అనువాదలహరి

ఒంటరిగా…. మాయా ఏంజెలో, అమెరికను కవయిత్రి

నిన్న రాత్రి

అలా పడుక్కుని ఆలోచిస్తున్నాను

నీరు దాహాన్ని తీర్చగలిగేదిగానూ

రొట్టి రాయిలాకాకుండా రొట్టిలా ఉండగలిగే

ప్రశాంతమైన చోటు ఏదైనా

ఈ మనసుకి సాధించగలనా అని.

నాకు ఒక్కటే సమాధానం దొరికింది

నేను పొరబడలేదనే అనుకుంటున్నాను:

ఇక్కడ

ఒంటరిగా, ఏకాకిగా

ఏ మినహాయింపులూ లేకుండా

ఏ ఒక్కడూ ఏదీ సాధించలేడు.

ఒంటరిగా, ఏకాకిగా

ఏ మినహాయింపులూ లేకుండా

ఏ ఒక్కడూ ఏదీ సాధించలేడు.

చాలా మంది కోటీశ్వరులున్నారు

వాళ్ల డబ్బు వాళ్ళకు ఎందుకూ కొరగాదు

వాళ్ల భార్యలు దెయ్యం పూనినట్లు అన్ని చోట్లకీ పరిగెడతారు

పిల్లలు ఏ ఉత్సాహమూ లేక, ఎప్పుడూ విచారంగా ఉంటారు.

రాతిగుండెలుగల వాళ్లని

ఖరీదైన వైద్యులు సేవిస్తుంటారు

ఒంటరిగా, ఏకాకిగా

ఏ మినహాయింపులూ లేకుండా

ఏ ఒక్కడూ ఏదీ సాధించలేడు.

మీరు జాగ్రత్తగా వింటానంటే

నాకు తెలిసిన మాటొకటి చెబుతాను మీకు

తుఫాను మేఘాలు కమ్ముకుంటున్నాయి

పెనుగాలులు వీచే సూచనలు కనిపిస్తున్నాయి

మానవజాతి కష్టాల్లో చిక్కుకుంది

ఆ మూలుగులు నాకు వినిపిస్తున్నాయి.

‘ఎందుకంటే, ఒంటరిగా,

ఏకాకిగా, ఏ మినహాయింపులూ లేకుండా

ఏ ఒక్కడూ ఏదీ సాధించలేడు.

ఒంటరిగా, ఏకాకిగా

ఏ మినహాయింపులూ లేకుండా

ఏ ఒక్కడూ ఏదీ సాధించలేడు.

.

మాయా ఏంజెలో

April 4, 1928 – May 28, 2014

అమెరికను కవయిత్రి.

.

Alone

.

Lying, thinking

Last night

How to find my soul a home

Where water is not thirsty

And bread loaf is not stone

I came up with one thing

And I don’t believe I’m wrong

That nobody,

But nobody

Can make it out here alone.

Alone, all alone

Nobody, but nobody

Can make it out here alone.

There are some millionaires

With money they can’t use

Their wives run round like banshees

Their children sing the blues

They’ve got expensive doctors

To cure their hearts of stone.

But nobody

No, nobody

Can make it out here alone.

Alone, all alone

Nobody, but nobody

Can make it out here alone.

Now if you listen closely

I’ll tell you what I know

Storm clouds are gathering

The wind is gonna blow

The race of man is suffering

And I can hear the moan,

‘Cause nobody,

But nobody

Can make it out here alone.

Alone, all alone

Nobody, but nobody

Can make it out here alone.

.

Maya Angelou

April 4, 1928 – May 28, 2014

American

 Poem Courtesy:

https://100.best-poems.net/alone.html 

 

ఆశాంతి … సిసీలియా బొరోమియో, ఫిలిప్పీన్ కవయిత్రి

చావుకీ, బ్రతుకుకీ మధ్య వేలాడే శూన్యంలో

ఎవరికీ కనపడకుండా ఉండాలని దొరికిన ఆధారాన్ని పట్టుకుని

ఒకమూలకి ఒదుక్కుని ఉంటాము;

మన మాటలకీ, చేతలకీ మధ్యనున్న సంబంధం

మనం అర్థం అయిందనుకున్నంతమట్టుకు, ఒక సాలెగూడు అల్లుకుంటాం

చివరకి అపార్థాలే మిగిలినా;

వెంటనే దృష్టిపెట్టవలసిన అవసరాలూ,

మనం ఆవేశంతో జరిపే చర్చల …

సందిగ్ధ జారుడుతలం మీద నడుస్తూ

నన్ను నేను ప్రశ్నించుకుంటుంటాను

“ఇంతకీ నేను ఇక్కడ ఏం చేస్తున్నట్టు?”

.

సిసీలియా బొరోమియో,

సమకాలీన ఫిలిప్పీన్ కవయిత్రి

Cecilia_Borromeo

Filipino Poetess

.

Restless

.

It is that perennial immateriality dwelling between living and dying

crouched in the corners and grappling by the hinges

only to remain unseen;

We weave our web of what we believe we understand

of the relationship of our acts and events

only to remain misunderstood;

From that odd wisp of steam of heated discussions

to the urgent hiss of a new page calling;

I teeter on that thin ice —

That single space of uncertainty —

And I ask

“What am I doing here?”.

.

Cecilia Borromeo

Contemporary Filipino Poetess

Poem Courtesy:

http://famouspoetsandpoems.com/poets/cecilia_borromeo/poems/21841

 

Cecilia Borromeo was born in Cagayan de Oro City, Philippines. She now lives in Brussels, Belgium where she has been based for the past 7 years and where she has fulfilled her dream to become a scientist (currently: unemployed). Her poems and prose are widely read in her personal blog Clearcandy Daily (http://welcometoappleciders.blogspot.com) and dreams to get her work in print someday soon. She is known to write from the heart and is continuously training herself to meet her imagination so she can continue her love affair with words and to mold them to mean different things. She draws inspiration mostly from her own experiences and is in awe of her favorite poet, Mark Strand. After a tough day of surfing the net for jobs, she loves to lie in her couch for the rest of the evening thinking of chocolates and waffles. When not consumed by sugary thoughts, she enjoys diabetes literature, islet amyloidosis, reading poems out loud, learning the violin and dancing around the apartment.

నన్ను వెంట తరుముతూ… అబ్బాస్ కియరోస్తమి ఇరానియన్ కవి

అబ్బాస్ కియరోస్తమి దీనిని ఒక జపనీస్ హైకు లా రాసినా, దానికి ఉండే ప్రాథమిక లక్షణాలని మాత్రం తెలిసే అతను అనుసరించలేదు. ఇక్కడ నీడ చాలా చక్కగ అమరే ఉపమానం అయినప్పటికీ, కవి చెప్పదలుచుకున్నది మాత్రం నీడ కాదు. మనతో పాటు పెరిగే, మనకికూడ తెలియని మన వ్యక్తిత్వం.

***

నా చిన్నప్పటి నేస్తం

నా నీడ,

నన్ను వెంటాడుతూ వస్తోంది.

అదీ నాతో పెరిగింది,

నాతో పాటే వయసు మీరింది.

అది నన్ను

నా సమాధివరకూ

వెంటాడుతూనే ఉంటుంది.

.

అబ్బాస్ కియరోస్తమి

(22 June 1940 – 4 July 2016)

ఇరానియన్ కవి, ఫోటోగ్రాఫర్, సినీ దర్శకుడు.

.

.

I am being pursued

.

I am being pursued

by a shadow that was my playmate

in childhood;

it grew up with me,

it grew old with me,

it will continue

to pursue me

to the grave.

.

Abbas Kiarostami

(22 June 1940 – 4 July 2016)

Internationally noted film Director, Photographer and Poet

From:

(Kiarostami, 2005, p. 172, no. 298).

(http://www.iranicaonline.org/articles/haiku )

A Teasing Phrase… Yakoob, Telugu Poet, India

Once a beautiful idea molds itself into a phrase,

And if you do not appropriate it instantly,

You are done. It suddenly disappears into ether!

However much you long for it, you can’t recall.

Search wherever you like, you can rarely find it.

And even in that rare unlikely chance event,

Like a depetalled rose, there will be glaring imperfections.

It’s a teasing phrase which strikes the mind

Like a fruit dropping overhead unaware through foliage;

It’s as precious a phrase as a drop of rain

That abruptly slips through the clouds;

It’s a dreamy phrase that keeps company through the night

Electrifies us, yet, in a trice slithers into oblivion;

It’s a rattling phrase, unable to hail its presence, lies

Silent among the sounds, struggling to win our approval;

It’s an indiscernible phrase, as we explore the worlds around

Spreading the paper in front and concentering our mind. 

The spider which leisurely draws geometric figures on the wall

Spares no time to turn its head this way to leave any hints of it;

And the forever chasing, vigilant and alert lizard

Makes no squeaks to reveal its whereabouts;

Neither the tolling bells on the gate,

The headlines of any newspaper

Nor the remote pages of any book

Restore that alienated phrase back to me.

And I have no idea when it would strike me again.

.

Yakoob

Telugu Poet, India

Kavi Yakoob

ఏమై ఉండొచ్చు

.

ఒకసారి వాక్యం స్ఫురించాక

దాన్ని లోపలికి తీసుకోకుండా వదిలేస్తే

చటుక్కున అదెక్కడికో మాయమౌతుంది…!

ఎంత నిరీక్షించినా మళ్ళీ వెనక్కి రాదు

వెతుకులాడినా దొరకదు, దొరికినా

రేకులు రాలిన పూవులా ఏదో కొరత…

అది ‘కొమ్మల్లోంచి తెలియకుండా

తలమీద రాలిన పండుటాకులాంటి వాక్యం!

గభాల్న మబ్బుల్లోంచి జారిపడ్డ

అపురూపమైన  వర్షపుచినుకులాంటి వాక్యం!

రాత్రంతా ప్రక్కనే ఉండి

ఉక్కిరిబిక్కిరిచేసి, మరుపులోకి జారుకున్న కల లాంటి వాక్యం!

గొంతెత్తి పలకలేక శబ్దాలుగా అణిగిమణిగి

అంగీకారంకోసం పెనుగులాడుతూ ఎగుస్తున్న వాక్యం!

కాగితం  ముందేసుకుని మనసురిక్కించి

ఎంత వెతికినా కానరాని వాక్యం!

తాపీగా గోడలమీద బొమ్మలుగీసుకుంటున్న సాలీడు

ఇటువైపునించి సంౙ్ఞలుచేయదు

అదేపనిగా అటూ ఇటూ  పరుగులుపెట్టే బల్లి

కిచకిచమని కొంచెమైనా చెప్పదు

గంటలుకట్టిన గేటు తన చప్పుళ్ళతో గుర్తుచేయదు

ఏ పత్రికలోని వార్త, పుస్తకంలోని పేజీ…

దూరమైన ఆ వాక్యాన్ని నా దాకా చేర్చదు!

ఎప్పుడు నా కళ్ళముందు ప్రత్యక్షమవుతుందో తెలియనే తెలియదు!

.

కవి యాకూబ్

పిల్లలూ, మెల్లమెల్లగా మీరు గడపదాటి పోతున్నప్పుడు… ల్యూసియస్ ఫ్యూరియస్, అమెరికను కవి

పిల్లలూ, మీరు అంచెలంచెలుగా గడపదాటుతున్నప్పుడు —
ఒకటో తరగతి… తర్వాత కాలేజీ…
తర్వాత మీ స్వంత ఇల్లూ, తర్వాత బహుశా పెళ్ళి—,
ఇన్నాళ్ళూ భద్రంగా దాచిన ఈ నాలుగుగోడల్నీ ప్రేమతో గుర్తుంచుకుంటారనుకుంటాను,
ఈ ఏటవాలు పసుపుపచ్చ పైన్-చూరిల్లూ,
ఇక్కడ మీ రనుభవించిన వెచ్చదనమూ-
వాటిని మీరు జీవితంలో అవవలసినదానికి
అవరోధాలుగా కాక
నిరంతరం విశాలమవుతున్న ఈ ప్రపంచాన్ని ఎదుర్కోడానికి
బలమైన గాలి తోడుగా ప్రయాణమైన మీ
జీవననౌకల్ని క్షేమంగా ఉంచిన ఓడరేవులుగా తలచుకుంటారనుకుంటాను.
నిజమే! లోకంలో చెడ్డ వాళ్ళు ఉన్నారు.
కాని, మీకు రాజమార్గంలో వాహనం నడుపుకుంటూ యాదృచ్ఛికంగా తగిలే మనిషిని
ప్రేమించే తల్లి ఇంటిదగ్గర ఉంటుంది,
వాళ్ళు — నాకు తెలిసి చాలా మంది —
మీలాగే, హాయిగా, ప్రశాంతంగా ఉండే జీవితం మించి ఏదీ కోరుకోరు.

నేను ఈ విశ్వంయొక్క రహస్యాలగురించి పరిశోధించాను గాని,
నాకు ఏ మతం మీద విశ్వాసం లేదని దృధంగా నమ్ముతున్నాను.
నేను ఈ నమ్మకాన్ని మీకు వారసత్వంగా అందించినా,
ఈ భయంకరమైన బరువుని మీ భుజాలమీద మోపినా
నేను క్షంతవ్యుణ్ణి.
బహుశా, అది నా జీవితంలో అతి పెద్ద వైఫల్యం.

(ఆ మాటకొస్తే, నేను మీకిచ్చిన సాధనసంపత్తి ఈ అనంతత్వాన్ని ఎదుర్కోడానికి
పనికొచ్చిందా? కడకి, మనకు మిగిలే ఒంటరితనాన్ని భరించడానికి తగిన శక్తి నిచ్చేయా?)

మీరు ధనవంతులూ, ప్రాజ్ఞులూ కావాలి. అన్నిటికీ మించి,
మనసున్న మనుషులై, అందరితో న్యాయబద్ధంగా వర్తించేవారనిపించుకోవాలి.

మీ అమ్మాకీ నాకూ దొరికినట్టుగానే
మీకూ మంచి ప్రేమ లభించాలి.

మీకు సంతానం కలగాలి! అధికంగా!

తరచు ఇంటికి వస్తూండండి. అదేదో
తల్లిదండులపట్ల పిల్లలుగా మీ బాధ్యత అనుకుని కాకుండా కుతూహలంతో,
ఈ చాదస్తపు ముసలాళ్ళు ఎలా ఉన్నారో తెలుసుకుందికి రండి.
.

ల్యూసియస్ ఫ్యూరియస్

అమెరికను కవి

 My Children, As You Leave Home Little by Little

.

My children, as you leave home little by little-
first grade school, then college,
your own apartment, perhaps marriage-,
I hope you’ll think fondly of these walls which housed you,
the slanted yellow-pine ceiling you lived under,
the warmth you felt there-
thinking of them not as a barrier
which kept you from being what you needed to
but as a harbor
from which you sallied forth to meet the ever-widening world,
to which you retreated in too-strong wind.

Yes, there are bad people in the world,
but the random person driving on the expressway has a mother who loves him
and most- by far the most-
want nothing more – like you- than peace and happiness.

Though I’ve pondered deeply the universe’s mysteries,
I fear I lack religion.
And if I’ve bequeathed unto you this unbelief,
placed on your shoulders this terrible burden,
I apologize.
It is, perhaps, my greatest failing.
(Are the tools I’ve given you really strong enough to fight infinity? Strong enough to deal with our ultimate aloneness?)

May you be
rich and smart but, above all, kind-
known as someone who treats others fairly.

May you find the sort of love
your mother and I have found.

Have children – lots of them!

Return often! not out of filial duty
but rather curiosity:
‘And what might those old codgers be up to now? ‘

.

Lucius Furius

Contemporary American Poet

Poem Courtesy: https://hellopoetry.com/u695892/

About the poet in his own words:

By day, I work as a software engineer; by night, I scour the Web for things to include in A Poetry-Lover’s Guide To the World-Wide Web . My webpage is the “Humanist Art Homepage” ( https://humanist-art.org/ ).

కేవలం ఒక సామాన్య సైనికుడు … లారెన్స్ వెయిన్ కోర్ట్, కెనేడియన్ కవి

.

అతను బాన పొట్టతో, జుత్తు రాలిపోతూ త్వరగా ముసలివాడైపోయాడు

అతను మందిచుట్టూ చేరి, గతాన్ని కథలు కథలుగా చెప్పేవాడు…

అతను పాల్గొన్న యుద్ధాలగురించీ, అతని సాహసకృత్యాలగురించీ,

సాటి సైనికులతోఆటు సాధించిన విజయాలగురించీ, అందులో అందరూ వీరులే.

అప్పుడప్పుడు అతని చుట్టుప్రక్కలవాళ్ళకి అవి హాస్యాస్పదంగా కనిపించేవి

కానీ అతనితో పనిచేసినవాళ్లందరూ వినేవారు అతనేం మాటాడుతున్నాడో తెలుసు గనుక

ఇకనుంచి మనం అతని కథలు వినలేము, కారణం బిల్ చచ్చిపోయాడు

ప్రపంచం ఒక సైనికుని మరణం వల్ల కొంత నష్టపోయింది.

అతని మరణానికి శోకించేవరు ఎక్కువమంది లేరు: అతని భార్యా, పిల్లలూ అంతే!

ఎందుకంటే అతను అతి సామాన్యమైన జీవితం గడిపాడు, పెద్ద విశేషాలేమీ లేవు.

అతనికి ఉద్యోగం ఉండేది, సంసారం చేశాడు, తనమానాన్న తను బ్రతికాడు.

ఈ రోజు ఒక సైనికుడు మరణించినా, అతని మరణాన్ని దేశం గుర్తించదు.

 

అదే రాజకీయ నాయకులు మరణిస్తే, శరీరాన్ని ప్రజల దర్శనార్థం

ఉంచుతారు, వేలమంది అతని మరణానికి విచారించి గొప్పవాడని కీర్తిస్తారు.

పత్రికలు సైతం బాల్యంనుండీ వాళ్ళ జీవిత సంగ్రహాన్ని ప్రచురిస్తాయి,

కానీ ఒక సైనికుడి మరణం ఏ గుర్తింపుకీ, పొగడ్తలకీ నోచుకోదు.

ఈ దేశ శ్రేయస్సుకి అమూల్యమైన సేవని ఎవరు చేశారు

ఇచ్చిన వాగ్దానాల్ని నిలబెట్టుకోక ప్రజల్ని మోసగించిన వాడా?

లేక, సామాన్యమైన జీవితం గడుపుతూ, విపత్కర సమయం వచ్చినపుడు

ఈ దేశానికి సేవచెయ్యడానికి తన జీవితాన్ని సైతం సమర్పించేవాడా?

ఒక రాజకీయనాయకుడికి వచ్చే జీతం అతని జీవన శైలీ

ఒక్కోసారి అతను దేశానికి చేసే సేవకి అనులోమానుపాతంలో ఉండవు.

తన సర్వస్వాన్నీ అర్పించే ఒక సామాన్య సైనికుడికి దక్కేది

మహా అయితే ఒక ప్రశంసా పతకమూ, పిసరంత పింఛనూ.

వాళ్ళని మరిచిపోవడం సహజం, ఎందుకంటే వాళ్ళెప్పుడో పనిచేశారు

ఆ ముసలి “బిల్” లాంటి సైనికులు ఎప్పుడో యుద్ధంలో పాల్గొన్నారు. కానీ

మనకు తెలుసు, ఈనాడు దేశం అనుభవిస్తున్న స్వాతంత్య్రాన్ని తెచ్చిపెట్టింది

తమ కూహలూ, రాజీలు పన్నాగాలు పన్నే రాజకీయనాయకులు కాదని.

ఎదురుగా శత్రువు మోహరించి, మీరు ఆపదలో చిక్కుకున్నప్పుడు, ఎన్నడూ

ఒక అభిప్రాయం మీద నిలబడని రాజకీయనాయకుడి సాయం కోరుతారా?

లేక తన నేలనీ, జాతిపౌరుల్నీ, దేశాన్నీ రక్షించడానికి కడదాకా

పోరాడుతానని ప్రతిజ్ఞచేసిన సైనికుడి సహాయం అర్థిస్తారా?

అతనొక సామాన్య సైనికుడు. అతనిలాంటివాళ్ళు క్రమంగా సన్నగిలుతున్నారు.

కానీ అతని సమక్షం అలాంటివాళ్లు మనకి కావాలని గుర్తుచెయ్యాలి.

దేశాలు యుద్ధంలో చిక్కినపుడు రాజకీయనాయకులు ప్రారంభించిన

సమస్యలకి పరిష్కారం కనుక్కోవలసిన బాధ్యత సైనికుడిదే.

మన మధ్య ఉన్నప్పుడు అతన్ని తగినవిధంగా గౌరవించలేకపొయినా

మరణించిన తర్వాతనైనా మనం అతనికి శ్రద్ధాంజలి ఘటిద్దాం.

కేవలం, ప్రతి వార్తాపత్రికలోనూ మొదటిపేజీలో చిన్న మకుటం :

ఒక సైనికుడు ఈ రోజు మరణించినందుకు దేశం దుఃఖంలో మునిగి ఉంది. 

.

లారెన్స్ వెయిన్ కోర్ట్,

(1923   –  20th April 2009)

కెనేడియన్ కవి

read the full poem here:

A. Lawrence Vaincourt

.

Just a Common Soldier

(A Soldier Died Today) 

.

He was getting old and paunchy and his hair was falling fast,

And he sat around the Legion, telling stories of the past.

Of a war that he had fought in and the deeds that he had done,

In his exploits with his buddies; they were heroes, every one.

deliberately left blank  for copyright reasons

He will not be mourned by many, just his children and his wife,

For he lived an ordinary and quite uneventful life.

Held a job and raised a family, quietly going his own way,

And the world won’t note his passing, though a soldier died today.

When politicians leave this earth, their bodies lie in state,

While thousands note their passing and proclaim that they were great.

Papers tell their whole life stories, from the time that they were young,

But the passing of a soldier goes unnoticed and unsung.

…. deliberately left blank  for copyright reasons

A politician’s stipend and the style in which he lives

Are sometimes disproportionate to the service that he gives.

While the ordinary soldier, who offered up his all,

Is paid off with a medal and perhaps, a pension small.

… deliberately left blank  for copyright reasons

Should you find yourself in danger, with your enemies at hand,

Would you want a politician with his ever-shifting stand?

Or would you prefer a soldier, who has sworn to defend

His home, his kin and Country and would fight until the end?

...

deliberately left blank  for copyright reasons

If we cannot do him honor while he’s here to hear the praise,

Then at least let’s give him homage at the ending of his days.

Perhaps just a simple headline in a paper that would say,

Our Country is in mourning, for a soldier died today.

.

 

 A. Lawrence Vaincourt

1923  – 20th April 2009

Canadian Poet

Read the complete Poem here

All through my youth…!… Mohan Rushi, Telugu Poet

Some people are such:

They enliven our lives,

Bring the rhythmic beat of our heart to a standstill;

Culture new dreams in us with their mock anger;

Pass on wisdom of books through their silence;

And bare our impoverishment of vocab to us, when we try to speak.

Does it really matter where they are? Who they belong to?

Or, flutter in the skies like a pennon of pleasure?

Just a look at their photo freezes us; and,

We fall head over heels listening to them over phone

And search for Nostradamus’ predictions of magical charms

That might seize us should we meet them face to face.

*

Only thereafter, life has turned interminable by degrees,

And unfathomably busy. A disquieting ache used to rattle every chance encounter.

And whenever I felt that I might not see you again

Life seemed to cease with tremors of unknown whelming fears.

.

Mohan Rushi

From “Square One” Anthology.

Image Courtesy: Mohan Rishi

నీ కోసం యవ్వనమంతా…!

 

మరి అట్లా ఉంటారు కొందరు. జీవితాన్ని ఆనందభరితం చేసేందుకు.

హృదయం లయను స్టాండ్ స్టిల్ చేసేందుకు.

కసురుతూకూడా లోలోపల కొత్త కలల్ని మొలిపించేందుకు.

మాట్లాడకుండానే పుస్తకాలు చెప్పేందుకు.

మరి, మాట్లాడుతున్నప్పుడు మాటలకరువు వచ్చేలా చేసేందుకూ.

 

ఎక్కడ ఉంటేనేం? ఎవరికి దక్కితేనేం? వాళ్ళకి వాళ్ళు

ఏ నిజమైన ఆనందపుబావుటాయై నింగిలో రెపరెపలాడితేనేం?

 

ఫోటో చూసినా ఫోటో అయిపోతాం. ఫోన్లో మాట్లాడినా

పొంగిపొర్లే సంతోషంతో పల్టీలు కొడ్తాం.

ఎదురుపడితే ఏం మాయ జరుగుద్దోనని ఏ నోస్ట్రడామస్ నో ఆరాలు తీస్తాం.

*

తర్వాత్తర్వాతే జీవితం అంతుచిక్కనిదయ్యింది.

చిక్కని జీవితమయ్యింది. కనపడ్డప్పుడల్లా ప్రాణం

అతలాకుతలమయ్యింది. నువు కనిపించవేమోనని అనిపించినప్పుడల్లా 

జీవితం మునుపెరుగని వణుకుతో ఆగిపోతుందేమోనని అనిపించింది!

.

మోహన్ రుషి

 తెలుగు కవి 

స్క్వేర్ వన్ నుండి.

 

Hallucination… Wahed, Telugu Poet 

Before I met you

Everything was so unnatural.

And, “Two Two’s” were just Four!  

 

 

I met you

‘Two Two’s ‘ had become Two Lakhs. 

I could understand the logic behind Maths. 

And my feet floated in the seventh Heaven

Even Darkness had appeared in its splendid Spectral hues.

The Rosebud-Heart blossomed.

And the fatigued life

Comforted under the shades of eyelids

And the yearning Jasmine-looks

Wafted their incense all around.

I could get you.

Again, like the ox of an oil ghanni 

‘Two Two’s are Four’ started ringing in my mind.

 

My feet were firm on the ground;

The sky was beyond my reach.

While blood streams through my veins

It fails to swell in my eyes as tears

Nor burns sweating through my pores.

.

 

Abd Wahed.

 

Telugu Poet

From “Dhuli Chettu” Anthology

 

 

Abd Wahed
Photo Courtesy: Abd Wahed

 

 

హాల్యూసినేషన్

 

నిన్ను కలవకముందు

అంతా కృత్రిమమే

రెండురెళ్ళు నాలుగే

నువ్వు కలిసావు

రెండు రెళ్ళు రెండు లక్షలయిపోయాయి

లెక్కలు బుర్రకెక్కాయి

నేల ఆకాశాన్ని తాకింది

చీకటి సప్తవర్ణాల్లో మెరిసింది.

గుండె గులాబీ పూచింది

కనురెప్పనీడలో

ప్రాణం సేదదీరింది.

కనుచూపుల సన్నజాజులు

హాయిపరిమళాలు పరిచాయి

నువ్వు నాకు దక్కావు

బుర్రలో మళ్ళీ

రెండురెళ్ళు నాలుగే తిరుగుతుంది గానుగెద్దులా.

 

నేల నేలమీదే ఉంది, ఆకాశం అందడం లేదు.

రక్తం శరీరంలో ప్రవహిస్తానంటోందేకాని

కంటినీరుగా ఉబకటంలేదు

వంటి చమటగా మండడం లేదు.

.

వాహెద్

 

ధూళిచెట్టునుండి

Make Your Voice Count… Abd Wahed, Telugu, Indian Poet

The foot falls of a black ant

On the black marble

On an Ebony night

Is too faint to hear.

The sound of the canon

Aimed at the heart of a city

Of, course is better audible.

The explosive sound of a bomb

That annihilates the innocent people

Is of a moderate pitch.

The unleashed agony of the head

Separating from torso on the gallows

Is of a higher order.

The cursive sound of the letters

On a white paper

Is considerably high.

The thumping of the heart

Of an injured Poet

Is of a higher order.

The collective cries of

Crows and common Swallows

Is of the highest order.

The ruffle of scared pigeons

Unnerves us more than the

The twang of a hunter’s bowstring.

Once you make your voice count

Even the guts of an arrow shall shake.

.

Wahed Abd

Telugu

Indian

From “Dhuuli Chettu” Anthology

Abd Wahed
Photo Courtesy: Abd Wahed

గొంతు విప్పు                                                  

నల్లరాత్రి

నల్లశిలపై

నల్ల చీమ అడుగుల సవ్వడి

చాలా చిన్నది.

నగరం గుండెలపై

పేలే ఫిరంగి చప్పుడు

కాస్త పెద్దదే

అమాయకజనాన్ని హతమార్చే

బాంబు పేలుడు శబ్దం

ఇంకొంచెం పెద్దది

ఉరికొయ్యపై

విరిగిన మెడచేసే ఆర్తనాదం

ఇంకా పెద్దది.

తెల్లని కాగితంపై

పరుగెత్తే అక్షరాల చప్పుడు

చాలా పెద్దది

గాయపడిన కవి

గుండె చప్పుడు

అన్నింటికన్నా పెద్దది

గోలచేసి అరిచే కాకులు

ఊరపిచ్చుకలఘోష

ఇంకా పెద్దది.

వేటగాడి వింటితాడు చేసే ధ్వనికన్నా

పిట్టలరెక్కల చప్పుడు

గుండెలవిసేలా చేస్తుంది

గొంతు విప్పడం నేర్చుకుంటే

బాణం కూడా భయపడుతుంది.

.

వాహెద్

ధూళిచెట్టు కవితా సంకలనం

A Fragrant Cloud … Elanaga, Telugu Poet

Ustad Rashid Khan …

Is a towering musical wave.

When that gust of pleasant camphoric fragrance

Wafts in every direction

Oh! What a festival treat it is for all yearning ears!

As the vibrant voice pervades and fills

The environ like a fragrant cloud,

Won’t its daub of celestial music

Heal the wounds of the heart within

And transport the subject to the limits of ecstasy?

 

That mellifluous rendering of lilting Tarana

In the ‘Desi” Rag,

That peerless natural presentation

Streaming spontaneously

From an unruffled meditative state

Rekindles the latent dormant life-force

And the sonorous voice

Brings to fore eons of quiescent vitality.

 

O, Future hope of Hindustani classical vocal!

Let more and more Khayals ignite in your voice,

Let the festoons of Taranas

Remind us of the musical festivals.

Let this earth bathe in the gentle winds

That have a touch of your Sweet scented voice.

 

.

Elanaga

Telugu, Indian

Image Courtesy
Elanaaga

పరిమళ మేఘం.

 

ఉస్తాద్ రాషిద్ ఖాన్.

ఒక ఉత్తుంగ సంగీత తరంగం.

గుప్పుమనే ఒక కమనీయ కర్పూర సౌరభం.

అన్నిదిక్కులా అది పరచుకున్నదంటే

ఎన్ని కర్ణేంద్రియాలకు పండుగో!

చుట్టూ పరిమళమేఘంగా

పరివ్యాప్తమయే స్వరచాలనం

గంధర్వగానామృత లేపనంతో

గుండెలోపలిగాయాలు మాయమై

పల్లవించదా పారవశ్యం?

దేశం‘ (1)లో తళుకులీనిన

తారళ్యపు తరానా

నిశ్చలసమాధిలో

నిసర్గంగా వెలయించిన అనిరుపమ గానం (2)

పరిమళించే ప్రాణశక్తిని లేపుతూ

యుగయుగాల సుప్త చేతనను

మేల్కొలిపే కంఠమాధుర్యం.

 

భావిభారత సంగీతరంగపు ఆశాదీపమా! (3)

ఖయ్యాలులు ని కంఠంలో రగులనీ మరింతగా

తరానాల తోరణాలు

తలపించనీ సంగీత వసంతోత్సవాలని.

నీ సుస్వర సమీరాల సుగంధస్పర్శతో

పులకించనీ పుడమినంతా!

.

ఎలనాగ

 

  1. దేశ్రాగంలో తరానా

  2. గోరఖ్ కళ్యాణ్ రాగంలో దాదాపు 62 నిముషాల పాటు అద్భుతంగా సాగే ఖయ్యాల్

  3. ఉస్తాద్ రాషిద్ ఖాన్ గురించి భారత రత్న పండిత్ భీం సేన్ జోషి చేసిన వ్యాఖ్య

 

%d bloggers like this: