అనువాదలహరి

A Nascent Song… Vadrevu Chinaveerabhadrudu, Telugu Poet, Indian

.

Day did not break yet

A wake up song echoes from the foot of the hill

The city afloat in the morning mist.

Lest it should sink under the weight of its dreams

A spinning melody lugs it back to the bank.

The sky and earth

Are deep asleep on the horizon.

The houses and trees

Breathing heavy in REM

Before long, all homes will be abuzz

And the city lights shall sink in the dazzling waters

I will be watching this aubade

And dearly wish the dawn to delay.

The day begins. Letters,

Greetings, instructions, delegation

The buck shall not stop with me

Nor anything sinks in.

As night deepens,

And all the letters are out, from in-box

I recall the morning song

Like I read and reread

The letter of an intimate friend.

And the vine that hooked to me

In the wee hours of the day,

Blossoms late in the night.

And I wait through the night

Savoring its scents to find what it is.

.

V. Chinaveerabhadrudu. 

పొద్దుటికి పరిమళించే పాట

.

ఇంకా తెల్లవారని అయిదుగంటలవేళ

కొండకింద గుడిలోంచి సుప్రభాతకీర్తన.

పడవలాగా మంచులో తేలుతున్న పట్టణం

కలల బరువుకి కిందకి ఒరిగిపోకుండా

తాడు కట్టి ఒడ్డుకి లాగుతున్న పాట.

అకాశమూ, భూమీ ఒకదానిమీద ఒకటి చేతులు వేసుకుని

ఆదమరిచి నిద్రపోతున్నాయి

ఇళ్ళూ, చెట్లూ గాఢనిద్రలో

బరువుగా ఊపిరి తీస్తున్నాయి.

ఇప్పటికో మరికాసేపటికో ఇళ్ళు మేల్కొంటాయి

వెలుగునీటిలో విద్యుద్దీపాలు కుంకిపోతాయి.

బాల్కనీలో నిలబడి

నేనా పాటనే పరికిస్తుంటాను.

తెల్లవారడం మరికొంత సేపు వాయిదా పడితే

బాగుండనుకుంటాను.

రోజు మొదలవుతుందిఉత్తరాలు

పలకరింపులు, పనులు, పురమాయింపులు

ఏ ఒక్క సమాచారమూ నా దగ్గర ఆగదు

ఏ ఒక్కటీ నాలోకి ఇంకదు.

రాత్రయ్యేటప్పటికి

అన్ని ఉత్తరాలూ, ఫైళ్ళూ

నా ఇన్ బాక్సులోంచి వెళ్ళిపోయేక

అప్పుడు తలుచుకుంటాను

ఆ పొద్దుటిపాటని-

ఆత్మీయురాలి ఉత్తరం

మళ్ళీ మళ్ళీ చదువుకున్నట్టు.

ఇంకా తెల్లవారని వేళ

నాలోకి కుసుమించిన ఆ తీగ

రాత్రయ్యేటప్పటికి

పువ్వు పూస్తుంది.

ఆ పరిమళమేమిటో పోల్చుకోడానికి

మళ్ళా పొద్దుటిదాకా ప్రతీక్షిస్తాను.

.

వాడ్రేవు చినవీరభద్రుడు

తెలుగు కవి

Inspiration… Sri Sudha Modugu, Telugu, Indian

There comes a feeling of someone moving around

Whisking the lips a gentle breeze passes by

A brief lightening drizzle ensues, and then a clear sky.

Umm! The nascent smell of freshly-wet earth suddenly sieges me.

Poor lips! How long have they been parched!

They were all smiles in rapture and goosebumps.

We never really know how dearly we love this earth.

Even when it curses … going dry, desiccated and cracked

Abuses… going soggy, damp and wet; or,

Embraces … with its intoxicating jasmine fragrance,

We never feel wan, weary and satiated.

I don’t dispute the uniqueness of the ether

But the earth, that can retain any number of cloud tears

Is so dear to me!

You know! The soul of earth is the essence of life!

.

Sri Sudha Modugu

Sri Sudha Modugu is in medical field, working in Kingston, Jamaica.  She has 2 Poetry collections, అమోహం and విహారి, and a short story collection ‘రెక్కలపిల్ల‘ to her credit.   

ప్రేరణ

.

ఎవరో సన్నగా కదిలినట్లనిపించింది

చిన్నగాలి పెదాలపై వీచి

నాలుగు చినుకులు మెరుపులా కురిసి వెళ్ళాయి

ఒక్కసారిగా మట్టివాసన అద్భుతంగా చుట్టుకుంది

ఎంతగా ఎండిపోయి ఉన్నాయో పెదాలు

పులకరించి పరవశించి నవ్వుకున్నాయి

మట్టిని ఎంతగా ప్రేమిస్తామో ఎప్పుడూ తెలీదు

అది బీటలు  బారి పగుళ్ళిచ్చి శపించినా

చిత్తడై బురదలేసి తిట్టిపోసినా

మల్లెలంత మృదువుగా మత్తుగా హత్తుకున్నా

ఎందుకో ఎప్పుడూ విసుగురాదు

ఆకాశం అనన్యం అని ఒప్పుకుంటా కానీ

ఎన్ని చినుకులనైనా రహస్యంగా దాచుకునే

మట్టంటే ప్రాణమే అనిపిస్తది

‘You know, the soul of earth is the essence of life’

.

శ్రీ సుధ మోదుగు 

తెలుగు కవయిత్రి

A Self-exile … Bandi Satyanarayana, Telugu, Indian

Everyone lives on his own

carrying overhead

his own firmaments,

dragging body with one hand

and life with another,

Poor chap! He is so innocent.

just breathing life

jettisoning all cares.

  
He entertains no fears

of ‘how to live?’

He doesn’t hurry,

veils no grief,

never burns with envy,

Or, never falters

missing his own footfalls

Never accuses the world

Nor commits suicide.


strangely,

he enjoys everything,

even his grief. 


He yields 

to no fancies

And to illusions.


Making each experience a steppingstone

He steadily climbs up

A man so confident of himself,

Loves himself, and 


A self-exile.

.

Dr. Bandi Satyanarayana 

Dr. Bandi Satyanarayana is a Senior Announcer at AIR Visakhapatnam by profession but is a poet by passion.  He has ten volumes of poetry to his credit already.  His biography of Sri Puripanda Appalaswamy was published by Visalandhra Publishers.  His radio play on the lives of fishermen titled “Darijere Daari (The way to reach ashore) won AIR’s Annual National Award. And his long poem “Punarapi JananaM (Cycle of Birth…)” was well received in poetry circles.  He also wrote a five-footed Satakam (a centum of poems) titled “Tamasoma Jyotirgamaya (Lead Kindly Light).

స్వాంతర వాసి.

అందరూ వాళ్ళ వాళ్ళఆకాశాల్ని నెత్తిన పెట్టుకొనిబతుకుతుంటారు

ఒక చేత్తో దేహాన్ని

మరో చేత్తో జీవితాన్ని

ఈడ్చుకుంటూ పోతుంటే

ఇతనెవరోఅమాయకుడిలా వున్నాడు

రవంత గాలి పీల్చుకునిబతికేస్తున్నాడు

ఇతను బతకడానికిభయపడడు

కంగారు పడడు

దుఃఖాన్ని కప్పుకోడు

ఈర్ష్యతో కాలిపోడు

పాదాల్ని కోల్పోయి తప్పుటడుగులు వేయడు

లోకాన్ని తిట్టి పోసేయేడు

విసిగి అసువులు బాయడు

అన్నిటనీఆస్వాదిస్తాడు

దుఃఖాన్నీ కూడా

ఇతను వూహలకిలోనవని వాడుభ్రమలకి లొంగని వాడుఇతను అనుభవాలనుమెట్లుగా చేసుకుంటూఒక్కొక్కటిగా ఎక్కిపోతుంటాడు ఇతను తనకి తాను బాగా తెలిసినవాడుఇతను తనని తానే ప్రేమించుకున్నవాడుఇతనొక స్వాంతరవాసి.. బండి  సత్యనారాయణ

Triflers… Bhaskar Kondreddy, Telugu Poet, Indian

4

Some people say

Love is a very small thing in life.

What else, perhaps,

Can the people say

Who see life as but a well?

she said hiding him in her embrace.

10

“Just as this body is made up of bones

Life is an amalgam of experiences,” he said

With a philosophical touch in his eyes.

Savoring the taste of

Boneless labia oris,  she said

Neither bones are experiences,

and experiences could be romanced,

Nor this body … a paradigm of life. 

.

Bhaskar Kondreddy

బేకారీలు 

4

కొంతమంది అంటారు

ప్రేమ చాలా చిన్న అంశమని, జీవితంలో

బహుశా ఈ ప్రపంచం వాళ్ళకి

ఓ చిన్న బావిలా కనిపిస్తే

ఇక అంతకంటే ఏం చెప్పగలరు?

అంటుందామె, అతన్ని తనలో దాచుకుంటూ.

10

దేహం ఎముకలతో నిర్మితమైనట్లు

జీవితం అనుభవాలతో అంటున్నాడతను

కళ్ళకు ఫిలసాఫికల్ టచ్ ఇచ్చుకుంటూ

ఎముకలు లేని పెదాల రుచిని

ఆస్వాదిస్తూ అంటుందామె

ఎముకలు అనుభవాలు కావు

అనుభవాలు నిర్మితాలు కావు

దేహం జీవితమూ కాదు అని.

.

భాస్కర్ కొండ్రెడ్డి

Curfew… Bharati Kode, Telugu Poet, Indian

Sometimes it happens like that…

There will be a ban on greetings and consolations.

A writ soon issues

That dreams should not cross the threshold of eyelids

And even a film of tear should not blur the eyeball.

It perplexes who the criminal is, and who gets sentence.

Spring visits innocently at its appointed hour

But the woods refuse to go abloom

Poor Clouds! They come together to quench the thirst

But people turn to statues that have no longing for it.

God knows which divine curse befell them!

The interdiction continues amidst doubts and ambiguity.

It confounds whether one would survive through

Or live as if every breath is his last.

Yet, heart pretends to beat as though everything was all right...

Bharati Kode

ఒక్కోసారి అలాగే జరుగుతుందిపలకరింపులు

పరామర్శలునిషేధించబడతాయి

స్వప్నాలేవీ రెప్పలు దాటకూడదనీ

కన్నీళ్లు కంటనే పడకూడదనీఆజ్ఞలు జారీ అవుతాయి

నేరమెవరిదో శిక్షెవరికో అర్ధం కాదు

ఏమీ తెలియని వసంతంఎప్పటిలాగే అమాయకంగా వచ్చేస్తుంది

చెట్లేమో పూయడానికి నిరాకరిస్తుంటాయి

దాహం తీర్చాలని మబ్బులన్నీ ఏరులవుతాయి

మనుషులేమో దప్పిక లేని శిలలుగా మారిపోతారు

ఏ గంధర్వుడు ఏ శాపమిచ్చాడో తెలియదు

సందేహాలు సందిగ్ధాల నడుమ

నిషేధాజ్ఞలు అమలవుతూనే ఉంటాయి

ఊపిరి అందుతుందో ఆగుతుందో తెలియని

ఆ నిర్బంధ సమయాలలో కూడా

గుండెలు కొట్టుకుంటున్నట్లు నటిస్తూనే ఉంటాయి.

.

భారతి కోడె

A Deep Sigh… Gurraam Jashua, Telugu Indian Poet

As a tribute to  Mahakavi Jashua  on his 125th BirthdaY

Over the deep serene interior places of diamond-hard fortes

built by the Pride of Telugu, royal warrior Krishnaraya,

inhabit colonies of pregnant bats meditating upside-down!

What a pity! The glorious history looks hazy in the overcast.

Plantations of banana, jasmine patios, private rose gardens

Of Chinnadevi that bathed in crystalline waters… withered.

Fever nut, Datura, and Balsam shrubs shrouded Tungabhadra,

And the poetic graces of Mohanangi have lost their sheen.

In the aftermath of Nagamma’s vile pernicious warfare, the heroics

Of Palanadu had ceased, grass grows on the tiger-streaked throne,

But over the sheets of Naguleru water gold-washed by sunset

The lotus maids still compose the romances of Balachandra’s bravery.

దీర్ఘనిశ్వాసము

తెలుగుం బాసకు వన్నె దెచ్చిన జగద్వీరుండు మా కృష్ణరా

యలు గట్టించిన వజ్రదుర్గముల, శుద్ధాంత ప్రదేశంబులన్ 

దలక్రిందై, తపమాచరించెడిని సంతానార్థలై, గబ్బిగ

బ్బిలపుం గుబ్బెత లక్కటా మొయిలుగప్పెం బూర్వమర్యాదకున్.

పన్నీటన్ దలసూపి కాపుగొను రంభా మల్లికావాటికల్

జిన్నాదేవి గులాబి తోటలు నశించె; న్గచ్చ, లుమ్మెత్తలున్,

గన్నేరుం బొద లావరించినవి రంగత్తుంగభద్రానదిన్,

బన్నుండె న్మనమోహనాంగి కవితాప్రాగల్భ్య సౌరభ్యముల్.

నాయకురాలి మాయకదనంబున మా పలనాటి పౌరుష

శ్రీయడుగంటె, గడ్డిమొలిచెం బులిచారల గద్దెమీద, గెం

జాయ మొగాన గ్రమ్మ జలజప్రమదామణి నాగులేటిపై

వ్రాయుచునున్న దిప్పటికి, బాలుని శౌర్య కథాప్రబంధముల్.

I am the Verdure… Raghuseshabhattar, Telugu poet

Words flow from head to tips of fingers

As subtly as larvae of fish from water, or,

The seeds of Crossandra disperse at the touch of moisture.

They haunt like the lines

From a coveted book lost.

Over the beds of enduring vison to its limits

The sky steps on delicately.

Rattled, Silence breaks like the marble of the Banta Soda.

I cannot savor the inflammable hours with bread

Nor make flowery hedges of the earthly thews.

Every time the scattered evenings

Congeal to vermillion hues,

I shall be the word behind the quondam verdure of the paper.

Raghu Seshabhattar
(Born 18.11.1970)

Born and brought up in Khammam, Mr. Raghu is a versatile poet bringing out  6 Volumes of poetry . 

He is currently working as  Senior Legal Manager with IFFCO-TOKIO General Insurance Co. Ltd.  Hyderabad.

నేనొక హరితం

.

నీళ్ళ గుండెలో చేప పిల్లలు పుట్టినట్టు

కనకాంబరం గింజలు నీరుతగిలి చిట్లినట్టు

తల నుండి చేతుల్లోకి మాటలు తంత్రుల్లా మారుతాయి

పారేసుకున్న పుస్తకంలోని పంక్తుల్లా

నాలుక మీద అతుకుతాయి

ఇక కంటి పరుపుల మీద పెండ్యులంలా

ఆకాశం అడుగులు వేస్తుంది

నిశ్శబ్దం ఉలికిపడి గోలీసోడాలా అరుస్తుంది

జ్వలన పుంజాల్లాంటి రోజుల్ని రొట్టె ముక్కల్లో ముంచలేను

ఈ మట్టి కండల్నిక పూలకంచెల్లా మార్చలేను

చెదిరిన సాయంత్రాలు కుంకుమరేఖల్లా

చిక్కనైన ప్రతిసారి

కాగితాన్ని పత్రహరితంతో కలిపే వాక్యం నేను !

.

రఘు

What shall we do?… Pasunuru Sreedhar Babu, Indian Poet

What shall we do?

With what smile can we belie our pain?

What do you think?

Hiding the wound behind eyelids,

shall we bedeck the night with dreams?

How about exploding in tears

Yoking our loneliness to some fear?

What do you say?

Feeling ashamed and ashen-faced under the cover of night

What new face shall we put on each day?

What is the alternative?

No. It is not the way.

We must do something.

Taking this moment as our last,

Let us inflame like a tongue of fire!

Let the world decimate in the inferno.

Won’t seeds take to life breaking through the fissures of dilapidated walls!

So, let us be… like them!

.

Pasunuru Sreedhar Babu

Indian Poet

ఏం చేద్దాం?

.

ఏం చేద్దాం?

దుఃఖాన్ని ఏ చిరునవ్వుతో బంధించి అబద్ధం చేద్దాం?

ఏం చేద్దాం?

గాయాన్ని ఏ రెప్పలతో మూసి రాత్రిని కలల్తో అలంకరిద్దాం?

ఏం చేద్దాం?

ఏకాంతాన్ని ఏ భయంతో అంటించి కన్నీటి బిందువై పేలిపోదాం?

ఏం చేద్దాం?

చీకటి దుప్పటి కప్పుకుని బూడిదై రోజూ పొద్దున్నే ఏ కొత్తముఖం తొడుక్కుందాం?

ఏం చేద్దాం?

ఉహూఁ!  ఇలా కాదు.

ఏదో ఒకటి చేద్దాం.

బతుక్కిదే చిట్టచివరి క్షణమైనట్టు నిట్టనిలువునా నిప్పుకణమై భగ్గుమందాం.

తగులబడిపోనీ ఊరంతా

కాలిన మొండిగోడలను చీల్చుకుని ఎన్ని గింజలు తలెత్తుకోవడం లేదూ?

అలాగే మనమూ మళ్ళీ…

.

పసునూరు శ్రీధర్ బాబు

కాకీ- నక్కా… జీన్ డి ల ఫోంటేన్, ఫ్రెంచి కవి

ఒక ఓక్ చెట్టుకొమ్మ మీద కాకి వాలింది.

ముక్కున జున్నుముక్క కరుచుకుని ఉంది.

దాని ఘుమఘుమ వాసన ఎక్కడనుండి పసిగట్టిందో

ఒక నక్క అక్కడకి వచ్చి, తేనెపూసిన మాటలతో ఇలా అంది: 

“ఓ కాకి యువరాజా! నీవంటి సొగసుకాడిని 

ఈ పట్టున నే నింతవరకు చూసి ఉండలేదు.   

నీ గాత్రం ఇందులో సగం బాగున్నా 

ఈ అడవికి హంసవని అందరూ నిన్ను కొనియాడతారు సుమా!”  

ఆ మాటలు విని ఆనందంతో తబ్బిబ్బైన కాకి,  

తన గొంతు ఎలాగైనా నక్కకి వినిపించాలని 

నోరు తెరిచిందో లేదో, నోట్లోని జున్నుముక్క రాలిపోయింది. 

రెప్పపాటులో నక్క ఆ జున్నుముక్కని గాలిలోనే అందుకుంది.

“ప్రభూ! ఏలినవారు ఆలకించాలి,” అని ప్రారంభించింది నక్క, 

“తమ పొగడ్తలు విన్నవాళ్ళమీదే భట్రాజులు బ్రతుకుతారు. 

ఇంత విలువైన సలహా పొందడానికి

ఈ జున్నుముక్క పెద్ద ఖర్చేమీ కాదు.”  

అంత సులభంగా తను మోసపోయినందుకు కాకి సిగ్గుపడి 

ఆలస్యమైనా, మరోసారి మోసపోకూడదని ఒట్టు వేసుకుంది. 

.

జీన్ డి ల ఫోంటేన్

(8 July 1621 – 13 April 1695) 

ఫ్రెంచి కవి

అనువాదం: ఎడ్వర్ద్ మార్ష్)

The Crow and the Fox

.

A crow perched upon an oak,

And in his beak he held a cheese.

A Fox snuffed up a savory breeze,

And thus in honeyed accent spoke:

“O Prince of Crows, such grace of mien

Has never in these parts been seen.

If your song be half as good,

You are the Phoenix of the wood!”

The Crow, beside himself with pleasure,

And eager to display his voice,

Opened his beak, and dropped his treasure.

The fox was on it a trice.

“Learn, sir,” said he, “that flatterers live

On those who swallow what they say.

A cheese is not too much to give

For such a piece of sound advice.”

The Crow, ashamed to have been such easy prey

Swore, but too late, he shouldn’t catch him twice.

.

Jean de la Fontaine

(8 July 1621 – 13 April 1695)

French Poet

(Tr: Edward Marsh)

Poem Courtesy:

https://archive.org/details/anthologyofworld0000vand/page/731/mode/1up

కోడిపుంజూ- నక్కా…. జీన్ డి ల ఫోంటేన్, ఫ్రెంచి కవి

ఒకానొక రోజు అడవిలో ఒక తెలివైన, నేర్పుగల

ఒక ముసలి కోడిపుంజు కాపలాలికి చెట్టెక్కి కూచుంది;

అంతలో ఆ చెట్టు మొదలుకి ఒక నక్క పరిగెత్తుకుంటూ వచ్చి,

చాలా ప్రేమగా, స్నేహపూరితమైన గొంతుతో ఇలా అంది:

“సోదరా! మన మధ్యనున్న తగవులన్నీ సమసిపోయాయి 

ఇక నుండీ నేను నీకు స్నేహితుడిగా మెలగాలనుకుంటున్నాను.

ఈ జంతు ప్రపంచ మంతటా 

పూర్తి ప్రశాంతత నెలకొంది.

ఆ వార్త చెప్పడానికే వచ్చాnu. క్రిందికి దిగిరా! 

సోదరప్రేమతో ఆలింగనం చేసుకోవలసిందిగా ప్రార్థిస్తున్నాను;

సోదరా! ఇంక ఏమాత్రమూ ఆలస్యం చెయ్య వద్దు.

సమాచారం మనందరికీ ఎంత ముఖ్యమైన దంటే 

ఇది దూరాన ఉన్న అందరికీ ఈ రోjE తెలియజెయ్యాలి. 

ఇకనుండి, నువ్వూ, నీ సంతానమూ అన్ని దారులా తిరగొచ్చు

గ్రద్దల గురించి ఏ ఆలోచనలూ, భయాలూ లేకుండా;

ఒక వేళ వాటినుండిగాని, మరెవరి నుండైనా తగవొస్తే

సోదరులం మేము మీకు అన్నివిధాలా అండగా ఉంటాము.

ఈ సందర్భాన్ని పండగ చేసుకుంటూ  

ఈ రాత్రి మీరు పెద్ద చలిమంట వేసుకోవచ్చు.

కానీ, ముందుగా, ఏదీ, ఈ ఆనంద ఘడియలని

సోదర ప్రేమ పూర్వకంగా ముద్దులతో ధృవపరుచుకుందాం.”  

దానికి పుంజు బదులిస్తూ, “ఓ మంచి నేస్తమా! ఒట్టేసి చెబుతున్నా!

ఇంతకంటే మంచి వార్త నా జీవితంలో విని ఉండలేదు.

అందులోనూ, నీలాంటి వారి నోటివెంట రావడం,

అది రెండింతలు ఆనందకరంగా ఉంది.

నిజంగా నీ మాటల్లో సత్యం ఉండి తీరాలి.  

దూరాన్నుండి రెండు వేటకుక్కలిటు పరిగెత్తుకుంటూ వస్తున్నది

ఈ వార్త చెప్పడానికేనని నా గాఢమైన నమ్మకం.

అవి ఏ క్షణాన్నైనా ఇక్కడికి చేరగల వడితో పరిగెత్తుకొస్తున్నాయి.  

నేను తప్పకుండా క్రిందికి దిగి వస్తా. మనమందరం ఒకరినొకరు 

కాగలించుకుని, ముద్దులతో ఈ శుభవార్తని పండగ జరుపుకుందాం.” 

“మరయితే, నేను ఉంటా! నాకు చాలా తొందరపని ఒకటుంది. 

నేను వెంటనే బయలు దేరక తప్పదు. 

మరొకనాడు మనం పండగ చేసుకుందాం”

అని వెనుదిరిగి చూడకుండా నక్క దౌడు తీసింది, 

సమీపంలోని కొండల్లో తన రక్షణస్థావరానికి.

అప్పుడు పుంజు ముసి ముసి నవ్వులు నవ్వుతూ తనలో ఇలా అనుకుంది: 

మోసగించాలనుకునేవాడిని మోసగించడం రెండింతలు మజాగా ఉంటుంది!   

.

(అనువాదం: ఎలిజూర్ రైట్)

జీన్ డి ల ఫోంటేన్

(8 July 1621 – 13 April 1695)

ఫ్రెంచి కవి

The Cock and the Fox

.

Upon a tree there mounted guard

A veteran cock, adroit and cunning;

When to the roots a fox up running

Spoke thus, in tones of kind regard:-

“Our quarrel, brother, ‘s at an end;

Henceforth I hope to live your friend;

For peace now reigns

Throughout the animal domains.

I bear the news. Come down, I pray,

And give me the embrace fraternal;

And please, my brother, don’t delay:

So much the tidings do concern us all.

That I must spread them far to-day.

Now you and yours can take your walks

Without a fear or thought of hawks;

And should you clash with them or others,

In us you’ll find the best of brothers;-

For which you may this joyful night,

Your merry bonfires light.

But, first, let’s seal the bliss

With one fraternal kiss.”

“Good friend,” the cock replied, “upon my word,

A better thing I never heard;

And doubly I rejoice

To hear it from your voice;

And, really, there must be something in it

For yonder come two grey hounds, which I flatter

Myself, are couriers on this very matter:

They come so fast, they’ll be here in a minute.

I’ll down, and all of us will seal the blessing

With general kissing and caressing.”

“Adieu,” said Fox, “my errand’s pressing;

I’ll hurry on my way,

And we’ll rejoice some other day .”

So off the fellow scampered, quick and light,

To gain the fox-holes of a neighbouring height,-

Less happy in his stratagem than flight.

The cock laughed sweetly in his sleeve;-

‘Tis doubly sweet deceiver to deceive.

.

Jean de la Fontaine

(8 July 1621 – 13 April 1695)

French Poet

(Tr: Elizur Wright)

Poem Courtesy:

https://archive.org/details/anthologyofworld0000vand/page/728/mode/1up

%d bloggers like this: