అనువాదలహరి

ఏలిస్ స్మృతిలో… కేథరీన్ టఫెరీలో, అమెరికను కవయిత్రి

ఈ ప్రపంచంలో ఎక్కడో ఒకచోట నువ్వున్నావని ఎప్పుడూ అనుకుంటుంటాను;
ఎప్పుడో ఒకరోజు మళ్ళీ మనిద్దరం తప్పకుండా కలుసుకుంటామనీ
ఎన్నో ఏళ్ళు గడిచిపోయిన తర్వాత హాయిగా తిరిగివచ్చిన హీరోల్లా,
మనిద్దరం మన సాహసగాథలు కలబోసుకుంటామనీ భావించేదాన్ని.

మనిద్దరం కలిసి కుస్తీపట్లు పడుతూ “ఈలియడ్” చదివి
అప్పుడే 12 ఏళ్లు గడిచిపోయాయంటే నమ్మశక్యం కాకుంది,
అది ట్రోజన్ యుద్ధం జరిగిన సమయంకంటే ఎక్కువ,
ఆ తర్వాత ఒడిస్సస్ చేసిన సాహసయాత్రలకన్నా తక్కువ.

మీ అమ్మగారు నువ్వు లేవని చెప్పిన తర్వాత
నాకు ముందుగుర్తొచ్చింది నువ్వు ఎప్పుడూ వాడే మాట
9X88T …  విచారానికి మన సంకేత పదం…
ఓ పని చేద్దామనుకోవడం, పూర్తిచెయ్యకుండా ఆగిపోవడానికి.

“నేను నిన్న రాత్రి గ్రీకు చదువుదా మనుకున్నాను,” అని నువ్వనేదానివి,
సమాధానంగా నే ననేదాన్ని, “అవును, నేనుకూడా అగతా,
ఎలాగైనా సూర్యుడి లేలేత ఎరుపు కిరణాలు ప్రసరించే లోపు
నా పనులు నేను ఎలాగైనా పూర్తిచెయ్యాలనుకుంటున్నాను,” అని.

నువ్వు విడిచి వెళ్ళి అప్పుడే 7 ఏళ్ళు గడిచిపోయాయి.
నేను మాత్రం నిస్సారమైన జీవితాన్ని ఈడుస్తున్నాను.
అశ్రద్ధగా, నీ జ్ఞాపకాల్లో నిన్నూహించుకుంటూ
(మధ్యలో ఎన్నోచోట్లు మారడంలో, మెక్సికోనుండి

నువ్వు ఎంతో సరదాగా రాసిన ఉత్తరాల్ని పోగొట్టుకున్నాను.)
నీకుకూడా వయసు పైబడుతుందని ఎన్నడూ అనుకోలేదు.
శోకంలో మునిగి ఏడుస్తున్న హెకాబే కుమార్తెలకు మల్లే
నీకు కూడా కాలం అకస్మాత్తుగా ఆగిపోయింది.

1983 శరత్తులో, నీకు “ప్రయం కొడుకుల కేటలోగ్” ని
అనువాదం చెయ్యడం నీకు అభ్యాసంగా ఇచ్చినపుడు
మంటల్లో చిక్కుకున్న ట్రోయ్… నుండి అజ్ఞాత వీరుల
సమాధి మృత్తికలనుండి నువ్వు వారిని ఆహ్వానించేవు!

నిద్రపోతున్న నీ ముఖం మీద నుండి నేను ఎంత సుకుమారంగా
ఎండుటాకులు పకక్కి తొలగించి నిన్ను పేరుపెట్టి పిలిచినా
నువ్వు తిరిగిరావనీ, మరో ప్రపంచంలో నీ సాహస
కృత్యాలు నాతో పంచుకోవన్న సత్యం నమ్మశక్యంగా లేదు.
.

కేథరీన్ టఫెరీలో

జననం 1963

అమెరికను కవయిత్రి.

Catherine Tufariello Image Courtesy:
http://www.ablemuse.com

.

Elegy for Alice

I always assumed you were somewhere in the world,

And that someday we’d find each other again

And tell our adventures, like happy heroes

Reunited after years of wandering.

Hard to believe it’s been a dozen years

Since we slogged together through the Iliad,

Longer than the whole of the Trojan War,

Or the wanderings of Odysseus afterward.

When your mother told me you were dead,

All I could think about was our favorite verb,

9X88T, our rueful shorthand for regret,

To be about to do, but leave undone.

“I meant,” you’d say, “to study Greek last night,”

And I’d reply, “I too, O Agathon,

Intended to accomplish many things

Before the light of rosy-fingered dawn.”

And now it’s seven years that you’ve been gone.

While I was living my ordinary life,

And carelessly, fondly imagining you in yours,

(Losing, in one of my many moves, the funny,

Wonderful letters you wrote me from Mexico),

I never dreamed that you would not grow old,

That time had stopped for you as suddenly

As for the daughters of weeping Hekabe

In burning Troy—the unremembered ones

You summoned from the ashes in the fall

Of 1983, when you were asked

To translate the catalogue of Priam’s sons.

Hard to believe that you will not return

And tell your adventures in the other world,

No matter how tenderly I brush the dead

Leaves from your sleeping face, and call your name.

 .

Catherine Tufariello

Born 1963

American

Poem Courtesy:

http://www.poemtree.com/poems/ElegyForAlice.htm

 

 

 

స్థానికురాలు… మెరిలీన్ టేలర్, అమెరికను కవయిత్రి

టోక్యోలోనో, లేదా, నాగసాకీ లోనో
మీకు “మీ విధేయురాలి” ఫోటో కనిపించవచ్చు
గెరాల్డ్ ఫొర్డ్ ప్రెసిడెంటుగా ఉన్న తొలిరోజుల్లో
మిల్వాకీ లోని వోల్స్కీ టావెర్న్ దగ్గర తీయించుకున్నదది.

నేను పొట్టి నిక్కరూ, కాటన్ టీ-షర్టూ
వేసుకుని(గులాబిరంగు టై వెలిసి ఆకుపచ్చగా మారుతోంది)
బహుశా జేమ్స్ డీన్ కి బాగా నచ్చే విధంగా,
ఒంటిమీద చిరుగుపడ్డ స్వెట్టరుతో ఉంటాను.

నా వెనకే ఒక పర్యాటకుల బస్సు ఒకటి ఆగి ఉంది
జపానునుండి యాత్రికులు తలుపు తెరుచుకుని బయటకి దూకారు
వాళ్ల చేతికెమేరాల ఫ్లాష్ లైట్ల వెలుగులకి మూసుకుపోయిన
నా కళ్ళు … మరింత శాశ్వతంగా ఆ ఫోటోలో నన్ను నిలబెడతాయి.

ఇప్పుడు, ఇన్నేళ్ళు గడిచేక, వాళ్ళ ఆ నాటి అమెరికా
ప్రయాణం గురించి వాళ్ళు గొప్పగా చెప్పుకుంటున్నపుడు
ఈ ఫోటోను జాగ్రత్తగా పరీక్షించి, వాళ్ళవెనక
స్థానిక దుస్తుల్లో ఉన్న ఈ స్త్రీ ఎవరా అని ఆశ్చర్యపోతారు.

.

మెరిలీన్ టేలర్

జననం అక్టోబరు 2, 1939

అమెరికను కవయిత్రి .

.

The Native

.

In Tokyo, or maybe Nagasaki,

you’ll find a photo of Yours Truly, taken

down at Wolski’s Tavern in Milwaukee,

early in the Ford administration.

I was wearing short-shorts, and a cotton

T-shirt (tie-dyed pink, running to green),

plus a sweater—carefully flea-bitten

in the manner favored by James Dean.

A chartered bus was idling right behind me

as tourists from Japan leapt out the door,

their flashbulbs blasting bright enough to blind me,

preserving me on film forevermore.

And now, years later, when they wax nostalgic

about their thrilling trip to the U.S.,

they’ll peer and gape again at that authentic

outback woman, in her native dress.

.

Marilyn L. Taylor

(born October 2, 1939)

American Poetess

Note:

Read here about James Dean 

The poem subtly, and powerfully records the economic depression during the presidency years of Gerald Ford. Please note the title “Native” and the way she described her attire.

Poem Courtesy:

http://www.poemtree.com/poems/Native.htm

 

ఒక చిన్న సందు… ఏలన్ సల్లివాన్, అమెరికను కవి

విను! హడావుడిగా వేసిన రోడ్డుమీద
పాంకోళ్ల టకటక ఇంకా వినిపిస్తూనే ఉంది.
ఒక చాకలి స్త్రీ శ్రమ మరవడానికి పదం పాడుకుంటోంది
ఇద్దరు అల్లరి పిల్లలు జాక్స్ ఆట ఆడుతూ
తగువులాడుకుంటున్నారు. కనిపించని ఘంట ఎక్కడో
ఆగష్టులోని ఓ రోజుముగిసిందనడానికి సూచికగా మోగుతోంది.
అయినా, అన్నీ ఉన్నచోటే ఉన్నాయి. ఈ కిటికీతలుపులు ఎన్నడూ కొట్టుకోవు
ఈ పిల్లలెప్పుడూ ఇంటిముంగిట తెలుపునలుపు గీతలు దాటిపోరు.
మేఘాలు పోతూపోతూ ఒక చినుకు రాల్చడమో, లేదా అస్తమసూర్యుడి
వెలుగులకి వాటి బుగ్గలు ఎరుపెక్కడమో జరుగుతోంది.
ఏ సరంగూ పాట అందుకోవడం లేదు; ఏ గాలి మరా తూములోకి
నీళ్ళు ఒంపడం లేదు. ఎక్కడో అనంతదూరాన యుద్ధభూమిలో
చిత్రకారుడి కుంచె దిగువ నిశ్శబ్దంలా తాత్కాలిక విరామం ప్రకటించబడింది.
.
ఏలన్ సల్లివాన్
(1948- July 9, 2010)
అమెరికను కవి .

(from Five Sonnets

On paintings by Vermeer)

The Little Street

Listen.  The clop of wooden soles still sounds

along this crudely cobbled alleyway,

a washerwoman sings a rondel, *

and two young truants haggle over rounds

of jacks.  Somewhere an unseen bell resounds,

tolling the passage of an August day;

yet nothing moves.  These shutters never sway.

These children never leave their checkered bounds

beside the entryway.  The clouds diffuse

a drop of rain or flush with sunset’s blush.

No bargeman hauls; no windmill fills a sluice.

Upon some far-off field of war, a truce

as time stands still beneath the artist’s brush.

Alan Sullivan

(1948 –  July 9, 2010)

American

Blog link: http://www.seablogger.com/

(*Rondelet: A song with a recurring refrain )

.

Poem Courtesy:

http://www.poemtree.com/poems/LittleStreet.htm

తమార్ కి ఓదార్పు… ఎలీషియా స్టాలింగ్స్, అమెరికను కవయి

(ఒక పురాతనమైన మట్టిపాత్రని పగులగొట్టినందుకు)

.

తమార్! నేనేమీ పురావస్తుశాస్త్రజ్ఞుడిని కాదు

నాకు ఆ మట్టయినా, ఈ మట్టయినా ఒక్కటే.

కానీ, ఇన్ని వేల సంవత్సరాలు భూకంపాలనీ, వరదల్నీ, యుద్ధాలనీ

తట్టుకుని నిలబడాలంటే, దాన్లో ఏదో గొప్పదనం ఉండాలి.

కానీ, చివరకి అది నీచేతిలో పగిలిపోయింది.

గురుత్వాకర్షణశక్తి వల్లో, లేదా నీ చేతిలో రాసిపెట్టి ఉండో…

నాకేమనిపిస్తుందంటే, అది ఇన్నాళ్ళూ ఆ భూమి పొరల్లో

ఇన్ని యుగాలుగా నిరీక్షించి ఉండకపోతే,

నీ వేలికొసల సంగీతానికి, బహుశా నీ నులిరక్తవేడిస్పర్శకి

దానికి ఎక్కడినుండో ధైర్యం వచ్చి తను గులాబి మొగ్గను కాననీ,

కేవలం మట్టికుండనన్న విషయం మరిచి

నీకోసం వికసించబోయే ప్రయత్నంలో, భళ్ళున పగిలిపోయింది.

.

ఎలీషియా స్టాలింగ్స్

జననం జులై 2, 1969

అమెరికను కవయిత్రి .

.

Consolation for Tamar

.

(On the occasion of her breaking an ancient pot)

You know I am no archeologist, Tamar,

And that to me it is all one dust or another.

Still, it must mean something to survive the weather

Of the Ages—earthquake, flood, and war—

Only to shatter in your very hands.

Perhaps it was gravity, or maybe fated—

Although I wonder if it had not waited

Those years in drawers, aeons in distant lands,

And in your fingers’ music, just a little

Was emboldened by your blood, and so forgot

That it was not a rosebud, but a pot,

And, trying to unfold for you, was brittle.

.

Alicia E. Stallings

Born July 2, 1968

American Poetess and Translator 

Poem Courtesy:

http://www.poemtree.com/poems/ConsolationForTamar.htm

లలితమైన ప్రకంపనలు… జాన్ ష్రైబర్, అమెరికను కవి

ఆ జంత్రవాద్యం
స్పష్టమైన ధ్వని తరంగాలు
విడిచిపెడుతుంది
అవి త్వరగా లయమైపోతాయి.

అవి ఆశ్చర్యమగ్నమైన
మనసుని అకస్మాత్తుగా ముంచెత్తి
కనుమరుగయే
ప్రేమలాంటివి.

ఆ శబ్దానికి
స్వరమిచ్చే చేతులు
మరొక స్థాయిలో
తిరిగి ప్రాణం పోస్తే,

మనస్ఫూర్తిగా ఇష్టపడి
చేసుకున్న ఎంపిక
క్షణాలు గడుస్తున్నా
మారకుండా స్థిరంగా ఉంటుంది.

నేను నిన్న
నీకు నా ప్రేమ వ్యక్తపరిచినపుడు
మామూలుగా ఆ కథ అక్కడితో
అంతమైపోయి ఉండేది.

కానీ, నా ప్రేమకి
నువ్వు సమాధానం ఇచ్చి
నేను దాన్ని
మరిచిపోలేకుండా చేసేవు.

ప్రేమకి ప్రేమ
ఒకే స్థాయిలో ఇచ్చి పుచ్చుకోవడం
ఈ క్షణం సమసిపోతే
మరుక్షణం అందులోంచే పుడుతుంది.

ఇప్పుడు మనం
రాయబోయే అజ్ఞాత
ప్రేమగీతానికి
అంకితమైపోయాం.
.
జాన్ ష్రైబర్

జననం 1941

అమెరికను కవి, అనువాదకుడు, సాహిత్య విమర్శకుడు  .

.

Acoustics

The harpsichord

releases sounds

of crystal line,

rapid decay.

They are like love

that fast surrounds

the astonished sense,

then falls away,

Unless the hands

that gave them voice

renew them in

another range,

So that the act

of willful choice

makes constancy

while moments change.

Thus when I loved you

yesterday,

that might have been

the end of it,

But you gave answer

to my play

and made sure I

would not forget.

Measure for measure,

love for love,

this instant’s born

where that one dies.

We are bound to

the learning of

the unknown song

we improvise.

.

Jan Schreiber

Born 1941

American Poet, Translator and Literary critic

Poem Courtesy:

http://www.poemtree.com/poems/Acoustics.htm

 

మనలో మన మాట… కెరొలీన్ రఫేల్, అమెరికను కవయిత్రి

ఎవరన్నారు ఈ పిల్లల్ని ఎగిరిపోనివ్వాలని?
ఈ పిల్లలు మన పేగుతో ముడిపడినవాళ్ళు
వాళ్లకి మన అవసరం ఉంటుంది, చివరకి ఎగిరిపోనివ్వడమేనా?
(నేను ఈ మాటలు అనవలసి వస్తుందని ఎన్నడూ ఊహించలేదు)

ఋతువులన్నీ సంగీతంలోని స్వరాల్లా
క్రమంతప్పకుండా వచ్చిపోయే
ఈ ఇంటి చెట్టుకి దగ్గరలోనే …
ఏ కొమ్మమీదో గూడుకట్టుకుంటే, ఏమిటిట నష్టం?

ఈ-ఉత్తరాలనీ, పుట్టినరోజు కార్డులనీ, ఫోన్లనీ
ఎప్పుడూ మనం రొట్టె తునకలే ఎందుకు ఏరుకోవాలి?
తక్కినవాళ్లందరూ వాళ్ళపిల్లలతో హాయిగా ఉంటే
మనమెందుకు ఇట్టే గడిచిపోయే శలవులతో సర్దుకుపోవాలి?

సాహసం చెయ్యాలని మనమే నూరిపోసామనుకో;
అయినా, ఎవరనుకున్నాడు వాళ్లంత స్వేచ్ఛగా ఎగిరిపోతారని?

.

కెరొలీన్ రఫేల్

అమెరికను కవయిత్రి .

Photo Courtesy:

http://carolynraphaelpoetry.com/

Between You and Me

 .

Who says we have to let them fly,

these children who were bound by cords

of flesh, then need, then, finally, sky?

(I never thought I’d say these words.)

What’s wrong with nesting close to home

in branches of the family tree,

where seasons, like a metronome,

count days of continuity?

Why must we always savor crumbs—

the emails, birthday cards, and calls,

the hurried holiday that numbs—

while others celebrate their smiles?

Of course we championed bravery;

who ever thought they’d fly so free?

 .

Carolyn Raphael

American

6 Longview Place

Great Neck, NY 11021

craphael429@gmail.com

Poem Courtesy:

http://www.poemtree.com/poems/Between-You-and-Me.htm

 

వెడల్పైన కుంచె … ఆల్ఫ్రెడ్ నికోల్, అమెరికను కవి

శీతకాలం పొద్దు తిరిగిన సాయం వేళ

తెల్లని భవనాలకి శ్రామికులు తెలుపు రంగులు పూస్తుంటే,

వాళ్ళ నిచ్చెనల నీడలు, ముసురుకుంటున్న చీకట్లని

కలుసుకుందికి గోడలు ఎగబ్రాకుతున్నాయి.

.

ఆల్ఫ్రెడ్ నికోల్

జననం: 1956

అమెరికను కవి.

Photo Courtesy: https://www.alfrednicol.com/

Wide Brush

        (Vanity of vanities, says the Preacher; all is vanity.

                                                                Eccl. 12:8)

Late afternoon, in the slant winter light,

Where men are painting the white buildings white,

The shadows of their ladders climb the walls

To meet the covering darkness as it falls.

Alfred Nicol

Born : 1956

American

 

Poem courtesy:

http://www.poemtree.com/poems/WideBrush.htm

మరణించిన కవి… టిమొతీ మర్ఫీ , అమెరికను కవి

ఎలాగైతేనేం చివరకి, అతని జీర్ణకుటీరం నుండి
త్రోవ తిన్నగా స్వర్గానికి పోతుంది
గడియపెట్టబడిన స్వర్గపు
పెరటిద్వారం దగ్గర దేవతలు
కొన్ని వేలమంది అర్హత పరీక్షిస్తూ
అదేమిటో, కొందరిని అల్పమైన కవితకే
స్వర్గంలోకి అనుమతిస్తారు.
.

టిమొతీ మర్ఫీ
జననం 1951
అమెరికను .

.

The Dead Poet

At last the path runs straight

from his hovel to the skies

and the bolted postern gate

of the Western Paradise

where seven times seven

Immortals judge a throng,

admitting some to heaven

for the pittance of a song.

Timothy Murphy

 Born: 1951

American

Poem Courtesy:

http://www.poemtree.com/poems/DeadPoet.htm

When You Become an Introvert… Vijay Koganti, Telugu, Indian

Sometimes, every cumulus

Turns a blind eye to you; and

No new dawn

Hugs you in its warm embrace.

 

No downy touch

Shall be within your each  

To call you back from slipping into

The abysses of your inmost self.  

 

It’s the same trail of fragrance

That you greet every day, yet

It fails to draw your attention today.

 

Becoming a part of the ambient picture,

Your mind remains silent,

Impervious even to a trace of any sound… 

 

Even if you think you are alive

Seeing, breathing

Ambling

Speaking and listening … perfunctorily.  

.

Vijay Koganti

 Born : 10th October 1966

Telugu, Indian

 

Dr. Vijay Koganti is  working as Associate Professor of English at Government Degree College for Women, Guntur.  He hails from Guntur . He graduated from Nagarjuna University  and University of Oregon.

He came out with his maiden collection of Poems in Telugu “Ila Ruvvudama Ranguku” very recently.

.

నీలోనే నీవైనప్పుడు!

.

ఒకోసారి యే నీలిమేఘమూ 

నీ వైపు చూడదు

యే వుదయమూ

నులివెచ్చగా కౌగిలించుకోదు

 

అంతర్వలయాలలోకి జారిపోతున్న

నిన్ను తాకి పిలిచే

ఒక మృదుస్పర్శా కనుపించదు

 

నువ్వు రోజూ పలకరించిన

యే పూలపరిమళమూ

నిన్ను కదిలించదు

 

 మనసు నీ చుట్టూ వున్న

చిత్తరువులో భాగమై మిగిలిపోతూ

యే సవ్వడీ పట్టించుకోదు

 

జీవిస్తున్నావని భావిస్తూ

చూస్తున్నా శ్వాసిస్తున్నా

తిరుగుతూ

మాటాడుతూ వింటున్నా కూడా!

 

 

విజయ్ కోగంటి

 Born : Oct 10, 1966 

ఇలా రువ్వుదామా రంగులు”  సంకలనం (2017) నుండి

 

విరహగీతి… రిచర్డ్ ఓ మూర్, అమెరికను కవి

ఓ ప్రభాతమా!నేను చాలా దీనావస్థలో ఉన్నాను.
బహుశా నేను ఏ హీనద్రవ్యంతోనో చెయ్యబడి ఉంటాను

తుత్తునాగం, సీసం లాంటివి.
నేను పక్కమీంచి లేవను.

నా మనసు విషాదంతో నిండిపోయింది
నీ బంగారు మెరుగు ఆశ్వాదించడానికి.

మనసు క్రుంగిపోయి, అంతా రసహీనంగా కనిపిస్తోంది.
సంజ వెలుగా, తక్షణం ఇక్కడనుండి పో! నీ వెలుగు నీదగ్గరే ఉంచుకో!

.

రిచర్డ్ ఓ మూర్

(February 26, 1920 – March 25, 2015)

అమెరికను కవి .

.

Aubade

.

Leave me, dawn!  I’m in wretched fettle.

I swear I’m made of some base metal,

           zinc, say, or lead.

           I’ll stay in bed.

           I’m too sad-souled

           for the day’s gold,

too lowdown, and my taste too bitter.

So bug off, daylight, keep your glitter.

.

Richard Moore

(February 26, 1920 – March 25, 2015)

American Poet

Poem Courtesy:

http://www.poemtree.com/poems/Aubade1.htm

 

%d bloggers like this: