అనువాదలహరి

సంధి… పాల్ లేక్, అమెరికను కవి

రాజ్యం చక్రాలను ఆపడానికి నా జీవితాన్ని
ఒకరకమైన వేగనిరోధినిగా చేసి
జైలుకి వెళ్ళాను… నా పన్నులు చెల్లించకుండా;
అంత నమ్మకం లేని మిత్రుడొకరు తిరిగి పన్ను

చెల్లించి ఆ పళ్ళచక్రం కదిలి నన్ను ప్రక్కకి
తొలగించేదాకా గడిపేను. అక్కడ
ఆ నాలుగు మందమైన రాతి గోడల మధ్యా,
బరువైన కలప- ఇనప తలుపులవెనక

గడిపిన సమయంలో, రాజ్యమూ, వాటి సంస్థలూ
తమకి ఇచ్ఛానుసారం బందీలుగా చెయ్యడానికి
మనుషులని కేవలం రక్తమాంసాలూ, ఎముకలప్రోవులుగా
ఊహించుకునే ఎంత దద్దమ్మలో అర్థం అయింది.

నేను జైలులో గడిపిన ఆ రాత్రి చాలా చిత్రమైనదీ
కుతూహలం రేకెత్తించేదీ: నా జైలు గది
నేను వెళ్ళేటప్పటికి చాలా పరిశుభ్రంగా ఉంది-
రాత్రి తాళాలు వేసే సమయందాకా అక్కడి బందీలు

బయటకి తొంగిచూస్తూ మాటాడుకునే పద్ధతి చూస్తే
అదొక జైలులా కాక చిన్న హోటలులా కనిపించిందినాకు.
ఒకసారి నా టోపీ ఎక్కడ తగిలించాలో తెలుసుకున్నాక
నేనో గోడవార హాయిగా చతికిలపడ్డాను.

బయటకి ఊచలగుండా చూడనారంభించబోతే
కళ్ళముందు చరిత్రపుటలు నా నగరాన్ని
మళ్ళీ చీకటి యుగాల్లోకి తీసుకుపోయాయి.
రైను నదితో ఒప్పందాలవరకూ.

మరుచటిరోజు ఉదయం, నిడుపుగా ఉన్న కన్నంలోంచి
మాకు ఆహారం అందించేరు- కొన్ని బ్రౌన్ బ్రెడ్ ముక్కలూ
పొగలుకక్కుతున్న చాకొలేట్ పాలూ …
ఫలహారం పూర్తి చేసిన తర్వాత

ప్రతిరోజూ మధ్యాహ్నం అయేదాకా పంటపొలాల్లో
గడ్డినూర్చికుప్పవేసే నా జైలుగది తోడు
నాకు వీడ్కోలు చెప్పి వెళ్ళిపోయాడు మళ్ళీ
మనిద్దరం కలవడం అనుమానమేనంటూ.

బయటపడ్డ నేను, నేను వీధి అవతల
మరమ్మత్తు చెయ్యడానికి ఇచ్చిన జోడు
తెచ్చుకుందికి వెళ్ళేను; ఏ ఆటంకం లేకపోవడంతో
దారంతా నెమ్మదిగా నడుచుకుంటూ వెళ్ళేను.

అలా నడుస్తూ నడుస్తూ నగరం నడిబొడ్డు దాటి
మళ్ళీ గుర్తొచ్చే వేళకి పొదలతో నిండిన ఊరికి
రెండుమైళ్ళ దూరంలో ఒక కొండ అంచున ఉన్నాను
నా మనసు నిర్మలంగా, నా బాధ్యత పూర్తిచేసుకుని.

.

పాల్ లేక్

జననం 1951

అమెరికను కవి.

 

Concord

.

To stop the wheels of state, I made

My life a kind of counter friction

And went to jail, my tax unpaid,

Until a friend with less conviction

Paid so its cogs might turn again

To spit me out.  And as I stood

Behind those four thick walls of stone,

That heavy door of iron and wood,

I saw how states and institutions

Must be half-witted, thinking men

Are merely flesh and blood and bones

To be locked up at their discretion.

The night I spent in jail was novel

And interesting enough:  My cell

Was clean and neat on my arrival—

It might have been a small hotel

The way the inmates leaned to chat

In doorways till the lockup call.

Once learning where to hang my hat,

I took my station at the wall

And gazed out through its grille, as pages

Of history seemed to waft my town

Backward to the Middle Ages,

Turning our Concord to the Rhine.

Next morning, through an oblong slot,

They passed our meal—brown hunks of bread

And steaming pints of chocolate —

And after having breakfasted,

My roommate, who spent mornings haying

In neighboring fields each day till noon,

Bade me good-bye and parted, saying

He doubted we’d be meeting soon.

Let out myself, I then proceeded

Across the street to fetch the shoe

I’d left to mend, then unimpeded

Strolled slowly down an avenue

And past the square and when last seen

On top a hill two miles from town,

Was lost in huckleberrying,

My conscience clear, my duty done.

Paul Lake

Born 1951

 

Poem Courtesy:

http://www.poemtree.com/poems/Concord.htm

రహస్యాలు…. లెన్ క్రిసాక్, అమెరికను కవి

(… ఏంథొనీ లొంబార్డీ స్మృతిలో )

కొందరనుకుంటున్నట్టు అతను చాలా మెల్లిగా పనులుచేస్తాడనో,

లేదా చాలా సామాన్య విషయాలకే అతిగా నవ్వుతాడనో

అతన్ని మూర్ఖుడిగా జమకట్టవచ్చు. కానీ అది నిజం కాదు.

ఉత్తరాలు తీసుకువచ్చే అతనికోసం ఎంతలా ఎదురుచూస్తామో

అంతలా అతని అడుగులచప్పుడుకోసం ఎదురుచూసేవాళ్ళం.

తలుపుకి తగిలించిన ఓవర్ కోటు మాకు నాలుగైదేళ్ళప్పుడు

అందులో వెళ్ళిన మనిషి తిరిగివచ్చేడని సూచించేది.

మమ్మల్ని ఎగరేసి ఎత్తుకోవడం, గుర్రం ఆడటం ఒక్కటే

కాకుండా అతనికి చాలా విషయాలలో ప్రావీణ్యం ఉంది.

చాలా తెలివైన వాడు, ఎవరేమన్నా పట్టించుకోని

మా నాన్న ఏ కాలేజీలోనో పెద్దగా చదువుకున్నవాడు కాదు.

అయినప్పటికి అతని కొద్దిపాటి చదువే నాకు వెలుగైందని తెలుసు.

నీళ్ళు త్రాగడానికి వంగిన పక్షిలా ప్రతిరాత్రీ వంగి అతను

నన్ను ముద్దుపెట్టుకున్నపుడు అతని ముదురుగడ్డం నన్ను తాకేది.

.

లెన్ క్రిసాక్

జననం 1948

అమెరికను కవి.

.

.

Intelligences

 (—for Anthony Lombardy)

.

Because it seemed to some that he was slow,

Or smiled too much at many simple things,

One might have thought him dumb.  It was not so.

The way one waits for what the mailman brings,

We listened for his step and watched that door

That said his overcoated form was back

From where he went when we were five and four.

We saw that he had more than just a knack

For lifting us aloft or playing horse.

Both broad of back and smarter than a whip,

My father never took a college course.

And yet, I learned his learning was my light

By kissing, like a bird who bent to sip,

The stubbled cheek he’d turn to me each night.

 .

Len Krisak

Born 1948

American Poet

Poem Courtesy:

http://www.poemtree.com/poems/Intelligences.htm

Notes:  (Idiom)

To have a broad back: Not easily hurt by criticism; To be able to help others with their problems without being tired or upset.

Smart as a whip: Very Intelligent or Clever.

 

మాస్కోలోని జంతుప్రదర్శన శాల… ఎ. ఎమ్ జస్టర్. అమెరికను

మాస్కోలోని జంతుప్రదర్శనశాలలో ఒక సామూహిక సమాధి చూశాం

విషణ్ణవదనుడైన ఒక వ్యక్తి అందులోంచి ఒక పుర్రె తవ్వి తీశాడు.

దాన్ని విలేఖరులందరికీ కనిపించేలా ఎత్తి చూపించేడు

న్యాయవైద్యనిపుణులు వచ్చేరు ఉపేక్షించబడ్డ ఆ సమాధిలోని

అవశేషాలను పోగుచేసి ఆధారాలను గుర్తించడానికి; కారణం

ఇప్పటికీ ఆ జాగాలో ఎలుగుకి ఒక బోను నిర్మించే ఆలోచనలో ఉన్నారు.

నిపుణులు ఇక్కడి సమాధిలోని వ్యక్తుల్ని ఏవో ప్రత్యేక కారణాలవల్ల

కాల్చి చంపేరని నిర్ధారించేరు; కానీ సమానాంతరంగా నగరాల్లో

అటువంటి సమాధులు ఉన్న దాఖలాలు ఎవరికీ తెలీదు.

ఈ ఎముకలు గూఢచారులవో, యూదులని అనుమానించిన వారివో

లేదా సమసమాజంకోసం గట్టిగా పోరాడినవారివో తెలీదు.

అందుకని, అధికారులు హాయిగా ప్రశాంతంగా కార్లలో దిగి

“అది బహుశా జార్ చక్రవర్తులు చేయించిన పని అయి ఉండొచ్చు”

అనగానే, మా కెవ్వరికీ అది అనుమానించదగినదిగా కనిపించలేదు.

.

ఏ. ఎమ్ . జస్టర్

జననం 1 అక్టోబరు 1956

అమెరికను కవి, విమర్శకుడు

.

.

Moscow Zoo

We saw the mass grave at the Moscow Zoo.

A sullen man dug up a human skull

Then held it high for journalists to view.

Forensic specialists arrived to cull

Remains and clues from this forgotten plot

On which the zoo still plans to cage a bear.

The experts guessed these prisoners were shot

For special reasons; no one was aware

Of comparable scenes at urban sites.

No one knew if these bones belonged to spies,

Suspected Jews or zealous Trotskyites,

So none of us displayed the least surprise

When bureaucrats emerged from quiet cars

To hint this might have been the work of czars.

A.M. Juster

Born 1st  October 1956 

American

Poem Courtesy:

http://www.poemtree.com/poems/MoscowZoo.htm

తాగుబోతు… జడ్సన్ జెరోమ్ , అమెరికను కవి

మా నాన్న తాగేవాడు (అందరి నాన్నలూ తాగరూ?)-
ఆ తరానికి చెందిన గొప్ప చెడు అలవాటది
అతను మమ్మల్ని చితకబాది పడిపోతుంటే, చాలా ఓపికగా
అతన్ని అర్థంచేసుకుందికి ప్రయత్నించేవాళ్ళమి
అందరం క్షమించే వాళ్లమి (జీవితమనగా ఎంత, క్షణికం!)
అది తప్పో ఒప్పో చెప్పడానికి అందరం నిరాకరించే వాళ్ళమి.
మాకు తెలుసు, నోరార్చుకుపోయే ఈ వేడి ఓక్లహామా నగర వాతావరణంలో
తాగుడుకి ఒకే ఒక్క విరుగుడు ఆప్యాయతా, ప్రేమా మాత్రమే.
ఈ శరీరము దుర్బలమూ, శ్వాస బలహీనమూ అని తెలుసు
అందుకే అందరూ కోరికలకి దాసులై మృత్యువాతపడుతుంటారు.

కానీ అతను నన్ను తిడుతూ, దబాయిస్తూ సవాలు విసిరినపుడు,
నా ఆలోచనల, జ్ఞాపకాల్లోంచి సన్నగా జారుకుంటున్నపుడు,
దవడ క్రిందకి జారిపోయి నాలిక తడబడుతూ మాటాడుతున్నపుడు
అతనికి అవగాహనతోనే సమాధానం ఇచ్చిఉండవలసిందేమో?
అతను ఏంచేస్తున్నా అది అతని బలహీనత అని అనుకునే వాళ్లం.
(నవ్వుతూ, లాక్కున్న ఒక పదిని ఊపుతూ అతను పారిపోయే వాడు)
అతని హృదయం నిష్కల్మషం, అతని బుర్రే తిన్ననైనది కాదు
అనుకునే వాళ్లం. (తర్వాత అరుస్తూ ఆయాసపడడం చూసేవాడిని)

అతను గతించిన చాలా సంవత్సరాలకి వెనుతిరిగి చూసుకుంటే
మేం అతన్ని ఎంతగా అవమానించేవాళ్లమో, దిగజారేలా చేశామో తెలుస్తోంది.
అతనికి ఆత్మవిశ్వాసం లేదనీ, ఎప్పుడూ తప్పులు చేస్తాడనీ అంటూ,
అతనికిగల తప్పుచేసే హక్కుని నిరాకరించాం.
పాపం లం.కొ. (దేముడు అతన్ని క్షమించుగాక!) తాగి తాగి చనిపోయాడు
ఎందుకంటే అతని స్వాభిమానాన్ని మేము అర్థంచేసుకోలేకపొయాం.
.
జడ్సన్ జెరోమ్
(8 February 1927 – 5 August 1991)
అమెరికను కవి

Alcoholic

My father (didn’t everybody’s?) drank—

The Dread Disease, plague of his generation—

And we were patient, swallowed down his spite,

And understood him as he thrashed and sank,

And all forgave (oh, life means brief duration!)

And all refrained from saying wrong or right.

We knew, in dry, bright Oklahoma City,

The only cure for drink was love and pity.

We knew the flesh was frail, with delicate breath,

And so indulged each other into death.

But when he dared me—cursing me, demanding—

And shuffling scrawnily down halls of my mind,

Sagging his jaw, speaking with tongue gone blind,

Should I have answered him with understanding?

He cannot help the things he does, we said.

(He grinned and snitched a ten and drove off, weaving.)

His heart, we said, is spotless—but his head

Disturbed. (Late I would hear him, racketing, heaving.)

Years after he was gone I think I saw

How we insulted him, drove him along:

His spirit we called nerves, said nerves were raw,

Denied his holy sanction to be wrong.

The sonofabitch (God bless him) drank and died

Because we understood away his pride.

.

Judson Jerome

(8 February 1927 – 5 August 1991)

American poet

Poem Courtesy: 

http://www.poemtree.com/poems/Alcoholic.htm 

 

Two Poems from Amukta Malyada… Sri Krishnadevaraya, Telugu, Indian

Just as Madhava, occupied the three worlds

To subdue the haughtiness of Virochana’s son

His namesake, the Spring, subdued nether world, earth and ether

With cascades of nectar, flowerscape and their spores.

Under the swarm of bees

Savoring the stream of wafting spores

The trees, at spring time, looked like shadows

Standing still and moving hither and thither. 

.

Sri Krishnadevaraya

 (16 February 1471 –  1529)

Emperor of Vijayanagar 1509- 1529. 

 

ఆముక్తమాల్యద నుండి  రెండు పద్యాలు

1

సాంద్ర మకరంద వృష్టి రసాతలంబుఁ

దొరఁగు పువ్వుల భువియుఁ, బూధూళి నభము

నీక్రమత్రయి మాధవుఁ డాక్రమించె

నురు విరోచన జనిత మహోష్మ మడగ.

[మాధవుడు: విష్ణువు, వసంతుడు

విరోచనుడు: సూర్యుడు, ప్రహ్లాదుని కొడుకు(బలిచక్రవర్తి తండ్రి) ]

2

ఊరుకొనబడు మధూళిక

యోడికలకుఁ గ్రిందఁ గ్రమ్మి యుండెడు తేంట్లన్

నీడలు దిరిగియుఁ దిరుగని

జాడఁ దరుల్వొలిచె నవ్వసంతపు వేళన్

[మధూళిక: పుప్పొడి ; ఓడిక: ప్రవాహము; ]

 శ్రీకృష్ణదేవరాయలు…

 ఆముక్తమాల్యద నుండి 

ఆశ్వాసము 5, పద్యం 136 & 138

Courtesy: https://www.facebook.com/notes/telugu-poetry/srikrishnadevaraya-two-poems/1640616216012031/  

 

నాన్న… జెఫ్ హోల్ట్, అమెరికను కవి

అతను మా అమ్మ మాతోఉండనిచ్చిన అతిథిలా కనిపించే వాడు

కారు నిండా ఏవో కాగితాల కట్టలు నింపుకుని ఎప్పుడో గాని

మాతో మాటాడేవాడు కాదు; అయితే ప్రమాదం లేని వ్యక్తి.

ఒకరోజు అతను తను చదువుకుంటున్న గది ఓరువాకిలిగా విడిచిపెడితే

సగం గాలికొట్టిన నా బంతిని గట్టిగా తన్నేను

సగంతెరిచిన తలుపుసందులోంచి వస్తున్న వెలుగులోకి.

తలుపు అన్నేళ్ళుగా మూసి ఉంచినందుకు నిరసన ప్రకటిస్తున్నట్టు

గోడకేసి గట్టిగా దభాలున చప్పుడుచేస్తూ కొట్టుకుంది

అతను బయటకి పరిగెత్తుకొచ్చాడు, నాలా కళ్ళు పెద్దవి చేసుకుంటూ

అతని ఆగ్రహానికి ఎదురుచూస్తూ అతని ముందు నిలబడ్డాను.

ఒక్కడినీ ఆడుకుంటూ ఎందుకతన్ని తన గుహలోంచి

బయటికి రప్పించేనో అతనికి చెప్పదలుచుకోలేదు.

కోపం తెచ్చుకోడానికి బదులు గట్టిగా ఒక నవ్వు నవ్వి పేరుపెట్టి పిలిచాడు

ఆటలో ఓడిపోయానని తెలుసుకుని నేనే వెనకడుగువేసి పారిపోయాను.

.

జెఫ్ హోల్ట్

జననం 1971

అమెరికను కవి.

.

Dad

.

He seemed a stranger Mom let stay with us,

The man with stacks of papers in his car

Who rarely spoke, but wasn’t dangerous.

One day he left his study door ajar

And I drop-kicked my half-inflated ball

Into the crack of light he’d left exposed.

The door flew back, crashing against the wall

As if protesting years of staying closed.

He hurried out, his eyes wide as my own.

I stood before him, waiting for his rage.

I couldn’t tell him why, playing alone,

I’d broken in and drawn him from his cage.

Rather than roar, he smirked and mouthed my name.

I shrank away knowing I’d lost the game.

.

Jeff Holt

Born 1971

American

Poem Courtesy:

http://www.poemtree.com/poems/Dad.htm

మార్చి… రైనా ఎస్పేలాట్, డొమినికన్ రిపబ్లిక్ – అమెరికను కవయిత్రి

మార్చి నెలా! ఏదీ, నీ సుప్రభాత ప్రార్థనలను మరొక్కసారి వినిపించు!

పెళుసెక్కిన రెమ్మలమీంచి ఏ ఆశ్రయాన్నీవ్వలేని బోడి చెట్ల

కొమ్మలపైకి అలుపులేక ఎగిరే పక్షుల రెక్కల చప్పుడు వినిపించు.

భూమి దున్నడానికి ఇంకా చలిగా ఉంది, లే చివురులను వాగ్దానం చెయ్యి;

మరొకసారి నీ రాకని ప్రకటించు, పచ్చని ఆశీర్వాదమా,

సూర్యుని ముద్దులమూటా! ఓ భ్రమరాల్లారా, మౌనంగా ఉండకండి,

ఈ నెలనుమించిన కరుణార్ద్రమైన పేర్లను చెప్పి ఒప్పించండి చూద్దాం,

ఇపుడు లభించే రుచిర ఫలాలను మించినవుంటే చెప్పండిచూద్దాం.

హృదయం దాని సందేహాల విషయంలో స్థిరంగా ఉంటుంది:

తొలిరోజులు కాఠిన్యానికి ప్రతీకలుగా ఎలా ఉంటాయో

పునరావృతమయే కష్టకాలాలను నెమరువేసుకుంటూ.

బారులు తీరుస్తూ ఉత్తరదిశగా నా నగరాకాశాన్ని కమ్ముతున్న బాతులారా

మీ కేమైనా కబుర్లు తెలుసా, ఎందుకు తిరిగొస్తున్నారో తెలుసా,

నాకు అర్థమయేదాకా, పదే పదే బోధించండి!

.

రైనా పి. ఎస్పేలాట్

జననం: 20 జనవరి 1932

డొమినికను రిపబ్లిక్ – అమెరికను కవయిత్రి

.

 

March

.

Sing me once more your morning litany,

bird shuttling without rest from brittle twig

to naked branch of each unsheltering tree;

promise me shoots, earth still too cold to dig;

pronounce yourself again, green blessing, kiss

of the sun; persuade me, bees, do not be mute,

read me the names of months kinder than this,

remind me of the taste of summer fruit.

The heart is stubborn in its unbelief,

remembering how beginnings harden down

to this recurrent metaphor for grief.

Geese pouring north above my wintry town,

you’ve heard some news, you know why you return:

teach me, again, again, until I learn.

Rhina P. Espaillat

born January 20, 1932

Dominican Republic 

Bilingual Dominican-American Poet and Translator

Poem Courtesy:

http://www.poemtree.com/poems/March.htm

The Angst… Ravi Verelly, Telugu Indian.

When the butterflies squiggle poems in their flight for flowers,

Or, the wind and the blades of straw are locked in playing piggy-ride

Or, when spectra open up their pinions full on the tails of sunrays

You enter into my thoughts.

*

After your departure

When I was struggling to find answers to the seething questions…

Sun rose as usual, and

As did the rain after him.

The sapling you planted bloomed so wildly

That it provided enough flowers for a lifetime.

The star you tossed away while leaving

Cast such a brilliance that it illuminated the whole firmament.   

Suddenly-

Days — longing for the nights, and

Nights — longing for the days, till then

Stopped singing dirges of lovesickness.

When the value of things lost was completely off my mind;

And it was clear that sunny days

Were banished forever in my life ahead,

At the knell of the parting day

While I was casting feed for young birds

You surfaced

Like a sizzling dagger on the brink of night.

Surprisingly, ingesting all colors

You spewed a trail of infinite darkness.

When I was only searching for questions

My body had turned into a brush in your hands!

I was left wondering what the answer would be;

And anxiously waiting for what its color could be.  

.

Ravi Verelly

Mr. Ravi Verelly is a Software Architect with TMEIC. He lives in Roanoke, Virginia.

Ravi is a poet of very fine poetic sensibilities and and a commensurate poetic diction. He is very nostalgic about his village Amudalapalle and his childhood. He brought out his maiden collection of poems in Telugu … Doopa (Thirst) in 2012. He is on the  Editorial Board of Telugu Web Magazine Vaakili since its inception in January 2012. This year he brought ot his second collection of Poetry “కుందాపన” (The Angst)”.

 

 

కుందాపన

 

పూలకోసం తుమ్మెదలు గాల్లో పద్యాలు రాస్తున్నపుడో

గాలీ, గడ్డిపరకా ఉప్పుబస్తాట ఆడుకున్నప్పుడో

కిరణాల తోకలమీద నీటిరంగులు పురివిప్పినపుడో

నువ్వే గుర్తొస్తావ్

 

నువ్వెళ్ళాక-

ప్రశ్నలకు జవాబులు వెదుక్కునే రోజుల్లో-

ఎప్పట్లానే సూర్యుడొచ్చాడు

తర్వాత వానా వచ్చింది.

నువ్వెళ్తూనాటిన మొక్క

జీవితానికి సరిపడేన్ని పూలని పూసింది.

నువ్వెళ్తూ విసిరిన నక్షత్రం

ఆకాశానికి సరిపడేన్ని వెలుగుల్నీ చిమ్మింది.

 

హటాత్తుగా-

పగళ్ళకోసం రాత్రులు

రాత్రులకోసం పగళ్ళు

విరహగీతాలు పాడుకోవడం మానేసాయి.

పోగొట్టుకున్నవేమిటో పూర్తిగా మరిచిపోయాక

మిగిలినవన్నీ పగళ్ళని వెలేసిన రోజులే అని తేలిపోయాక

మునిమాపుమూలమలుపులో

పావురాలకోసం గింజలు జల్లుతున్నప్పుడు

చీకటి అంచున పిడిబాకులా తళుక్కుమని

మళ్ళీ నువ్వుకనిపించావ్.

రంగుల్ని మింగేసి

చిత్రంగా చీకటిని ఉమ్మేసావ్.

 

ప్రశ్నల్ని మాత్రమే వెతుకుతున్నప్పుడు

నా దేహం నీకుంచెగా మారిపోయింది!

సమాధానం ఏమిటా అని చూస్తూ వుండిపోయాను.

దాని రంగేమిటా అని ఎదురు చూస్తూ వుండిపోయాను.

.

రవి వీరెల్లి

 

కుందాపన (2017) సంకలనం నుండి           

మరో చిత్రప్రదర్శనశాలకు మార్గసూచి …డేనా జోయ్ యె

ఇది విరిగిపోయిన అవయవాలుంచే గది.
ఇక్కడ దేవదూతల చేతుల చెంతనే
ముక్కలైన పాలరాతి క్రీడాకారుల విగ్రహాలున్నాయి.
ఇక్కడ ఏవీ బయటపారవేయబడవు.

ఈ తుమ్మెదలు వరుసలో పేర్చబడి ఉన్నాయి.
చిన్నగా, లోపలి పదార్ధం ఎంత రంగువెలిసి ఉన్నాయంటే
అవన్నీ ఒక్కలాగే కనిపిస్తున్నాయి. బహుశా, మృత్యువు
అన్నిజీవుల్లోనూ సారూప్యత తీసుకువస్తుందేమో!

మూడు వరుసలలో అజ్ఞాత వ్యక్తుల చిత్తరువులు
ఒకదానిమీద ఒకటి ఇక్కడ వేలాడదీసి ఉన్నాయి.
పాపం, పేరుకోసం తపించిన ప్రతి ఆత్మా
అనామకంగా ఇక్కడ చిరస్థాయిగా పడిఉండవలసిందే.

ఇక్కడ ఇవిగో ఎన్నడూ చదవని పుస్తకాల అలమరలు.
లక్షలకొద్దీ పేజీలు రంగువెలిసిపోయి ఉన్నాయి.
సందర్శకులందరూ వీటిని చూస్తూ పోతుంటారు
గాని, ఒక్కరూ ఒక పుస్తకమూ వెంట తీసుకుపోరు.

నేను మెరుగైన మార్గదర్శకుడినయితే బాగుండును.
మీరిక్కడ చూడవలసిన వెన్నో ఉన్నాయి.
ఉత్త ఖాళీ సీసాలు ఎన్నో వరుసల్లో ఉన్నాయో!
ప్రదర్శనలో తాళాలులేని కప్పలు అనేకం ఉన్నాయి.

మీకు చూడాలని ఉందా?  చూస్తే బాగుంటుంది.
ఈ గదిలో ఎంత ప్రశాంతత ఉంటుందో చెప్పలేను.
చూడండి అతి పురాతనమైన కర్రతో చేసిన ఆ పెట్టె
దానిమీద ఏమీ రాసి లేదు. అది మీ కోసమే.

.

డేనా జోయ్ యె

Born December 24, 1950

అమెరికను కవి.

.

Guide to the Other Gallery

.

This is the hall of broken limbs

Where splintered marble athletes lie

Beside the arms of cherubim.

Nothing is ever thrown away.

 

These butterflies are set in rows.

So small and gray inside their case

They look alike now.  I suppose

Death makes most creatures commonplace.

 

These portraits here of the unknown

Are hung three high, frame piled on frame.

Each potent soul who craved renown,

Immortalized without a name.

 

Here are the shelves of unread books,

Millions of pages turning brown.

Visitors wander through the stacks,

But no one ever takes one down.

 

I wish I were a better guide.

There’s so much more that you should see.

Rows of bottles with nothing inside.

Displays of locks which have no key.

 

You’d like to go?  I wish you could.

This room has such a peaceful view.

Look at that case of antique wood

Without a label.  It’s for you.

.

Dana Gioia

Born December 24, 1950

American

Poem Courtesy: http://www.poemtree.com/poems/GuideToTheOtherGallery.htm 

 

ఉచితానుచితాలు… రాబర్ట్ ప్రాన్సిస్, అమెరికను కవి

సౌందర్యం ఉచితంగా ఉంటుంది. న్యాయమూ ఉచితంగానే ఉంటుంది.

కానీ ఏం లాభం? ఒకటి అతిసామాన్యమైతే రెండోది అత్యంత అపురూపం. 

ఒకటి అన్నిటా కనిపిస్తే, రెండోది కలికానికికూడా కనరాదు.

ఈ ప్రపంచం ఉచితానుచితాలమయం. మనకే వివేకం ఉంటే,

అతివేలమయినదానితో, అరుదైనదాన్ని భర్తీచేసి

ఈ ప్రపంచాన్నీ ఎంతో యోగ్యమైనదానిగా చేసి ఉండేవాళ్ళం. 

.

రాబర్ట్ ఫ్రాన్సిస్

(12 August 1901 – 13 July 1987)

అమెరికను కవి

Fair and Unfair

The beautiful is fair.  The just is fair.

Yet one is commonplace and one is rare,

One everywhere, one scarcely anywhere.

So fair unfair a world.  Had we the wit

To use the surplus for the deficit,

We’d make a fairer fairer world of it.

Robert Francis 

(12 August 1901 – 13 July 1987)

American

Poem Courtesy:

http://www.poemtree.com/poems/FairAndUnfair.htm

 

%d bloggers like this: