అనువాదలహరి

The Expat… Vinnakota Ravisankar, Telugu Poet, India

It was long since the umbilical was snapped.

Decades passed since the borders were crossed.

Yet, the yearning for the motherland

Has not ceased a whit.

The host country has provided everything.

It taught necessary skills

to gather the fruits of life.

But, the land of early faltering steps

Remains in memory for ever.

Not only this soil,

Even the atmosphere here

looks crass and unfamiliar

The Sun and the Moon rising everyday

Seem spent, used up and secondhand.

We go to places

Fly like dreams taking to wings.

But whenever the eyelids close in a nap

The face of a childhood pal

Greets us in our dreams.

Someday, for sure

I take rest under this soil.

But even in that eternal sleep

The tangs of my native soil

Shall haunt overwhelming me.

.

Vinnakota Ravisankar

Telugu Poet

A product of REC Warangal, Telangana State, India, Sri Ravisankar works for Dominion Energy and lives in Columbia, South Carolina, US.

A prolific writer and a poet of fine sensibilities, Sri Ravisankar has to his credit three poetry collections ‘కుండీలో మర్రిచెట్టు’ (The Bonsai Bunyan), ‘వేసవి వాన’ (The Summer Rain), and ‘రెండో పాత్ర’ (The Other Cap); and a Collection of literary essays ‘కవిత్వంలో నేను’ (The ‘I’ in Poetry)

ప్రవాసి   

.

బొడ్డుతెగి చాలా కాలమయింది

ఒడ్డు మారికూడా దశాబ్దాలు దాటింది

అయినా అమ్మనేలమీద బెంగ మాత్రం

అణువంతైనా తగ్గదు.   

ఆదరించిన నేలే అన్నీ ఇచ్చింది

బ్రతుకుఫలాలు అందుకోవటానికి

పరుగెత్తటం నెర్పింది

కానితప్పటడుగులు వేసిన నేలే

ఎప్పటికీ తలపుల్లో నిలుస్తుంది.

ఈ నేలే కాదు

ఇక్కడి ఆకాశం కూడా

అపరిచితంగా తోస్తుంది

ఉదయించించే సూర్యచంద్రులు

వాడిన వస్తువుల్లా కనిపిస్తారు.

ఎక్కడికో వెళతాము

రెక్కలొచ్చిన కలలా ఎగురుతాము

కానికన్నులు మూసుకున్నప్పుడు

చిన్నప్పటి నేస్తం ముఖమే

కలలో పలకరిస్తుంది.

ఏదో ఒకనాటికి

నేనూ ఈ నేల కిందే నిదురిస్తాను

అనంతశయనంలో  కూడా బహుశా

అక్కడి వాసనలే

విడవకుండా నన్ను వెంటాడతాయి.

.

 విన్నకోట రవిశంకర్

తెలుగు కవి

(తానా జ్ఞాపిక 2013)

అనంతవిశ్వం… జియకోమో లెపార్డీ, ఇటాలియన్ కవి

ఒంటరిగా నిలబడ్డ ఈ కొండ అంటే నా కెంతో ఇష్టం,

చూపుల అవధి దాటిన దిజ్ఞ్మండలాన్ని కనిపించనీయకుండా

నా దృష్టిని నిరోధిస్తున్న ఈ కంచె అన్నా నాకిష్టమే.

కానీ, ఇక్కడ హాయిగా కూచుని ఆలోచనలలో మైమరచినపుడు

నా ఆలోచనలు ఎక్కడో సుదూరతీరాలకు విస్తరించిన రోదసినీ 

అద్భుతమైన నీరవతనీ, దివ్యమైన శాంతినీ గ్రహిస్తాయి;

నాకు ఒక్కసారి భయమేస్తుంది కూడా; కానీ, వెంటనే ప్రక్కనే

ఆకుల దొంతరలలో కదులుతున్న గాలి చేసే మర్మరధ్వనులు విని 

స్పష్టమైన చైతన్యవంతపు వర్తమానాన్నీ, నిర్జీవమైన గతాన్నీ 

ఆ అనంత నీరవతలోని ప్రశాంతతతో, శబ్దాలతో సరి పోల్చుకుని  

మనసులోనే ఆ అనంత తత్త్వాన్ని ఆలింగనం చేసుకుంటాను. 

ఆ మహత్వ అపారతలో నా ఆత్మ తలమునకలైపోతుంది.

ఆ పారావారములో పడవమునక ఎంతో మధురంగా ఉంటుంది.

.
(అనువాదం:  లోర్నా ద లుక్సి) 

జియకోమో లెపార్డీ, 

(29 June 1798 – 14 June 1837)

ఇటాలియన్ కవి

L’Infinito

.

I always loved this solitary hill,

This hedge as well, which takes so large a share

Of the far-flung horizon from my view;

But seated here, in contemplation lost,

My thought discovers vaster space beyond

Supernal silence and unfathomed peace;

Almost I am afraid; then, since I hear

The murmur of the wind among the leaves,

I match that infinite calm unto this sound

And with my mind embrace eternity,

The vivid, speaking present and dead past;

In such immensity my spirit drowns,

And sweet to me is shipwreck in this sea.

.

(Lorna De’ Luccchi)

Giacomo Leopardi

(29 June 1798 – 14 June 1837)

Italian Poet

https://archive.org/details/anthologyofworld0000vand/page/610/mode/1up

%d bloggers like this: