అనువాదలహరి

కాలిపోతున్న ఓడ… జాన్ డన్ ఇంగ్లీషు కవి.

.

ఇది చాలా సందేశాత్మకమైన కవిత. మనం జీవితాలు కాలి మునిగిపోతున్న ఓడలాంటివి. మరణాన్నించి ఎవ్వరమూ తప్పించుకోలేం. అలా తప్పించుకుందికి ప్రయత్నంచేసిన వారికి మరణకారణం మారుతుందేమో గాని మరణాన్నుంచి మినహాయింపు మాత్రం దొరకదు. జాన్ డన్ 17 వ శతాబ్దపు ప్రముఖ ఆధిభౌతిక (Metaphysical) కవుల పరంపరకి చెందినవాడు.

.

సముద్రంలో మునిగిపోవడంవల్ల తప్ప మంటలనుండి

తప్పించుకోలేని కాలిపోతున్న ఓడ లోంచి

కొందరు మనుషులు ఒక్కసారి బయటకు గెంతారు ,

వాళ్ళు శత్రుఓడలదరికి జేరగానే వాళ్ళతూటాలకు బలైపోయారు;

అలా ఆ ఓడలో ఉన్న వాళ్ళందరూ సమసిపోయారు,

చిత్రంగా, సముద్రంలో దూకినవారు నిప్పుకీ,

మండుతున్న ఓడలో మిగిలినవారు నీటమునిగీ.

.

జాన్ డన్

(22 January 1572 – 31 March 1631)

ఇంగ్లీషు కవి.

.

Burnt Ship

.

Out of a fired ship, which by no way 

But drowning could be rescued from the flame, 

Some men leap’d forth, and ever as they came 

Near the foes’ ships, did by their shot decay; 

So all were lost, which in the ship were found, 

      They in the sea being burnt, they in the burnt ship drown’d. 

.

John Donne

(22 January 1572 – 31 March 1631)

English Poet

Poem Courtesy: https://www.poetryfoundation.org/poems/44095/a-burnt-ship

ప్రకటనలు

ప్రాపంచిక సుఖాలకి వీడ్కోలు… ఏన్ కిలిగ్రూ, ఇంగ్లీషు కవయిత్రి

నశ్వరమైన సుఖాల్లారా! మీకు వీడ్కోలు

బంగారు పూతపూసిన మిధ్యలు మీరు, తళుకులీనే బొమ్మలు

చాలకాలం నా మనసు వశంచేసుకుని దారితప్పించారు

రిక్తభక్ష్యాలతో నా కడుపునింపారు.

చాలు! ఇక మీరు నా మనసుని

పూర్వంలా మోసగించలేరు.

ఎందుకంటే, ఇథాకా రాజు యులిస్సిస్ ని

మోసగించిన మాయా సంగీతం మీరు వినిపించినా

దృఢనిశ్చయంతో నా మనసునీ,

నా కోరికలని అతన్ని వాడ స్తంభానికి

కట్టినదానికంటే గట్టిగా

నా వివేకానికి బంధించుకుంటాను.

అపుడు, మీ మంత్రతంత్రాలు నా చెవి సోకినా

అతనిలాగే, మీ మాయలవల్ల గాయపడకుండా తప్పించుకుంటాను.

.

ఏన్ కిలిగ్రూ

(1660 – 1685)

ఇంగ్లీషు కవయిత్రి

.

A Farewell (To Worldly Joys.)

.

Farewell ye Unsubstantial Joys,

Ye Gilded Nothings, Gaudy Toys,

Too long ye have my Soul misled,

Too long with Airy Diet fed:

But now my Heart ye shall no more

Deceive, as you have heretofore:

For when I hear such Sirens sing,

Like Ithaca’s fore-warned King,

With prudent Resolution I

Will so my Will and Fancy tie,

That stronger to the Mast not he,

Than I to Reason bound will be:

And though your Witchcrafts strike my Ear,

Unhurt, like him, your Charms I’ll hear.

.

Anne Killigrew

(1660 – 1685)

English Poet

http://famouspoetsandpoems.com/poets/anne_killigrew/poems/21096

ఇక నీకు ఎండ బాధలేదు… షేక్స్పియర్, ఇంగ్లీషు కవి

ఇక నీకు ఎండ బాధలేదు…

ఎంత గజగజ వణికించినా చలి బాధా లేదు;

నువ్వు ఈ లోకంలో వచ్చిన పని పూర్తిచేసుకుని

ఇంటిముఖం పట్టేవు, తగిన వేతనం అందుకున్నావు;

అందమైన, డబ్బున్న మగపిల్లలైనా ఆడపిల్లలైనా,

బీదా బిక్కీ అనాధల్లా ఒకరోజు మట్టిలో కలవవలసిందే.

గొప్ప అధికారుల కోపం నిను భయపెట్టదు;

నిరంకుశుల బాధల పరిధి దాటిపోయావు;

ఇక కూడూ గుడ్డా గురించి ఆలోచించే పని లేదు;

నీకు చెట్టుకీ, రెల్లుగడ్డికీ మధ్య భేదం లేదు;

మహరాజయినా, మేధావైనా, గొప్ప వైద్యుడైనా

అందరిదీ ఇదే వరస, చివరకి మట్టిలో కలవాల్సిందే.

ఇక నీకు మెరుపుల వల్ల భయం లేదు;

అందరూ భయపడే పిడుగన్నా భయం లేదు;

అపనిందలకీ, దూషణలకీఉ నువ్వు అతీతం;

నువ్వు నీ కష్టసుఖాలన్నీ అనుభవించేసేవు;

యువ ప్రేమికులూ, ఆమాటకొస్తే ప్రేమికులందరూ

నిన్ననుసరించవలసిందే, మట్టిలో కలవాల్సిందే.

నీ కిక ఏ మాంత్రికుడూ హానిచెయ్యలేడు;

ఏ మంత్రం నిన్ను సమ్మోహపరచలేదు;

నిన్ను ఏ ప్రేతాత్మలూ ఆవహించకుండుగాక!

నీకు ఏ అపకారమూ జరుగకుండు గాక!

నీకు చాలా ప్రశాంతమైన ముగింపు లభించుగాక!

నీ సమాధి జగత్ప్రసిద్థమగు గాక!

.

షేక్స్పియర్

ఇంగ్లీషు కవి

(From Cymbeline Act IV Scene 2 )

William Shakespeare

.

Fear No More the Heat o’ the Sun

.

Fear no more the heat o’ the sun,

        Nor the furious winter’s rages;

Thou thy worldly task hast done,

        Home art gone, and ta’en thy wages:

Golden lads and girls all must,

As chimney-sweepers, come to dust.

Fear no more the frown o’ the great;

        Thou art past the tyrant’s stroke;

Care no more to clothe and eat;

        To thee the reed is as the oak:

The Sceptre, Learning, Physic, must

All follow this, and come to dust.

Fear no more the lightning-flash,

Nor the’all-dreaded thunder-stone;

Fear not slander, censure rash;

Thou hast finished joy and moan:

All lovers young, all lovers must

Consign to thee, and come to dust.

No exorciser harm thee!

Nor no witchcraft charm thee!

Ghost unlaid forbear thee!

Nothing ill come near thee!

Quiet consummation have,

And renownèd by thy grave!

.

William Shakespeare

(26 April 1564 – 23rd  April 1616)

English Poet

( From Cymbeline Act IV Scene 2)

అసత్యం… సర్ వాల్టర్ రాలీ, ఇంగ్లీషు కవి

ఓ ఆత్మా! ఈ శరీరపు అతిథీ! ఫో!
ఎవ్వరూ మెచ్చని ఈ పని చేసిపెట్టు;
అత్యుత్తమమైన వాటిని ఎంచుకోడానికి వెనుకాడకు;
సత్యమొక్కటే నీకు అనుమతి పత్రం.
ఫో! ఫో! నాకు మరణం ఆసన్నమయింది.
పోయి లోకం చేసే తప్పులు … తప్పులని చెప్పు!

రాజాస్థానికి పోయి అది కుళ్ళిన
కట్టెలా వెలుగుతోందని చెప్పు;
చర్చికి పోయి అది మంచేదో చెబుతుంది
గాని, ఏ మంచీ చెయ్యదని చెప్పు.
చర్చిగాని, రాజసభగాని వాదిస్తే,
వాళ్ల సమాధానాలు నిర్ద్వంద్వంగా ఖండించు.

అధికారులదగ్గరకి పోయి చెప్పు వాళ్ళు
ఇతరుచేస్తున్న సేవలవల్ల బ్రతుకుతున్నారని,
వాళ్ళు తగిన ప్రతిఫలం ముట్టచెప్పకపోతే
ద్వేషంతో కాదు కుట్రతో సమాధానం చెబుతారని
అధికారులు తిరిగి సమాధానం చెప్పడానికి ప్రయత్నిస్తే
వాళ్ళ మాటల్లో అసత్యాన్ని ఎత్తి చూపించు.

భోగభాగ్యాలతో తులతూగుతూ
ఆస్థిపాస్థుల్ని నిర్వహించుకునే వారితో చెప్పు
వాళ్ళ ఆశయం అభ్యుదయమేగాని
వాళ్ళ ఆచరణలో మాత్రం ద్వేషం ఉందని.
వాళ్లు ఒక్కమాట ఎదురు సమాధానం చెప్పినా
ఆ మాటల్లోని అసత్యాన్ని ఎత్తి చూపించు.

కష్టాలు ధైర్యంగా ఎదుర్కొనేవారితో
వాళ్లు కష్టాల్ని అనుభవిస్తూ, కొనితెచ్చుకుంటారని,
వాళ్లు అలా మూల్యాన్ని చెల్లిస్తూ
నలుగురినుండీ కేవలం మెచ్చుకోలు ఆశిస్తారని.
వాళ్ళు మాటకిమాట సమాధానం చెప్పేరా
వాళ్ళ మాటల్లో డొల్లతనాన్ని ఎత్తి చూపించు.

భక్తితో చెప్పు దానికి శ్రద్ధ అవసరమని
ప్రేమతో చెప్పు అది కేవలం కామమేనని
కాలానికి చెప్పు అది కేవల ప్రవాహమని
ఈ శరీరానికి చెప్పు అది కేవలం మట్టి అని:
అవి సమాధానం చెప్పకూఊడదని ఆశించు,
ఎందుకంటే నువ్వు వాటిని కాదనవలసి వస్తుంది.

వయసుతో చెప్పు అది ప్రతిరోజునీ వృథా చేస్తోందని
గౌరవప్రతిష్ఠలతో చెప్పు అవి ఎంతనిలకడలేనివో,
అందంతో చెప్పు అది ఎంత వేగిరం దెబ్బతింటుందో
ఔదార్యంతో చెప్పు అది ఎన్ని తప్పటడుగులు వేస్తుందో
అవి సమాధానం చెప్పడానికి ప్రయత్నిస్తే
వాటి తప్పుని నిర్దాక్షిణ్యంగా ఖండించు.

బుద్ధికి చెప్పు అది సున్నితమైన
విషయాలలో ఎంతగా చిక్కుల్లోపడుతుందో
అలాగే జ్ఞానాకి చెప్పు అదికూడా
అతితెలివికి పోయి చిక్కుల్లో చిక్కుకుంటుందో
అవి సమాధానం చెప్పడానికి పూనుకోగానే
చక్కగా వాటిలోపాన్ని వాటికి ఎత్తి చూపించు.

వైద్యానికి దాని తెగువగురించి హెచ్చరించు
నైపుణ్యానికి దాని అలసత్వం గురించి హెచ్చరించు
దాతృత్వానికి ఉదాశీనతగురించి హెచ్చరించు
చట్టానికి, దాని వాదనప్రతివాదనలగురించి హెచ్చరించు.
అవి సమాధానం చెబుతుంటే
అందులోని అసత్యాన్ని వేలెత్తి చూపించు.

అదృష్టానికి అది ఎంత గుడ్దిదో వివరించు
ప్రకృతికి అది చెందబోయే క్షయం గురించి చెప్పు;
స్నేహానికి అందులోని కరకుదనం గురించి చెప్పు
న్యాయానికి అందులోని ఆలశ్యం గురించి చెప్పు
అవిగాని సమాధానం చెబితే
వాటిని ఖండిస్తూ ఎదురుసమాధానం చెప్పు

కళలకి ప్రజలు వాటికిచ్చే విలువలోని తేడాయేతప్ప
సహజంగా దేనిలోనూ పరిపక్వత లేదని చెప్పు
తత్త్వచింతనలతో అవి లోతుగా ఉండాలని కోరుకుంటాయిగానీ
అలా పైపైకి కనిపించడనికే ఎక్కువగా ప్రయతిస్తాయనీ చెప్పు.
కళలుగాని, తత్త్వచింతనలు గాని సమాధానం చెబితే
కళలూ, తత్త్వచింతనల వాదాలని పూర్వపక్షం చెయ్యి.

విశ్వాసానికి చెప్పు అది వీడు వీడి పోయిందని
దేశం ఎలా తప్పులు చేస్తోందో వివరించు
మగతనం దయని పక్కనబెడుతుందనీ
శీలానికి ఎంతమాత్రం విలువివ్వదనీ చెప్పు.
అవి తిరిగి సమాధానం చెబితే
ఎదిరించడానికి ఎంతమాత్రం వెనుకాడకు.

నేను నిన్ను ఆదేశించినట్టు చెప్పమన్నవన్నీ
ఉన్నదున్నట్టు చెప్పిన తర్వాత,
నిజానికి ఇతరుల మాటలని ఖండించడానికి
వాళ్ళని చంపడానికి కావలసినంత సాహసం కావాలి;
ఎవడికి ఇష్టమయితే వాడిని నిన్ను చంపడానికి ప్రయత్నించనీ
ఆత్మని ఏ ఖడ్గాలూ సంహరించలేవు.

.

సర్ వాల్టర్ రాలీ

1554 – 29 October 1618

ఇంగ్లీషు కవి .

.

The Lie

 .

Go, soul, the body’s guest,

        Upon a thankless arrant:   [errand]

Fear not to touch the best;

        The truth shall be thy warrant.

                Go, since I needs must die,

                And give the world the lie.

Say to the court, it glows

        And shines like rotten wood;

Say to the church, it shows

        What’s good, and doth no good:

                If church and court reply,

                Then give them both the lie.

Tell potentates, they live

        Acting by others’ action,

Not loved unless they give,

        Not strong but by a faction:

                If potentates reply,

                Give potentates the lie.

Tell men of high condition

        That manage the estate,

Their purpose is ambition,

        Their practice only hate:

                And if they once reply,

                Then give them all the lie.

Tell them that brave it most,

        They beg for more by spending,

Who, in their greatest cost,

        Seek nothing but commending:

                And if they make reply,

                Then give them all the lie.

Tell zeal it wants devotion;

        Tell love it is but lust;

Tell time it is but motion;

        Tell flesh it is but dust:

                And wish them not reply,

                For thou must give the lie.

Tell age it daily wasteth;

        Tell honour how it alters;

Tell beauty how she blasteth;

        Tell favour how it falters:

                And as they shall reply,

                Give every on the lie.

Tell wit how much it wrangles

        In tickle points of niceness;

Tell wisdom she entangles

        Herself in over-wiseness:

                And when they do reply,

                Straight give them both the lie.

Tell physic of her boldness;

        Tell skill it is prevention;

Tell charity of coldness;

        Tell law it is contention:

                And as they do reply,

                So give them still the lie.

Tell fortune of her blindness;

        Tell nature of decay;

Tell friendship of unkindness;

        Tell justice of delay:

                And if they will reply,

                Then give them all the lie.

Tell arts they have no soundness,

        But vary by esteeming;

Tell schools they want profoundness,

        And stand too much on seeming:

                If arts and schools reply,

                Give arts and schools the lie.

Tell faith it’s fled the city;

        Tell how the country erreth;

Tell, manhood shakes off pity;

        Tell, virtue least preferreth:

                And if they do reply

                Spare not to give the lie.

So when thou hast, as I

        Commanded thee, done blabbing,

Although to give the lie

        Deserves no less than stabbing,

                Stab at thee he that will,

                No stab the soul can kill.

 .

Sir Walter Raleigh

1554 – 29 October 1618

English Poet

Poem Courtesy:

http://www.poemtree.com/poems/Lie.htm

నిరాకరణ… జార్జి హెర్బర్ట్, వెల్ష్ కవి

ప్రశాంతంగా ఉన్న నీ చెవులలోకి
నా ప్రార్థనలు చొరబడలేనపుడు;
నా కవితలాగే, నా హృదయమూ ముక్కలై,
నా గుండెనిండా భయాలు నిండి
అంతా అస్తవ్యస్తమైపోయింది.

వక్రించిన నా ఆలోచనలు, శీర్ణధనువులా,
రెండుగా చీలిపోయాయి;
వేటిత్రోవన అవిపోయాయి; కొన్ని సుఖాలవేటలో పోతే
కొన్ని పోరాటాలకీ, ప్రమాదకరమైన
ప్రయత్నాలవైపు మరలాయి.

ఎక్కడికెళితేనేమిటి, అని అవి అంటుండేవి,
రేయింబవళ్ళు చేసే వాడికోళ్లకు
హృదయమూ, కాళ్ళూ చచ్చుబడిన తర్వాత?
ఓ ప్రభూ! కనికరించి కనిపించు, కనిపించు,
అయినా నువ్వు కనిపించవు.

చిత్రమేమిటంటే, నువ్వు మట్టికి నిన్ను వేడగలిగే
నాలుకని ప్రసాదించి,
తీరా అది వేడుకున్నపుడు నువ్వు వినిపించుకోవు! రోజల్లా
రోజల్లా నా హృదయం మోకాళ్లమీదే ఉంది
అయినా నువ్వు కనిపించవు.

కనుక నా ఆత్మ కనుమరుగైపోయింది
శృతిచేయకా, మీటబడకా;
బలహీనమైన నా మనసు, తృంచబడినగుండెలా
సవ్యమైనమార్గంలో చూడలేకున్నది
వేరుపడి, వేలాడుతోంది.

ఓ ప్రభూ! గుండెలేని హృదయానికి ధైర్యం చెప్పి, శృతి చెయ్యి,
ఆలస్యం చెయ్యవద్దు;
దాని వల్ల నా ప్రార్థనలకు నువ్వు చూపిన అనుగ్రహానికి
అవీ నా మనసూ జంటగా గణగణమ్రోగుతూ
నా కవితను సరిదిద్దగలుగు గాక!

.

జార్జి హెర్బర్ట్
(3 April 1593 – 1 March 1633)
వెల్ష్ కవి .

.

Deniall

            When my devotions could not pierce

                                    Thy silent eares;

Then was my heart broken, as was my verse;

                  My breast was full of fears

                                    And disorder:

            My bent thoughts, like a brittle bow,

                                    Did flie asunder:

Each took his way; some would to pleasures go,

                  Some to the warres and thunder

                                    Of alarms.

            As good go any where, they say,

                                    As to benumme

Both knees and heart, in crying night and day,

                  Come, come, my God, O come,

                                    But no hearing.

            O that thou shouldst give dust a tongue

                                    To crie to thee,

And then not heare it crying! all day long

                  My heart was in my knee,

                                    But no hearing.

            Therefore my soul lay out of sight,

                                    Untun’d, unstrung:

My feeble spirit, unable to look right,

                  Like a nipt blossome, hung

                                    Discontented.

            O cheer and tune my heartlesse breast,

                                    Deferre no time;

That so thy favours granting my request,

                  They and my minde may chime,

                                    And mend my ryme.

.

George Herbert

(3 April 1593 – 1 March 1633)

Welsh  Poet, Orator and Anglican Priest

Poem Courtesy:

http://www.poemtree.com/poems/Deniall.htm

ఓ గులాబీ, పోయి చెప్పు… ఎడ్మండ్ వేలర్, ఇంగ్లీషు కవి

ఓ గులాబీ! ఆమె  సమయాన్నీ, నా సమయాన్నీ
వృథా చేసే ఆమెకి పోయి చెప్పు,
ఇప్పుడు ఆమెను నీతో సరిపోలుస్తున్నానని
ఆమెకి తెలుసు గనుక
ఆమె ఎంత అందంగా మనోహరంగా ఉంటుందో!

ఆమె సౌందర్యాన్ని తిలకించడాన్ని నిరసించే
ప్రాయంలో ఉన్న ఆమెకు చెప్పు
నువ్వేగాని మనిషిజాడలేని
ఎడారిలో పుట్టి ఉంటే
నిన్ను కీర్తించేవాళ్ళు లేక సమసిపోయేదానివని.

వెలుగుపొడ సోకని ఎంతటి అందానికైనా
విలువ అల్పమని చెప్పు
ఆమెని నలుగురిలోకీ రమ్మను
ఆమెను అందరూ కోరుకోడాన్ని సహించమను
ఆమెని పొగిడితే సిగ్గుపడొద్దను.

అన్ని అపురూపవస్తువుల్లాగే
ఆమెనీ సమసిపోనీ
అది నిన్ను చూసి నేర్చుకోమను
అందంగా మనోహరంగా ఉండేవన్నిటికీ
జీవితం ఎంత క్షణికమో తెలుసుకోనీ
.

ఎడ్మండ్ వేలర్

(3 March 1606 – 21 October 1687)

ఇంగ్లీషు కవి

.

Go, Lovely Rose

     Go, lovely Rose-

 Tell her that wastes her time and me,

     That now she knows,

 When I resemble her to thee,

 How sweet and fair she seems to be.

     Tell her that’s young,

 And shuns to have her graces spied,

     That hadst thou sprung

 In deserts where no men abide,

 Thou must have uncommended died.

     Small is the worth

 Of beauty from the light retired:

     Bid her come forth,

 Suffer herself to be desired,

 And not blush so to be admired.

     Then die-that she

 The common fate of all things rare

     May read in thee;

 How small a part of time they share

 That are so wondrous sweet and fair!

.

 Edmund Waller

(3 March 1606 – 21 October 1687)

English Poet and Politician

Poem Courtesy:

http://wonderingminstrels.blogspot.in/2000/10/go-lovely-rose-edmund-waller.html

 

వనదేవత… జాన్ మిల్టన్, ఇంగ్లీషు కవి

అడుగుల జాడలు అగుపడక,

మిలమిల మెరిసే మెత్తని ఆకుపచ్చని పచ్చికమీద,

నేను తీగలు సారిస్తూ

పాటపాడుతుంటే నన్ననుసరించు.

చుక్కలు చొరరాని చిక్కని

ఎల్మ్ చెట్టు కొమ్మల నీడలో

నా వెంట రా

ఆమె దివ్యత్వానికి తగ్గట్టుగా

శోభాయమానంగా అలంకరించుకుని కూచున్న

ఆమెదగ్గరకి నిను చేరుస్తాను.

అటువంటి వనదేవతని

ఈ నేల ఎన్నడూ చూసి ఎరుగదు.

.

జాన్ మిల్టన్

9 December 1608 – 8 November 1674

ఇంగ్లీషు కవి

(From ‘Arcades’)

.

O’RE the smooth enameld green      

    Where no print of step hath been,

    Follow me as I sing,  

    And touch the warbled string.      

Under the shady roof    

Of branching Elm Star-proof,

    Follow me,      

I will bring you where she sits

Clad in splendor as befits       

    Her deity.        

Such a rural Queen       

All Arcadia hath not seen.

.

John Milton.

9 December 1608 – 8 November 1674

Poem Courtesy:

The Oxford Book of English Verse: 1250–1900.

Ed: Arthur Quiller-Couch, 1919.

http://www.bartleby.com/101/312.html

 

 

ఈ జీవితం… విలియం డ్రమ్మోండ్ ఆఫ్ హాదార్న్ డెన్, స్కాటిష్ కవి

ఎంతో సుందరంగా కనిపించే ఈ జీవితం

ఆడుకునే పిల్లలు గట్టిగా ఊపిరి బిగబట్టి

గాలిలోకి ఊదే సబ్బునురగలాంటిది.

ఆ బుడగని పట్టుకుందికి అన్ని దిక్కులా పరిగెత్తి

దాని చలనాన్ని వారసత్వంగా ఇవ్వడానికి ప్రయత్నిస్తుంటారు.

ఒకోసారి అది స్వేచ్చాజీవిలా కనిపిస్తుంది

బంగారంతో చేసిన వస్తువులా గాలిలో అతికించినట్టు

ఆ ఎత్తులో నిలకడగా వేలాడదీస్తున్నట్టు

కానీ, ఆ వైభవం అట్టే కాలం ఉండదు.

అది కేవలం ఊహల్లోనే అతిగా కొనియాడబడుతుంది. కారణం, 

 అంతకు ముందు దాని ఉనికి లేదు, తర్వాత ఉండదు.
.
హాదార్న్ డెన్

13 డిశంబరు 1585- 4 డిశంబరు 1649

స్కాటిష్ కవి

 

.

This Life

This Life, which seems so fair,

Is like a bubble blown up in the air  

By sporting children’s breath,

Who chase it everywhere        

And strive who can most motion it bequeath.     

And though it sometimes seem of its own might 

Like to an eye of gold to be fixed there,     

And firm to hover in that empty height,    

That only is because it is so light.    

—But in that pomp it doth not long appear;      

For when ’t is most admired, in a thought,

Because it erst was nought, it turns to nought.   

.

William Drummond of Hawthornden

(13 December 1585 – 4 December 1649)

Scottish Poet

Poem Courtesy:

The World’s Best Poetry.

Eds:  Bliss Carman, et al., 

Volume VI. Fancy.  1904.

Poems of Sentiment: II. Life

http://www.bartleby.com/360/6/73.html

 

గంధర్వ గానం…థామస్ రాండోల్ఫ్, ఇంగ్లీషు కవి

కొంటె కోణంగులమై, ఎప్పుడూ ఉల్లాసంగా ఉండే
అతికాయులం కాని గంధర్వులమైన మమ్మల్ని
వెన్నెల ఎప్పుడూ తోటల్లో కట్టిపడేస్తుంది
తొంగిచూసి, తడవమడానికీ పురికొల్పుతూ.

దొంగతనం చేసిన మిఠాయి తియ్యగా ఉంటుంది
దొంగతనంగా పెట్టుకున్న ముద్దు తనివి తీరుస్తుంది
దేవాలయాల్లో దొంగచూపులు బాగుంటాయి
ఆపిలుపళ్ళ దొంగతనంతోనే కదా కథ మొదలైంది

నిద్రలోకి ప్రపంచం జోగుతున్నప్పుడు
తోటలు కొల్లగొట్టడానికి అదే మంచి అదను
దొంగతనం చెయ్యడం తెచ్చే ఆనందం వల్లగాని,
పళ్ళు తొక్కతీసుకు తినడంలో అంత మజా ఏముంది?
.

థామస్ రాండోల్ఫ్

15 June 1605 – March 1635

ఇంగ్లీషు కవి
(లాటిన్ నుండి ఇంగ్లీషులోకి అనువాదం: లే హంట్)

.

Fairies’ Song

(From the Latin by Leigh Hunt)

WE the fairies blithe and antic,

Of dimensions not gigantic,

Though the moonshine mostly keep us,

Oft in orchards frisk and peep us.

Stolen sweets are always sweeter;

Stolen kisses much completer;

Stolen looks are nice in chapels;

Stolen, stolen be your apples.

When to bed the world are bobbing,

Then ’s the time for orchard-robbing;

Yet the fruit were scarce worth peeling

Were it not for stealing, stealing.

.

Thomas Randolph

(15 June 1605 – March 1635)

The World’s Best Poetry

Bliss Carman, et al., eds.  .

Volume VI. Fancy.  1904.

Poems of Fancy: II. Fairies: Elves: Sprites

http://www.bartleby.com/360/6/11.html

 

 

కల్పన… బెన్ జాన్సన్, ఇంగ్లీషు కవి

ఓ కల్పనా! నీ జీమూత గుహలనుండి బయటకి రా!

నీ వన్నె వన్నెల రెక్కలను విస్తరించు.

ఇప్పుడు నీ అన్ని ఆకారాలూ అంగీకారమే

వస్తువుల అన్ని స్వరూపాలూ ఆమోదయోగ్యమే;

ఒక ఉధృత ప్రవాహంలా ఊహాచిత్రాలు సృష్టించు,

అవి రక్తమాంసాలు కలిగి ఉండాలి, జడత్వాన్ని కాదు;

అవి వట్టి పగటి కలలు అయితే అవనీ,

కానీ అవి సుగంధంలా తేలిపోవాలి

అన్ని ఇంద్రియాలనూ లోబరచుకోవాలి,

మా కళ్ళమీద నిద్రలా అల్లనల్లన వాలాలి

లేదా సంగీతంలా చెవులపడాలి.

.

బెన్ జాన్సన్

(11 June 1572 – 6 August 1637)

ఇంగ్లీషు కవి

.

Fantasy

.

Break, Fantasy, from thy cave of cloud,

And spread thy purple wings,

Now all thy figures are allowed,

And various shapes of things;

Create of airy forms a stream,

It must have blood, and naught of phlegm;

And though it be a waking dream,

Yet let it like an odor rise

To all the senses here,

And fall like sleep upon their eyes,

Or music in their ear.

(From “The Vision of Delight”)

.

Ben Jonson

(11 June 1572 – 6 August 1637)

The World’s Best Poetry

Bliss Carman, et al., eds.  .

Volume VI. Fancy.  1904.

Poems of Fancy: I. The Imagination

http://www.bartleby.com/360/6/1.html

%d bloggers like this: