అనువాదలహరి

వ్యక్తిపూజ… ఏమీ లోవెల్, అమెరికను కవయిత్రి

జనసమ్మర్దంగా ఉన్న వీధిలో పోతూ పోతూ చూసిన ఒక ముఖం

స్వేచ్ఛగా పాటపాడుతుండగా విన్న ఒక అందమైన కంఠస్వరం;

ఆ క్షణం నుండి జీవితం మారిపోతుంది. అప్పటినుండి

మనలో మునుపెన్నడూ ఎరుగని సాహస స్వభావం అంకురిస్తుంది;

బిడియం లేకుండా కలిసి అన్నీ అడిగి పుచ్చుకుంటాం.

మనిషికి ఒక నమ్మకం గొప్ప ధైర్యాన్నిస్తుంది.

మనజీవితాన్ని సార్ధకం చేసుకుందికి ప్రయత్నిస్తాం.

అటువంటి ఆరాధనే ఆదర్శవ్యక్తిత్వాన్ని ఊహించగలదు.

గడిచిన జీవితం నేర్పిన ఏ ఉపాయాలూ, నీతిబోధలూ

ఈ అణచలేని, గాఢమైన కోరికనుండి మనల్ని మరలించలేవు.

మనం అమితంగా అభిలషించేది చేతికి అందిన తర్వాత

ఇక ఏమాత్రం సంతృప్తి ఇవ్వదని తెలిసినా, భయాల్ని అణుచుకుంటాం.

మనం ఆరాధించేది మనకి అందకపోయినా, మనలో దానికై కోరిక

రగులుతూనే ఉంటుంది. నమ్మకం అంటే అంతే మరి!

.

ఏమీ లోవెల్

(9 February  1874 – 12 May 1925)  

అమెరికను కవయిత్రి

.

Hero-Worship

.

A face seen passing in a crowded street,

A voice heard singing music, large and free;

And from that moment life is changed, and we

Become of more heroic temper, meet

To freely ask and give, a man complete

Radiant because of faith, we dare to be

What Nature meant us. Brave idolatry

Which can conceive a hero! No deceit,

No knowledge taught by unrelenting years,

Can quench this fierce, untamable desire.

We know that what we long for once achieved

Will cease to satisfy. Be still our fears;

If what we worship fail us, still the fire

Burns on, and it is much to have believed.

.

Amy Lowell

(9 February  1874 – 12 May 1925) 

American

Poem Courtesy:

http://famouspoetsandpoems.com/poets/amy_lowell/poems/19984

ప్రకటనలు

Gravity… Ravi Verelly, Telugu, Indian Poet

The drop of water

That silently dissolves into earth

After planting a kiss on its forehead,

Shall well up as spring someday.

A leaf

that vises the melting seasons

Rising its head from a mother branch

Shall rustle animated only after its fall.

A flower, cynosure of all eyes

Meditating on its stalk,

Surrenders to a gentle draft

To prostrate before the feet of soil.

The Moon, who plants stars galore

Ploughing the vast firmament,

Caresses the crests of tides

For springs of rain to water them.

Shuttling between ideation and words

Eyes flaring with dreamy desires,

Like … the drop,

The leaf,

The flower, and

The moonlight over the tide

I long to embrace you.

.

Ravi Verelly

Telugu

Indian Poet

(From  Kundapana)

 

Ravi Verelly

గ్రావిటీ

 

భూమి నుదుట తడిముద్దు పెట్టి

గుట్టుచప్పుడుకాకుండా ఇంకిన చినుకు

ఏదో ఒకరోజు ఊటనీరై ఉవ్వెత్తున ఉబుకుతుంది

 

తల్లికొమ్మలోంచి తల పైకెత్తి

కరుగుతున్న కాలాలన్నిటినీ ఒడిసిపట్టిన ఆకు

నేల రాలేకే గలగలా మాట్లాడుతుంది.

 

తొడిమెపై తపస్సుచేసి

లోకాన్ని తనచుట్టూ తిప్పుకున్న పువ్వు

మట్టిపాదాలు తాకడానికి

గాలివాటానికో లొంగిపోతుంది.

 

అనంతమైన ఆకాశాన్ని సాగుచేసి

చుక్కల మొక్కలు నాటిన చంద్రుడు

చిన్న నీటిబిందువు కోసం కిందికి చేతుకు సాచి

అలల తలను దువ్వుతాడు

 

ఎప్పుడూ కళ్ళనిండా కలల వత్తులేసుకుని

ఆలోచనకీ అక్షరానికీ మధ్య తచ్చాడే నాకు

ఆకులా

పువ్వులా

చినుకులా

అలను తాకే వెన్నెలలా

 

నిన్నుహత్తుకోవడమే ఇష్టం.

.

రవి వీరెల్లి

తెలుగు కవి

(“కుందాపన” నుండి)

Mis-takes… Elanaga, Telugu, Indian Poet

We misread.

Take the foam afloat the tides

As mark of violence

Oblivious to compassion

Lying, as ovum, beneath the sea floor.

We never learn.

Expect voices lie in audible spectrum

Without realizing,

Whether it greets with love

Or attacks in anger

A Tiger’s voice lies on the same scale.

We don’t realize.

Treat it a sin

When somebody is taciturn

Failing to distinguish

Between diffidence

And conceit.

We don’t empathize.

If someone opens his heart out

Oblivious to favours and prejudice,

We take it as his vanity,

Failing to discern

Studied opinion

From Carping

Without attempting to know,

Recognize, realize or observe

We march ahead with confidence

With our preconceived notions.

.

Elanaga

Telugu Poet, Indian

Image Courtesy
Elanaaga

Born in 1953 “Ela”gandula in Karimnagar district of Andhra Pradesh Dr. “Naaga”raju Surendra (Elanaaga) is a Pediatrician by profession,  but  is a poet, translator  and a classical music buff by passion.

He has published  10 books so far which include lyrics, metrical poetry, free verse in Telugu,  experimental poems titled ” Maalkauns on Morsing (Morsing Meeda Maalkauns Raagam)”  and  a translation of Maugham’s short story “The Alien Corn”; He widely translated poetry and short stories from English to Telugu and vice versa.

.

అనర్థాలు

అర్థం చేసుకోం

కడలికెరటాల మీది నురగను

కర్కశత్వంగా ఊహించుకుంటాం

సముద్రగర్భంలో

కరుణ పిండమై వున్నదని తెలియక

తెలుసుకోం

కొలతలకు చిక్కే కచ్చితమైన

శబ్దాలను ఆశిస్తాం

పులి ప్రేమతో పలుకరించినా

మాత్సర్యంతో మాట్లాడినా

ధ్వని ఒకేలా ఉంటుందని గుర్తించక

గుర్తించం

మాట్లాడకపోవడం

మహాపరాధమని తలుస్తాం

బింకానికీ బిడియానికీ మధ్య

భేదం వుంటుందని గ్రహించక

గ్రహించం

రాగద్వేషాలకతీతంగా

మనసు పొరల్ని విప్పితే

దాన్ని అహంకారంగా భావిస్తాం

బాధ్యతగా మాట్లాడటం

బాణాలు వేయటం

రెండూ వొకటే కాదని గమనించక

తెలుసుకోక గుర్తించక

గ్రహించక గమనించక

ఏర్పరచుకున్న అభిప్రాయాలతోనే

ఎంతో నమ్మకంగా సాగిపోతుంటాం

.

ఎలనాగ

తెలుగు, భారతీయ కవి

 

నేను “నే” నన్నది మరిచిపోగలిగితే బాగుణ్ణు… జార్జి శాంతాయన, అమెరికను కవి

నేను “నే” నన్నది మరిచిపోగలిగితే బాగుణ్ణు

నా చేతలు ‘నా’ తో పెనవేసిన బరువైన సంకెలలవంటి 

గాఢమైన అనుబంధాలని తెంచుకోగలిగితే బాగుణ్ణు.

ఈ శరీరమనే సమాధిలో కప్పబడి పరుండే గుణానికి

ఎల్లలు లేవు. అది ఆకాశతత్త్వానికి చెందినది.

అది భావినేలే మహరాజు, గతానికి కాపలాదారు.

త్వరలోనో, తక్షణమో నన్ను నేను తెలుసుకుందికి

చిరకాలం జీవించటానికి, ఆనందంగా మరణిస్తాను.

 

తిండికోసం అలమటించే మూగజంతువు ధన్యురాలు

అది తన బాధని తన బాధగా గుర్తించలేదు.

ఎప్పుడూ మంచినే చూసే దేవదూతా అదృష్టవంతుడే

కానీ పాపం తను సింహాసనం మీద ఉన్నాడని తెలుసుకోలేడు;

దౌర్భాగ్యమంతా మనిషిదే, ఆవేశంతో లోతుగా ఆలోచిస్తూ

గుండెలోని బాధను ఒంటరిగా భరించవలసిన శాపగ్రస్తుడు.

.

జార్జి శాంతాయన

(December 16, 1863 – September 26, 1952)

అమెరికను కవి, వేదాంతి

.

.

I Would I Might Forget That I Am I

.

I would I might forget that I am I,

And break the heavy chain that binds me fast,

Whose links about myself my deeds have cast.

What in the body’s tomb lie buried lie

Is Boundless: it is the spirit of the sky,

Lord of the future, guardian of the past,

And soon must forth, to know his own at last

In his large life to live, I fain would die.

Happy the dumb beast, hungering for food,

But calling not his suffering his own;

Blessed the angel, gazing on all good,

But knowing not he sits upon a throne;

wretched the mortal pondering his mood,

And doomed to know his aching heart alone.

.

George Santayana

(December 16, 1863 – September 26, 1952)

Spanish-American Poet, Philosopher

Poem Courtesy:

https://archive.org/details/littlebookofmode00ritt/page/178

This Night… Nishigandha, Telugu Poet, Indian

Blotting the last streaks of wafer clouds, darkness congeals

whether to share each other’s heartaches

or, to search for coveted dreams that went astray

The jasmines of the canopy start blooming one after another.

Cooping the boisterous gaiety of the little butterflies

Between the bangled hands,

I must smoothly unroll the silence.

Leaving, for once,

the burden of memories,

unrealised dreams and the daily grind 

to themselves

I yearn to live up this night!

Contrary to ‘snail’ing within,

I want to run off from myself

wafting,

shredding the adamant immutable fears

to smithereens. 

As the cool-through-the-day chalky designs 

try to shed their indolence

Under the occasional whiff of breeze…

I must sit up a while, initiate to learning, once again,

gleaning the corals strewn around the courtyard!

Drawing the translucent curtains of heartaches aside

I must kiss Him for five minutes, at least

bidding to introduce this long lingering night.   

Under the blowing vault of heaven

wildflowers toss harvesting the wind.

My palm senses a wonted dear touch.  

Here it is! The warmth of just-extinguished lamp!

I can now rest assured for the night!

Before a dash of light wakes up my slumber 

I must live this night to its full! 

.

Nishigandha

Telugu Poetess, Indian

Nishigandha

ఈ రాత్రి

మబ్బుతునకల ఆఖరి చారికను అదృశ్యం చేస్తూ చీకటి చిక్కబడుతుంది.
ఆకాశమల్లెలు ఒక్కొక్కటిగా విరబూస్తాయి
నాలుగు మాటల్ని చెప్పుకోడానికో
లేక తప్పిపోయిన కలల్ని వెదుక్కోడానికో!

కేరింతల సీతాకోక చిలుకల కలవరింతల్ని
గాజుల చేతులక్రింద పొదివి పట్టేసి
నిశ్శబ్దాన్ని మృదువుగా పరిచేయాలి.

జ్ఞాపకాల శకలాలనీ … సుదూర స్వప్నాలనీ
పగటిపాట్లనీ
వాటంతట వాటికి వదిలేసి
ఈ రాత్రిని జీవించాలని ఉంది!

నాలోకి నేను కాకుండా
నా నించి నేను దూరంగా…
నిశ్చలభయాల నిర్వికారాన్ని
ముక్కలుగా వేరుచేసి విసిరేస్తూ
తేలికైపోవాలి!

పగలంతా ఒద్దికగా కూర్చున్న ముగ్గు
ఉండుండి వీచే గాలికి
ఒళ్ళు విరుచుకుంటుంటే …
వాకిలి పొడవునా రాలిన పారిజాతాలతో
కాసేపు అక్షరాభ్యాసం చేసుకోవాలి!
మనస్థాపాల మసక తెరలను తప్పించి
అతన్ని ఐదునిమిషాలన్నా చుంబించాలి.
ఈ నింపాది రాత్రిని పరిచయం చెయ్యాలి.

వీచే నింగికింద
గాలిని కోస్తున్న గడ్దిపువ్వులు
అరచేతినంటిన ఆత్మీయ స్పర్శ.
ఇదిగో… ఇప్పుడే కొండెక్కిన దీపం వదిలిన వెచ్చదనం…
ఈ రాత్రికో భరోసా దొరికినట్లే !
గుప్పెడు వెలుగు ముఖాన్ని తట్టిలేపేలోగా
ఇక ఈ రాత్రిని పూర్తిగా జీవించాలి !
.
నిషిగంధ

ఒంటరిగా…. మాయా ఏంజెలో, అమెరికను కవయిత్రి

నిన్న రాత్రి

అలా పడుక్కుని ఆలోచిస్తున్నాను

నీరు దాహాన్ని తీర్చగలిగేదిగానూ

రొట్టి రాయిలాకాకుండా రొట్టిలా ఉండగలిగే

ప్రశాంతమైన చోటు ఏదైనా

ఈ మనసుకి సాధించగలనా అని.

నాకు ఒక్కటే సమాధానం దొరికింది

నేను పొరబడలేదనే అనుకుంటున్నాను:

ఇక్కడ

ఒంటరిగా, ఏకాకిగా

ఏ మినహాయింపులూ లేకుండా

ఏ ఒక్కడూ ఏదీ సాధించలేడు.

ఒంటరిగా, ఏకాకిగా

ఏ మినహాయింపులూ లేకుండా

ఏ ఒక్కడూ ఏదీ సాధించలేడు.

చాలా మంది కోటీశ్వరులున్నారు

వాళ్ల డబ్బు వాళ్ళకు ఎందుకూ కొరగాదు

వాళ్ల భార్యలు దెయ్యం పూనినట్లు అన్ని చోట్లకీ పరిగెడతారు

పిల్లలు ఏ ఉత్సాహమూ లేక, ఎప్పుడూ విచారంగా ఉంటారు.

రాతిగుండెలుగల వాళ్లని

ఖరీదైన వైద్యులు సేవిస్తుంటారు

ఒంటరిగా, ఏకాకిగా

ఏ మినహాయింపులూ లేకుండా

ఏ ఒక్కడూ ఏదీ సాధించలేడు.

మీరు జాగ్రత్తగా వింటానంటే

నాకు తెలిసిన మాటొకటి చెబుతాను మీకు

తుఫాను మేఘాలు కమ్ముకుంటున్నాయి

పెనుగాలులు వీచే సూచనలు కనిపిస్తున్నాయి

మానవజాతి కష్టాల్లో చిక్కుకుంది

ఆ మూలుగులు నాకు వినిపిస్తున్నాయి.

‘ఎందుకంటే, ఒంటరిగా,

ఏకాకిగా, ఏ మినహాయింపులూ లేకుండా

ఏ ఒక్కడూ ఏదీ సాధించలేడు.

ఒంటరిగా, ఏకాకిగా

ఏ మినహాయింపులూ లేకుండా

ఏ ఒక్కడూ ఏదీ సాధించలేడు.

.

మాయా ఏంజెలో

April 4, 1928 – May 28, 2014

అమెరికను కవయిత్రి.

.

Alone

.

Lying, thinking

Last night

How to find my soul a home

Where water is not thirsty

And bread loaf is not stone

I came up with one thing

And I don’t believe I’m wrong

That nobody,

But nobody

Can make it out here alone.

Alone, all alone

Nobody, but nobody

Can make it out here alone.

There are some millionaires

With money they can’t use

Their wives run round like banshees

Their children sing the blues

They’ve got expensive doctors

To cure their hearts of stone.

But nobody

No, nobody

Can make it out here alone.

Alone, all alone

Nobody, but nobody

Can make it out here alone.

Now if you listen closely

I’ll tell you what I know

Storm clouds are gathering

The wind is gonna blow

The race of man is suffering

And I can hear the moan,

‘Cause nobody,

But nobody

Can make it out here alone.

Alone, all alone

Nobody, but nobody

Can make it out here alone.

.

Maya Angelou

April 4, 1928 – May 28, 2014

American

 Poem Courtesy:

https://100.best-poems.net/alone.html 

 

అజ్ఞాత పౌరుడు… ఆడెన్, ఇంగ్లీషు-అమెరికను కవి

గణాంకశాఖ లెక్కల ప్రకారం అతని మీద

ఏ రకమైన చట్టపరమైన అభియోగాలూ లేవు.

అతని నడవడి మీద అందరి అభిప్రాయాలూ ఒక్కలాగే ఉన్నాయి

అంటే, పాతమాటే అయినా ఇప్పటి అర్థంలో ఋషిలాంటి వాడు

ఎందుకంటే అతను ఏ పని చేసినా సమాజహితం కోసమే చేశాడు.

యుద్ధం సమయంలో మినహాయించి, అతను పదవీ విరమణ చేసేదాకా

అతను ఒక కర్మాగారంలో పనిచేశాడు, మధ్యలో తీసేసిన దాఖలాలు లేవు.

అతని యజమానులు, ఫడ్జ్ మోటార్స్ కంపెనీ, ని సంతృప్తి పరచాడు.

అలాగని అతనేమీ మొరటువాడూ, స్వంత అభిప్రాయాలులేనివాడేమీ కాదు.

అతని కార్మిక సంఘం క్రమం తప్పకుండా సభ్యత్వరుసుము కట్టేవాడని చెబుతోంది

(మా నివేదిక ప్రకారం అతని కార్మిక సంఘం సరిగానే పనిచేస్తోంది)

మనోవిజ్ఞాన శిక్షితులైన మా సామాజిక కార్యకర్తలు అతను సహ కార్మికులలో

బాగా కలుపుగోలుగా ఉండేవాడనీ, “మందు” అంటే ఇష్టపడే వాడనీ చెబుతున్నారు.

పత్రికలుకూడా అతను ప్రతిరోజూ వార్తాపత్రిక కొంటున్నందుకు సంతృప్తినీ

తమ వాణిజ్యప్రకటనలకి అతని ప్రతిస్పందనకి సంతోషాన్నీ వ్యక్తంచేస్తున్నాయి

అతని పేరుమీదున్న జీవితభీమాలన్నీ అమలులో ఉన్నట్లు ఋజువులు కనిపిస్తున్నాయి

అతని ఆరోగ్యపత్రం అతను ఇప్పటివరకు ఒక్కసారే ఆసుపత్రికి వేళ్ళేడనీ,

రోగం నయమైనతర్వాతే బయటకి వచ్చేడనీ చెబుతోంది.

Pruducers Research, High-Grade Living రెండూ అతనికి

Instalment Plan వల్ల కలిగే లాభనష్టల గురించి పూర్తి అవగాహన ఉందనీ

అతనికి ఆధునిక నాగరీకుడికి ఉండవలసిన టెలిఫోనూ,

రేడియో, ఫ్రిజ్ వంటి అన్ని సదుపాయాలూ ఉన్నాయనీ చెబుతున్నాయి.

సమకాలీన ప్రజాభిప్రాయాలపై నిత్యం పనిచేసే మా పరిశోధకులు

అతను పరిస్థితులకి తగ్గట్టు అభిప్రాయాలు కలిగి ఉంటూ, అంటే,

శాంతి నెలకొన్నప్పుడు శాంతి కోరుకునేవాడనీ,

యుద్ధసమయంలో యుద్ధానికి వెళ్ళేడనీ సంతృప్తి వ్యక్తం చేస్తున్నారు;

అతను వివాహం చేసుకుని జనాభాకి ఐదు మందిని జతచేశాడు.

జననమరణ లెక్కల ప్రకారం ఆ తరానికి ఆ అంకె సబబైనదే; ఉపాధ్యాయులు

తమ శిక్షణలో అతను ఎన్నడూ జోక్యం చేసుకోలేదని చెబుతున్నారు.

అయితే, అతను స్వేచ్ఛగా ఉన్నాడా? ఆనందంగా ఉన్నాడా?

అదేమిటా అర్థంలేని ప్రశ్న?

ఏదైనా పొరపాటు ఉంటే ఈపాటికి మాకు తెలిసి ఉండదూ?

.

ఆడెన్

21 February 1907 – 29 September 1973

ఇంగ్లీషు- అమెరికను కవి.

.

The Unknown Citizen

He was found by the Bureau of Statistics to be
One against whom there was no official complaint,
And all the reports on his conduct agree
That, in the modern sense of an old-fashioned word, he was a
saint,
For in everything he did he served the Greater Community.
Except for the War till the day he retired
He worked in a factory and never got fired,
But satisfied his employers, Fudge Motors Inc.
Yet he wasn’t a scab or odd in his views,
For his Union reports that he paid his dues,
(Our report on his Union shows it was sound)
And our Social Psychology workers found
That he was popular with his mates and liked a drink.
The Press are convinced that he bought a paper every day
And that his reactions to advertisements were normal in every way.
Policies taken out in his name prove that he was fully insured,
And his Health-card shows he was once in a hospital but left it cured.
Both Producers Research and High-Grade Living declare
He was fully sensible to the advantages of the Instalment Plan
And had everything necessary to the Modern Man,
A phonograph, a radio, a car and a frigidaire.
Our researchers into Public Opinion are content
That he held the proper opinions for the time of year;
When there was peace, he was for peace: when there was war, he went.
He was married and added five children to the population,
Which our Eugenist says was the right number for a parent of his
generation.
And our teachers report that he never interfered with their
education.
Was he free? Was he happy? The question is absurd:
Had anything been wrong, we should certainly have heard.

.

Wystan  Hugh Auden

21 February 1907 – 29 September 1973

English- American Poet

Poem Courtesy:

https://100.best-poems.net/unknown-citizen.html

నీ శకం ముగిసింది… లార్డ్ బైరన్, ఇంగ్లీషు కవి

నీ శకం ముగిసింది, ఇక నీ కీర్తి ప్రారంభమైంది.

ఈ దేశవాసులు గీతాలు రచిస్తారు

తమ ప్రియతమ పుత్రుడు

సాధించిన ఘనకార్యాలూ, గెలిచిన యుద్ధాలూ,

నిలబెట్టిన స్వాతంత్య్రమూ,

గెలిచిన పోరాటాలనూ స్మరించుకుంటూ!

నువ్వు నేల రాలి, మేము స్వేచ్ఛగా మిగిలినా

నీకు మరణం ఎంతమాత్రం లేదు;

నీ శరీరంనుండి వెల్లువై పెల్లుబికిన రక్తం

ఈ నేలలో ఇంకడానికి ఇష్టపడక,

మా రక్తనాళాల్లో తిరిగి ప్రవహిస్తూంది

నీ ఆత్మ మా ఊపిరులున్నంతవరకు శాశ్వతం!

నీ నామస్మరణే తక్కిన వీరసైనికులని

ముందుకి నడిపే యుద్ధ నినాదం!

నీ త్యాగమే, గొంతెత్తి పాడే

యువ గాయకబృందాల ఆలాపనల పల్లవి.

నీ గురించి దుఃఖించడం నీ యశస్సుకి అపచారం

అందుకే, నీకై ఎవరూ వగవరు!

.

జార్జ్ గార్డన్, లార్డ్ బైరన్

(22 January 1788 – 19 April 1824)

ఇంగ్లీషు కవి

.

 

 

.

Thy Days Are Done

.

Thy days are done, thy fame begun;

Thy country’s strains record

The triumphs of her chosen Son,

The slaughter of his sword!

The deeds he did, the fields he won,

The freedom he restored!

Though thou art fall’n, while we are free

Thou shalt not taste of death!

The generous blood that flow’d from thee

Disdain’d to sink beneath:

Within our veins its currents be,

Thy spirit on our breath!

Thy name, our charging hosts along,

Shall be the battle-word!

Thy fall, the theme of choral song

From virgin voices pour’d!

To weep would do thy glory wrong:

Thou shalt not be deplored.

.

George Gordon Lord Byron

(22 January 1788 – 19 April 1824)

English Poet

Poem Courtesy:

https://100.be st-poems.net/thy-days-are-done.html 

నిష్క్రమిస్తున్న అతిథి… జేమ్స్ వ్హిట్ కూంబ్ రైలీ, అమెరికను కవి

జీవితమూ, ప్రేమా

ఎంత మనసుపడే ఆతిథేయులు!

కాలవిలంబన చేస్తూనే వెనుతిరిగాను.

ఇంత వయసుమీరిన తర్వాత కూడా

అవి నాపై తమ ఉత్కృష్టమైన సత్కారాలలో

ఏ లోపం రానియ్యనందుకు ఎంతో ఆనందం వేసింది.

అందుకని, లోపలి సంతోషం ముఖంలో కనిపిస్తుండగా

ఎంతో కృతజ్ఞతా భావంతో ఆగి

వాటి చేతులు రెండూ మెత్తగా ఒత్తుతూ అన్నాను:

“కృతజ్ఞుణ్ణి! సమయం చక్కగా గడిచింది. సెలవు!”

.

జేమ్స్ వ్హిట్ కూంబ్ రైలీ

(October 7, 1849 – July 22, 1916)

అమెరికను కవి

.

James Whitcomb Riley

.

A Parting Guest

.

What delightful hosts are they…

Life and Love!

Lingeringly I turn away,

This late hour, yet glad enough

They have not withheld from me

Their high hospitality.

So, face lit with delight

And all gratitude I stay,

Yet to press their hands and say:

“Thanks. — so fine a time! Good night!”.

.

James Whitcomb Riley

Poem Courtesy:

https://archive.org/details/littlebookofmode00ritt/page/200

కొత్తలోకానికి పయనం … లాయిడ్ మిఫ్లిన్, అమెరికను కవి

తారకాసముదయం మధ్యనెక్కడో మేఘాలపై నిలుచున్నాము మేము.

అక్కడ నెలకొన్న నిశ్శబ్ద ఏకాంతత, తేజోమయమైన

అతని శిరసుచుట్టూ వీణానాదమై నినదించగా,

ఒక దేవదూత చేతులెత్తి ఒక్కొక్క చుక్కనీ చూపిస్తూ ఇలా అన్నాడు:

“ఇక్కడున్న ఈ లక్షల నక్షత్రాలలో ఏ ప్రపంచానికి

మిమ్మల్ని నన్ను ఎగరేసుకు పొమ్మంటారు?” అని.

… నేను చనిపోయి అప్పటికి ఎక్కువ సమయం కాలేదు…

“ఒక్క సారి నన్ను ఈ విశాల విశ్వాన్ని పరికించనీయండి.

నిర్ణయం తీసుకోబోయే ముందు నన్ను ఆలోచించుకోనీయండి …

అవునూ, అక్కడ దూరంగా క్షితిజరేఖ దగ్గర అందంగా మెరుస్తూ

దాని లేవెలుగులు మన రెక్కలకు ఎరుపునద్దుతున్న నక్షత్రం ఏమిటి?

నాకు అక్కడికి వెళ్ళి ఉండిపోవాలనుంది,” అని అన్నాను.

చిన్న పిల్లల ఆలోచనలు పసిగట్టి నవ్వే పెద్దలా చిరునవ్వుతో

“నువ్వు నిన్న రాత్రి చనిపోయిన ప్రపంచం అదే!” అన్నాడు.

.

లాయిడ్ మిఫ్లిన్

(15 September 1846 –  1921)

అమెరికను కవి .

.

Upon a cloud among the stars we stood.

The angel raised his hand and looked and said,

“which world, of all yon starry myriad,

Shall we make wing to?” The still solitude

Became a harp whereon his voice and mood

Made spheral music round his haloed head.

I spake—for then I had not long been dead—

“Let me look round upon the vasts, and brood

A moment on these orbs ere I decide…

What is yon lower star that beauteous shines

And with soft splendour now incarnadines

Our wings?—There would I go and there abide.”

Then he as one who  some child’s thought divines,

“That is the world where yesternight you died.”

.

Lloyd Mifflin

 (15 September 1846 –  1921)

Poem Courtesy:

https://archive.org/details/littlebookofmode00ritt/page/168

%d bloggers like this: