero_Pimenta

Retrospection-3… Nanda Kishore, Indian

Some friendships are also such:

Before you are aware of your fledging

They take you to the high skies;

Before you could remember it’s time to nest

They bid adieu … leaving an indecipherable mark behind.

 

Warning not to raise any questions

They take you around forests and woods, and

Through rills and rivulets. With nothing else to do

One should follow quietly.   

 

Forbidding not to divulge it to anybody

They teach you how to spread out the wings, and

How to identify various flowers.

Being a naïveté, 

One must obey without demur.

 

Be that it is the colors of the trees, the peaks of yonder hills

Or the comeliness of flowers, they insist that only they can tell.

That a rain falls with a slant, what flows in a stream is water,

That the wind is a vagabond… are lessons can only be learnt from them.

My God! There will be no end to the slew of advices

And no one feels like acquiring those skills:

 

That if a plant bears fruit they would be on the surface,

And if a crop comes to harvest one should thresh the grain;

That one should migrate to green Springs before Autumn

And to brighter days fore flower dropping sets in on trees;

 

That days are bright and nights are dark,

Not to roam in the sun and not to sing in moonlight,

That water is for drinking, air for breathing,

And in the end, one should drop like a flower from its stem.

 

The ultimate awakening that dawns however is:

One does not grow wise with age;

Life is too short to learn everything by experience

That one should lead his own life

And die like what one is.

 

Are you still alive?

And if so, what have you to say Bul Bul?

.

Nanda Kishore 

Telugu, Indian

Image courtesy: Nanda Kishore

Nanda Kishore is a young engineer (EEE) from Warrangal. He is very prolific on Facebook and particularly active “Kavisangamam” group.

Last year he released his maiden volume of poetry “Neelage okadundevaadu” (There was one like you).

Nanda Kishore has fine sensibilities and has come out with a distinct voice of his own.

His second volume of poetry “YadhecCha” is out this month.

 

పునర్విమర్శ 3
.

కొన్ని స్నేహాలూ అంతే.

రెక్కలొచ్చాయని తెలిసేలోపే

ఆకాశాలవైపు  ఎగరేసుకుపోతాయ్.

గూడుకట్టాలని గుర్తొచ్చేలోపు

కనపడని గుర్తేదో ముద్రించి పోతాయ్.

ఎందుకో అడగొద్దంటూ

కొండకోనలు, వాగువంకలు తిప్పుకొస్తయ్.

ఏ పనీ లేనందుకు

మౌనంగావెళ్ళిపోవాలి.

ఎవరికీ చెప్పొద్దంటూ

రెక్కలెలావిప్పుకోవాలో, పూలనెలాగుర్తుపట్టాలో

నేర్పిస్తయ్.

ఏ తెలివీ లేనందుకు

సడిచేయకుండా అనుసరించాలి.

పచ్చని చెట్ల రంగుని, దూరపుకొండల ఎత్తుని,

పూసేపూల అందాన్ని, అవి చెప్తేనే తెలుసుకోవాలి.

వాలుగాకురిసేది వాననీ, వాగులోపారేది నీరనీ,

వచ్చిపోయేది గాలనీ, అవి నేర్పగా నేర్చుకోవాలి.

చెట్టు కాస్తే పండ్లు పైనే ఉండాలనీ,

చేను పండితే గింజలు రాలాలనీ కోరుకోవాలి.

ఆకురాలేముందు వసంతాలకి

పూతరాలేముందు పూర్వాహ్నాలకీ వలసపోవాలి.

పొద్దుటపూట వెలుగనీ, సాయంకాలం చీకటనీ

ఎండపూటతిరగొద్దనీ, వెన్నెలపూటపాడొద్దనీ

నీరు తాగాలనీ, గాలి పీల్చాలనీ

పువ్వులు రాల్చినట్టు ప్రాణం రాల్చాలనీ

దేముడా!

ఆ ఉపదేశాలకి అద్దూ అదుపూ ఉండదు.

ఆ నేర్పు  ఎన్నటికీ చదవాలనిపించదు.

చివరగా వచ్చే అజ్ఞానమేమంటే

వయసుతో అనుభవం రాదనీ

అనుభవిస్తే బతుకు సరిపోదనీ

నీ బతుకు నువ్వే బతకాలనీ

నీలాగే నువ్వు చావాలనీ…

ఇంకా బతికే ఉన్నావా?

ఉంటే ఏమంటావు బుల్ బుల్?!

.

నందకిషోర్

(“నీలాగే ఒకడుండేవాడు!” సంకలనం నుండి.)

స్వీట్ ఛారియట్ అంత్యక్రియల సంఘం ప్రకటన… మెరిలీన్ టేలర్, అమెరికను

[ముందుగా ఊహించినట్టు సమాధులలో ఖాళీజాగా కొరత కారణంగా ఒక సరికొత్త సేవ అందుబాటులోకి తీసుకువచ్చాము. ఇందులోని ప్రత్యేకత వ్యక్తుల భౌతిక అవశేషాలను జాగ్రత్తగా ఒక అంతరిక్ష నాళికలో ప్రోదిచేసి, భద్రపరచి చివరకు భూకక్ష్యలో శాశ్వతంగా ఉండేటట్టు ప్రవేశపెట్టడం…. డిస్కవర్ మేగజీన్ ]

***

మిత్రమా!
మేము మా సామర్థ్యాన్ని
మించి పనిచేస్తున్నాం.
ఇక మేము మీ సమాధికై
పచ్చని పచ్చిక స్థలాన్ని
కేటాయించలేము.
ఖాళీ జాగా అలభ్యం. 

మా ఖాతాదారులకు వినతి: బదులుగా,
మీరు మీ చితా భస్మాన్ని
మాదగ్గర భద్రపరచే అవకాశం ఇస్తున్నాం
ఈ ఆధునిక అంతరిక్షయుగ ‘ఉత్తరక్రియల నిర్వాహకులు’
దానిని తుప్పుపట్టని ఉక్కు గొట్టాల్లో భద్రపరుస్తారు
(న్యూటను తదనంతర ఖగోళ విజ్ఞాన ఫలితం)

ఆ పైన మీరూ
(మీతో పాటు మీ ఆత్మీయులందరూ కూడా)
ప్రత్యేకంగా ఎర్పాటుచేసిన వ్యోమనౌకను
అధిరోహించి
స్వర్గానికి అతిసమీపంలో
చిరస్థాయిగా ఉండవచ్చు.
.

మెరిలీన్ టేలర్
జననం అక్టోబరు 2, 1939
అమెరికను.

.

.

Notice from the Sweet Chariot Funeral Parlor

.

(Due to predicted overcrowding in or cemeteries, a new service is available which will see to packing and storing one’s remains in a space capsule for eventual launching into Earth’s orbit.

 —Discover Magazine)

Dear Friend: we

     are operating at capacity

and cannot

     supply a green and grassy spot

for your tomb,

     as there is no more room.

Instead, you are invited to entrust

     your dust

to our space-age morticians, who seal

     in stainless steel

(thanks to post-Newtonian science)

     our clients.

Whereupon you

     (and all your shiny loved ones, too)

shall ascend

     via chartered rocketship, to spend

eternity

     very near where Heaven used to be.

    .

Marilyn L. Taylor

Born 2 October   1939

American

 

Poem Courtesy:

http://www.poemtree.com/poems/NoticeFromTheSweetChariot.htm

మరుపు… కెరొలీన్ రఫేల్, అమెరికను కవయిత్రి

ప్రారంభంలో తేడా చాలా చిన్నగా ఉండేది… తాళం ఎక్కడో పెట్టేయడమో,
ఎంతో స్నేహపూర్వకంగా ఉండి, వాళ్లని పలకరించాలనుకున్నప్పుడు
కొత్తగా పక్కింట్లో చేరినవాళ్ల పేరు మరిచిపోవడమో;
బాగా తెలిసిన ప్రదేశమే, తెల్లారేసరికల్లా
ఎవరో మాయచేసినట్టు బొత్తిగా కొత్తప్రదేశమైపోయేది…
“ఫ్రాన్స్ లో చాలా పేరుపడ్ద గొప్ప కెఫే ఉంది (లేక గ్రీసులోనా?)
మనం కోరింత్ లో కదూ కబుర్లుచెప్పుకుంటూ మద్యం సేవించింది (లేక నైస్ లోనా?)..”
“అప్పుడే మరిచిపోయావా? అది నార్మండీ.”
అలా ఇద్దరం ఒకరి పొరపాట్లు ఒకరు క్షమించేసుకుంటాం
జ్ఞాపకాలూ కలగా పులగమై, ఒక ప్రముఖుని పద్యాన్ని
మరొకరికి అంటగట్టి ఒక్కోసారి కోపం తెచ్చుకుంటూండడమూ,
ఒకరినొకరు ఎకసెక్కాలాడుకుంటూ ఆనందించడమూ జరుగుతూంటుంది.
చివరకి ఒకసారి స్టాంపు కోసం వెతుకుతుంటే ఉత్సాహాన్ని నీరుగారుస్తూ
ఎప్పుడో పోస్టుచెయ్యకుండా ఉంచేసిన ఉత్తరం పర్సులో కనిపిస్తుంది.
.
కెరొలీన్ రఫేల్

అమెరికను కవయిత్రి

.

Forgetting

At first the gaps are small:  a mislaid key,

The name of the new neighbor, whose friendly face

Invites address; then some familiar place,

Its landscape changed by twilight’s sorcery

Into an alien facsimile.

“That sweet café in France (or was it Greece?)

Where we sipped wine from Corinth (maybe Nice) . . . .”

“Don’t you remember?  It was Normandy.”

So we both tolerate each other’s slips,

Indulge the mangled punch line and the flare

Of irritation at misquoted verse,

Amuse ourselves with calculated quips—

Till I look for a stamp, and, in despair,

I find an unmailed letter in my purse.

.

Carolyn Raphael

American

6 Longview Place

Great Neck, NY 11021

craphael429@gmail.com

Poem Courtesy:

http://www.poemtree.com/poems/Forgetting.htm

మోత సామాను… సామ్యూల్ మినాష్, అమెరికను కవి

(రషేల్ హాదాస్ కి )

పాత గాయాలు లోతైన శూన్యాన్ని విడిచిపెడతాయి.

వాటిగురించి తరచు ఆలోచించేవాళ్ళు

ఎన్ని కష్టాలొచ్చినా ఏ మాత్రం చెక్కుచెదరని

ఒకప్పటి తమ శక్తి సామర్థ్యాలూ,

అందచందాల జ్ఞాపకాలలో ఓలలాడవచ్చు-

నా గాయాల మచ్చలే నన్ను ఆరోగ్యంగా ఉంచాయి.

కారణం, ఇప్పుడు నన్ను ఏది గాయపరచినా

అది ఇంతకు ముందు ఏర్పడిన గాయానికి పొడిగింపే;

అది నాకు ఏ కష్టమూ కలిగించకుండా నన్ను నా

ఆలోచనల అంతరాళంలోకి తీసుకుపోతుంది.

.

సామ్యూల్ మినాష్

(September 16, 1925 – August 22, 2011)

అమెరికను కవి

Cargo

(For Rachel Hadas)

.

Old wounds leave good hollows

Where one who goes can hold

Himself in ghostly embraces

Of former powers and graces

Whose domain no strife mars—

I am made whole by my scars

For whatever now displaces

Follows all that once was

And without loss stows

Me into my own spaces

.

Samuel Menashe 

(September 16, 1925 – August 22, 2011)

American

http://www.poemtree.com/poems/Cargo.htm

 

ఆ నమ్మలేని క్షణం వస్తుంది… కేట్ లైట్, అమెరికను కవయిత్రి

మీరు చదువుతున్నదేమిటో మీకు అర్థం అయినప్పుడు
మీకు ఏమిటి తెలియజేయబడుతోందో గ్రహించినపుడు
మీరు ఆశించినది అదికాదని గుర్తించినపుడు
మీరు ఏది చదువుతున్నా రనుకున్నారో
మీరు ఎక్కడికి వెళుతున్నారో గ్రహించినపుడు
అది మీలో ఒక కొత్త ఎరుక కలిగించి ఆవేశాన్ని రగిలిస్తుంది,
మీ నాడి వేగంగా కొట్టుకోనారంభిస్తుంది,
అపుడు, మరొకసారి మీరు అనుకున్న మార్గంలో
వెళ్లడం లేదని గుర్తించేదాకా; మీతోపాటుమీ పాఠకుడిని
తీసుకుపోయేదాకా మీరు ఇంకా చదువడానికీ, రాయడానికీ
నిర్ణయించుకుంటారు; మీ పాఠకులుకూడా ఒక్కసారి గట్టిగా
ఊపిరి తీసుకుని ఒక సుదీర్ఘమైన నిట్టూర్పు విడిచి
వాళ్ళని మీరు నడిపించినట్టుగానే మరొకరిని తమవెంట
నడిపించేదాకా నిద్రపోమని ప్రమాణం తీసుకుంటారు.
.

కేట్ లైట్
(14 Feb 1960 – 13 Apr 2016)
అమెరికను కవయిత్రి.

And Then There Is That Incredible Moment,

.

When you realize what you’re reading,

What’s being revealed to you, how it is not

What you expected, what you thought

You were reading, where you thought you were heading.

Then there is that incredible knowing

That surges up in you, speeding

Your heart; and you swear you will keep on reading,

Keep on writing until you find another not going

Where you thought—and until you have taken

Someone on that ride, so that they take in

Their breath, so that they let out their

Sigh, so that they will swear

They will not rest until they too

Have taken someone the way they were taken by you.

(for Agha Shahid Ali)

.

Kate Light

(14 Feb 1960 – 13 Apr 2016)

American Poet

Poem Courtesy:

http://www.poemtree.com/poems/And-Then-There-Is-That.htm

పొడి రాత్రులు… ఫ్రెడెరిక్ టర్నర్, అమెరికను కవి

పాపం! ఆ చంటివాడు బాల్యానికి ప్రతీకలా ఉన్నాడు
అతని ‘పక్క’ అడవిజంతువు అవాసంలా కంపుకొడుతోంది
అతని శరీరం ఒక అలా నిద్రిస్తుంటే,
అమాయకత్వం అతనిలో కొట్టొచ్చినట్టు కనిపిస్తోంది.
అతని కలల్ల్ని కబ్జా చేస్తే అతనికి అన్యాయం చేసినవాళ్లమవుతాం!
ఆ పరాయీకరణనీ, వింతవింత సున్నపురాయంత తెల్లని
తీరాల్నీ, పేరులేని అందమైన ప్రదేశాలనీ,
అతని విశృంఖలమైన కలనీ మృదుస్పర్శతో తోసిపుచ్చగలమా?

ఈ మధ్యనే అతను మంగలిషాపులో కుర్చీలో కూచున్నాడు
పెద్దవ్యాపారస్థుడిలా ఠీవిగా, దర్జాగా. అతను నవ్విన నవ్వు
ఎంత విచిత్రంగా ఉందంటే నాకూ నవ్వు వచ్చింది
ఆ సెలూన్ లో ఒక స్టాన్ లారెన్ ని చూసినట్టనిపించి
కాకపోతే అతని చిన్న ప్రతీకలా, ముఖం బాగా విప్పార్చి,
జుత్తు కత్తిరించబడి; ఆ తర్వాత అకక్డ చెయ్యపెట్టనీయ లేదనుకోండి.
.
ఫ్రెడెరిక్ టర్నర్
జననం 1943
అమెరికను కవి

 

Dry Nights

.

That was the last poor rag of babyhood:

The way his bed stank like a fox’s set;

That easy flow of innocence he could

Let fall from him while all his body slept.

We do him wrong to colonize his dreams!

Can we afford to lose that alienness,

Those strange, limestone-bright coasts, lands without names,

And brush away his wilds with a caress?

Lately he sat up in the barber’s chair

Swathed like a businessman, and smiled with such

Clownish lopsidedness that I laughed there

In the saloon to see this Stan Laurel, much

Reduced, his face wide open, his cropped hair;

And afterwards could scarce forbear to touch.

Frederick Turner

(Born 1943 Northamptonshire, England)

American Poet

Poem Courtesy:

http://www.poemtree.com/poems/DryNights.htm

ఏలిస్ స్మృతిలో… కేథరీన్ టఫెరీలో, అమెరికను కవయిత్రి

ఈ ప్రపంచంలో ఎక్కడో ఒకచోట నువ్వున్నావని ఎప్పుడూ అనుకుంటుంటాను;
ఎప్పుడో ఒకరోజు మళ్ళీ మనిద్దరం తప్పకుండా కలుసుకుంటామనీ
ఎన్నో ఏళ్ళు గడిచిపోయిన తర్వాత హాయిగా తిరిగివచ్చిన హీరోల్లా,
మనిద్దరం మన సాహసగాథలు కలబోసుకుంటామనీ భావించేదాన్ని.

మనిద్దరం కలిసి కుస్తీపట్లు పడుతూ “ఈలియడ్” చదివి
అప్పుడే 12 ఏళ్లు గడిచిపోయాయంటే నమ్మశక్యం కాకుంది,
అది ట్రోజన్ యుద్ధం జరిగిన సమయంకంటే ఎక్కువ,
ఆ తర్వాత ఒడిస్సస్ చేసిన సాహసయాత్రలకన్నా తక్కువ.

మీ అమ్మగారు నువ్వు లేవని చెప్పిన తర్వాత
నాకు ముందుగుర్తొచ్చింది నువ్వు ఎప్పుడూ వాడే మాట
9X88T …  విచారానికి మన సంకేత పదం…
ఓ పని చేద్దామనుకోవడం, పూర్తిచెయ్యకుండా ఆగిపోవడానికి.

“నేను నిన్న రాత్రి గ్రీకు చదువుదా మనుకున్నాను,” అని నువ్వనేదానివి,
సమాధానంగా నే ననేదాన్ని, “అవును, నేనుకూడా అగతా,
ఎలాగైనా సూర్యుడి లేలేత ఎరుపు కిరణాలు ప్రసరించే లోపు
నా పనులు నేను ఎలాగైనా పూర్తిచెయ్యాలనుకుంటున్నాను,” అని.

నువ్వు విడిచి వెళ్ళి అప్పుడే 7 ఏళ్ళు గడిచిపోయాయి.
నేను మాత్రం నిస్సారమైన జీవితాన్ని ఈడుస్తున్నాను.
అశ్రద్ధగా, నీ జ్ఞాపకాల్లో నిన్నూహించుకుంటూ
(మధ్యలో ఎన్నోచోట్లు మారడంలో, మెక్సికోనుండి

నువ్వు ఎంతో సరదాగా రాసిన ఉత్తరాల్ని పోగొట్టుకున్నాను.)
నీకుకూడా వయసు పైబడుతుందని ఎన్నడూ అనుకోలేదు.
శోకంలో మునిగి ఏడుస్తున్న హెకాబే కుమార్తెలకు మల్లే
నీకు కూడా కాలం అకస్మాత్తుగా ఆగిపోయింది.

1983 శరత్తులో, నీకు “ప్రయం కొడుకుల కేటలోగ్” ని
అనువాదం చెయ్యడం నీకు అభ్యాసంగా ఇచ్చినపుడు
మంటల్లో చిక్కుకున్న ట్రోయ్… నుండి అజ్ఞాత వీరుల
సమాధి మృత్తికలనుండి నువ్వు వారిని ఆహ్వానించేవు!

నిద్రపోతున్న నీ ముఖం మీద నుండి నేను ఎంత సుకుమారంగా
ఎండుటాకులు పకక్కి తొలగించి నిన్ను పేరుపెట్టి పిలిచినా
నువ్వు తిరిగిరావనీ, మరో ప్రపంచంలో నీ సాహస
కృత్యాలు నాతో పంచుకోవన్న సత్యం నమ్మశక్యంగా లేదు.
.

కేథరీన్ టఫెరీలో

జననం 1963

అమెరికను కవయిత్రి.

Catherine Tufariello Image Courtesy:
http://www.ablemuse.com

.

Elegy for Alice

I always assumed you were somewhere in the world,

And that someday we’d find each other again

And tell our adventures, like happy heroes

Reunited after years of wandering.

Hard to believe it’s been a dozen years

Since we slogged together through the Iliad,

Longer than the whole of the Trojan War,

Or the wanderings of Odysseus afterward.

When your mother told me you were dead,

All I could think about was our favorite verb,

9X88T, our rueful shorthand for regret,

To be about to do, but leave undone.

“I meant,” you’d say, “to study Greek last night,”

And I’d reply, “I too, O Agathon,

Intended to accomplish many things

Before the light of rosy-fingered dawn.”

And now it’s seven years that you’ve been gone.

While I was living my ordinary life,

And carelessly, fondly imagining you in yours,

(Losing, in one of my many moves, the funny,

Wonderful letters you wrote me from Mexico),

I never dreamed that you would not grow old,

That time had stopped for you as suddenly

As for the daughters of weeping Hekabe

In burning Troy—the unremembered ones

You summoned from the ashes in the fall

Of 1983, when you were asked

To translate the catalogue of Priam’s sons.

Hard to believe that you will not return

And tell your adventures in the other world,

No matter how tenderly I brush the dead

Leaves from your sleeping face, and call your name.

 .

Catherine Tufariello

Born 1963

American

Poem Courtesy:

http://www.poemtree.com/poems/ElegyForAlice.htm

 

 

 

మనలో మన మాట… కెరొలీన్ రఫేల్, అమెరికను కవయిత్రి

ఎవరన్నారు ఈ పిల్లల్ని ఎగిరిపోనివ్వాలని?
ఈ పిల్లలు మన పేగుతో ముడిపడినవాళ్ళు
వాళ్లకి మన అవసరం ఉంటుంది, చివరకి ఎగిరిపోనివ్వడమేనా?
(నేను ఈ మాటలు అనవలసి వస్తుందని ఎన్నడూ ఊహించలేదు)

ఋతువులన్నీ సంగీతంలోని స్వరాల్లా
క్రమంతప్పకుండా వచ్చిపోయే
ఈ ఇంటి చెట్టుకి దగ్గరలోనే …
ఏ కొమ్మమీదో గూడుకట్టుకుంటే, ఏమిటిట నష్టం?

ఈ-ఉత్తరాలనీ, పుట్టినరోజు కార్డులనీ, ఫోన్లనీ
ఎప్పుడూ మనం రొట్టె తునకలే ఎందుకు ఏరుకోవాలి?
తక్కినవాళ్లందరూ వాళ్ళపిల్లలతో హాయిగా ఉంటే
మనమెందుకు ఇట్టే గడిచిపోయే శలవులతో సర్దుకుపోవాలి?

సాహసం చెయ్యాలని మనమే నూరిపోసామనుకో;
అయినా, ఎవరనుకున్నాడు వాళ్లంత స్వేచ్ఛగా ఎగిరిపోతారని?

.

కెరొలీన్ రఫేల్

అమెరికను కవయిత్రి .

Photo Courtesy:

http://carolynraphaelpoetry.com/

Between You and Me

 .

Who says we have to let them fly,

these children who were bound by cords

of flesh, then need, then, finally, sky?

(I never thought I’d say these words.)

What’s wrong with nesting close to home

in branches of the family tree,

where seasons, like a metronome,

count days of continuity?

Why must we always savor crumbs—

the emails, birthday cards, and calls,

the hurried holiday that numbs—

while others celebrate their smiles?

Of course we championed bravery;

who ever thought they’d fly so free?

 .

Carolyn Raphael

American

6 Longview Place

Great Neck, NY 11021

craphael429@gmail.com

Poem Courtesy:

http://www.poemtree.com/poems/Between-You-and-Me.htm

 

%d bloggers like this: