అనువాదలహరి

The Crescent Moon… Dr. Umar Alisha, Telugu poet

Like the stretched bow of the Cupid,
A silver boat floating on milky-ocean,
A cup of wine of damsel Nature, looks
The second day’s waxing moon over the sky.

Seems some lass had lit it there, and left
Watching it a kite was so hooked
that it sacrificed its life ulktimately;
Why am I not so devoted to my heart-throb?

It’s beyond one’s imagination to gauge
the fascination of lamp for the moth, for
It will not let her live beyond a day; and
As the moth immolates, it burns out in its wake.

.

Umar Alisha

(1885 – 23.1.1945)

Telugu Poet

నెలవంక

దర్పకుడు వచ్చి వంచిన ధనువు వలెను
పాలకడలి లోపలి వెండి పడవ వలెను
ప్రకృతి కన్య త్రావెడు పాన పాత్ర వలెను
నభముపై దోచె రెండవ నాటి విధుడు

ఎవతెయో దీపమును బెట్టి ఏగె మింట
దాని గని పతంగంబు సంతసము తోడ
వలచి ప్రాణంబు లర్పించి వైచె; నేను
నా మనోహరి కేల యీ నోమనైతి?

మిడుతపై దీపమునకెట్టి విడువరాని
ప్రేమయో గాని యొక్క రాత్రియును గూడ
బ్రతుక నియ్యదు; మిడుతదా వలచి పడిన
దాను బడి యరిపోవు సంతసము తోడ.

.

డా. ఉమర్ ఆలీషా కవి
(1885 – 23.1.1945)
Poet, Soofi Philosopher.
indian

Poem Courtesy: https://archive.org/details/khandakavyamulu020760mbp/page/n86/mode/1up

Uncivilized… Aranyakrishna, Telugu Poet

Man is not born alone

The flora are his own siblings

Absence of trees and birds

Marks lack of civilization.

No Concrete slab breathes out oxygen.

For man to live as green as a forest

He should surround himself with greenery.

Some fool carries in his lorry

Logs, which look like a heap of  torsos.

To fell a tree amounts to poisoning the air,

Erasing the marvel from the looks of man,

Cutting the trees is nothing short of

Making bonfire of morrow’s breaths … today.

Where will be the shade for him to rest

After a grueling walk or work?

Every tree that was felled

Is a new tomb coming up in the city

Every tree that was uprooted

Stands witness to man’s barbarous atrocity

And every tree that disappeared

values more than five score lives of men

And thousands of birds yet to be born

When all the trees disappear on this planet

It heralds the end of the man, too.

That day, there will be no pole left

To stand as cross in his memory.

.

Aranyakrishna

Telugu Poet, India

అనాగరికుడు  

మనిషి ఒంటరిగా పుట్టలేదు
చెట్లు కూడా ఆ అమ్మ బిడ్డలే
చెట్టులేని, పిట్టలేని నగరం నాగరికతకు చిహ్నం కాదు
సిమెంటు ముద్దల్లోంచి ప్రాణవాయువులు పుట్టవు

అడవంత పచ్చగా మనిషి బతకాలంటే
మనిషి చుట్టూ చెట్లుండాలి

వాడెవడో మూర్ఖుడు
తల లేని మనిషి మొండేల్ని కుక్కినట్లు
లారీల్లో చెట్టు దుంగల్ని వేసుకెళ్తున్నాడు

చెట్టుని నరకటమంటే గాలిని హత్య చేయటం
మనిషి కంటిచూపులోంచి పచ్చదనాన్ని తుడిచేయటం
చెట్టుని కూల్చటమంటే
రేపటి మన ఊపిర్లని మంటబెట్టుకోవటం

అలసటతో మనిషెక్కడ కూలబడాలి
చెట్లన్నీ కూలిపోతుంటే?
కూలిన ప్రతి చెట్టూ
నగరంలో మొలిచిన ఓ సమాధి
నరకబడ్డ ప్రతి చెట్టూ
నాగరీకుడి అత్యాచరానికి ఒక్కో రుజువు

చచ్చిపోయిన ఒక్కో చెట్టు
వందల మనుషుల బతుకులకి సమానం
వేల పిట్టల కళేబరాలకి సమానం

చివరికి
చెట్లు అంతరించిన నాడే
మనిషి కూడా అంతరించిపోతాడు

మనిషి సమాధి మీద పాతటానికి
ఒక్క శిలువ కూడా దొరక్కపోవచ్చు

(“కవిత్వంలో ఉన్నంతసేపూ….” నుండి)

%d bloggers like this: