అనువాదలహరి

పాత – కొత్త… అజ్ఞాత చీనీ కవి

ఆమె కొండమీద దొరికే వనమూలికలు ఏరుకుందికి వెళ్లింది.
దిగి వస్తున్నప్పుడు దారిలో తన మాజీ భర్త ఎదురయ్యాడు.
సంప్రదాయంగా ముణుకులు వంచి నమస్కరించి అడిగింది
“నూతన వధువుతో మీ జీవితం ఇప్పుడెలా ఉంది?” అని.

“నా భార్య చాలా తెలివిగా మాటాడుతుంది గాని,
నా మొదటి భార్య అలరించినట్టుగా అలరించలేదు.
అందంలో ఎవరూ ఎవరికీ తీసిపోరు,
కానీ ఉపయోగపడడంలో ఇద్దరికీ పోలిక లేదు.
నా భార్య నన్ను కలవడానికి వీధిలోనికి వస్తే
నా మాజీ భార్య ఎప్పుడూ అంతర గృహంలోంచి వచ్చేది.
నా నూత్న వధువు పట్టు బుటేదారు పనిలో మంచి నేర్పరి.
నా మాజీ భార్యకి సాదా సీదా కుట్టు పనిలో ప్రావీణ్యం ఉంది.
పట్టు బుటేదారు పనితో రోజుకి ఒక అంగుళం నేతపని చెయ్యొచ్చు
అదే సీదాసాదా కుట్టుపనితో ఐదు అడుగుల మేర నెయ్యవచ్చు.
ఆమెకున్న నైపుణ్యాన్ని నీ కుట్టుపనితో సరిపోల్చినపుడు

నా నూతన వధువు మాజీ భార్యకు సాటిరాదని తెలుస్తుంది.
.

అనువాదం: ఆర్థర్ వాలీ.

అజ్ఞాత చీనీ కవి
క్రీ.పూ. 1 వ శతాబ్దం.

Old and New

.

She went up the mountain to pluck wild herbs

She came down the mountain and met her former husband.

She knelt down and asked her former husband

“What do you find your new wife like?”


“My new wife, although her talk is clever,

Cannot charm me as my old wife could.

In beauty there is not much to choose,

But in usefulness they are not at all alike.

My new wife comes in from the road to meet me;

My old wife always came down from her tower.

My new wife is clever at embroidering silk;

My old wife was good at plain sewing.

Of silk embroidery one can do an inch a day;

Of plain sewing, more than five feet.

Putting her skills by the side of your sewing

I see that the new wife will not compare with the old.

.

Anonymous Chinese Poet

1st  Century BC

Translation: Arthur Waley.

Poem Courtesy:

https://archive.org/details/anthologyofworld0000vand/page/12/mode/1up

జపనీస్ సంకలనం Shūi Wakashū నుండి రెండు కవితలు

ఇప్పటికీ మంచు పూర్తిగా కరుగని
ఆ కొండమీది పల్లె
ఆ కోకిల కుహుకుహూలకు తప్ప
వసంతం అడుగుపెట్టిందని
ఎలా గ్రహించగలిగి ఉండేది?
.
నకత్సుకాసా
9వ శతాబ్దం.
జపనీస్ కవి

కొండ మొదలుని
మరుగుపరుస్తున్న నదిమీది పొగమంచు
పైకి తేలిపోతుంటే
హేమంతప్రభావానికి ఆ కొండ
ఆకాసానికి వ్రేలాడుతున్నట్టు కనిపిస్తోంది.
.
కొయొవారా ఫుకుయాబు
900-930
జపనీస్ కవి

Selections from Shūi Wakashū

If it were not for the voice

Of the Nightingale,

How would the mountain-village

Where the snow is still unmelted

Know the spring?

.

Nakatsukasa

C.900

https://archive.org/details/anthologyofworld0000vand/page/46/mode/1up

Because river-fog

Hiding the mountain base

Has risen,

The autumn mountain looks

As though it hung in the sky.

.

Kiyowara Fukuyabu

C 900 – 930

https://archive.org/details/anthologyofworld0000vand/page/47/mode/1up

(Translation: Arthur Waley)

The Shūi Wakashū (Collection of Gleanings), often abbreviated as Shūishū, is the third imperial anthology of waka from Heian period Japan. It was compiled by Emperor Kazan in about 1005. Its twenty volumes contain 1,351 poems. The details of its publication and compilation are unclear.

The Shūishū was an expansion of Fujiwara no Kintō‘s earlier anthology, the Shūishō (Selection of Gleanings), compiled between 996 and 999. Until the early nineteenth century, it was mistakenly believed that the Shūishō was a selection of the best poems from the Shūishū, and so the former was more highly regarded.

The Shūi Wakashū  is the first imperial anthology to include tan-renga  (short linked verse),  or waka composed by two poets – the earliest form of renga recorded.
(Courtesy: Wikipedia)

Civility Humbled by Rachamallu Ramachandra Reddy

A Night with Koneti Rao- SriSri

[Man’s distinguishing feature is his ability to be conscious about his body and mind. ‘I think, therefore I am,’ said Rene Descartes. ‘Consciousness is the perception of what happens in man’s own mind,’ said Locke. Mind-body problem is a mystery that troubled all thinkers since Plato. Figuring out how our brains make our conscious experiences is one of the most interesting and challenging scientific topics today.

Most of us, like people in the sunset of their lives, have a long trail of unfulfilled desires or legends of heroic deeds our mind zealously confines them to our dreams. Sri Sri weaves a lovely story on this simple fact.]

Telugu Original : Srirangam Srinivasa Rao (SriSri)

[Jatavallabhula Koneti Rao, a head clerk in some office, is a different man in daytime. A hefty man with his home teeming with children, he is in the evening of his life. You never find Koneti Rao’s name mentioned in any newspaper; nor do you hear his name over the radio. All his days are monotonously alike.

Standing at the threshold of his eyelids, heavy with sleep, let us take a peep into his dreams and see how they play with his subconscious mind.]

“A new glow to the silver screen. Hero’s histrionic talents are peerless… matchless… beyond the realm of expression and imagination. Tall and lanky, the hero is a cupid incarnate. Our gallant hero Koneti Rao rescues heroine riding skillfully through deep, dark, impenetrable forests and eschewing lions, leopards, monkeys, bisons, and rhinos on the way, brings the heroine to a safe and secure location. The heroine’s eyes are filled with gratitude and love for him. He looks into her eyes as passionately… then a song … a duet … ensues in a mellifluous multi-instrumental cine tune that could thaw a stone… The hero started rendering the refrain in full throat.”

His dream is shattered with the sudden cries of a scared infant.

*

“The World War II was going on in full swing. The land, sea and air were resounding with the echoes of blasting weapons. German Submarine Commander KL Jataval Konet watched through his binoculars the British Royal Navy’s Thirty-five-thousand-ton super-dreadnought fast approaching, furrowing through the Atlantic. He immediately ordered his team to torpedo it. “Wielton shaungidier aunterdien lenden! Gestaltdier Deutschland Uber Alls!” … He was speaking German with amazing ease and fluency! The ship was shattered to smithereens. And as the surviving crew tried to escape through lifeboats, Commander Konet ordered to fire at them with machine guns. Faulkisherbieo Bachter! Gehanna Aukhtong! Jait Guiest! Mein Kampf!”

The sound of a milk bowl, upturned by a cat, disturbed Koneti Rao once again.

*

“US Government was giving an unprecedented welcome to an extraordinary Indian Engineer, a genius who conceptualized, designed, and executed construction of dams interlinking all the rivers between the Ganges and the Kaveri in India.

“You must visit our Tennessee Valley and give your valuable recommendations. We accept and implement them immediately.”

“Dear me! You humble me with your appreciation. But what am I compared to the brilliant minds present here in America? You are just trying to be generous with me in your praise. Extending invitation to an ordinary folk like me is itself a measure of your generosity. I take this honor not for me, but for my native land Andhra. Jai Andhra Mata!”

Another child woke up in its sleep and started crying.

*

“The Satyagraha Movement has commenced once again. The English rulers were not leaving this country no matter how many Satyagrahas were called for. But this time, we should see the end of it! We need not stick to the path of nonviolence.” Maharaja Sri Jatavallabhula Koneti Rao Pantulu was smashing the almirahs and destroying office furniture. He was setting office files on fire, smashing inkbottles against the walls, and throwing out pens in all directions. When he encountered an English officer, he gave him such a hard slap that his eardrums resonated with that sound for hours. He picked up a heavy paperweight and shot at the wall clock.”

‘Father, get up! The day broke long ago!’

Koneti was fully awake now!

*

Treasure Trove-1 Matilda

My uncle late RS Krishna Moorthy and I wanted to translate hundred good short stories from Telugu to English. We could bring out the first volume The Palette while he was alive.
Later, I published The Easel, The Canvas and The Painting but all the stories put together came to only seventy-eight.

I selected Twenty-two short stories of the pioneers of Telugu short story from the beginning. I wanted to bring it out under the title The Panorama.

I asked Mr. Afsar, one of the editors of Saaranga web magazine if they could accommodate these stories in the English version so that I can have some feedback from people that would be of immense help when I bring it out as a book. He kindly consented and published the first story “Matilda ” by Gurajada Appa Rao. I express my thanks and deep appreciation to the editors of Saaranga.


Gurajada’s better known stories “దిద్దుబాటు” (Emendation) and “మీ పేరేమిటి?” (What’s Your Name?” appeared in The Palette and The Painting, respectively.

Here is the link to Matilda

The Vagabond

This is such a droughty land

like the highseas

where you don’t get

even a drop of water to drink.

But, dear friend!

For truth, this wandering through

is but just an excuse.

The glorious elation in flying high

enduring the pain under the wings,

is beyond the idiom and trope of any language.

.

Iqbalchand

Telugu Poet

దేశ దిమ్మరి

.

నడి సముద్రంలో

వొక్కటంటే వొక్కటైనా

తాగునీటిబొట్టుకు నోచని

కరువుసీమ ఇది-

నిజానికి

దేశాలు పట్టుకుని తిరగడం

వొఠ్ఠి నెపం మాత్రమే, మిత్రమా! 

ఎగురుతున్నంత సేపు

రెక్కల్లోని నొప్పిని భరించడంలోనే

అలంకారాలకు అందని మహత్తర మత్తు దాగుంది.

A Bamboo Bush- Subrahmanyam Mula

Don’t turn me into a flute!

A big no for the concerts.

Rounds of applause

Break my coveted silence.

And in the forests

Of traceless trails,

Leave me alone

To remain a bamboo.

Let me hum in ecstasy

At the occasional

Caress of hilly breeze.

.

Subrahmanyam Mula

Dr. Subrahmanyam Mula ia a graduate in electronics and communication engineering from Andhra University, Visakhapatnam. he did his M.Tech. and Ph.D.IIT Kharagpur. From 2003 to 2014, he was with Intel, Bengaluru and is presently working as Asst Professor at IIT, Palakkad, Kerala. A poet of very fine sensibilities, he brought out a collection of his Telugu poems “selayEtTi savvaDi” in 2020. he also brought out a novel “Atmamoka divvegA” in 2019.

వెదురుపొద

వేణువుగా మలచొద్దు
కచేరీలసలే వద్దు
చప్పట్లు నా మౌనాన్ని
భగ్నం చేస్తాయి

అడుగుజాడల్లేని
అడవిలో
వెదురుగానే
ఉండిపోనీ

ఎప్పుడో వీచే
ఏ కొండగాలి స్పర్శకో
పరవశించి పాడుతూ
.
మూలా సుబ్రహ్మణ్యం
“వెదురుపొద” – సెలయేటి సవ్వడి నుండి

A Nascent Song… Vadrevu Chinaveerabhadrudu, Telugu Poet, Indian

.

Day did not break yet

A wake up song echoes from the foot of the hill

The city afloat in the morning mist.

Lest it should sink under the weight of its dreams

A spinning melody lugs it back to the bank.

The sky and earth

Are deep asleep on the horizon.

The houses and trees

Breathing heavy in REM

Before long, all homes will be abuzz

And the city lights shall sink in the dazzling waters

I will be watching this aubade

And dearly wish the dawn to delay.

The day begins. Letters,

Greetings, instructions, delegation

The buck shall not stop with me

Nor anything sinks in.

As night deepens,

And all the letters are out, from in-box

I recall the morning song

Like I read and reread

The letter of an intimate friend.

And the vine that hooked to me

In the wee hours of the day,

Blossoms late in the night.

And I wait through the night

Savoring its scents to find what it is.

.

V. Chinaveerabhadrudu. 

పొద్దుటికి పరిమళించే పాట

.

ఇంకా తెల్లవారని అయిదుగంటలవేళ

కొండకింద గుడిలోంచి సుప్రభాతకీర్తన.

పడవలాగా మంచులో తేలుతున్న పట్టణం

కలల బరువుకి కిందకి ఒరిగిపోకుండా

తాడు కట్టి ఒడ్డుకి లాగుతున్న పాట.

అకాశమూ, భూమీ ఒకదానిమీద ఒకటి చేతులు వేసుకుని

ఆదమరిచి నిద్రపోతున్నాయి

ఇళ్ళూ, చెట్లూ గాఢనిద్రలో

బరువుగా ఊపిరి తీస్తున్నాయి.

ఇప్పటికో మరికాసేపటికో ఇళ్ళు మేల్కొంటాయి

వెలుగునీటిలో విద్యుద్దీపాలు కుంకిపోతాయి.

బాల్కనీలో నిలబడి

నేనా పాటనే పరికిస్తుంటాను.

తెల్లవారడం మరికొంత సేపు వాయిదా పడితే

బాగుండనుకుంటాను.

రోజు మొదలవుతుందిఉత్తరాలు

పలకరింపులు, పనులు, పురమాయింపులు

ఏ ఒక్క సమాచారమూ నా దగ్గర ఆగదు

ఏ ఒక్కటీ నాలోకి ఇంకదు.

రాత్రయ్యేటప్పటికి

అన్ని ఉత్తరాలూ, ఫైళ్ళూ

నా ఇన్ బాక్సులోంచి వెళ్ళిపోయేక

అప్పుడు తలుచుకుంటాను

ఆ పొద్దుటిపాటని-

ఆత్మీయురాలి ఉత్తరం

మళ్ళీ మళ్ళీ చదువుకున్నట్టు.

ఇంకా తెల్లవారని వేళ

నాలోకి కుసుమించిన ఆ తీగ

రాత్రయ్యేటప్పటికి

పువ్వు పూస్తుంది.

ఆ పరిమళమేమిటో పోల్చుకోడానికి

మళ్ళా పొద్దుటిదాకా ప్రతీక్షిస్తాను.

.

వాడ్రేవు చినవీరభద్రుడు

తెలుగు కవి

Inspiration… Sri Sudha Modugu, Telugu, Indian

There comes a feeling of someone moving around

Whisking the lips a gentle breeze passes by

A brief lightening drizzle ensues, and then a clear sky.

Umm! The nascent smell of freshly-wet earth suddenly sieges me.

Poor lips! How long have they been parched!

They were all smiles in rapture and goosebumps.

We never really know how dearly we love this earth.

Even when it curses … going dry, desiccated and cracked

Abuses… going soggy, damp and wet; or,

Embraces … with its intoxicating jasmine fragrance,

We never feel wan, weary and satiated.

I don’t dispute the uniqueness of the ether

But the earth, that can retain any number of cloud tears

Is so dear to me!

You know! The soul of earth is the essence of life!

.

Sri Sudha Modugu

Sri Sudha Modugu is in medical field, working in Kingston, Jamaica.  She has 2 Poetry collections, అమోహం and విహారి, and a short story collection ‘రెక్కలపిల్ల‘ to her credit.   

ప్రేరణ

.

ఎవరో సన్నగా కదిలినట్లనిపించింది

చిన్నగాలి పెదాలపై వీచి

నాలుగు చినుకులు మెరుపులా కురిసి వెళ్ళాయి

ఒక్కసారిగా మట్టివాసన అద్భుతంగా చుట్టుకుంది

ఎంతగా ఎండిపోయి ఉన్నాయో పెదాలు

పులకరించి పరవశించి నవ్వుకున్నాయి

మట్టిని ఎంతగా ప్రేమిస్తామో ఎప్పుడూ తెలీదు

అది బీటలు  బారి పగుళ్ళిచ్చి శపించినా

చిత్తడై బురదలేసి తిట్టిపోసినా

మల్లెలంత మృదువుగా మత్తుగా హత్తుకున్నా

ఎందుకో ఎప్పుడూ విసుగురాదు

ఆకాశం అనన్యం అని ఒప్పుకుంటా కానీ

ఎన్ని చినుకులనైనా రహస్యంగా దాచుకునే

మట్టంటే ప్రాణమే అనిపిస్తది

‘You know, the soul of earth is the essence of life’

.

శ్రీ సుధ మోదుగు 

తెలుగు కవయిత్రి

A Self-exile … Bandi Satyanarayana, Telugu, Indian

Everyone lives on his own

carrying overhead

his own firmaments,

dragging body with one hand

and life with another,

Poor chap! He is so innocent.

just breathing life

jettisoning all cares.

  
He entertains no fears

of ‘how to live?’

He doesn’t hurry,

veils no grief,

never burns with envy,

Or, never falters

missing his own footfalls

Never accuses the world

Nor commits suicide.


strangely,

he enjoys everything,

even his grief. 


He yields 

to no fancies

And to illusions.


Making each experience a steppingstone

He steadily climbs up

A man so confident of himself,

Loves himself, and 


A self-exile.

.

Dr. Bandi Satyanarayana 

Dr. Bandi Satyanarayana is a Senior Announcer at AIR Visakhapatnam by profession but is a poet by passion.  He has ten volumes of poetry to his credit already.  His biography of Sri Puripanda Appalaswamy was published by Visalandhra Publishers.  His radio play on the lives of fishermen titled “Darijere Daari (The way to reach ashore) won AIR’s Annual National Award. And his long poem “Punarapi JananaM (Cycle of Birth…)” was well received in poetry circles.  He also wrote a five-footed Satakam (a centum of poems) titled “Tamasoma Jyotirgamaya (Lead Kindly Light).

స్వాంతర వాసి.

అందరూ వాళ్ళ వాళ్ళఆకాశాల్ని నెత్తిన పెట్టుకొనిబతుకుతుంటారు

ఒక చేత్తో దేహాన్ని

మరో చేత్తో జీవితాన్ని

ఈడ్చుకుంటూ పోతుంటే

ఇతనెవరోఅమాయకుడిలా వున్నాడు

రవంత గాలి పీల్చుకునిబతికేస్తున్నాడు

ఇతను బతకడానికిభయపడడు

కంగారు పడడు

దుఃఖాన్ని కప్పుకోడు

ఈర్ష్యతో కాలిపోడు

పాదాల్ని కోల్పోయి తప్పుటడుగులు వేయడు

లోకాన్ని తిట్టి పోసేయేడు

విసిగి అసువులు బాయడు

అన్నిటనీఆస్వాదిస్తాడు

దుఃఖాన్నీ కూడా

ఇతను వూహలకిలోనవని వాడుభ్రమలకి లొంగని వాడుఇతను అనుభవాలనుమెట్లుగా చేసుకుంటూఒక్కొక్కటిగా ఎక్కిపోతుంటాడు ఇతను తనకి తాను బాగా తెలిసినవాడుఇతను తనని తానే ప్రేమించుకున్నవాడుఇతనొక స్వాంతరవాసి.. బండి  సత్యనారాయణ

%d bloggers like this: