అనువాదలహరి

సహజమైన ఆశ… జాన్ క్లేర్, ఇంగ్లీషు కవి

నశ్వరమైన ఈ మట్టికి ఎక్కడైనా మరో ప్రపంచం ఉందా,

ప్రాణంపోసుకుని వెచ్చగా వెనకటిలా ఉండడానికి? 

నా చుట్టూ ఉన్న దేదో అటువంటి అవకాశం ఉన్నాదని చెబుతోంది. లేకుంటే

నిష్కారణంగా ఎందుకు మన స్వభావం అటువంటి ఆశలు కల్పించుకుంటుంది?

అటువంటి అవకాశం ఉంటుందన్నది ఈ ప్రకృతి భవిష్యవాణి కూడా.

అందుకే అంతభద్రంగా దాచిన మహోన్నతమైన రహస్యాన్ని

విప్పిచెప్పడానికి ప్రతీదీ ఆరాటపడుతున్నట్టు కనిపిస్తోంది.

శాశ్వతత్వం మీద ఎంతోఆశ ఉండబట్టే,

కాలంకూడా అంత ధీమాగా ముందుకి నడుస్తోంది

ఆ ప్రశాంతస్థితినందుకుని విశ్రాంతి స్థలం చేరుకుందికి.

అంత చిన్ని నీలలోహిత కుసుమానికికూడా భవిష్యత్తుపై అంత నియంత్రణ

ప్రతి ఏడూ తనఋతువులో సరికొత్తగా పువ్వులు పూయడానికి;

మనిషి ఆ పువ్వుకంటే తక్కువ ఏమి తిన్నాడు,

మరో వసంతానికి నోచుకోకుండా వృధాగా మరణించడానికి?

.

జాన్ క్లేర్

13 July 1793 – 20 May 1864)

ఇంగ్లీషు కవి

.

.

The Instinct of Hope

Is there another world for this frail dust

To warm with life and be itself again?

Something about me daily speaks there must,

And why should instinct nourish hopes in vain?

‘Tis nature’s prophesy that such will be,

And everything seems struggling to explain

The close sealed volume of its mystery.

Time wandering onward keeps its usual pace

As seeming anxious of eternity,

To meet that calm and find a resting place.

E’en the small violet feels a future power

And waits each year renewing blooms to bring,

And surely man is no inferior flower

To die unworthy of a second spring?

.

John Clare

(13 July 1793 – 20 May 1864)

English Poet

ప్రకటనలు

వలస పిచ్చుక… ఛార్లెట్ స్మిత్ ఇంగ్లీషు కవయిత్రి

Image Courtesy: https://www.birdlife.org/worldwide/news/spring-alive-swallows-spring

.

పోడుమీద ముళ్ళచెట్టు పచ్చగా పూసింది

గట్లమీద వెరోనికలు నీలంగా నవ్వుతున్నాయి

ఓక్ చెట్లు పూతకొచ్చాయి, వాటిక్రింద

త్వరలో తెల్లని హాదార్న్ ఘుమఘుమలాడుతూ

మే నెలలకి రజతహారాన్ని వేయబోతోంది.

మధుమాసం కుదురుకున్నాక వచ్చే అతిథి

స్వాలో (వలస పిచ్చుక*) కూడా చివరకి విచ్చేసింది.

సరిగ్గా సూర్యుడు గ్రుంకే వేళ, పికాలు రాగాలందుకునే వేళ,

తుర్రుమనుకుంటూ శరవేగంతో రెక్కలార్చుకుని

నాముందునుండి పరిగెడితే ఒకసారి పలకరించేను.

ఓ వేసవి అతిథీ! నీకు స్వాగతం!

రా, నా రెల్లుపాక లోకప్పుకి నీ మట్టిగూడు అల్లుకో.

ఆ చూరుక్రింద ప్రతిరోజూ

తూరుపు ఎర్రబారుతుంటే కిచకిచమంటూ

నీ ప్రాభాత రాగాలను నా చెవులు ఆలకించనీ!

ఎక్కడో కథలో చెప్పినట్టు, ఒక భారతీయ ఋషి

అక్కడ అడవుల్లో తపస్సుచేసుకుంటూ

తన నిర్మానుస్జ్యమైన ఆశ్రమంలో

నీ పాటని ఏదో పుస్తకంలో వ్రాసినట్టు

అక్షరం అక్షరం అనువాదం చేశాడట.

అటువంటి శక్తులు నాకుకూడా ఉంటే ఎంత బాగుణ్ణు.

ఓ తుర్రు పిట్టా! అప్పుడు, నీ దగ్గరనుండి,

ఇప్పటిలా వ్యర్థంగా ఊహించడానికి బదులు

నువ్వు నిజంగా ఏ దూర సముద్రాలు దాటుకుని

ఏ ఏడారులు దాటుకుని వచ్చేవో తెలుసుకోగలను.

నీ రెక్కలజోరుని ఒక లిప్తపాటు ఆపి,

నువ్వు వర్షాన్ని మోసుకొచ్చే మేఘాలమీద

ఎగిరివచ్చేవో, లేక పడమటి సముద్రన్ని

తరచివచ్చేవో, లేక గాలితరగల రథంపై

ఊరేగివచ్చేవో తెలుసుకుని ఉండేదాన్ని.

ఇంతకీ ఆఫ్రికాలో, సువాసనలు వెదజల్లే

లతానికుంజాల్లోంచీ, ఖర్జూరపు తోటలలోంచీ

దూసుకుపోయే వేడి గాలి కోకిలపాటలు ఇంకా మోస్తోందా?

సతత సంచారులు ‘రెయిల్ ‘ (Rail)పక్షులూ,

దేశదిమ్మరులైన పావురాలూ ఒక్క క్షణమైనా ఆగుతాయా?

ఎప్పుడైనా అసియా ఖండానికి వెళ్ళేవా?

అక్కడ ప్రసిద్ధికెక్కిన నీ సోదరి శోకంలో మునిగి,

తన బాధల్ని దీనంగా ఆలపిస్తోందేమో చెప్పు;

లేక గులాబితో తన శోభనోత్సవాన్ని

ఆనందంగా ఆలపిస్తోందేమో చెప్పవూ?

ఇంతింత దూరాలు, దారీ తెన్నూ లేని

మహాసముద్రాలు,విశాలమైన భూభాగాలు తరచినా,

క్రితంసారి వచ్చిన చోటుకే వచ్చి, దానికి

కొనసాగింపుగా కొత్త గూడుకట్టడానికి ఇంకా

నీ చిన్ని రెక్కల్లో శక్తి ఎక్కడిదో అడగాలని ఉంది.

కానీ, వత్సరానికి వీడ్కోలు వేళ వచ్చిందనడానికి 

సూచనగా, చలిగాలులతీవ్రత ముదిరినపుడు

తొలిచిన కొండశిఖరాల బొరియలలోనో

లేక ఇక్కడే చలికి కొంకర్లుపోతూ ఎక్కడో,

ఎలానో ఎవరికీ తెలియకుండా దాక్కున్నపుడు,

అలా జీవవ్యాపారాలకి దూరంగా నిద్రలో మునిగినపుడు

సంతోషగడియలు వచ్చేయని నిన్నేకలలు నిద్రలేపుతాయి?

వెలుగు కిరణాలపై నృత్యంచేస్తూనో, సెలయేటిపై

వెలుగువాకలై తూగాడుతూనో, సరసుపై

మే-మక్షిక (May-fly) ఉనికిని నీకెవరు చెబుతారు?

రానున్న ఆహారపు కొరత అంతర్దృష్టివల్ల

నువ్వు తెలుసుకో గలిగే వనుకున్నా,నువ్వు

ఎక్కడెక్కడి లంకలూ, తిప్పలూ తిరుగుతావు,

కిక్కిరిసి వాలినన కొమ్మలపై నువ్వూ వాలి, వాటితోపాటు

కొమ్మలతోపాటు తిన్నెలలోకి ఒంగుతావు;

తెలియక అడుగుతాను, లోతైన, చెమ్మదేరిన నీగూటిపైన

చలిగాలులు భీకరంగా చప్పుడుచేస్తూ విహరిస్తున్నప్పుడు

వసంత ఋతువువస్తోందనీ పూలు పూస్తాయనీ,

నీ తాత్కాలిక సమాధిలోంచి వెలుగులోకి, చైతన్యం

నవ జీవనంలోకి, మేల్కోవాలని ఎలా గ్రహిస్తావు?

అరే! ప్రకృతి తన అగోచరమైన ముసుగుని ఎక్కడ ఎలా

పరుస్తుందో మనం కొంచెమైనా గ్రహించలేము కదా!

అబ్బురపడిన శాస్త్రశోధన దాన్ని పరిశోధించి

స్వంతం చేసుకోనీ; కానీ ఆ రహస్యాలన్నీ ప్రకృతికి

ఆ సూత్రాలనుగ్రహించిన ఒక్క దైవానికే మాత్రమే ఎరుక!

.

ఛార్లెట్ స్మిత్

(4 May 1749 – 28 October 1806) 

ఇంగ్లీషు కవయిత్రి

.

Notes and Legends:

1.      Swallow ని, తెలుగులో పిచ్చుకకి సమానపదంగా వ్యవహరిస్తున్నప్పటికీ, రెండూ వేరు. Cuckoo, Rail, Dove ల మాదిరి           కేవలం వసంతంలో మాత్రం కనిపించే దేశదిమ్మరి పక్షి ఇది.

2.      Primrose, Cowslip, Daisy లలా ఎక్కువ ప్రాచుర్యంలో లేకపోయినప్పటికీ, Veronica chamoedrys చాలా అందమైన              ప్రాంతీయ కుసుమం. దీన్ని వెరోనికలు అని సరదాకి తెలుగుచెయ్యడం జరిగింది.

3.     పక్షులభాష తెలిసినట్టుగా చెప్పబడుతున్న ఋషుల కథనాలు భారతీయ సాహిత్యంలో చాలా ప్రచారంలో ఉన్నాయి.          ఆ విషయాన్నే ఆమె ఉటంకిస్తోంది.

4.     ప్రముఖ గ్రీకు కవి Ovid రచించిన Metamorphoses పురాణగాథ ప్రకారం, Procne, Philomela ఇద్దరూ ఏథెన్సు                          ప్రభువైన Pandion కుమార్తెలు. Thrace కి ప్రభువైన Tereus తో Procne వివాహం జరుగుతుంది. పెళ్ళైన 5                                  సంవత్సరాలకి Procne  తనని ఇంటికైనా పంపమనీ లేకుంటే చెల్లెలు Philomela ని అక్కడకు తీసుకురమ్మనైనా                  తీసుకురమ్మని భర్తని కోరుతుంది. Athens వెళ్ళి ఆమెని రాజ్యానికి తీసుకువస్తూ, ఆమెను అంతకుముందే కామించి              ఉండడంతో, Teres తన రాజ్యానికి వచ్చేక అత్యాచారం చేసి మౌనంగా ఉండమని ఆదేశిస్తాడు. ఆమె దానికి ఎదురు              తిరగడంతో  ఆమె ఎవరితోనూ చెప్పుకోలేకుండా, నాలిక కోసేస్తాడు. ఆమె ప్రతీకారంతో, జరిగిన వృత్తాంతాన్ని తన                మెయికప్పు వస్త్రంపైవ్రాసి తన అక్కకు ప్రదర్శిస్తుంది. ఆమె కోపంతో, Teres ద్వారా తనకు కలిగిన కుమారుణ్ణి చంపి            అతనికి ఆహారంగా  వడ్డిస్తుంది. అతను భోజనం పూర్తిచేసిన తర్వాత, అతనికి కుమారుడి శిరస్సు చూపించి తమపగ          ఎలా  తీర్చుకున్నారో చెబుతారు. దానికి ఆగ్రహించి అతను వాళ్ళను చంపబోతాడు. అతనినుండి తప్పించుకుని                పారిపోతూ, ఇక తప్పించుకోలేమని గ్రహించిన వేళ వాళ్ళు దేవతలని ప్రార్థిస్తే, వాళ్ళు Procne ని Swallow గానూ,                  Philomela ని Nightingale గానూ మారుస్తారు.

5.    కొందరు ప్రముఖ Birdwatchers అభిప్రాయం ప్రకారం వలసపక్షులలో చాలా వరకు తాము అంతకు ముందు                         సంవత్సరం వచ్చిన చోటికే వచ్చి, అంతకు ముందు అల్లిన గూటికే మరమ్మత్తులు చేస్తాయిట.

6.   మరికొందరి అభిప్రాయం: వాటికి అనుకూలంగా లేని ఋతువుల్లో కొన్ని పక్షులు వలసపోకుండా, కొండ గుహల్లో, చెట్టు          తొర్రలూ పాడుబడిన ఖాళీ ప్రదేశాల్లో దాగుని,(ప్రఛ్ఛన్నంగా) ఉంటాయని.

7.   ఇంకొందరి అభిప్రాయం ప్రకారం, Swallows ఋతువు ముగిసిన వేళ, నదులూ, సరస్సులూ ఉన్న ప్రాంతాలకుపోయి,          చాలవరకు కొన్ని చెట్లకొమ్మలమీద వాలి, వంగిన ఆ చెట్టుకొమ్మలతోపాటే ఆ నీటి అడుగున మళ్ళీ వసంతం                          వచ్చేదాకా  నిద్రాణమైన అవస్థలో ఉంటాయని. ఇంత వైరుధ్యం ఉన్న సిద్ధాంతాలగురించి మరిన్ని వివరాలు                      తెలుసుకోగోరే వారు “White’s History of Selbourne.”చూడొచ్చు. (కవయిత్రి వివరణ)

 

.

THE SWALLOW.

The gorse is yellow on the heath,

The banks with speedwell flowers are gay,

The oaks are budding; and beneath,

The hawthorn soon will bear the wreath,

The silver wreath of May.

The welcome guest of settled Spring,

The Swallow too is come at last;

Just at sun-set, when thrushes sing,

I saw her dash with rapid wing,

And hail’d her as she pass’d.

Come, summer visitant, attach

To my reed roof your nest of clay,

And let my ear your music catch

Low twittering underneath the thatch

At the gray dawn of day.

As fables tell, an Indian Sage,

The Hindostani woods among,

Could in his desert hermitage,

As if ’twere mark’d in written page,

Translate the wild bird’s song.

I wish I did his power possess,

That I might learn, fleet bird, from thee,

What our vain systems only guess,

And know from what wide wilderness

You came across the sea.

I would a little while restrain

Your rapid wing, that I might hear

Whether on clouds that bring the rain,

You sail’d above the western main,

The wind your charioteer.

In Afric, does the sultry gale

Thro’ spicy bower, and palmy grove,

Bear the repeated Cuckoo’s tale?

Dwells there a time, the wandering Rail

Or the itinerant Dove?

Were you in Asia? O relate,

If there your fabled sister’s woes

She seem’d in sorrow to narrate;

Or sings she but to celebrate

Her nuptials with the rose?

I would enquire how journeying long,

The vast and pathless ocean o’er,

You ply again those pinions strong,

And come to build anew among

The scenes you left before;

But if, as colder breezes blow,

Prophetic of the waning year,

You hide, tho’ none know when or how,

In the cliff’s excavated brow,

And linger torpid here;

Thus lost to life, what favouring dream

Bids you to happier hours awake;

And tells, that dancing in the beam,

The light gnat hovers o’er the stream,

The May-fly on the lake?

Or if, by instinct taught to know

Approaching dearth of insect food;

To isles and willowy aits you go,

And crouding on the pliant bough,

Sink in the dimpling flood:

How learn ye, while the cold waves boom

Your deep and ouzy couch above,

The time when flowers of promise bloom,

And call you from your transient tomb,

To light, and life, and love?

Alas! how little can be known,

Her sacred veil where Nature draws;

Let baffled Science humbly own,

Her mysteries understood alone,

By Him who gives her laws.

.

Charlotte  (Turner) Smith

(4 May 1749 – 28 October 1806) 

English Poetess

Poem Courtesy:

Beachy Head : With Other Poems pp 79-83

https://oac.cdlib.org/view?docId=kt609nc030&brand=oac4&doc.view=entire_text

స్త్రీల యాతన… మేరీ కోలియర్, ఇంగ్లీషు కవయిత్రి

Stephen Duck “Threshers’ Labour అని 1730లో ఒక కవిత రాసేడు. అందులో అతను గ్రామీణ స్త్రీలు ఎలా పనిలేకుండా కూచుంటారో చెబుతూ, పని తాలూకు ఔన్నత్యాన్ని ప్రబోధిస్తూ రాసేడు. రకమైన బోధనాత్మకమైన ప్రక్రియకి Georgic అని పేరు. ప్రక్రియలో మొట్టమొదటిసారిగా Hesiod (750 BC) తన Works and Days అన్నకవిత వ్రాసేడు. దానిని అతని తర్వాత Virgil ప్రచారంలోకి తీసుకువచ్చేడు. ప్రకృతివర్ణనలు ఉండడం వలన పైకి కవితలు గ్రామీణ చిత్రాల్లా కనిపించినా, కవితా వస్తువునుబట్టి అందులో పురాణగాథల ప్రతీకలూ, కథలతో బాటు తత్త్వచింతన నిండి ఉంటుంది. ప్రక్రియ మౌలిక లక్ష్యం ఒక విషయం (నైపుణ్యంగాని, కళగాని, విద్యగురించిగాని) బోధించడం, సూచనలివ్వడం.

 Mary Collier (1688 – 1762) ఒక సామాన్య శ్రామికురాలు. తక్కిన కూలిపనులతోపాటు ధనికుల ఇళ్ళలో చాకలిపని చేసేది.  చదవనూ రాయనూ ఆమెకు ఇంటిదగ్గర తల్లిదండ్రులు మప్పేరుతప్ప ఆమె బడిలోనూ చదువుకోలేదు. యుక్తవయసురాలైనా, ఆమె తన ఆనందం కోసమే చదువుకునేది.

“The Woman’s Labour – An Epistle to Mr. Stephen Duck”, Stephen Duck కు అతని  ప్రక్రియలోనే, ఉత్తరం రూపంలో  ఇచ్చిన తిరుగులేని జవాబు. ప్రక్రియని ధ్వంసంచేస్తూ (ఒక విషయాన్ని పొగుడుతూ రాయడానికి బదులు) స్త్రీల శ్రమ ఎంతదారుణంగా ఉంటుందో చిత్రిస్తుంది. శ్రామిక వర్గానికి సంబంధించినంతవరకు స్త్రీలైనా, పురుషులైనా ఉన్నతవర్గాలకి ఊడిగం చేసేవాళ్ళేననీ, లింగ వివక్షతో శ్రమని వర్గీకరించడానికి బదులుగా స్త్రీల శ్రమని పురుషులు అర్థం చేసుకోవాలని ఆమె తాత్పర్యం. అంతే కాదు, శ్రమ విషయానికి వస్తే, స్త్రీలు పడే శ్రమతో పోలిస్తే  పురుషుల శ్రమ శ్రమకాదని చూపిస్తుంది.  

                                                                 

                           (అంకితం:   శ్రీ స్టీఫెన్ డక్ కి.)

 

అమరకవీ! నవకళాధిదేవతల ముద్దుబిడ్డడా!

సహకవులమన్నలూ, కేరొలీన్ అనుగ్రహం కలిగినవాడా!

మొన్నమొన్నటిదాకా నువ్వు స్థితిలో ఉండేవాడివని గుర్తుంచుకుని

నావంటి బీద, దీనురాలిపై నీ కరుణార్ద్ర దృక్కులు ప్రసరించు!

క్రింది పంక్తులు స్వీకరించు. అయినా ఇప్పటికీ బానిస అయిన

దీనురాలు, ఎవరైతేనేమిలే, నీకేమి ఇవ్వగలదు?

నే నెన్నడూ చదువుకున్న పాపాన పోలేదు,

నా జీవితమంతా గొడ్డుచాకిరీలోనే గడిచిపోయింది:

ప్చ్! నా ఒక్కతెదే కాదు; నా దుఃఖంలో ఎటుచూసినా

మా ఆడజాతి మొత్తమంతా అదేమాదిరి ఉంది.

రోజు చాకిరీనుండి విముక్తి లభించి

పక్కమీదకి వాలినపుడు చాలా సార్లు అనుకున్నాను

నాగరికత పెరిగిన తొలిరోజుల్లో చాకిరీకే పుట్టినట్టు

మా స్థితి ఇలా ఉండేది కాదేమోనని;

కాలం గడిచి సంప్రదాయం క్రమంగా నశించేవరకూ

మా స్త్రీజాతి మంచిరోజులు చవిచూసింది.

మగవాళ్ళు మాకోసం ఎంతో శ్రమించి, మాపై శ్రద్ధచూపేవారు

ప్రతిఫలంగా కేవలం ఒక్క మా చిరునవ్వు కోసం;

వాళ్ళు కళలలో, యుద్ధాలలో గెలిచివచ్చినపుడు

విజయచిహ్నాల్ని స్త్రీల పాదాలముందు ఉంచేవారు;   

వాళ్ళు, రోజుల్లో, తమంత తాముగా స్త్రీల ముందు

తమ హృదయాలనీ, సర్వస్వాన్నీ సమర్పించేవారు;

మా పొందులో వాళ్ళ ప్రతిబింబాలను పొంది

ప్రతిగా యోగ్యమైన సమ్మానం చేస్తుండేవారు.

ఒకసారిజోవ్ (Zeus)’ మేఘాలనుండి క్రిందలి దిగుతూ

అందమైనడేనై (Danae)’ ఒడిలో బంగారపు జల్లు కురిపించాడట.

 

కమ్మని కవితలల్లే కవులు కొందరు ఉదారమైన రోజుల్లో

మా హృదయ దేవళాలకి తమగీతాలు అంకితం ఇచ్చేవారు!

కానీ ఇప్పుడు? హుఁ! స్వర్ణయుగం అంతరించింది,

చివరకి, మీ వెటకారాలకీ కేంద్రబిందువులైనాము.

కానీ, కవితా కన్యక మీ శిరసును పూలమాలతో

అలంకరించిన మాననీయ డక్ గారూ,

మీరు మధ్యనే రాసిన కవితలో గొప్పప్రకటన చేశారు:

హెర్క్యులిస్ చేసిన సాహసాలుకూడా మీశ్రమకు సాటి రావని

ఉదాహరణగా ఏడాదిపొడుగునా మీరు చేసే చాలా శ్రమని

పంటకొయ్యడం, పోకపెట్టడం, గింజలు రాల్చడం, కుప్పపెట్టడం,

మీరోజువారీ శ్రమ ఏకరువు పెట్టి, మీ కలలన్నీ చెప్పినా

అప్పటికీ మీ జాబితా సంతృప్తిగా ముగియలేదు,

నిస్సహాయులమైన మా స్త్రీజాతి ఉనికిని మరిచి,

మౌన ప్రేక్షకులుగా నిలబెట్టి, ప్రస్తావనేలేకుండా సమాధిచేశారు

కానీ మేముచేసే తప్పులతో మీ కవితని అలంకరిస్తూ,

మా దీనావస్థని గర్హించడం మాత్రం మరిచిపోలేదు.

కుప్పవెయ్యడం గురించి చెప్పినపుడు ఒకటిరెండు మాటలు చెప్పేరు

ఆకాటికి మా స్త్రీలకు అంతకిమించి పనిరాదన్నట్టు

నిజాయితీగల రైతన్నా మనఃస్ఫూర్తిగా చెబుతాడు .

కుప్పవెయ్యడానికి దొరికినంతకాలం ఆడవారినే కుదుర్చుకుంటానని

ఎందుకంటే, అతనికి తెలుసు, తను చూపు మరల్చినా,  

ఆడవారు మగవారిలాగే, తమపనితాము చేసుకుపోతారని.

నా మట్టుకు నేను  ప్రతి వేసవిలో చాలరోజులు నూర్పులపుడు

కట్టలు వెదజల్లడం, తిరగెయ్యడం, మేటువెయ్యడంలోనే గడిపాను.

కానీ ఎన్నడూ మీ కవితలో కొత్తగా కనిపెట్టినట్టు 

ఊరికే నేలమీద కూచున్నందుకు కూలి ఇచ్చిన దాఖలాలు లేవు.

ఒకటిమాత్రం నిజం. పగలు మా పనంతా అయిపోయిన తర్వాత,

గడ్డంతా ఎండలో పరవడం పూర్తయిన తర్వాత,

సూర్యుడిప్రతాపం ప్రతి పోచమీదా మెరుస్తున్నప్పుడు,

మీలాగే, మేమూ తినడానికి తీరికగా చతికిలబడేవాళ్లం

మా తిండి మేము సంపాదించుకుందికి చెమటోడ్చే మాఖు

తినడానికి మీరు కొంత సమయం కేటాయించడం సబబు అనుకుంటాను.

తినడం పూర్తవగానే, వెంటనే పనిలోకి దిగి

చురుకుగా గడ్డిని తిరగ మరగ వేస్తుండేవాళ్లం.

అంతే కాదు, అరకొయ్యతో చాలుచేసి లాగేవాళ్ళం.

లేకపోతే అంత నజరుగా వరుసలో ఎలా వచ్చేవి?

కానీ, మీరు రాసింది నిజమని మీరు నమ్మితే, నా దృష్టిలో

మేము అలా మాటాడుకోవడమే మీ బాధకి కారణమనిపిస్తోంది.

విషయంలో మీరు మనసులో ఉన్నది చెప్పడంలేదేమో.

ఎందుకంటే, నాకు తెలిసినంతవరకు ఒక్క తురుష్కులే 

పనిచేస్తున్నప్పుడు బానిసలని మాటాడకుండా శాసించేవారు.

వేరెవరూ బానిసలు నవ్వుతూ మాటాడుకోవడాన్ని నిరాకరించలేదు.

మీకు మీ మనసులో ఉన్నది చెప్పుకుందికి ఎంత స్వాతంత్య్రం ఉందో

మాటాడుకుందికి మాకూ అంతే స్వాతంత్య్రం ఉందనుకుంటాను.

మీరెందుకు దానికి చింతించాలి? ఎందుకంటే,

మీలాగే, మేముకూడా స్వాతంత్య్రాన్ని అనుభవిస్తున్నామనా??

ఏమిటి? దానిలోకూడా మీ అజమాయిషీయేనా?

మే మనుభవించే ఒక్క హక్కుకూడా లాక్కుంటారా?

పొద్దువాలడమే తడవు, ఇంటిదిక్కు పరిగెడతాం,

ఇంటిదగ్గర గంపడు పనులు మాకోసం ఎదురుచూస్తుంటాయి.

మీరు ఇంటికి తిరిగి వచ్చేలోపు మా పనులన్ని

పూర్తిచేసుకుందికి సిద్ధపడాలి, ముందు ఇల్లు చక్కబెట్టాలి,

పొయ్యిమీద సంకటి, మాంసం ఉదకనివ్వాలి,

పక్కలు సర్దాలి, పందులకి మేతవెయ్యాలి,

మీ రాకకోసం గుమ్మం దగ్గర ఎదురుచూడాలి

మీరు రాగానే టేబిలుమీద అన్నీ సర్ది ఉంచాలి.

మరుసటి రోజు ఉదయాన్నే ముందు మీ అవసరాలు తీర్చాలి

పిల్లలకి బట్టలుతొడిగి, తినిపించి, బట్టల చిరుగులు కుట్టాలి.

ముసురుకున్న మంచుతెరలు సూర్యుడు తొలగించడమే ఆలస్యం 

పొలాల్లో మా రోజువారీ చాకిరీ తిరిగి ప్రారంభం అవుతుంది.

కోతలసమయం రాగానే, చేలోకి దిగుతాం

మీ అందరిలాగే గోధుమలు కొయ్యడానికి సాయం చేస్తాం.

లేదంటే, పనలనుండి గింజలు ఏరడానికి వెళతాం.

ఎన్నడూ పనిని చిన్నచూపుచూడం, అదెంత అల్పమైనదైనా.

కానీ పనిలో  స్వేచ్ఛగా భాగస్వాములవుతాం

మేము చెయ్యగలిగినదేదైనా, మనసుపెట్టి  చేస్తాం.

జీవిక సంపాదించుకుందికి అంత ఇష్టపడి పనిచేస్తాం

పాలుతాగే పసిబిడ్డలనికూడా మాతో పొలానికి తీసుకుపోతాం

వెచ్చగా ఉంచడానికి మా దుస్తుల్నే కప్పుతాం

చేనుకోసేటపుడు వాళ్ళకి కష్టం కలగకుండా చూసుకుంటాం.

తరచు మా దృష్టి వాళ్ళమీదకే మళ్లుతుంటుంది

క్షేమంగా ఉంచడానికీ, హానీ జరగకుండా చూడ్డానికీ

పాటి పనిచెయ్యగలిగిన పిల్లలు చేలో పరకలేరడంలో

మాకు సాయం చెస్తారు. అదే చేతనైన మా పొదుపైన పెంపకం.

చీకటి పడడం తోనే, ఇంతిముఖం పదతాం

మా గింజలు మేమే మోస్తాం, వాటితోపాటు బిడ్డల్ని కూడా.

అలసటంటారా? సరే. కానీ దానిగురించి ఒకసారైన ఫిర్యాదు చెయ్యడం

అడుగడుక్కీ విశ్రాంతి తీసుకోవడం మా అలవాటు కాదు;

మేము తొందరగా ఇంటికి పోవాలి; ఎందుకంటే

ఇంటికి వెళ్ళాకే అసలు పని  మొదలవుతుంది.

చాలా పనులు మా కోసం ఎదురుచూస్తుంటాయి

మాకే పదిచేతులుంటే అన్ని వాడగలిగే వాళ్ళం.

పిల్లల్ని ఎంతో శ్రద్ధగా నిద్రపుచ్చడం,

మీ రాకకోసం అన్ని పనులూ సిద్ధంగా ఉంచడం.

మీరు ఇలా భోంచేస్తారు, అలా పక్కమీద వాలిపోతారు.

మళ్ళీ పొద్దుపొడిచేదాకా విశ్రాంతి తిసుకుంటారు

మరి మా సంగతి  ఏం చెప్పడం? కంటినిండా కునుకుండదు.

కొందరు పిల్లలు నిద్రలో ఏడ్చి పలవరిస్తుంటారు;

అయినా సరే, తెలతెలవరుతుండగానే, బద్ధకించకుండా

పొలం పనికి హాజరై మా పని చేసుకుంటాం  

అక్కడ మా శక్తివంచనలేకుండా పనిచేసి

ఎండవేడికి మంచుతెరలు కరిగే సరికి

ఇంటికి పరిగెడతాం పిల్లలకి బట్టలు తొడిగి

తిండిపెట్టి, పొలానికి మళ్ళీ తీసుకువస్తాం.

ఇదే మీ సంగతి అయితే, మీరు తప్పకుండా ఫిర్యాదు చెయ్యండి

రాత్రయినా పగలయినా మా ఆడవాళ్ళు కష్టాలకి ఆమడ దూరమని

మీ మనసుదొలిచి చిక్కుపెట్టే దొడ్డ సమస్యలు 

(కోతలప్పుడు గుచ్చుకునే ముళ్ళు[1] ముందు, ఆడవాళ్ళు తర్వాత)

ఇటువంటి కష్టాలు మిమ్మల్ని చుట్టుముడితే 

వెంటనే ఎగిరిపోతాయి; చప్పున మాయమైపోతాయి.

మీరు మానుండి ఏమిటికోరుకుంటారో మాకు తెలియదు.

మీరు నూర్చిన ధాన్యాన్ని మేము తలకెత్తుకుంటాం

బఠాణీలు తెంపుతాం, మీరు పనిచేసినా

మా వంతు పనిచెయ్యడానికి సిద్ధంగా ఉంటాం

కోతల సమయం మొదలైన దగ్గరనుండి

కుప్పనూర్చి ధాన్యం ఇంటికి తీసుకుపోయే వరకూ

మా శ్రమా కష్టమూ ఎంత విపరీతంగా ఉంటాయంటే

మాకు కలగనడనికికూడా తీరికచిక్కదు.

కోతలయిపోయిన తర్వాతకూడా, మాకేమీ విశ్రాంతి దొరకదు

అంతకంటే కష్టం మా వెనకే తరుముకొస్తుంటుంది;

ఎంత కష్టమైనపనినైనా మేము సంతోషంగా చేస్తాం.

ఇక బయటికివెళ్ళి మేం చెయ్యవలసిన పనులంటారా

వాటి గురించి నేను చాలా టూకీగా సెలవిస్తాను

వాటిని పూర్తిగా చెప్పగల నేర్పు నా శక్తికి మించింది

ప్రతిరోజూ మేము ఎన్నో కష్టాలు అనుభవిస్తుంటాం

నేను ధైర్యంగా చెప్పగలను, మీ కటువంటివి ఉంటాయని తెలియదు.

శీతకాలం రాత్రులలో, ఆకాశంలో మృగశిర నక్షత్రం

మెరుస్తున్నప్పుడు, తెల్లవారుతూనే లేవాలి. చలిగాలి కొడుతున్నా

వర్షం, మంచు కురుస్తూ వాతావరణం ఎంత బాగులేకపోయినా,

మా పని ఆగదు, మేము లేచి వెళ్ళాల్సిందే.

మీరు మాత్రం హాయిగా సుఖంగా పక్కమీద నిద్రపోతుంటారు

గది కిటికీల్లోంచి వెలుతురు వెచ్చగా ముఖం మీద పడేదాకా.

మేము వెళ్ళవలసిన ఇళ్ళకి పనికి తీరా వెళితే

లోపలికి వెళ్ళే దెలా? వాళ్ళు తలుపుతీస్తేగాని  దారి లేదు.

ఇంట్లో పనిచేసే పనికత్తె ముందురోజు చాకిరీకి అలిసిపోతుందేమో

పాపం, మంచినిద్రలో ఉంటుంది. తలుపుదగ్గర నిలబడి

చలిలో గజగజ వణుకుతూ మేము ఎంత పిలిచినా ప్రయోజనం ఉండదు.

మాకు పనిచేసుకుందికి లోపలికి వెళ్ళడం గగనమైపోతుంది.

 

కడకి ఎలాగో చలీ, వాతావరణం తప్పించుకుని లోనకెళ్తాం.

మా పని ధైర్యంగా, చురుకుగా మొదలుపెడతాం.

మా కళ్ళముందు గుట్టలుపడి బట్టలుంటాయి

వాటిని ఎంతో నేర్పుగా, జాగ్రత్తతో ఉతికిపెట్టాలి.

అందులో హాలండు చొక్కాలు[2], కుచ్చె పట్టినవీ, సరిగంచువీ[3]

మా పూర్వీకులు ఎన్నడూ ఎరగని నాగరికపు దుస్తులుంటాయి.

బయట వెలుతురెలా ఉంటుందో తెలుసుకునే లోపు అక్కడ

కొన్ని గంటలపాటు కష్టపడి ఊడిగం చెయ్యాలి.

చివరకి సూర్యుడు బాగా వెలుగులు చిమ్మడం ప్రారంభించి 

మనుషులందరినీ లేవండని  మేలుకొలుపులు పాడినతర్వాత 

మా యజమానురాలు ఖచ్చితంగా మా దగ్గరకి వస్తుంది

ఆమె చేతిలో, బహుశా, పెద్ద ముంతలో సారాయి (Ale) పట్టుకుని.

దానితో మా గుండెలు సేదదీరుతాయి. ఆమెకు అప్పటివరకు

పొద్దు ఏమి పని చేశామో నివేదిస్తాం

ఆమె మాకు ఆజ్ఞలు జారీ చేస్తుంది: ఆమె బట్టల్ని

జాగ్రత్తగా  ఎక్కడా మురికిలేకుండా ఉతకాలని.

అంతే కాదు. ఆమె తొడుక్కునేకేంరేకు (Cambrics)”లనీ,

కుచ్చెలబట్టలనీ చిరిగిపోకుండా జాగ్రత్తగా ఉతకమని

ఇవన్నీ మేము అక్షరాలా పాటించి తీరాలి,

ఆమె సబ్బుఖర్చు తగ్గించడమే కాదు, పనిలోంచి తీసేకుండా.

అప్పటికీ ఆమె ఉక్కువ కూలి ఇస్తోందనీ, అంతేకాదు,

మునపటికంటే బట్టలు తక్కువేనని చెబుతుంటుంది.

మునపటికంటె మరింత జాగ్రత్తగా ఉండాలని మనసులో అనుకుని

మాకు చాతనైనంతవరకు మనసుపెట్టి పనిచేస్తాం.

అటువేడికీ, ఇటు చాకిరీకి, చాలా సమయాల్లో

చెమటే కాదు, మా మణికట్టులనుండీ, వేళ్ళనుండీ

రక్తం చుక్కలుచుక్కలుగా కారుతుంటుంది. అయినా అక్కడ

చేతులకి, ఎంతచేసినా తరగనంత పని ఉంటుంది.

చీకటి పడితేచాలు, మీకు శ్రమనుండి ఉపశమనం దొరుకుతుంది.

అయ్యో! మాకు అలాగకాదే. మా కష్టాలు రెట్టింపవుతాయి.

సూర్యుడు అస్తమిస్తూ ఉంటే దిగులుగా చూస్తుంటాం

మా పని పూర్తవకముందే ఎక్కడ గుంకెస్తాడో అని

మేము ఎంత శ్రద్ధగా మా రోజువారీ పని పూర్తిచేసినా

అది పగలూ, రాత్రి అన్న తేడా లేకుండా

వేసవిలో రోజైనా కొవ్వొత్తివెలుగులో ముగించవలసిందే.  

మా ఖర్మ అలా ఉంది! అదెప్పుడు అంతమవుతుందో తెలీదు.

సాయంత్రం అవడంతోటే, మీరు ఇంటిదారి పడతారు.

మాకు అలా కాదు, పనిపూర్తయేదాకా, ఉండి తీరాలి.

అంత శ్రమపడి గొడ్డుచాకిరీ చేసిన తర్వాతకూడా

చివరకి మాకు ఇచ్చేది 6 పెన్నీలో, 8 పెన్నీలో.[4]

మేం పడే శ్రమకి భవిష్యత్తులో హామీ ఉండదు

పేదరికం, ముసలితనం మమ్మల్ని అంటి ఉంటాయి.

మేము బట్టలుతకడం ఒక్కటే కాదు చేసేది 

మీలాగే, ఏపనిపడితే పనికి తయారవుతాం.

మా యజమానురాలు సత్తుగిన్నెలు బాగులేవంటుంది

వాటిని తళతళమెరిపించే బాధ్యత మాదే

పని చాలా కష్టమే కాదు, చాలా అలుపొస్తుంది

నిస్సహాయులైన ఆడవారుచేసే కనికిష్టపు పనుల్లో ఇదొకటి.

చీకటి పడే వేళకి మేము బాగా అలసిపోయి ఉంటాము.

ఇక మాపాల ఏమిపడుతుందో ఊహించేస్థితిలో ఉండము.

గిన్నెలు, చెరవాలు[5], బాణల్లు[6],ఛట్టీలు[7] చిన్నా పెద్దా గరిటెలు,

కవ్వాలు,మొదలైన నాజూకు వస్తువులన్నీ

మా ముందుకొస్తాయి మా దాస్యాన్ని పూర్తిచెయ్యడానికి.             

ఎప్పుడో తెల్లారకుండా ప్రారంభమైన మా చాకిరీ

హుఁ ! మా కష్టాలు ఎప్పుడు గట్టేక్కుతాయో తెలీదు.

అందాకా మా శక్తినంతా ఇనుమూ, ఇత్తడి మీదే వెచ్చించాలి.          

మా లేతచేతులు గీరుకుపోయి, పగిలిపోతుంటాయి

కానీ, దీన్నంతటినీ మేము సహనంతో ఓర్చుకోవాలి.

అప్పుడు ఒంటినిండా మురికీ, మట్టీ  పేరుకుని కనిపిస్తాం మేము  

మాడిపోయిన బఠాణీలుకూడా మాకంటే మెరుగ్గా కనిపిస్తాయి.

స్త్రీలు గర్వంగా చెప్పుకునే ఒకప్పటి అందాలన్నీ

మరుగుపడిపోతాయి, పూర్తిగా నశిస్తాయి.

మరోసారి, మా యజమానురాలు కబురుపెడుతుంది

తనకేదో పనుందనో, బీరు నిండుకుంటోందనో:

అప్పుడు వెంటనే పరిగెడతాం, త్వరత్వరగా పాత్రల్ని

శుభ్రపరచడానికీ, సారా తయారు చెయ్యడానికీ

ఎంతో జాగ్రత్తగా దాన్ని మరిగించడానికీ.

తరచు అర్థరాత్రి, సగం నిద్రలోంచి లేచి పరిగెత్తాలి

ఒక్కోసారి ఆ పాటి నిద్రకూడా కరువైపోతుంది.

సాధారణంగా మా పని సాయంత్రంవేళ ప్రారంభిస్తాం.

ఇలా మొదలెడతామో లేదో అప్పుడే చీకటి ముసురుకుంటుంది.

మేము నీళ్ళుతోడాలి, రాగి గంగాళాలు తప్పనిసరిగా నింపాలి, 

లేదా నిప్పురాజెయ్యాలి; నూర్పులపుడు మీరు నిలబడినట్టు

మేము ఖాళీగా క్షణం నిలబడడానికి వీల్లేదు; ఓ కన్నేసి ఉంచాలి.

పొరపాటున రెప్పవాలిందో, మరుగుతున్న సారా పొర్లిపోతుంది.  

ఇప్పుడు మా కష్టాలన్నీ ఏకరువు పెట్టి ప్రయోజనం లేదు

వాటిగురించి ఎంతన్యాయంగా మేము ఫిర్యాదు చేసినా.

మాకు ఏమాత్రం విశ్రాంతి దొరకదని మీకీపాటికి అర్థమై ఉండాలి,

ఏళ్ళు గడుస్తున్నకొద్దీ మా శ్రమ పెరుగుతూనే ఉంటుంది.

మిమ్మల్ని మీరు సిసిఫస్ తో పోల్చుకోవచ్చు[8] 

మేముమాత్రం డానీడ్స్ కుమార్తెలతో[9] పోల్చుకుంటాం

సిసిఫస్ కొండమీద కష్టపడితే పడ్డాడుగాని

వాళ్ళు అడుగులేని గంగాళాలని నింపుతూనే ఉండాలి.

కాబట్టి శ్రమజీవులైన తేనెటీగలు ప్రతిక్షణం

తేనెను గూటికి తేడానికి కష్టపడుతూనే ఉంటాయి.

స్వార్థపరులైన యజమానులు లాభం తీసుకుంటారుగాని

వాటి శ్రమకి తగిన ప్రతిఫలం మాత్రం ముట్టజెప్పరు.

 .

Mary Collier

(1688 – 1762)

English Poetess

***

 References:

  1. Eighteenth Century Poetry: An Annotated Anthology Ed. David Fairer, Christine Gerrard
  2. https://www.usask.ca/english/barbauld/related_texts/collier.html

[1] He that has good harvest must content with thistles … Spanish Proverb

[2] Linen

[3] Ornamented Frills

[4] Stephen Duck Received a weekly wage of “Four Shillings and sixpence’ which is ninepence a day.

[5] (Kettles)

[6] (Saucepans)

[7] (Skillets)

[8] (గ్రీకు పురాణగాథప్రకారం, సిసిఫస్ నరకంలో తనుచేసిన పాపాలకి ఒక కొండశిఖరంమీదకి బండరాయిని దొర్లించేలా శిక్షించబడతాడు. కొండశిఖరంచేరుకునే వేళకి ఆ బండరాయి క్రిందకి దొర్లిపోతుంది)

[9] (గ్రీకు పురాణగాథప్రకారం, ఆర్గోస్ రాజు డానీడ్స్ (Danaids)కి 50 మంది కుమార్తెలు. తమభర్తలని పెళ్ళినాటిరాత్రి చంపమని తండ్రి శాసిస్తాడు. 49 మంది ఆచరిస్తారు. వాళ్ళు నరకంలో చిల్లులున్న గంగాళాలు నింపవలసిందిగా శిక్షించబడతారు.)

Read the original here

గీటురాయి… శామ్యూల్ బిషప్, ఇంగ్లీషు కవి

ఒక మోసగాడూ, ఒక మూర్ఖుడూ
తమతమ ఆశలకి అనుగుణంగా
జూలియాని పెళ్ళిచేసుకుంటామని ప్రతిపాదించారు;
మోసగాడు తన ఆర్థిక ఇబ్బందులు గట్టెక్కడానికీ
మూర్ఖుడు తనకన్నులపండుగ చేసుకోడానికీ.

అయితే జూలియా ఎవరిని పెళ్ళిచేసుకుంటుందనే గదా
నీ సందేహం; దానికిదే గీటురాయి:
ఆమె మోసగత్తె అయితే మూర్ఖుణ్ణీ
మూర్ఖురాలైతే మోసగాణ్ణీ పెళ్ళిచేసుకుంటుంది.
.
శామ్యూల్ బిషప్

(21 September 1731 – 17 November 1795)

ఇంగ్లీషు కవి

The Touch-stone

.

A fool and a knave with different views

For Julia’s hand apply;

The knave to mend his fortune sues,

The fool to please his eye.

Ask you how Julia will behave,

Depend on’t for a rule,

If she is a fool, she’ll wed the knave –

If she is a knave, the fool.

Samuel Bishop

(21 September 1731 – 17 November 1795)

English Poet

Poem Courtesy:

Home Book of Verse, American and English, 1580-1918 pp 826-27

https://archive.org/stream/homebookofversea00stev#page/826/mode/1up

రసగీతి… విలియం ఓల్డిస్ , ఇంగ్లండు

క్షణం తీరికలేక, కుతూహలంతో, దాహంతో తిరిగే ఓ ఈగా,
నేను తాగుతున్నట్టుగానే, నెమ్మదిగా ఈ పానీయం తాగు;
నా కప్పు మీదకి నిన్ను సాదరంగా ఆహ్వానిస్తున్నాను,
నువ్వు దీన్ని తాగగలిగితే, సొక్కి సోలు;
నీ జీవితంనుండి పొందగలిగినంత పొందు,
జీవితం చాలా క్షణికం, త్వరగా కరిగిపోతుంది.

నీదీ నాదీ ఒక్క తీరే,
కాలం త్వరగా అస్తమదిక్కుకి పరిగెడుతుంది;
నీది ఒక్క వసంతమే, నాదీ అంతకంటే ఎక్కువేం కాదు,
కాకపొతే అది మూడు ఇరవైల వసంతాలు తిరుగుతుంది;
ఆ మూడు అరవైలూ గడిచిన తర్వాత
అవి ఒక్క ఏడులో ముగిసిపోయినట్తు అనిపిస్తుంది.
.

విలియమ్ ఓల్డిస్

(14 July 1696 – 15 April 1761)

ఇంగ్లండు

.

An Anacreontick

Busy, curious, thirsty Fly,

Gently drink, and drink as I;

Freely welcome to my Cup,

Could’st thou sip, and sip it up;

Make the most of Life you may,

Life is short and wears away.

Just alike, both mine and thine,

Hasten quick to their Decline;

Thine’s a Summer, mine’s no more,

Though repeated to threescore;

Threescore Summers when they’re gone,

Will appear as short as one.

William Oldys Herald 

(14 July 1696 – 15 April 1761)

English Antiquarian and Bibliographer 

Poem Courtesy:

http://www.poemtree.com/poems/An-Anacreontick.htm

 

పికమేమన్నది?… జాన్ కీట్స్, ఇంగ్లీషు కవి

ఇదిగో నిన్నే! శీతగాలికి ముఖమెదురొడ్డుతున్నవాడా!

హిమపరాగపు తెరలలో వేలాడుతున్న మబ్బులనీ,

గడ్డకట్టిన తారలలో నల్లని చెట్లకొమ్మలనీవీక్షిస్తున్నవాడా,

నీకు వసంతాగమనమంటే, పండగ వేళే లే!

ఇదిగో నిన్నే! సూర్యుడు అస్తమించిన పిదప

ఒక రాత్రి తర్వాత మరో రాత్రి, నిన్నావరించిన

చిమ్మచీకట్లలోనే వెలుగులకై వెదుకుతున్నవాడా

నీకు వసంతపు రాక మూడింతల ప్రభాతమే లే!

జ్ఞానం కోసం పరితపించకు … నా కెక్కడిదీ జ్ఞానం?

అయినా నా పాట సహజంగా ఆర్ద్రతతో వస్తుంది.

జ్ఞానంకోసం వెంపర్లాడకు… నా కెక్కడిదీ జ్ఞానం?

అయినా ఈ రేయి ఆలకిస్తూనే ఉంటుంది. ఊరికే కూచోడమన్న

ఆలోచనకే కలత చెందేవాడు, ఎన్నడూ ఊరికే ఉండలేడు.

తను నిద్రిస్తున్నాననుకునేవాడెప్పుడూ మేలుకునే ఉంటాడు.

.

జాన్ కీట్స్

31 October 1795 – 23 February 1821

ఇంగ్లీషు కవి.

Image Courtesy: http://upload.wikimedia.org
Image Courtesy: http://upload.wikimedia.org

What The Thrush Said.
.
O thou whose face hath felt the Winter’s wind,
Whose eye has seen the snow-clouds hung in mist
And the black elm tops ‘mong the freezing stars,
To thee the spring will be a harvest-time.
O thou, whose only book has been the light
Of supreme darkness which thou feddest on
Night after night when Phoebus was away,
To thee the Spring shall be a triple morn.
O fret not after knowledge — I have none,
And yet my song comes native with the warmth.
O fret not after knowledge — I have none,
And yet the Evening listens. He who saddens
At thought of idleness cannot be idle,
And he’s awake who thinks himself asleep.

.
John Keats
(31 October 1795 – 23 February 1821)
English Romanic Poet

Phoebus:  Sun God (Apollo)

link to the poem:

https://books.google.co.in/books?id=B748AAAAYAAJ&pg=PA200&lpg=PA200&dq=Keats%27+letter+to+Reynolds+about+thrush&source=bl&ots=DqK5bLCh6v&sig=eqylGnt_H7GaCKvymKKTPMTzbbM&hl=en&sa=X&ved=0ahUKEwih6MLShu3RAhUmTI8KHT6GBFYQ6AEIHzAB#v=onepage&q=Keats’%20letter%20to%20Reynolds%20about%20thrush&f=false

విశ్వజనీన ప్రార్థన… అలెగ్జాండర్ పోప్, ఇంగ్లీషు కవి

సమస్త సృష్టికీ ఆద్యుడవైన ఓ తండ్రీ!
ప్రతి యుగంలో, ప్రతి దేశంళో
యోగులూ, పశుప్రాయులూ,వివేకులు
కొలిచే యెహోవా, ప్రభూ, పరమాత్మా!

నువ్వే ప్రథమ కారణానివి, అనవగతమవు,
నా ఇంద్రియాలన్నిటినీ స్వాధీనపరుచుకుని
ఇదొక్కటి తెలియజేస్తావు, నువ్వు సత్యమని
నామట్టుకు నేను నిను చూడలేని అంధుణ్ణి.

కానీ, ఈ విశాల నిశా సామ్రాజ్యంలో
చెడులో మంచి చూడగల శక్తి నిచ్చేవు.
ప్రకృతిని విధికి బానిసను చేసి
కాస్తంత వెసులు ఇచ్చావు తోచింది చెయ్యడానికి.

నా మనసు ఏది చెయ్యమని చెబుతుందో
లేక వద్దని వారిస్తుందో,
దీన్ని నరకంకంటే భయంగా త్రోసిపుచ్చేలా
దాన్ని స్వర్గంకంటే ప్రియంగా అనుసరించేలా అనుగ్రహించు.

నీవు దయతో ప్రసాదించిన వరాలను
నేను పోగొట్టుకోకుండా చూడు;
మనిషి తీసుకుంటేనే దేమునికి సంతృప్తి
వాటిని అనుభవించడమే, విధేయత.

అయినప్పటికీ, నీ కరుణ
ఈ భూతలానికే పరిమితమని నను పొరబడనీకు,
ఇన్ని విశ్వాలు వ్యాపించి ఉండగా
నిన్ను ఒక మానవుడికే దేవునిగా భ్రమించనీకు.

ఈ బలహీనమైన, తెలివితక్కువ చేయి
నీకు మారుగా అస్త్రాలను ప్రయోగించి
నీకు శత్రువని నేను నిర్ణయించిన ప్రతివారికీ
నేల నలుచెరగులా శిక్షలు విధించేలా చెయ్యనీకు.

నా మార్గము సరియైన దయితే, నీ కరుణ
నేను ఆ మార్గంలో కొనసాగేలా చూడనీ;
నేను తప్పు చేస్తే, ప్రభూ, నా మనసుకి
మంచి మార్గం వెతుక్కునేలా ఉపదేశించు!

మూర్ఖపు అహంకారమూ, పాపిష్టి అసంతృప్తీ
నన్ను ఈ రెంటినుండీ ఒకే రీతిగా కాపాడు:
నీ విజ్ఞత నాకు ఏది తిరస్కరించినా,
నీ కరుణ నాకు ఏది అనుగ్రహించినా

ఇతరుల కష్టాన్ని తెలుసుకునేలా బోధించు
నే కనుగొన్న లోపాలు దాచగలిగేలా చెయ్యి;
నేను ఇతరులపై ఏ మేరకు కరుణ ప్రదర్శిస్తానో
ఆ మేరకు నాకు నువ్వు నీ కరుణ ప్రసాదించు.

నేను నీచుణ్ణే గాని మరీ అంత కాదు;
నీ పేరు జపించిన కారణం చేత;
ప్రభూ, నేను ఎక్కడకి వెళ్ళినా త్రోవ చూపించు
అది ఈ రోజు జీవితమైనా, మృత్యువైనప్పటికీ.

ఈ రోజుకింత రొట్టె దొరికి, ప్రశాంతత చిక్కనీ,
సృష్టిలో ఈ విశాల గగనం క్రింద సమస్తానికీ
ఏది దొరికిందో ఏది దొరకలేదో అన్నీ నేకెరుకే,
నీ చిత్తం ఎలా ఉంటే అలా జరగనీ.

ఈ రోదసే దేవాలయమైన నీకి,
ఈ నేలా, సముద్రాలూ, ఆకాశమూ పూజాస్థలమైన నీకు
అన్ని ఆత్మలూ ముక్త కంఠంతో కీర్తించుగాక!
ప్రకృతి అంతా నీకు సుగంధాలు అర్చించుగాక!
.

అలెగ్జాండర్ పోప్

 21 May 1688 – 30 May 1744

ఇంగ్లీషు కవి

 

.

The Universal Prayer

Father of all! in every age,

  In every clime adored,

By saint, by savage, and by sage,

  Jehovah, Jove, or Lord!

Thou great First Cause, least understood,

  Who all my sense confined

To know but this, that thou art good,

  And that myself am blind;

Yet gave me, in this dark estate,

  To see the good from ill;

And, binding nature fast in fate,

  Left free the human will:

What conscience dictates to be done,

  Or warns me not to do,

This, teach me more than hell to shun,

  That, more than heaven pursue.

What blessings thy free bounty gives

  Let me not cast away;

For God is paid when man receives,

  To enjoy is to obey.

Yet not to earth’s contracted span

  Thy goodness let me bound,

Or think thee Lord alone of man,

  When thousand worlds are round:

Let not this weak, unknowing hand

  Presume thy bolts to throw,

And deal damnation round the land

  On each I judge thy foe.

If I am right thy grace impart

  Still in the right to stay;

If I am wrong, O, teach my heart

  To find that better way!

Save me alike from foolish pride

  And impious discontent

At aught thy wisdom has denied,

  Or aught thy goodness lent.

Teach me to feel another’s woe,

  To hide the fault I see;

That mercy I to others show,

  That mercy show to me.

Mean though I am, not wholly so,

  Since quickened by thy breath;

O, lead me wheresoe’er I go,

  Through this day’s life or death!

This day be bread and peace my lot;

  All else beneath the sun,

Thou knowest if best bestowed or not,

  And let thy will be done.

To thee, whose temple is all space,

  Whose altar, earth, sea, skies,

One chorus let all Being raise,

  All Nature incense rise!

.

Alexander Pope

(1688–1744)

English Poet

The World’s Best Poetry.

Eds. Bliss Carman, et al.

Volume IV. The Higher Life.  1904.

  1. The Divine Element—(God, Christ, the Holy Spirit)

http://www.bartleby.com/360/4/7.html

 

ఆత్మశోధన… ఐజాక్ వాట్స్, ఇంగ్లీషు కవి

ఈ రోజు నేను ఏ ఏ పనులు చేశానో

ముమ్మారు గుర్తుచేసుకునేదాకా

నిద్రలోకి నేను మెల్లిగా జారుకోకుండా ఉందును గాక!

ఈ రోజు నేను ఎక్కడెక్కడికి వెళ్ళాను?

నేనెక్కడికెళ్ళినా, నే చూసినా వన్నిటినుండీ,

నే విన్నా వన్నిటినుండీ, నేర్చుకున్న దేమిటి?

నేనింకా తెలుసుకో యోగ్యమైన దేమిటి?

నేను చేయవలసినదేది చేశాను?

నేను ఏది వదిలించుకోవాలసినదేది ప్రయత్నించాను?

నే చెయ్యకుండా విడిచిపెట్టిన కర్తవ్యాలేమిటి?

నేనే కొత్త తెలివితక్కువపనులు చేశాను?

ఆత్మశోధన చేసుకునే ఈ ప్రశ్నలే

సన్మార్గంలో నడవడానికీ, దైవాన్ని చేరడానికీ దారి.

.

ఐజాక్ వాట్స్

7 July 1674 – 25 November 1748

ఇంగ్లీషు కవి.

.

Self-Inquiry

LET not soft slumber close my eyes,

Before I ’ve recollected thrice

The train of action through the day!

Where have my feet chose out their way?

What have I learnt, where’er I ’ve been,

From all I have heard, from all I ’ve seen?

What know I more that ’s worth the knowing?

What have I done that ’s worth the doing?

What have I sought that I should shun?

What duty have I left undone?

Or into what new follies run?

  These self-inquiries are the road

  That leads to virtue and to God.

.

Isaac Watts

7 July 1674 – 25 November 1748

English Hymn writer, theologian and Logician.

The World’s Best Poetry.

Ed: Bliss Carman, et al.,

Volume IV. The Higher Life.  1904.

  1. Human Experience

http://www.bartleby.com/360/4/164.html

 

రేపటి కి… సామ్యూల్ జాన్సన్, ఇంగ్లీషు రచయిత

(ఐరీన్(Irene)  నాటకం నుండి)

.

రేపు చేద్దామనుకుంటున్న పని! వయసుతోపాటు
సంపాదించుకున్న అపురూపమైన జ్ఞానం రేపటికి మిగులుతుందా?
యవ్వనానికి నెచ్చెలి… వాయిదా తత్త్వం…
పిరికితనం, తెలివితక్కువదనం, ఓటమి విధిలిఖితమై
రేపటికోసం ఎదురుచూస్తూ జీవితాన్ని వృధా చేస్తుంది.
ఆశగా, కోరికలునిండినకళ్ళతో రేపటికై గుడ్లప్పగించి చూస్తుంది
మధ్యలో మృత్యువు చొరబడి ఆ అవకాశాన్ని తన్నుకుపోయేదాకా!
చిత్రం ప్రతి రోజూ అనవరతంగా ఈ మోసం జరుగుతూనే ఉన్నా
అది గ్రహించలేని దౌర్భాగ్యులతో నిండి ఉంది ఈ ప్రపంచం
చలికాలంలో మంచులో కవాతు చేసుకుంటూ సైనికుడు, విజయం
రేపు అందంగా అలంకరించుకుని ఎదురువస్తుందనే భ్రమిస్తాడు;
ఆశగా ఎదురుచూసే ప్రేమికుడి చేతుల్లోకి
రేపు కానరాని పెళ్ళికూతుర్ని తీసుకువస్తుంది.
కానీ, నువ్వు మరో మోసాన్ని భరించగల వయసు దాటిపోయేవు,
తెలుసుకో! గడుసున్న ఈ ఒక్క క్షణం ఒక్కటే నీది!
.
సామ్యూల్ జాన్సన్

(18 September 1709  – 13 December 1784)

ఇంగ్లీషు కవి, రచయిత, నాటక కర్త, నిఘంటు నిర్మాత

 .

.

To-morrow

From “Irene”

TO-MORROW’S action! can that hoary wisdom,  

Borne down with years, still doat upon to-morrow!

The fatal mistress of the young, the lazy,       

The coward and the fool, condemned to lose 

An useless life in waiting for to-morrow,

To gaze with longing eyes upon to-morrow,  

Till interposing death destroys the prospect. 

Strange that this general fraud from day to day

Should fill the world with wretches, undetected!    

The soldier, laboring through a winter’s march,      

Still sees to-morrow drest in robes of triumph;       

Still to the lover’s long-expecting arms

To-morrow brings the visionary bride. 

But thou, too old to bear another cheat,

Learn that the present hour alone is man’s.

.

Samuel Johnson

 (18 September 1709  – 13 December 1784)

The World’s Best Poetry.

Bliss Carman, et al., eds. 

Volume VI. Fancy.  1904.

Poems of Sentiment: I. Time

http://www.bartleby.com/360/6/58.html

ఓహ్, అతని పేరు తలవకండి!… థామస్ మూర్, ఐరిష్ కవి

రాబర్ట్ ఎమ్మెట్

ఓహ్, అతనిపేరి తలవకండి! దాన్ని అలా నీడలోనే ఉండనీండి.
గుర్తింపుకి నోచుకోక నిర్లక్ష్యంగా పడి ఉన్న అతని అవశేషాలతో పాటే;
మనం మౌనంగా విషాదంతో విడిచే అశ్రువులు ఎవరికీ కనపడనీకండి,
రాత్రి అతని తల వైపు సమాధి మీద రాలే మంచు బిందువులాగే.

కానీ, రాత్రి పడిన ఆ మంచుబిందువు, మౌనంగా రోదించినా
అతను శయనించినచోట పచ్చని పచ్చికకు తళతళలద్దుతుంది;
మనం విడిచిన ఆ ఆశ్రుకణం రహస్యంగా దొర్లిపోవచ్చు, కానీ
తన జ్ఞాపకాన్ని పదికాలాలపాటు మన మనసుల్లో పచ్చిగా ఉంచుతుంది.
.
థామస్ మూర్
(28 May 1779 – 25 February 1852)
ఐరిష్ కవి

.

 “O, breathe not his name”

Robert Emmet

O, breathe not his name! Let it sleep in the shade,        

Where cold and unhonored his relics are laid;     

Sad, silent, and dark be the tears that we shed,   

As the night-dew that falls on the grave o’er his head. 

But the night-dew that falls, though in silence it weeps,         

Shall brighten with verdure the grave where he sleeps;

And the tear that we shed, though in secret it rolls,      

Shall long keep his memory green in our souls.

.

Thomas Moore

(28 May 1779 – 25 February 1852)

Irish Poet

Poem Courtesy:

The World’s Best Poetry.

Bliss Carman, et al., eds. 

Volume VII. Descriptive: Narrative.  1904.

Descriptive Poems: I. Personal: Rulers; Statesmen; Warriors

http://www.bartleby.com/360/7/4.html

%d bloggers like this: