అనువాదలహరి

ఆనవాలు పట్టడం… రోజర్ మెగోఫ్ , ఇంగ్లీషు కవి

మీరు ఇతను స్టీఫెనే అంటారు.

అలా అయితే నేను నిజమో కాదో రూఢి చేసుకోవాలి.

నా జాగ్రత్తలో నేనుండడం ఎప్పుడైనా మంచిదే కదా!

చూశారా! ఇక్కడే పప్పులో కాలు వేశారు. జుత్తు చూస్తున్నారు గదా,

ఇది నల్లగా ఉంది. స్టీఫెన్ జుత్తు తెల్లగా ఉంటుంది…

ఏమిటీ? ఏమయిందీ? విస్ఫోటనం జరిగిందా?

అలా అయితే నల్లగా మాడిపోతుంది. నా మతి మండినట్టే ఉంది.

నా బుర్రకి ముందే తట్టి ఉండాలి. సరే, మిగతావి పరీక్షిద్దాం.

ఆ ముఖం, ఆ ముఖం గురించే నే నడుగుతున్నది?

నల్లగా కొరకంచులా మాడిపోయిన చర్మం,

పొక్కిపోయి, మచ్చలు తేరి పోయింది

అది పిల్లవాడి ముఖం అంటే ఎవరైనా నమ్ముతారా?

అయితే, కాలిపోగా మిగిలిన చోట్ల కనిపిస్తున్న స్వెట్టరు

మాత్రం బాగా పరిచయం ఉన్నట్టు కనిపిస్తోంది.

కానీ, రూఢిచేసుకోవడం ఎందుకైనా మంచిది.

ఓ, స్కౌటు బెల్టు. అది మాత్రం అతనిదే.

ఈ మధ్యనే, నిండా వారం కూడా తిరగలేదు,

దానికి కన్నాలు వెయ్యడం నాకు గుర్తుంది.

పిల్లలకు వాళ్ళు వేసుకునే దుస్తులమీద

ఎక్కువ దృష్టి ఉండే వయసు కదా.

ఇది ఖచ్చితంగా స్టీఫెనే. కానీ రూఢి

చేసుకోవడం, అన్ని సందేహాలు తీర్చుకోవడం మంచిది.

ఏ చిన్నపాటి ఆశ ఉన్నా నిలబెట్టుకోవడం మంచిది.

జేబులో! జేబులు ఖాళీ చెయ్యండి.

చేతి రుమాలా? అది ఏ విద్యార్థిదైనా అయి ఉండొచ్చు.

ఎంత మురికిగా ఉండాలో అంత మురికిగా ఉంది. సిగరెట్లా?

అయితే ఇది స్టీఫెన్ ఖచ్చితంగా కాదు.

మీకు తెలుసుగా, నేను సిగరెట్లు తాగనియ్యనని.

వాడు నా మాట పెడచెవిని పెట్టడు. వాళ్ళ నాన్నలా కాదు.

కాని ఆ పెన్-నైఫ్ వాడిదే. అది వాడిదేనని ఒప్పుకుంటున్నా.

ఆ తాళాలగుత్తికున్న తాళంచెవి కూడా వాడిదే

ఈ మధ్యనే వాళ్ళ నానమ్మ ఇచ్చింది.

అంటే ఇది తప్పకుండా స్టీఫెనే.

ఇప్పుడర్థం అయింది నాకు ఏంజరిగిందో…

అదే సిగరెట్ల విషయం.

ఖచ్చితంగా వాడు వాటిని

వాడికంటే పెద్ద కుర్రాళ్ళకోసం తెచ్చి ఉంటాడు.

అంతే! అంతే! మరోలా అవడానికి అవకాశం లేదు.

ఇది వాడే.

ఇది మా స్టీఫెనే!

.

రోజర్ మెగోఫ్

జననం 1943

ఇంగ్లీషు కవి.

Roger McGough Image Courtesy: https://ryedalefestival.com/wp-content/uploads/6-Roger-McGough.jpg
Roger McGough
Image Courtesy: https://ryedalefestival.com/wp-content/uploads/6-Roger-McGough.jpg

.

The Identification

.

So you think it is Stephen?

Then I’d best make sure

Be on the safe side as it were.

Ah, theres been a mistake. The hair

You see, its black, now Stephens fair…

Whats that? The Explosion?

Of course, burnt black. Silly of me.

I should have known. Then lets get on.

The face, is that a face I ask?

That mask of charred wood

Blistered, scarred could

That have been a child’s face?

The sweater, where intact, looks

In fact all too familiar.

But one must be sure.

The scout belt. Yes that’s his.

I recognise the studs he hammered in

Not a week ago. At the age

When boys get clothes-conscious

Now you know. Its almost

Certainly Stephen. But one must

Be sure. Remove all trace of doubt.

Pull out every splinter of hope.

Pockets. Empty the pockets.

Handkerchief? Could be any schoolboy’s.

Dirty enough. Cigarettes?

Oh this can’t be Stephen.

I don’t allow him to smoke you see.

He wouldn’t disobey me. Not his father.

But that’s his penknife. That’s his alright.

And that’s his key on the keyring

Gran gave him just the other night.

Then this must be him.

I think I know what happened

…. About the cigarettes

No doubt he was minding them

For one of the older boys.

Yes that’s it.

That’s him.

That’s our Stephen.

.

Roger McGough

9th Nov 1937

English Poet

Poem Courtesy:

https://archive.org/details/strictlyprivatea00mcgo/page/58

%d bloggers like this: