అనువాదలహరి

ప్రియ మృత్యువు… లాంగ్స్టన్ హ్యూజ్, అమెరికను

.

ప్రియ మృత్యువా!

అన్నీ నీ రెక్కల క్రిందకి తీసుకుంటావు.

హతమార్చడానికికాదు,

కేవలం ఆకారం మార్చడానికి.

బాధలతో తపిస్తున్న

ఈ శరీరానికి

మరో రూపం ఇవ్వడానికి.

నువ్వు మళ్ళీ సుమారుగా ఇలాంటి వస్తువునే సృష్టించవేమోగాని

కానీ, ఎన్నడూ అక్షరాలా ఇదే వస్తువుని తయారుచెయ్యవు.

ఓ ప్రియ మృత్యువూ!

నీ మారు పేరు మార్పు కదూ?
.

లాంగ్స్టన్ హ్యూజ్

(February 1, 1902 – May 22, 1967)

అమెరికను కవి 

Image courtesy: http://4.bp.blogspot.com

.

Dear Lovely Death

.

Dear lovely Death

That taketh all things under wing—

Never to kill—

Only to change

Into some other thing

This suffering flesh,

To make it either more or less,

But not again the same—

Dear lovely Death,

Change is thy other name.

.

Langston Hughes

(February 1, 1902 – May 22, 1967)

American

Poem courtesy:

https://www.poetrynook.com/poem/dear-lovely-death

ప్రకటనలు

ప్రతిధ్వని… వాల్టర్ డి లా మేర్, ఇంగ్లీషు కవి

“ఎవరది పిలిచింది?” అన్నాన్నేను. నా మాటలు

ఊసులాడుతున్న వనసీమలలోంచి,

ఇటూ అటూ పోతూ పిట్టల్ని గాభరాపెట్టేయి

“ఎవరది పిలిచింది? ఎవరది పిలిచింది?” అంటూ.

చిటారుకొమ్మలనున్న ఆకులు

ఎండలో గలగలలాడాయి

ఎండకాగిన పొడిగాలి నా అరుపుని

సన్నగా మోసుకుపోయింది:

పచ్చదనం మద్య తొంగి చూస్తున్న కళ్ళూ, నీడలోనున్నవీ

కదలకుండా పడున్న డొంకలోని గొంతులు

నన్ను వెక్కిరించడానికి

నే నేమంటే తిరిగి అదే అంటున్నాయి.

నా కన్నీళ్ళలోంచి ఒక్క సారి అరిచేను: “ఎవడికి ఖాతరు?” అని;

గాలి ఒక్కసారి పల్చబడింది:

ఆ నిశ్శబ్దంలో “ఎవడికి ఖాతరు? ఎవడికి ఖాతరు?”

అన్నమాట ముందుకీ వెనక్కీ ఊగిసలాడింది.

.

వాల్టర్ డి లా మేర్

25 April 1873 – 22 June 1956

ఇంగ్లీషు కవి

.

.

Echo

.

“Who called?” I said, and the words

Through the whispering glades,

Hither, thither, baffled the birds—

“Who called? Who called?”

The leafy boughs on high

Hissed in the sun;

The dark air carried my cry

Faintingly on:

Eyes in the green, in the shade,

In the motionless brake,

Voices that said what I said,

For mockery’s sake:

“Who cares?” I bawled through my tears;

The wind fell low:

In the silence, “Who cares? Who cares?”

Wailed to and fro.

.

Walter de la Mare

25 April 1873 – 22 June 1956

British Poet

Poem Courtesy:

https://www.poetrynook.com/poem/echo-7

చిరునవ్వు- రౌల్ ఫొలేరో, ఫ్రెంచి రచయిత

చిరునవ్వుకి కాణీ ఖర్చులేదు, కానీ చాలా ప్రసాదిస్తుంది.

దానికి కొన్ని లిప్తలు పడుతుంది కానీ దాని ప్రభావం శాశ్వతం.

అది లేకుండా బ్రతకగలిగిన ధనవంతులెవరూ ఉండరు,

దాన్ని ఇవ్వడం వలన పేదవాళ్ళయిపోయేవారెవరూ ఉండరు.

అది ఇచ్చేవాళ్ళని పేదవాళ్ళని చెయ్యకుండానే

పుచ్చుకునే వాళ్ళని ధనవంతుల్ని చేస్తుంది—

అది ఇంటిలో వెలుగు సృష్టిస్తుంది-

వ్యాపారంలో మంచిపేరు సంపాదిస్తుంది

అన్ని విషమ సమస్యలకీ విరుగుడుగా పనిచేస్తుంది.

అయినప్పటికీ, దాన్నెవడూ యాచించలేడు, అరువు తీసుకో లేడు,

దొంగిలించలేడు, ఎందుకంటే, అది అయాచితంగా ఇస్తేనే తప్ప

దానికి ఏ మాత్రం విలువలేదు.

కొందరికి చిరునవ్వుతో నిన్ను పలకరించడానికి తీరిక ఉండదు

కనుక, నువ్వే, నీ చిరునవ్వుతో వాళ్ళని పలకరించు.

ఎందుకంటే భగవంతుడికి తెలుసు: అసలు వాళ్ళదగ్గిర ఇవ్వడానికి

చిరునవ్వులు మిగలని వారే* … చిరునవ్వు గ్రహించడానికి పాత్రులు.

.

రౌల్ ఫొలేరో

17 Aug 1903-  6 Dec 1977

ఫ్రెంచి రచయిత

* చనిపోయినవారే

A Smile

.

A smile costs nothing but gives much—

It takes but a moment, but the memory of it usually lasts forever.

None are so rich that can get along without it—

And none are so poor but that can be made rich by it.

It enriches those who receive

Without making poor those who give—

It creates sunshine in the home,

Fosters good will in business

And is the best antidote for trouble—

And yet it cannot be begged, borrowed or stolen, for it is of no value

Unless it is freely given away.

Some people are too busy to give you a smile—

Give them one of yours—

For the good Lord knows that no one needs a smile so badly

As he or she who has no more smiles left to give.

.

Raoul Follereau

17 Aug 1903-  6 Dec 1977

French Writer

Raoul Follereau, born August 17, 1903 in Nevers and died December 6, 1977 in Paris, is a French writer and journalist, creator of the world day of fight against leprosy and founder of the work known today in France under the name of the Raoul-Follereau Foundation, which fights against leprosy and poverty and promotes access to education.

Poem Courtesy: https://www.poetrynook.com/poem/smile-1 

జీవితంలో అతిముఖ్యమైన విషయం… గ్రెన్ విల్ క్లీజర్, కెనేడియన్ అమెరికను కవి

నీకు ఏదో ఒక విషయం చెబుదామనిపించి
అది చెబితే విచారించవలసి వస్తుందనీ తెలిసి,
లేదా, ఒక అవమానం తీవ్రంగా పరిగణించి,
అది అంత త్వరగా మరిచిపోలేననుకున్నప్పుడు
అదే సరియైన తరుణం, నీ విచారాన్ని అణుచుకుని
మనసుని ప్రశాంతంగా ఉంచుకునే ప్రయత్నం చెయ్యడానికి,
ఎందుకంటే, మనసు నిశ్చలంగా ఉన్నప్పుడే
మన చెడు ఆలోచనలన్నీ అణగారిపోతాయి.
కోపం తెచ్చుకోవడం చాలా సుళువు
ఒకరు మనని మోసగించినపుడూ, ఎదిరించినపుడూ;
మనం కోరిన కోరికలు నెరవేర్చనపుడు
చిటపటలాడుతూ, నిరుత్సాహపడడం సహజం;
కానీ, మన స్వార్థం మీదా, ఈర్ష్యమీదా
అర్థవంతమైన విజయం సాధించాలంటే
మనం రాజీలేని మౌనాన్ని పాటించడం నేర్చుకోవాలి
తప్పు మనలో లేదని తెలిసినప్పటికీ.
కనుక, శత్రువు నిన్ను ప్రతిఘటించినపుడు
నీ సంయమనాన్ని కోల్పోకూడదు.
అది దొంగచాటుదెబ్బ తీసే శత్రువైనా
లేదా, మీకు తెలిసిన ఏ ప్రమాదమైనా సరే!
మీ చుట్టూ ఎంత కలకలం రేగుతున్నా
మీరు నిగ్రహంతో ప్రశాంతంగా ఉండగలిగినంతసేపూ
మీ జీవితంలో అతిముఖ్యమైన విషయంలో
మీరు పట్టు సాధించేరన్న విషయం మరిచిపోవద్దు.
.
గ్రెన్ విల్ క్లీజర్
1868–  27th August 1953
కెనేడియన్ అమెరికను కవి

.

The Most Vital Thing in Life

.

When you feel like saying something

— That you know you will regret,

Or keenly feel an insult

— Not quite easy to forget,

That’s the time to curb resentment

— And maintain a mental peace,

For when your mind is tranquil

— All your ill-thoughts simply cease.

It is easy to be angry

— When defrauded or defied,

To be peeved and disappointed

— If your wishes are denied;

But to win a worthwhile battle

— Over selfishness and spite,

You must learn to keep strict silence

— Though you know you’re in the right.

So keep your mental balance

— When confronted by a foe,

Be it enemy in ambush,

— Or some danger that you know.

If you are poised and tranquil

— When all around is strife,

Be assured that you have mastered

— The most vital thing in life.

.

Grenville Kleiser

1868–  27th August 1953

Canadian-American

Poem Courtesy:

https://www.poetrynook.com/poem/most-vital-thing-life

ఈ రోజు ఎంత బాగుంది? … డగ్లస్ మలోష్, అమెరికను కవి

నిజమే! ఈ ప్రపంచం కష్టాలమయం
అవి లేవని నే ననలేదు.
దేవుడా!నాకు చాలినన్ని కష్టాలున్నాయి,
మొరపెట్టుకుందికి రెండింతల కారణాలు.
వర్షాలూ, తుఫానులూ చిరాకు పెట్టేవి
ఆకాశం ఎప్పుడూ మేఘావృతమై ఉండేది
నా మార్గం నిండా ముళ్ళూ
ముళ్ళకంపలూ నిండి ఉన్నాయి
అయితేనేం, ఈ రోజు బాగులేదూ?

ఎప్పుడూ ఏడుస్తూ కూచుంటే లాభమేమిటి?
బాధలు ఇంకా కొనసాగించడం తప్ప?
ఎప్పుడూ గతాన్ని మనసులో పెట్టుకుని
చింతిస్తే లాభమేమిటి?
ఎవరికి వాళ్ళ బాధలుంటాయి
సుఖాలూ కష్టాలతో పలచబడుతూనే ఉంటాయి
జీవితం, వేడుకచేసుకుందికేమీ లేదు
కష్టాలంటావా? నా పాలు నాకున్నాయి.
అయినా సరే, ఈ రోజు చాలా బాగుంది!

నేను బ్రతుకున్నది ఈ క్షణంలోనే
నెల్లాళ్ళక్రిందట కాదు.
పొందడం, పోగొట్టుకోవడం, ఇచ్చిపుచ్చుకోవడం,
కాలం ఎలా నడిపిస్తే అలా.
నిన్న ఒక దుఃఖ మేఘం
నా మీద బాగా కురిసింది;
రేపు మళ్ళీ వర్షించవచ్చు;
అయినా సరే నే నంటాను
ఈ రోజు బాగులేదూ? అని.
.

డగ్లస్ మలోష్,

(May 5, 1877 – July 2, 1938)

అమెరికను కవి

.

 

Douglas Malloch

Photo Courtesy:

http://www.azquotes.com/author/18028-Douglas_Malloch .

Ain’t It Fine Today

.

Sure, this world is full of trouble —

I ain’t said it ain’t.

Lord, I’ve had enough and double

Reason for complaint;

Rain and storm have come to fret me,

Skies are often gray;

Thorns and brambles have beset me

On the road — but say,

Ain’t it fine today?

What’s the use of always weepin’,

Making trouble last?

What’s the use of always keepin’

Thinkin’ of the past?

Each must have his tribulation —

Water with his wine;

Life, it ain’t no celebration,

Trouble? — I’ve had mine —

But today is fine!

It’s today that I am livin’,

Not a month ago.

Havin’; losin’; takin’; givin’;

As time wills it so.

Yesterday a cloud of sorrow

Fell across the way;

It may rain again tomorrow,

 It may rain — but say,

Ain’t it fine today?

.

Douglas Malloch

(May 5, 1877 – July 2, 1938)

American Poet

Poem Courtesy: https://www.poetrynook.com/poem/aint-it-fine-today

కాలవిహంగము… సరీజినీ నాయుడు, భారతీయ కవయిత్రి

ఓ కాల విహంగమా! ఫలభరితమైన నీ పొదరింటినుండి
నువ్వు ఏ రాగాలను ఆలపిస్తున్నావు?
జీవితంలోని ఆనందం, గొప్పతనం గురించా,
పదునైన దుఃఖాలూ, తీవ్రమైన వివాదాలగురించా?
హుషారైన వాసంత గీతాలనా;
రానున్న భవిష్యత్తు గురించి బంగారు కలలనా,
రేపటిఉదయానికి వేచిఉండగల ఆశగురించా?
ప్రాభాత వేళల పరిమళభరితమైన తెమ్మెరలగురించా
మనుషులు మరణమని పిలిచే మార్మిక నిశ్శబ్దంగురించా?

ఓ కాలవిహంగమా! నీ గొంతులో అవిరళంగా మారే
నీ శృతుల గమకాలను ఎక్కడ నేర్చావో చెప్పవూ?
ప్రతిధ్వనించే అడవులలోనా, విరిగిపడే అలలలోనా
ఆనందంతో తృళ్ళిపడే నవవధువుల నవ్వులలోనా?
అప్పుడే పొడచూపుతున్న వసంత నికుంజాలలోనా?
తల్లి ప్రార్థనలకు పులకించే తొలిపొద్దులోనా?
నిరుత్సాహపడిన హృదయానికి ఆశ్రయమిచ్చే యామినిలోనా?
జాలిగా విడిచే నిట్టూర్పులోనా, ఈర్ష్యతో కలిగే రోదనలోనా
లేక విధిని ధిక్కరించిన మనసు ఆత్మవిశ్వాసంలోనా?
.
సరోజినీ నాయుడు

(13 February 1879 – 2 March 1949)

భారతీయ కవయిత్రి

 

.

The Bird of Time

.

O Bird of Time on your fruitful bough

What are the songs you sing? …

Songs of the glory and gladness of life,

Of poignant sorrow and passionate strife,

And the lilting joy of the spring;

Of hope that sows for the years unborn,

And faith that dreams of a tarrying morn,

The fragrant peace of the twilight’s breath,

And the mystic silence that men call death.

O Bird of Time, say where did you learn

The changing measures you sing? …

In blowing forests and breaking tides,

In the happy laughter of new-made brides,

And the nests of the new-born spring;

In the dawn that thrills to a mother’s prayer,

And the night that shelters a heart’s despair,

In the sigh of pity, the sob of hate,

And the pride of a soul that has conquered fate.

.

Sarojini Naidu

(13 February 1879 – 2 March 1949)

Indian Poet

Poem Courtesy:

https://www.poetrynook.com/poem/bird-time

గడపలు… కేల్ యంగ్ రైస్, అమెరికను కవి

ప్రతి క్షణం ఒక ద్వారం, ప్రతి రోజూ, గంటా, ప్రతి ఏడూ
జరిగినవీ, జరగబోయేవీ అన్నీ అందులోంచే మాయమౌతాయి.
వాటిలోంచే ఈ సృష్టి అంతా, సచేతనంగానో, అచేతనంగానో
జీవితమనే అద్భుతంనుండి మృత్యువనే రహస్యం వరకూ జారుకుంటాయి.

ప్రతి క్షణమూ ఒక కవాటము, అది అగోచరంగా ఆహ్వానిస్తుంది
విషాదం కలిగించే దుఃఖాల్నీ, ఎదురౌతున్న సౌఖ్యాల్నీ వెగటుపుట్టేదాకా
మనం వాటిలోంచి ఆవేశంగా ప్రవేశించి, శాంతితో బయటకు వస్తాము
మధ్యనున్నదంతా ప్రయాసా, పారవశ్యం, చివరకి విముక్తీ.

ప్రతి క్షణమూ ఒక ప్రవేశద్వారం శ్వాసగృహంలో ఉన్న ప్రతిజీవికీ,
మృత్యుగృహంలో ఉన్నవారికి నిశ్శబ్దం కప్పుకున్న అనంత శూన్యం;
ఈ రెండు ప్రపంచాలగురించి మనకి తెలిసినదంతా సంక్షిప్తంగా ఇలా అన్నారు:
“ఈ రోజు మనం బ్రతికున్న వారితో, రేపు మరణించిన వారితో”

ప్రతి క్షణం ఒక సింహద్వారం, కానీ ఇంటిలో దేముడున్నాడు
దేముడుకూడా ఎలాగోలా రేపుల్నీ, నేడుల్నీ కలుపుతాడని మనం అనుకుంటాం
ఒకవేళ అలాచెయ్యలేకపొతే, ఇంకా సంతోషించండి! మనిషే దేముడు కనుక,
వాడు ఆత్మలేని మట్టిలో, ప్రపంచం ఎలా ఉండాలో కనుగొంటున్నాడు.
.

కేల్ యంగ్ రైస్

(7 December  1872 – 24 January  1943)

అమెరికను కవి

.

Thresholds

.

Each moment is a threshold, each day and hour and year,

Of what has been, what shall be, of what shall disappear.

And through them slips the Universe, with still or throbbing tread,

From the mystery of the living, to the mystery of the dead.

Each moment is a threshold, that leads invisibly

To grief that glooms, joy that looms, to dull satiety.

We pass to them with passion, and out of them with peace,

And all the way is struggle, or rapture—and release.

Each moment is a threshold, to Being’s House of Breath,

Or to the void, silence-cloyed, in Being’s House of Death;

But all we know of either in these words has been said,

‘To-day we’re with the living, to-morrow with the dead.’

Each moment is a threshold, but God is in the House,

God too, we think, somehow to link the Morrows with the Nows.

Or if He is not, marvel! For man himself is God,

Seeing a world that should be, within a soulless clod.

.

Cale Young Rice

(7 December  1872 – 24 January  1943)

American Poet and Dramatist

Poem Courtesy:

https://www.poetrynook.com/poem/thresholds?dist=random

చిరుగులు… షున్ తారో తనికావా, జపనీస్ కవి

పొద్దుపొడవకముందే
ఒక కవిత
నా దగ్గరకి వచ్చి నిలుచుంది

ఒంటినిండా
చిరుగులుపడ్డ
మాటలు కప్పుకుని.

తనకి ఇవ్వడానికి
నా దగ్గర ఏమీ లేదు
అయినా తను నాకు
అందించిన
విరిగిన సూది అందుకున్నాను

అది తన నగ్నత్వాన్ని
క్షణకాలం గమనించే
అవకాశాన్ని కల్పించింది.

అంతే! దానితో
మరొకమారు
చిరుగులకు అతుకు వెయ్యగలిగాను.
.
షున్ తారో తనికావా

Born: 15 Dec. 1931

జపనీస్ కవి

Courtesy:
Wikipedia.org

TATTERS

Before daybreak
Poem
came to me
 
robed in
tattered
words
 
I have nothing
to offer him        I just
gratefully receive his gift
 
a broken seam
allowed me a momentary peek at
his naked self
 
yet once again
I mend
his tatters

.

Shuntaro Tanikawa

Born: December 15, 1931 

Japanese poet and translator

From: Minimal

https://www.poetryinternationalweb.net/pi/site/poem/item/23050/auto/0/from-minimal-TATTERS

జులై అర్థరాత్రి… ఏమీ లోవెల్, అమెరికను కవయిత్రి

చెట్ల చిటారుకొమ్మలలోనూ
నేలమీదజీరాడుతున్న దిగువరెమ్మలలోనూ
మిణుగురులు మెరుస్తున్నాయి.
నారింజవన్నె తారకల వెలుగులు లిప్తపాటు
వెన్నెలంత తెల్లని లిలీలపై మెరిసి మాయమౌతున్నాయి.
నువ్వు నాకు చేరబడితే
ఓ చంద్రికా!
నిన్నావరించిన పిల్లగాలి
తెలియరాని చీకటి తరులగుబురుల్లో పుట్టిన
తెలిపసుపు జ్వాలలకి
బీటలువడి, చీలి, రవ్వలుగా ఎగురుతోంది.
.
ఏమీ లోవెల్

(February 9, 1874 – May 12, 1925)

అమెరికను కవయిత్రి.

.

July Midnight
.
Fireflies flicker in the tops of trees,
Flicker in the lower branches,
Skim along the ground.
Over the moon-white lilies
Is a flashing and ceasing of small, lemon-green stars.
As you lean against me,
Moon-white,
The air all about you
Is slit, and pricked, and pointed with sparkles of 
lemon-green flame
Starting out of a background of vague, blue trees.

.
Amy Lowell 

(February 9, 1874 – May 12, 1925)

American

Poem Courtesy: http://gdancesbetty.blogspot.in/2010/07/ 

మగాళ్ళు… డొరతీ పార్కర్, అమెరికను కవయిత్రి

నువ్వు నీ వ్యక్తిత్వాన్ని ప్రదర్శించినందుకు

వాళ్ళు నిన్ను “వేగుచుక్క”వని పొగుడుతారు.

అదే సుకుమార భావనతో వాళ్ళని తిరిగి మన్నిస్తే

వాళ్ళు, నీ గురించి వేరే అర్థాలు తీస్తారు;

వాళ్లకి రూఢిగా, చింతలేని నీ పొందు దొరికిందా

వాళ్ళు నిన్ను అన్నిరకాలుగానూ మార్చడానికి ప్రయత్నిస్తారు.

నీ నడతమీద, అవేశాలమీదా ఆంక్షలు పెడతారు

వాళ్ళు నిన్ను నువ్వుకాని వేరే వ్యక్తిగా మార్చివేస్తారు.

నువ్వు నడిచేరీతిలో నిన్ను నడవనివ్వరు

వాళ్ళు తమప్రభావం చూపించి అన్నీ నేర్పుతారు.

వాళ్ళు పూర్వం పొగిడినవే, అయినా, అన్నీ మార్చెస్తారు.

ఇహ చెప్పకు! తల్చుకుంటే రోతపుడుతోంది. విసుగేస్తోంది.

.

డొరతీ పార్కర్

 (August 22, 1893 – June 7, 1967)

అమెరికను కవయిత్రి

 

Men

.

They hail you as their morning star

Because  you are the way you are.

If you return the sentiment,

They will try to make you different;

And once they have you, safe and sound,

They want to change you all around.

Your moods and ways they put curse on;

They’d make of you another person.

They cannot let you go your gait;

They influence and educate.

They’d alter all that they admired.

They make me sick. They make me tired.

.

Dorothy Parker

 (August 22, 1893 – June 7, 1967)

American Poet

 

 

 

%d bloggers like this: