అనువాదలహరి

పోగొట్టుకున్న నేల… ఈవన్ బోలాండ్, సమకాలీన ఐరిష్ కవయిత్రి

.

నా కిద్దరు ఆడపిల్లలున్నారు.
నేను ఈ జన్మకి కోరుకున్నది ఆ ఇద్దరినే.
బహుశా నేను అంతకుమించి కోరుకోలేదేమో! .

హాఁ! నేను చారెడు జాగా కూడా కోరుకున్నాను:
ఎప్పుడూ ఎవరిపని వారు చేసుకోగలిగే వాతావరణమున్న దీవి,
చుట్టూ కొండలమధ్య ఒక నగరం, ఒక జీవ నది … ఉన్న చోట.

ఆ నేల నాదని చెప్పుకోగలగాలి. నా స్వంతం.
అక్షరాలా నా తాత్పర్యం అదే.

వాళ్ళు పెద్దవాళ్ళయిపోయి దూరాభారాన ఉన్నారు.

ఇప్పుడు జ్ఞాపకాలే
వలస పోతున్నాయి.
ఆ తావుల్లో ప్రకృతి అంత సహజంగా
కపటమైన ప్రేమ కనిపిస్తుంది.

పిల్లల కళ్లల్లో ప్రతిఫలించవలసిన
రంగురంగుల కొండలూ కోనలూ
పిల్లలు దూరమవడంతో, క్షితిజరేఖలైపోయాయి.

రాత్రి
కళ్లు బరువెక్కి మగతనిద్రలోకి జారుతున్న వేళల్లో

నేను “డబ్లిన్” అఖాతపు తీరాన్ని కలగంటాను,
విశాలమైన కొండప్రదేశాన్నీ, నల్లసానపురాతి వాడరేవునీ చూస్తాను.

నే నూహించుకుంటాను…
సందెచీకటివేళ పడవమీద నిష్క్రమిస్తూ ఆ రోజు
నా పిల్లలు ఈ దృశ్యాల్ని చూసి ఇలాగే అనుకుని ఉంటారా అని.

వాళ్ళు విడిచిపెడుతున్న ప్రతి వస్తువుమీదా
నీడలు ముసురుకుంటుంటే,
వాళ్లు వీటిని కలకాలం గుర్తుపెట్టుకుంటారా? అని

రేవు ఒడ్డున నిలబడినట్టు ఊహించుకుని
పడవ రెయిలింగ్ మీద చివరి చేతిజాడ కనిపించేదాకా నిరీక్షిస్తాను.

తర్వాత నన్ను నేను
నీటి అడుగున అధోలోకంలో ఊహించుకుంటాను,
చీకటి చాలా త్వరగా కమ్ముకొస్తూంటుంది…
ఆ నేలనుపోగొట్టుకున్న మనుషుల చిఠ్ఠా చదువుతూ…
.

ఈవన్ బోలాండ్

జననం 1944

ఐరిష్ కవయిత్రి

.

.

The Lost Land

I have two daughters.

They are all I ever wanted from the earth.

Or almost all.

I also wanted one piece of ground:

One city trapped by hills. One urban river.

An island in its element.

…….

text deleted intentionally for copyright reasons

……..

shadows falling

on everything they had to leave?

And would love forever?

And then

I imagine myself

at the landward rail of that boat

searching for the last sight of a hand.

I see myself

on the underworld side of that water,

the darkness coming in fast, saying

all the names I know for a lost land:

.

EAVAN BOLAND

Born 1944

Irish Poetess

Read the complete poem here:

https://www.poetryfoundation.org/poems/50003/the-lost-land

ప్రకటనలు

“ఎవరక్కడ?… రూమీ, పెర్షియన్ కవి

.

“ఎవరక్కడ?” అని అతనడిగేడు
“మీ విధేయుడైన సేవకుడిని,” అన్నాను నేను.
“ఈక్కడ నీకేం పని?” అడిగేడతను.
“ప్రభూ! మిమ్మల్ని దర్శించుకోడానికి వచ్చేను,” అన్నాను నేను.

“ఎన్నాళ్లని ఇలా తిరుగుతూ ఉంటావు?” అని అడిగేడతను.
“స్వామీ! మీరు ఇక చాలు అనేదాకా,” అన్నాను నేను.
“ఎన్నాళ్లని ఇలా మంటలో సలసల్కాగుతావు?”
“నేను పరిశుద్ధుడను అయేదాకా!” అన్నాను నేను.

అని, “ప్రభూ! ప్రేమమీద ప్రమాణం చేసి
చెబుతున్నా, నేను ప్రేమ కోసం
నా హోదానీ, నా సంపదనీ వదులుకున్నాను,” అన్నాను.

“నీ వాదన సరిగానే వినిపించావు గానీ
దానికి సాక్షులెవరూ లేరే” అన్నాడతను.
దానికి నేను, “నా కన్నిళ్ళే దానికి సాక్షులు;
వివర్ణమైన ఈ వదనమే దానికి ఋజువు,” అన్నాను.
“నీ సాక్షులు అంత నమ్మదగ్గవి కావు.
నీ కన్నులు మరీ తడిగా ఉన్నాయి చూడగలగడానికి.”
“మీ ధర్మనిరతి యొక్క ప్రభ వల్ల
నా కన్నులు స్పష్టంగానూ, లోపరహితంగానూ ఉన్నాయి.”
“ఇంతకీ, నీకు ఏమి కావాలి?”
“మీరు సర్వకాలములందూ నా చెలికాడు కావాలి.”
“నేను నీకు చెయ్యగలిగినదేమిటి?”
“అపారమైన మీ కరుణ నాపై చూపించడమే.”

“నీ ప్రయాణంలో తోడుగా ఎవరున్నారు?”
“ఓ ప్రభూ! మీ గురించిన తలపులే.”
“నిన్ను ఇక్కడకు రప్పించిందెవరు?”
“సుగంధపరిమళము వెదజల్లే అమృతమే”

“నీకు మిక్కిలి సంతృప్తినిచ్చేది ఏది?”
“నా ప్రభువు సాన్నిధ్యము.”
“అక్కడ నీకెమిటి కనిపిస్తుంది?”
“కొన్ని వేల వేల అద్భుతదృశ్యాలు.”
“భవనమంతా చిన్నబోయిందేమి?”
“గొంగకు భయపడి అందరూ తప్పుకున్నారు.”
“ఇంతకీ, ఎవరా దొంగ?”
“ఇంకెవరు? నన్ను మీనుండి దూరంచేసేవారే!”
అతనన్నాడు, “అక్కడమాత్రం భద్రత ఎదీ?”
“సేవనలోనూ, పరిత్యాగంలోనూ ఉంది.”
“పరిత్యజించడానికేమున్నది అక్కడ?”
“ముక్తి లభిస్తుందన్న ఆశ.”

“మరి ఓపలేని దుఃఖం ఎక్కడుంది?”
“మీ సన్నిధిలో పొందే ప్రేమ తీపులో”
“ఈ జన్మవలన నువ్వెలా లాభపడ్డావు?”
“నాకు నేను నిజాయితీగా ఉంటూ.”

ఇక ఇప్పుడు నిశ్శబ్దం పాటించవలసిన సమయం.
నేను గనక మీకు అతని నిజమైన తత్త్వాన్ని చెప్పేనంటే
మిమ్మల్ని ఈ తలుపులూ, ద్వారబంధాలూ, పైకప్పులూ ఆపలేవు,
మిమ్మల్ని మీరు త్యజించుకుని రెక్కలతో ఎగిరిపోతారు.

.

రూమీ,

పెర్షియన్ కవి

.

Jalal ad-Dīn Muhammad Rumi
Image Courtesy: http://en.wikipedia.org/wiki/Rumi

.

Who Is At My Door?

He said, ‘Who is at my door?’

I said, ‘Your humble servant.’

He said, ‘What business do you have?’

I said, ‘To greet you, 0 Lord.’

He said, ‘How long will you journey on?’

I said, ‘Until you stop me.’

He said, ‘How long will you boil in the fire?’

I said, ‘Until I am pure.

‘This is my oath of love.

For the sake of love

I gave up wealth and position.’

He said, ‘You have pleaded your case 

but you have no witness.’

I said, ‘My tears are my witness;

the pallor of my face is my proof.’

He said, ‘Your witness has no credibility;

your eyes are too wet to see.’

I said, ‘By the splendor of your justice 

my eyes are clear and faultless.’

He said, ‘What do you seek?’

I said, ‘To have you as my constant friend.’

He said, ‘What do you want from me?’

I said, ‘Your abundant grace.’

He said, ‘Who was your companion on the journey?

I said, ‘The thought of you, 0 King.’

He said, ‘What called you here?’

I said, ‘The fragrance of your wine.’

He said, ‘What brings you the most fulfillment?’

I said, ‘The company of the Emperor.’

He said, ‘What do you find there?’

I said, ‘A hundred miracles.’

He said, ‘Why is the palace deserted?’

I said, ‘They all fear the thief.’

He said, ‘Who is the thief?’

I said, ‘The one who keeps me from -you.

He said, ‘Where is there safety?’

I said, ‘In service and renunciation.’

He said, ‘What is there to renounce?’

I said, ‘The hope of salvation.’

He said, ‘Where is there calamity?’

I said, ‘In the presence of your love.’

He said, ‘How do you benefit from this life?’

I said, ‘By keeping true to myself

Now it is time for silence.

If I told you about His true essence

You would fly from your self and be gone,

and neither door nor roof could hold you back!

ఈ భూమ్మీద అందరూ… అలెగ్జాండర్ బ్లోక్, రష్యను కవి

.

ఈ భూమ్మీద అందరూ గతిస్తారు… నీ యవ్వనం, నీ తల్లిదండ్రులూ;
నీ భార్య నిన్ను వంచించవచ్చు, నీ ఆప్తమిత్రుడు నిన్ను విడిచిపోవచ్చు,
కానీ, ధృవందగ్గర అద్దంలాంటి ఈ నేలనీ చూస్తూ
ఒక అలౌకికమైన ఆనందాన్ని అనుభవించడం ఎలాగో నేర్చుకో.

నీ దోనెలోకి నువ్వు ఎక్కు, మంచుగోడల మధ్యనుండి
దూరానకనిపిస్తున్న ధృవానికి సాగిపో; నీ వాళ్ళు నిన్నెలా ప్రేమించేరో,
ఎలా పోరాడేరో, ఏమి సాధించేరో, ఎలా మరణించేరో, ఒక్కొక్కటే మరిచిపో;
నిరంతరం నిన్ను బాధించే కష్టాల చిఠ్ఠా మరుగున పడనీ.

మెల్లమెల్లగా తెరలుతెరలుగా అడుగుపెట్టే శీతపవనాలకి
వణికుతున్నా, నీ శరీరం ఎలాగైతే అలవాటు పడిపోయిందో, అలాగే
ఒకసారి ఈ శరీరంనుండి మిరిమిట్లుగొలిపే జీవకళ తొలగిపోగానే,
ఇక్కడకుచెందిన దేనికోసమూ అది దేబిరించకుండా ఉండేట్టు అలవాటు చెయ్యి.
.
అలెగ్జాండర్ బ్లోక్
(28 November 1880 – 7 August 1921)
రష్యను కవి.

Aleksandr Blok

Photo and Poem  Courtesy:

https://www.poetryloverspage.com/yevgeny/blok/all_on_earth.html

“All On the Earth…”

1909

.

All on the earth will die – and youth and mother,

Wife will betray you, leave once faithful friend,

But you learn to enjoy the bliss another –

Look in a mirror of the polar land.

Get on your bark, sail to the distant Pole

In walls of ice – and bit by bit forget

How they loved there, perished, fought, gained goal…

Forget your passions’ ever painful set.

And let your soul, tiered all to bear,

Come used to shudder of the slow colds –

Such that it will not crave for something here,

When once from there the dazzling lighting bolts.

Aleksandr Blok

(28 November 1880 – 7 August 1921)

Russian Poet

Translated by Yevgeny Bonver, July, 2002

చిన్నిపెట్టె… వాస్కో పోపా, సెర్బియన్ కవి

ఇక్కడ “చిన్ని పెట్టె” ఒక ప్రతీక. అది మనిషి జ్ఞాపకాలకీ, మెదడుకీ కూడా సంకేతం కావొచ్చు. ఇలా సున్నితంగా ప్రారంభమైన జీవితం, దృశ్య, శ్రవణాది ఇంద్రియాల అనుభూతుల్నీ, వాటి జ్ఞాపకాలను పోగుచేసుకోవడం ప్రారంభిస్తుంది. ఇంత చిన్నదీ, ప్రపంచం గురించి అవగాహన చేసుకుంటూ, ప్రపంచాన్ని తనలో ఇముడ్చుకోగలిగేలా ఎదిగిపోతుంది. ఈ జ్ఞాపకాలని ఇతరులతో పంచుకుంటుంది. వయసు మీరినపుడు అందులో కొన్ని పోగొట్టుకుంటుంది. నిజానికి ఎవరికైనా, జీవితమంతా అనుభూతుల, జ్ఞాపకాల భరిణ. అందుకే వాటిని పదిలంగా కాచుకోవాలని చెబుతున్నాడు కవి.

***

ఈ చిన్ని పెట్టెకు పాలపళ్ళు మొలిచి,
కొంత పొడుగు ఎదిగి
ఒళ్ళు చేసి, ఈ శూన్యావరణంలో
దానికి ఒక రూపం ఏర్పడుతుంది.

ఒకప్పుడు తను పట్టిన బీరువా
ఇపుడు తనలో ఇమడగలిగేలా
క్రమంగా ఎదుగుతూ ఎదుగుతూ పోతుంది.

అదింకా పెద్దవుతూ పోతుంటే
ఇప్పుడు ఆ గది తనలో ఇమిడిపోతుంది,
తర్వాత ఈ ఇల్లూ, ఈ ఊరూ, ఈ భూమి
చివరకి ఈ విశ్వం అందులో ఇముడుతుంది.

ఈ చిన్నిపెట్టెకు తన బాల్యం గుర్తుంటుంది
అమితమైన కాంక్షతో
తిరిగి తనో చిన్న పెట్టె ఐపోతుంది.

ఇపుడా చిన్నిపెట్టెలో
ఈ విశ్వమంతా సూక్ష్మరూపంలో ఉంది.
ఇపుడు మీరు సులభంగా జేబులో పెట్టుకోవచ్చు,
ఎవరైనా దొంగిలించవచ్చు, మీరు పోగొట్టుకోవచ్చు.

కనుక ఆ చిన్నిపెట్టె జాగ్రత్త !
.
వాస్కో పోపా

June 29, 1922 – January 5, 1991

సెర్బియన్ కవి

 

.

The Little Box

.

`The little box gets her first teeth
And her little length
Little width little emptiness
And all the rest she has

The little box continues growing
The cupboard that she was inside
Is now inside her

And she grows bigger bigger bigger
Now the room is inside her
And the house and the city and the earth
And the world she was in before

The little box remembers her childhood
And by a great longing
She becomes a little box again

Now in the little box
You have the whole world in miniature
You can easily put in a pocket
Easily steal it lose it

Take care of the little box
.
Vasko Popa
June 29, 1922 – January 5, 1991
Serbian Poet

Poem Courtesy:

https://www.poemhunter.com/poem/the-little-box/

ఇక్కడ మనం జీవచ్ఛవాల్లా పడుంటాం… ఆల్ఫ్రెడ్ ఎడ్వర్డ్ హౌజ్మన్, ఇంగ్లీషు కవి

.

మనం జీవించదలుచుకోలేదు

కాబట్టి, మనం పుట్టిన గడ్డకి

మచ్చతెస్తూ, జీవచ్ఛవాల్లా

ఇక్కడ పడుంటాం.

నిజం చెప్పాలంటే, జీవితంలో

పోగొట్టుకోడానికి ఏమీ లేదు.

కానీ యువత అలా అనుకోదు,

మేము యువకులం కదా!

.

ఆల్ఫ్రెడ్ ఎడ్వర్డ్ హౌజ్మన్

26 March 1859 – 30 April 1936

ఇంగ్లీష్ కవి

.

Here Dead We Lie

.

Here dead we lie

Because we did not choose

To live and shame the land

From which we sprung.

Life, to be sure,

Is nothing much ti lose,

But young men think it is,

And we were young.

.

Alfred Edward Houseman

26 March 1859 – 30 April 1936

Classical English Scholar

పిల్లలూ, మెల్లమెల్లగా మీరు గడపదాటి పోతున్నప్పుడు… ల్యూసియస్ ఫ్యూరియస్, అమెరికను కవి

పిల్లలూ, మీరు అంచెలంచెలుగా గడపదాటుతున్నప్పుడు —
ఒకటో తరగతి… తర్వాత కాలేజీ…
తర్వాత మీ స్వంత ఇల్లూ, తర్వాత బహుశా పెళ్ళి—,
ఇన్నాళ్ళూ భద్రంగా దాచిన ఈ నాలుగుగోడల్నీ ప్రేమతో గుర్తుంచుకుంటారనుకుంటాను,
ఈ ఏటవాలు పసుపుపచ్చ పైన్-చూరిల్లూ,
ఇక్కడ మీ రనుభవించిన వెచ్చదనమూ-
వాటిని మీరు జీవితంలో అవవలసినదానికి
అవరోధాలుగా కాక
నిరంతరం విశాలమవుతున్న ఈ ప్రపంచాన్ని ఎదుర్కోడానికి
బలమైన గాలి తోడుగా ప్రయాణమైన మీ
జీవననౌకల్ని క్షేమంగా ఉంచిన ఓడరేవులుగా తలచుకుంటారనుకుంటాను.
నిజమే! లోకంలో చెడ్డ వాళ్ళు ఉన్నారు.
కాని, మీకు రాజమార్గంలో వాహనం నడుపుకుంటూ యాదృచ్ఛికంగా తగిలే మనిషిని
ప్రేమించే తల్లి ఇంటిదగ్గర ఉంటుంది,
వాళ్ళు — నాకు తెలిసి చాలా మంది —
మీలాగే, హాయిగా, ప్రశాంతంగా ఉండే జీవితం మించి ఏదీ కోరుకోరు.

నేను ఈ విశ్వంయొక్క రహస్యాలగురించి పరిశోధించాను గాని,
నాకు ఏ మతం మీద విశ్వాసం లేదని దృధంగా నమ్ముతున్నాను.
నేను ఈ నమ్మకాన్ని మీకు వారసత్వంగా అందించినా,
ఈ భయంకరమైన బరువుని మీ భుజాలమీద మోపినా
నేను క్షంతవ్యుణ్ణి.
బహుశా, అది నా జీవితంలో అతి పెద్ద వైఫల్యం.

(ఆ మాటకొస్తే, నేను మీకిచ్చిన సాధనసంపత్తి ఈ అనంతత్వాన్ని ఎదుర్కోడానికి
పనికొచ్చిందా? కడకి, మనకు మిగిలే ఒంటరితనాన్ని భరించడానికి తగిన శక్తి నిచ్చేయా?)

మీరు ధనవంతులూ, ప్రాజ్ఞులూ కావాలి. అన్నిటికీ మించి,
మనసున్న మనుషులై, అందరితో న్యాయబద్ధంగా వర్తించేవారనిపించుకోవాలి.

మీ అమ్మాకీ నాకూ దొరికినట్టుగానే
మీకూ మంచి ప్రేమ లభించాలి.

మీకు సంతానం కలగాలి! అధికంగా!

తరచు ఇంటికి వస్తూండండి. అదేదో
తల్లిదండులపట్ల పిల్లలుగా మీ బాధ్యత అనుకుని కాకుండా కుతూహలంతో,
ఈ చాదస్తపు ముసలాళ్ళు ఎలా ఉన్నారో తెలుసుకుందికి రండి.
.

ల్యూసియస్ ఫ్యూరియస్

అమెరికను కవి

 My Children, As You Leave Home Little by Little

.

My children, as you leave home little by little-
first grade school, then college,
your own apartment, perhaps marriage-,
I hope you’ll think fondly of these walls which housed you,
the slanted yellow-pine ceiling you lived under,
the warmth you felt there-
thinking of them not as a barrier
which kept you from being what you needed to
but as a harbor
from which you sallied forth to meet the ever-widening world,
to which you retreated in too-strong wind.

Yes, there are bad people in the world,
but the random person driving on the expressway has a mother who loves him
and most- by far the most-
want nothing more – like you- than peace and happiness.

Though I’ve pondered deeply the universe’s mysteries,
I fear I lack religion.
And if I’ve bequeathed unto you this unbelief,
placed on your shoulders this terrible burden,
I apologize.
It is, perhaps, my greatest failing.
(Are the tools I’ve given you really strong enough to fight infinity? Strong enough to deal with our ultimate aloneness?)

May you be
rich and smart but, above all, kind-
known as someone who treats others fairly.

May you find the sort of love
your mother and I have found.

Have children – lots of them!

Return often! not out of filial duty
but rather curiosity:
‘And what might those old codgers be up to now? ‘

.

Lucius Furius

Contemporary American Poet

Poem Courtesy: https://hellopoetry.com/u695892/

About the poet in his own words:

By day, I work as a software engineer; by night, I scour the Web for things to include in A Poetry-Lover’s Guide To the World-Wide Web . My webpage is the “Humanist Art Homepage” ( https://humanist-art.org/ ).

ప్రజాస్వామ్యం… లాంగ్స్టన్ హ్యూజ్, అమెరికను కవి

ప్రజాస్వామ్యం 

భయంద్వారా, రాజీద్వారా,

ఈ రోజు కాదు, ఈ ఏడు కాదు

ఏనాటికీ 

సాధించబడదు. 

నా రెండు కాళ్ళ మీద 

నిలబడడానికీ,

కాసింత నేల కొనుక్కుందికీ

అవతలివ్యక్తికి ఎంతహక్కుందో

నాకూ అంతే హక్కు ఉంది. 

దేని సమయం దానికి కావాలి అని అందరూ

అనడం విని విని  విసిగెత్తిపోయింది. 

రేపన్నది, మరో రోజు 

నేను చచ్చిన తర్వాత 

నాకు స్వాతంత్య్రం అవసరం లేదు.

రేపటి రొట్టితిని ఈ రోజు బ్రతుకలేను.

స్వాతంత్య్రం

గొప్ప అవసరంలో

పాతిన

బలమైన విత్తనం. 

నేనుకూడా ఇక్కడే బ్రతుకుతున్నాను.

నీ కెలాగో

నాకూ అలాగే స్వాతంత్య్రం కావాలి.

.

లాంగ్స్టన్ హ్యూజ్

February 1, 1901 – May 22, 1967

అమెరికను కవి

Image courtesy: http://4.bp.blogspot.com

Democracy

 
Democracy will not come
Today, this year
nor ever
through compromise and fear.

I have as much right 
as the other fellow has
to stand
on my two feet 
and own the land.

I tire so of hearing people say, 
Let things take their course.
Tomorrow is another day.
I do not need my freedom when I’m dead.
I cannot live on tomorrow’s bread.

Freedom
is a strong seed
Planted
in a great need.

I live here, too.
I want freedom
just as you.

.

Langston Hughes

February 1, 1901 – May 22, 1967

American Poet 

ఛైర్మన్ టామ్ తో ఏమన్నాడు?… బాసిల్ బంటింగ్, బ్రిటిషు కవి

కవిత్వం రాస్తావా? అది ఖాళీగా ఉన్నప్పుడు చేసె వ్యాసంగం.
నేను బొమ్మ ట్రెయిన్లు నడుపుతాను.
ఆ “షా” ని చూడు. అతను పావురాలు పెంచుతాడు.

కవిత్వం పనేమీ కాదు. ఒక్క చెమటచుక్క కారదు.
దానికెవడూ డబ్బులివ్వడు.
అంతకంటే నువ్వు సబ్బులకి ప్రచారం చెయ్యడం మెరుగు.

కళ, అంటే సంగీతం; లేదా నాటకం,
The Desert Song సంగీత రూపకంలో
నాన్సీ కోరస్ లో పాడింది తెలుసా.

ఏమిటీ? వారానికి 12 పౌండ్లు కావాలా…
నీకు పెళ్ళయింది. అవునా.
నీకు నిజంగా గుండెధైర్యం ఉంది.

నీకు పన్నెండు పౌండ్లు ఇస్తే
నేను ఏ ముఖం పెట్టుకుని
బస్సు కండక్టరుని చూడగలను?

ఇంతకీ, దీన్ని కవిత్వం అని ఎవడన్నాడు?
ఇంతకంటే నా పన్నెండేళ్ళ బిడ్డ
అనుప్రాసతో బాగా రాయగలదు.

నాకు దారి ఖర్చులుకాక 3 వేలు ఇస్తారు
కారూ, వోచర్లూ అదనం.
కానీ, నేను ఎకౌంటెంటుని.

నేను ఏం చెబితే వాళ్ళు ఆ పని చేస్తారు.
అది నా కంపెనీ.
నువ్వేం చేస్తావట?

పనికిమాలిన మాటలు, దీర్ఘ సమాసాలు తప్ప
ఇందులో పనికొచ్చే దొక్క ముక్క లేదు.
కవుల్ని కలిసేనంటే నేను తలస్నానం చేస్తాను.

పనికిమాలిన మాటలు, దీర్ఘ సమాసాలు తప్ప
ఇందులో పనికొచ్చే దొక్క ముక్క లేదు.
కవుల్ని కలిసేనంటే నేను తలస్నానం చేస్తాను.

ఆమాట హెయిన్సే అన్నాడు. అతనొక బడిపంతులు.
దీని విలువ అతనికే బాగా తెలియాలి
ఫో! ఫో! ఎక్కడైనా పని చూసుకో!
.

బాసిల్ బంటింగ్

బ్రిటిషు కవి

.

What the Chairman Told Tom

Poetry? It’s a hobby.
I run model trains.
Mr. Shaw there breeds pigeons. 

It’s not work. You don’t sweat.
Nobody pays for it.
You could advertise soap. 

Art, that’s opera; or repertory –
The Desert Song.
Nancy was in the chorus. 

But to ask for twelve pounds a week –
married, aren’t you? –
you’ve got a nerve. 

How could I look a bus conductor
in the face
if I paid you twelve pounds? 

Who says it’s poetry, anyhow?
My ten year old
can do it and rhyme. 

I get three thousand and expenses,
a car, vouchers,
but I’m an accountant. 

They do what I tell them,
my company.
What do you do? 

Nasty little words, nasty long words,
it’s unhealthy.
I want to wash when I meet a poet. 

They’re Reds, addicts,
all delinquents.
What you write is rot. 

Mr. Hines says so, and he’s a schoolteacher,
he ought to know.
Go and find work. 

Basil Bunting

British Poet

Poem Courtesy:

https://www.poetryfoundation.org/poems/47715/second-book-of-odes-6-what-the-chairman-told-tom

Before you embark upon a Search… Mahesh, Telugu Poet


 

Ah! At last, I could make out.

 

I was sitting blissfully under the shade of a tree.

Lays of unseen birds

Sweet scent of flowers

A cool breeze leaves turned upon me.

A train of travellers criss-crossed

And the adventures they shared.

 

never for once my mind turned towards the paths they trod

the flowers and birds continued to flourish

and the gentle currents carrying their scent.

 

I was familiar with the beaten tracks

But knew not where to begin the journey.

And there was no dearth of luring from all ends.

 

Hum! I could realize it at last now.

Even if one cannot make out his destination

one must make the direction of his travel clear.

Before embarking upon a search,

Make sure what has been lost in the first place.

.

 

Mahesh

(చక్రాల వెంటక సుబ్బు మహేశ్వర్‍)

.

వెదికేముందు

 

ఇప్పటికి తెలిసింది.

 

చెట్టునీడలో హాయిగా కూర్చునేవాడిని

కనబడని పక్షులపాటలు.

పువ్వుల పరిమళాలు.

ఆకులు నాపైకి మళ్ళించే చల్లని గాలి.

వచ్చేపోయే బాటసారులు

వాళ్ళు చెప్పుకునే జీవితాలు.

 

ఏనాడూ బాటవైపు మనసుపోలేదు.

పక్షులూ పువ్వులూ వికసిస్తూనే ఉన్నాయి.

చల్లగాలి వీస్తూనే ఉంది పరిమళాల్ని మోసుకుంటూ

 

బాటని చూడటమే నాకు తెలుసు.

ఎక్కడ మొదలవ్వాలో ఎలా తెలుస్తుంది.

దారి రెండువైపులనుండీ ఆహ్వానాలు అందుతూనే ఉన్నాయి.

 

ఇప్పటికి తెలిసింది.

ప్రయాణానికి గమ్యం కుదరకపోయినా

దిశ అయినా నిర్దేశనం చేసుకోవాలని.

వెదికేముందు, పోగొట్టుకున్నదేదో

నిశ్చయపరచుకోవాలని.

.

 

చక్రాల వెంటక సుబ్బు మహేశ్వర్‍

Poem courtesy : దశార్ణదేశపు హంసలు . వాడ్రేవు చినవీరభద్రుడు

 

ఒక జ్ఞాపకం… ఎడ్నా సెంట్ విన్సెంట్ మిలే, అమెరికను కవయిత్రి

బాగా అలసిపోయాం, ఎంతో ఉల్లాసంగా ఉన్నాం,
రేయల్లా తెప్పమీద రేవుని అటూ ఇటూ దాటుతూనే ఉన్నాం.
రాత్రి నిర్మలంగా, ప్రకాశంగా ఉంది, ఆ చోటు గుర్రాలశాల వాసనేసింది;
మేజాకి చేరబడి, చలిమంటకేసి చూస్తూ కూచున్నాం,
కొండకొమ్మున ఆరుబయట ఆకాశం క్రింద వెన్నెట్లో పడుక్కున్నాం;
గాలి ఈలలు వేస్తూనే ఉంది,అంతలోనే సూర్యోదయం కాజొచ్చింది.

బాగా అలసిపోయాం, ఎంతో ఉల్లాసంగా ఉన్నాం,
రేయల్లా తెప్పమీద రేవుని అటూ ఇటూ దాటుతూనే ఉన్నాం.
నువ్వో ఆపిలు తిన్నావు, నేనో నేరేడుపండు తిన్నాను,
ఎక్కడినుంచో చెరో డజనూ కొనుక్కు తెచ్చుకున్నాం
ఆకాశం తెల్లబడసాగింది, గాలి చల్లగా తగుల్తోంది
బంగారం ద్రావకంలో ముంచితేల్చినట్లు సూర్యుడుదయిస్తున్నాడు.

బాగా అలసిపోయాం, ఎంతో ఉల్లాసంగా ఉన్నాం,
రేయల్లా తెప్పమీద రేవుని అటూ ఇటూ దాటుతూనే ఉన్నాం.
శాలువకప్పుకున్న తల కనిపిస్తే, “అమ్మా! శుభోదయం” పలకరించాం
మనిద్దరమూ చదవమని తెలిసినా, ఆమెదగ్గర ఒక వార్తాపత్రిక కొన్నాం,
మనం ఇచ్చిన ఆపిల్సూ, నేరేడుపళ్ళకి ఆమె ఆనందభాష్పాలతో దీవిస్తే
ఇంటికెళ్లడానికి ఖర్చులుంచుకుని మనదగ్గరున్నదంతా ఆమెకిచ్చేసేం.
.

ఎడ్నా సెంట్ విన్సెంట్ మిలే

(February 22, 1892 – October 19, 1950)

అమెరికను కవయిత్రి

.

Recuerdo

.

We were very tired, we were very merry—

We had gone back and forth all night on the ferry.

It was bare and bright, and smelled like a stable—

But we looked into a fire, we leaned across a table,

We lay on a hill-top underneath the moon;

And the whistles kept blowing, and the dawn came soon.

We were very tired, we were very merry—

We had gone back and forth all night on the ferry;

And you ate an apple, and I ate a pear,

From a dozen of each we had bought somewhere;

And the sky went wan, and the wind came cold,

And the sun rose dripping, a bucketful of gold.

We were very tired, we were very merry,

We had gone back and forth all night on the ferry.

We hailed, “Good morrow, mother!” to a shawl-covered head,

And bought a morning paper, which neither of us read;

And she wept, “God bless you!” for the apples and pears,

And we gave her all our money but our subway fares.

.

Edna St Vincent Millay

(February 22, 1892 – October 19, 1950)

American Poet

Poem Courtesy: 

https://www.poetryfoundation.org/poetrymagazine/poems/14404/recuerdo

 

%d bloggers like this: