అనువాదలహరి

సానెట్… జాన్ మేస్ ఫీల్డ్, ఇంగ్లీషు కవి

అదలా ఉండొచ్చు; కానీ తెలియనిదాన్ని అలానే ఉండనీ.
భూమి మీద మనమందరం సూర్యుడి సేవకులం. 
నాలోని చైతన్యమంతా సూర్యుడినుండే వస్తుంది,
అతని అమృతస్పర్శే సకలజీవులకూ ప్రాణభిక్ష.

మనంశూన్యంలో తిరుగుతున్నామంటే అతని శక్తివల్లనే 
అతని యవ్వనం గ్రీష్మం, మన ఆహారం అతని మగసిరే 
సౌందర్యం అంటే అతని ముఖంలోకి చూడగలగడమే
అతను చీకటి తొలగించి, పూలకు రంగులద్దుతాడు.

అతనేమిటో, ఎవరికి తెలుసు? కానీ, మనం అతని సొత్తు 
అతనిచుట్టూ రోదసిలో ప్రదక్షిణం చేస్తాం, ఏళ్ళకి ఏళ్ళు 
మనందరం చెట్టుకు పూచి వాడిపోతున్న ఆకులం
ఎవరి లాలసలు, అధికారాలు, భయాలు వాళ్ళవి.

మనం ఏమవుతామో ఎవరికెరుక? కానీ ప్రతి ఒక్కరం
ధూళికణం మీద ధూళికణంలా సూర్యుడి సేవకులం.

.
జాన్ మేస్ ఫీల్డ్

(June 1878 – 12 May 1967)

ఇంగ్లీషు కవి

 

 

 

.

.

 

SONNET

 

It may be so; but let the unknown be.

We, on this earth, are servants of the sun.

Out of the sun comes all the quick in me,

His golden touch is life to everyone.

 

His power it is that makes us spin through space,

His youth is April and his manhood bread,

Beauty is but a looking on his face,

He clears the mind, he makes the roses red.

 

What he may be, who knows? But we are his,

We roll through nothing round him, year by year,

The withering leaves upon a tree which is

Each with his greed, his little power, his fear.

 

What we may be, who knows? But everyone

Is dust on dust a servant of the sun.

.

John Masefield

(June 1878 – 12 May 1967)

English Poet and Writer

 

Courtesy:

http://www.gutenberg.org/files/38438/38438-h/38438-h.htm

నిరంకుశుడు… చెస్లా మీవోష్, పోలిష్ కవి

[ప్రజల్ని ఎంత అణగదొక్కినప్పటికీ, దయారహితమైన మితిలేని ద్వేషం మనుషుల మనసుల్నీ, జీవనస్ఫూర్తినీ చిదిమెయ్యలేరు.  చెస్లావ్ మీహోష్ ప్రత్యక్షంగా అటువంటిది  అనుభవించినవాడు. 1951లో దేశాన్ని విడిచి ముందు ఫ్రాన్సుకీ తర్వాత అమెరికాకీ వెళ్ళకముందు రెండవ ప్రపంచ సంగ్రామ కాలంలో వార్సవాలో పోలిష్ ప్రతిఘటన ఉద్యమం లో పనిచేశాడు.  ]

***

దురాక్రమణకీ, సర్వభక్షణకీ మారుపేరు నువ్వు

అల్లకల్లోలంచేసి, ఆవేశాలు రెచ్చగొట్టి కుళ్ళిపోయావు నువ్వు.

నువ్వు వివేకుల్నీ, ప్రవక్తల్నీ, నేరగాళ్ళనీ,

కార్యశూరుల్నీ ఒకేగాటకట్టి, నజ్జునజ్జు చేస్తావు.

నేను నిన్ను సంభోదించడం నిరుపయోగం.

నిన్ను సంభోదించినా, నువ్వు నా మాట వినవు,

అయినామాటాడతాను, నీకు ఎదురుతిరిగాను కనుక .

నన్నుకూడా భక్షిస్తే ఏమవుతుంది? నేను నీ వాడిని కాదు.

నన్ను అలయబెట్టి, పొగబెట్టి వశం చేసుకుంటావు

నిన్ను ఆక్షేపించే నా ఆలోచనలను మసకబారుస్తావు

ఒళ్ళు పై తెలియని అధికార దర్పంతో నామీంచి దొర్లిపోతావు.

నిన్ను గెలిచేవాడు సాయుధుడూ, మహాచురుకైనవాడూ:

మేధలో, ఉత్సాహంలో, సృజనలో, పునరుద్ధరణలో.

నువ్వు ఎంత ఉన్నతంగా, నీచంగా పోరాడితే, తగ్గట్టు పోరాడతాడు

వాడు ఆశ్వికుడు, రెక్కలున్నాయి, ఉదాత్తుడు, కవచధారి.

అతని నియమించినపుడు పనిచేశాను.

అతను నన్నేంచేస్తాడన్నది ఇక్కడ సందర్భం కాదు.

సుప్రభాతవేళ సరోవరతీరాలవెంబడి సేనలు ముందుకి ఉరుకుతున్నాయి.

మంచుకప్పిన పల్లెల్లో ఈస్టరు గంటలు మోగుతున్నాయి.

.

చెస్లా మీవోష్

30 June 1911 – 14 August 2004

పోలిష్ కవి

Czesław Miłosz

.

You Whose Name

.

You whose name is aggressor and devourer.

Putrid and sultry, in fermentation.

You mash into pulp sages and prophets,

Criminals and heroes, indifferently.

My vocativus is useless.

You do not hear me, though I address you,

Yet I want to speak, for I am against you.

So what if you gulp me, I am not yours.

You overcome me with exhaustion and fever.

You blur my thought, which protests,

You roll over me, dull unconscious power.

The one who will overcome you is swift, armed:

Mind, spirit, maker, renewer.

He jousts with you in depths and on high,

Equestrian, winged, lofty, silver-scaled.

I have served him in the investiture of forms.

It’s not my concern what he will do with me.

A retinue advances in the sunlight by the lakes.

From white villages Easter bells resound.

.

Czeslaw Milosz

30 June 1911 – 14 August 2004

Polish Poet

Nobel Prize 1980

http://wonderingminstrels.blogspot.in/2003/04/you-whose-name-czeslaw-milosz.html

No matter how oppressed a people are, the “dull unconscious power” of hatred can never crush the mind and spirit of human.  C. Milosz knows this first-hand.  He worked with the Polish Resistance movement in Warsaw during World War II before defecting to France in 1951 and finally the United States in 1960.

 

నాల్గు వాయువులు…. సారా టీజ్డేల్, అమెరికను కవయిత్రి

ఆకసంలో విసరుతున్న ఓ నాలుగు వాయువులారా,

మీరు చూస్తునారుగదా ప్రియురాళ్ళెలా మరణిస్తున్నారో

నా ప్రియుడు నాకు విశ్వాసంగా ఉండాలంటే

ఏమి చెయ్యాలో సలహా ఇవ్వండి.

దక్షిణదిక్కునుండి వీచే గాలి ఇలా అంది:

“అతని పెదాలమీద ముద్దుపెట్టకు.”

పడమటి గాలి ఇలా అంది:

అతని గుండెని లోతుగా గాయపరచు”

తూరుపుగాలి ఇలా అంది:

“అతన్ని విందునుండి ఉత్తచేతులతో వెళ్ళగొట్టు”

ఉత్తరపు గాలి ఇలా అంది:

“తుఫానులోకి అతన్ని తోసిపారెయ్”

నువ్వు అతనికంటే దుర్మార్గంగా ఉండకపోతే

నీ ప్రియుడు నీపట్ల కనికరం చూపించడు. “

.

సారా టీజ్డేల్

అమెరికను కవయిత్రి

sara-teasdale

.

Four Winds

“Four winds blowing thro’ the sky,

You have seen poor maidens die,

Tell me then what I shall do

That my lover may be true.”

Said the wind from out the south,

“Lay no kiss upon his mouth,”

And the wind from out the west,

“Wound the heart within his breast,”

And the wind from out the east,

“Send him empty from the feast,”

And the wind from out the north,

“In the tempest thrust him forth,

When thou art more cruel than he,

Then will Love be kind to thee.”

.

Sara Teasdale

American

Poem Courtesy: http://www.mckinley.k12.hi.us/ebooks/pdf/helen10.pdf

రెండేళ్ళపాటు… వెల్డన్ కీస్, అమెరికను కవి

ఈ శూన్యస్థితి, దానిమీదే అది బ్రతుకుతుంది:
గిరగిరా తిరిగి అరచేతిలోని నీళ్ళలో గీతలు గీస్తుంటుంది,
సగం భావాలు అర్థాంతరంగా గాల్లో వేలాడుతుంటాయి,
ఆలోచనలు గాజు పగిలినట్లు మనసులోనే భళ్ళున పగుల్తుంటాయి
ప్రపంచాన్ని ప్రతిబింబించే తెల్లని కాగితాలు
నను మౌనంలోకి త్రోసిన ప్రపంచాన్ని మరింత తెల్లగా చూపిస్తున్నాయి.

అలా రెండేళ్ళు గడిచిపోయాయి. మెల్లిగా
ముక్కముక్కలుచేసి, నిలువునా చీల్చి, గాయపరచి, పగుళ్ళు వేసి,
చిక్కుల్లోపెట్టి, మనసు విరిచిన సంగతులన్నీ నన్ను 
ఎంతటి క్షీణస్థితికి తెచ్చాయంటే, నేను మండిమండి
చివరకి కొడిగట్టే స్థితికి చేరుకున్నాను. ఇపుడు 
అనుభవం నేర్చిన చేతిలో నా పేరు రాసుకుంటాను. నాకే అపరిచితమైన
గొంతుతో, రూపురేఖలు మారిన గదుల్లోని నిశ్శబ్దంతో మాటాడుతుంటాను
పదేపదే గుర్తుకువచ్చి, పునరావృతమయే జ్ఞాపకాలతో జలదరిస్తూ… 
.
వెల్డన్ కీస్

February 24, 1914 – July 18, 1955

అమెరికను కవి

weldon-keesWeldon Kees

 

Courtesy: Poetry Foundation

.

Covering Two Years

.

This nothingness that feeds upon itself:

Pencils that turn to water in the hand,

Parts of a sentence, hanging in the air,

Thoughts breaking in the mind like glass,

Blank sheets of paper that reflect the world

Whitened the world that I was silenced by.

There were two years of that. Slowly,

Whatever splits, dissevers, cuts, cracks, ravels, or divides

To bring me to that diet of corrosion, burned

And flickered to its terminal. – Now in an older hand

I write my name. Now with a voice grown unfamiliar,

I speak to silences of altered rooms,

Shaken by knowledge of recurrence and return.

.

Weldon Kees

February 24, 1914 – July 18, 1955

American Painter, Poet, Literary Critic, Novelist, Playwright, short story writer, Jazz Pianist, and Film maker.

Poem Courtesy:

http://wonderingminstrels.blogspot.in/search/label/Poet%3A%20Weldon%20Kees

చెత్తబుట్ట… చార్లెస్ బ్యుకోవ్ స్కీ, అమెరికను కవి

ఇది గొప్పవిషయం. నేను ఇప్పుడే రెండు కవితలు
రాసేనుగాని, రెండూ నచ్చలేదు.
ఈ కంప్యూటర్లో
ఒక చెత్తబుట్టఉంది.
ఆ కవితల్ని అలా తీసుకువచ్చి
చెత్తబుట్టలో
పడేసేను.

ఇక శాశ్వతంగా కనుమరుగైపోయాయి
కాగితం లేదు, చప్పుడు లేదు,
కోపమూ లేదు, అనుబంధమూ లేదు,
ఇప్పుడు
కేవలం శుభ్రంగా ఉన్న తెర
నీకోసం ఎదురుచూస్తుంటుంది.

ఎప్పుడూ ఇదే మేలైనది
సంపాదకులు దాన్ని తిరస్కరించేకంటే
మనమే దాన్ని తిరస్కరించడం.

ముఖ్యంగా ఇలాంటి వర్షపు రాత్రి
రేడియోలో
చెత్త సంగీతం వినిపిస్తున్నపుడు.

నాకు తెలుసు
మీరేమని
ఆలోచిస్తున్నారో:
“అతను డొంకతిరుగుడుగా
వచ్చిన ఈ కవితని కూడా
చెత్తబుట్టలో పడెస్తే బాగుండేది” అని.

హా! హా!  హా!!
హా!!!
 
ఛార్లెస్ బ్యుకోవ్ స్కి

August 16, 1920 – March 9, 1994

అమెరికను కవి

.

charles_bukowskiCharles Bukowski

Courtesy: Wikipedia

.

the trash can

this is great, I just wrote two

poems I didn’t like.

there is a trash can on this

computer.

I just moved the poems

over

and dropped them into

the trash can.

they’re gone forever, no

paper, no sound, no

fury, no placenta

and then

just a clean screen

awaits you.

it’s always better

to reject yourself before

the editors do.

especially on a rainy

night like this with

bad music on the radio.

and now–

I know what you’re

thinking:

maybe he should have

trashed this

misbegotten one

also.

ha, ha, ha,

ha.

.

Charles Bukowski

 August 16, 1920 – March 9, 1994

American Poet

Courtesy:

http://wonderingminstrels.blogspot.in/search?q=charles+bukowski

 

చెప్పితీరవలసినది… గుంతర్ గ్రాస్ జర్మన్ కవి

(ఇది రెండు దేశాలమధ్య అగ్రరాజ్యాలు ఆడుకునే ఆట కాదు.  వాటి మధ్య చిచ్చుపెట్టి అగ్రరాజ్యాలు చలికాచుకునే అవకాశాన్ని ఇస్తున్న దేశాలు ప్రపంచంలో చాలా ఉన్నాయి. మనప్రయోజనాలకోసం ఎదురుగా ఘాతుకం జరుగుతున్నా మౌనంగా ఊరుకుని, చివరికిమౌనం వీడడంవల్ల, ఎవరికీ ప్రయోజనం చేకూరదన్నది చెప్పకనే చెబుతున్నాడు కవి. )

నేను మౌనంగా ఎందుకున్నాను,చాలా కాలం మనసులో దాచుకుని
అందరికీ విశదమూ, రణనీతిలో సాధనచేస్తూవస్తున్నదానిని?
యుద్ధం ముగిసిన తర్వాత, బ్రతికి బట్టకట్టగలిగిన మనమందరం
మహా అయితే, అధోజ్ఞాపికలుగా మిగిలిపోతాం.

ఒక మిషగా చూపించే ‘మొదటగా దాడిచేసే హక్కు’
ఇరానియన్లనందరినీ తుడిచిపెట్టవచ్చు…
ప్రగల్భాలుపలకడానికి బానిసలూ
వ్యవస్థీకృత వేడుకలకి అలవాటు పడినవారు వారు—
ఎందుకంటే, వాళ్ళ భూభాగంలో ఎక్కడో
ఒక బాంబు తయారు చేస్తున్నారేమోనని అనుమానం.
ఎన్నో ఏళ్లనుండి, మరొకదేశంలో, రహస్యంగానైనప్పటికీ,
అణుబాంబు తయారుచేయగల సమర్థత పెరుగుతూ వస్తోంది,
దాని మీద నియంత్రణా లేదు, పరిశీలనకు అందుబాటులోనూ లేదు
అయినప్పటికీ, నన్ను నేను నిరోధించుకుంటున్నాను
ఆ దేశం పేరు పైకిచెప్పకుండా. ఎందుకు?

ప్రపంచవ్యాప్తంగా ఈ వాస్తవాల్ని మరుగుపరిచే ప్రయత్నంలో
నా మౌనంకూడా దానికి ఒక అనుబంధప్రక్రియే,
వాటిని నేరారోపక అసత్యాలుగా భావిస్తాను
బలవంతంగా, శిక్ష అమలుచెయ్యవచ్చు
అందరూ దానిగురించి మరిచిపోయిన ఉత్తరక్షణంలో.
యూదులకు వ్యతిరేకత… జగద్విదితమే.

ఇప్పుడు, నా దేశం, ఇంతకు మునుపు
స్వయంగా ఆచరణలో పెట్టిన
పూర్వాపరాలులేని ఆ ఘాతుకాన్ని
సమయం దొరికినపుడల్లా ప్రతిఘటించినదాన్ని
కేవలం వ్యాపారప్రాతిపదికమీదే అయినప్పటికీ
కాకపోతే, తియ్యని మాటలతో  గతానికి పరిహారంగా
ప్రకటిస్తోంది ఇజ్రాయేలుకి ఒక “U-Boat” అందజేస్తానని,
దాని ప్రత్యేకత సర్వనాశనం చెయ్యగల క్షిపణుల్ని
ఒక్క అణుబాంబైనా తయారుచేస్తున్న దాఖలాలేని దేశంపై మోహరించడం.
భయం నిశ్చయాన్ని కలిగిస్తుంది కనుక
నేను చెప్పవలసింది చెబుతాను.

నేను ఇన్నాళ్లు మౌనంగా ఉన్నా, ఎందుకున్నట్టు?
ఎందుకంటే, నేను నా మూలాలు గురించి ఆలోచిస్తూ ఉన్నాను
దానికి అంటిన మరక ఇక ఎన్నటికీ సమసిపోదు
అందుకని ఇజ్రాయేలుకి నేను కట్టుబడి ఉన్నాను.

ఈ వాస్తవాన్ని ప్రకటిత సత్యంగా స్వీకరించకుండా
కట్టుబడే ఉండాలనుకున్నాను.
కానీ నా చివరి ఇంకుబొట్టుతోపాటు వయసు మీరి
ఇప్పుడే ఎందుకు చెబుతున్నాను
ఇజ్రాయేలు సమకూర్చుకుంటున్న అణుశసామర్థ్యం
ఇప్పటికే బలహీనంగా ఉన్న ప్రపంచశాంతికి ముప్పని?
ఎందుకంటే, అది చెప్పితీరవలసినది
రేపటికి అది చెప్పడం వలన సమయం మించిపోవచ్చు;
అదిగాక,జర్మనులుగా… ఇప్పటికే భారాన్ని మోస్తున్న మనం
ఒక నేరానికి సరుకు ఏర్పాటుచేసినవాళ్ళం అవొచ్చు.
అది ముందుచూపుతో గ్రహించవచ్చు. కనుక నేరంలో మన భాగస్వామ్యం
అలవాటుగా చెప్పే కుంటిసాకులతో తప్పించుకోగలిగేది కాదు.

ఇక నేను మౌనంగా ఉండలేనని ఒప్పుకుంటాను.
కారణం మొదటగా, నేను ఈ పశ్చిమదేశాల ఆత్మవంచనకి విసిగెత్తిపోయాను.
అదనంగా, మరికొంతమంది తమ మౌనాన్ని వీడేట్టు చెయ్యవచ్చు,
అందరూ గుర్తించిన ప్రమాదాన్ని ఆచరించబోయేవాడు
తనహింసామార్గాన్ని వీడేలా ప్రోత్సహించవచ్చు,
దానితో బాటే ఇజ్రాయేలు అణుసామర్థ్యమూ,
ఇరానులోని అణుకేంద్రాలూ శాశ్వతంగా
ఏ నిర్భందాలూ లేకుండా ఒక అంతర్జాతీయసంస్థ పర్యవేక్షణకి
రెండుదేశాల ప్రభుత్వాలూ అంగీకరించేలా
నిర్దేశించనూ వచ్చు.

ఈ ఒక్క మార్గం ద్వారానే అందరూ,
ఇజ్రాయేలీలూ, పాలస్తీనియన్లూ,
ఒక ఉన్మాదానికిలోనైన ఈ ప్రాంతంలోని
మిగిలిన దేశాల ప్రజలందరూ,
శతృమూకలమధ్య  అన్యోన్యంగా గా బ్రతికే అవకాశం ఉంది.
మనం కూడా;  లబ్ధిపొందవచ్చు.
.
గుంతర్ గ్రాస్

జర్మను కవి

Günter GrassPhoto Courtesy: Wikipedia

What Must Be Said

Why do I stay silent, conceal for too long
What clearly is and has been
Practiced in war games, at the end of which we as survivors
Are at best footnotes.

It is the alleged right to first strike
That could annihilate the Iranian people–
Enslaved by a loud-mouth
And guided to organized jubilation–
Because in their territory,
It is suspected, a bomb is being built.

Yet why do I forbid myself
To name that other country
In which, for years, even if secretly,
There has been a growing nuclear potential at hand
But beyond control, because no inspection is available?

The universal concealment of these facts,
To which my silence subordinated itself,
I sense as incriminating lies
And force–the punishment is promised
As soon as it is ignored;
The verdict of “anti-Semitism” is familiar.

Now, though, because in my country
Which from time to time has sought and confronted
Its very own crime
That is without compare
In turn on a purely commercial basis, if also
With nimble lips calling it a reparation, declares
A further U-boat should be delivered to Israel,
Whose specialty consists of guiding all-destroying warheads to where the existence
Of a single atomic bomb is unproven,
But as a fear wishes to be conclusive,
I say what must be said.

Why though have I stayed silent until now?
Because I thought my origin,
Afflicted by a stain never to be expunged
Kept the state of Israel, to which I am bound

And wish to stay bound,

From accepting this fact as pronounced truth.

Why do I say only now,
Aged and with my last ink,
That the nuclear power of Israel endangers
The already fragile world peace?
Because it must be said
What even tomorrow may be too late to say;
Also because we–as Germans burdened enough–
Could be the suppliers to a crime
That is foreseeable, wherefore our complicity
Could not be redeemed through any of the usual excuses.

And granted: I am silent no longer
Because I am tired of the hypocrisy
Of the West; in addition to which it is to be hoped
That this will free many from silence,
That they may prompt the perpetrator of the recognized danger
To renounce violence and
Likewise insist
That an unhindered and permanent control
Of the Israeli nuclear potential
And the Iranian nuclear sites
Be authorized through an international agency
By the governments of both countries.

Only this way are all, the Israelis and Palestinians,
Even more, all people, that in this
Region occupied by mania
Live cheek by jowl among enemies,
And also us, to be helped.

Gunter Grass

16 October 1927 – 13 April 2015

German Poet, Novelist, multi-faceted genius

1999 Nobel Prize for Literature.

Poem Courtesy:

http://www.theatlantic.com/international/archive/2012/04/gunter-grasss-controversial-poem-about-israel-iran-and-war-translated/255549/

 

యువ కవికి… రొనాల్డ్ స్టూవర్ట్ థామస్, వెల్ష్ కవి

తొలి ఇరవై ఏళ్ళవరకూ నువ్వు ఎదుగుతుంటావు;
శారీరకంగా; అంటే, కవిగానే అనుకో, కానీ
అప్పటికింకా నువ్వు కవిగా జన్మించవు. తర్వాతి పదేళ్ళలో
ఉచితానుచితాలు తెలీకుండా కవిత్వంతో ఆతురంగా చేసే సహవాసంతో
మెల్లమెల్లగా నీకు జ్ఞానదంతాలు మొలవడం ప్రారంభిస్తాయి.
కవిత్వంతో నీ తొలిప్రేమకలాపాన్ని గంభీరంగా తీసుకుంటావు
కానీ, ఆ కవితలతో నీకు అనుబంధాలు పెనవేసుకోవు
తీరా నీ ప్రేమంతా స్పందనలేని హృదయరాణి గూర్చి
వేదన వెలిబుచ్చడానికి పరిమితమైనపుడు, సిగ్గుపడిపోతావు.

నలభైల్లోకి ప్రవేశించగానే
అక్కడక్కడ రాతల్లో వెలిబుచ్చిన అందమైన భావాలూ,
పదునైన మాటలబట్టి, అక్కడోముక్కా, ఇక్కడోముక్కా ఏరుకుంటూ
ఒక భావకవితగానో, ఒక పద్యంగానో, మాత్రలూ
గణాలూ పేర్చి ఎలా అల్లాలో చూచాయగా నేర్చుకుంటావు.
మరొక ప్రక్క కాలం, తననుండీ, దొంగచూపులుచూస్తూ
నీ రహస్యాలు తెలుసుకోవాలనుకునే ప్రజలనుండి
నీ గాయాల్ని దాచుకుందికి సరికొత్తగా ప్రోత్సహిస్తుంటుంది.

వయసు పైబడుతుంది.
ఎన్నాళ్లబట్టి రాస్తున్నావన్నది లెక్కలోకొస్తుంది. కానీ,
నెమ్మదిగా సాగే కవితాప్రపంచంలో, దురదృష్టవశాత్తూ
అప్పుడే ఇంకా నువ్వు యవ్వనంలోకి ప్రవేశిస్తుంటావు
గర్వంతో తొణికిసలాడే కవితాకన్య  వదనం మీద
మెరిసే దరహాసం … నీకోసం కాదని తెలుస్తుంది.
.

రొనాల్డ్ స్టూవర్ట్ థామస్

29 March 1913 – 25 September 2000

వెల్ష్ కవి

.

RS Thomas

.

To a Young Poet

.

For the first twenty years you are still growing

Bodily that is: as a poet, of course,

You are not born yet. It’s the next ten

You cut your teeth on to emerge smirking

For your brash courtship of the muse.

You will take seriously those first affairs

With young poems, but no attachments

Formed then but come to shame you,

When love has changed to a grave service

Of a cold queen.

From forty on

You learn from the sharp cuts and jags

Of poems that have come to pieces

In your crude hands how to assemble

With more skill the arbitrary parts

Of ode or sonnet, while time fosters

A new impulse to conceal your wounds

From her and from a bold public,

Given to pry.

You are old now

As years reckon, but in that slower

World of the poet you are just coming

To sad manhood, knowing the smile

On her proud face is not for you.

.

Ronald  Stuart  Thomas

29 March 1913 – 25 September 2000

Welsh Poet

Poem Courtesy:

http://wonderingminstrels.blogspot.in/2005/06/to-young-poet-r-s-thomas.html

పదచిత్రాలు… రిచర్డ్ ఆల్డింగ్టన్, ఇంగ్లీషు కవి

1

బాగా ముగ్గి ఘుమఘుమలాడుతున్న పళ్ళునింపుకుని
వెనిస్ నగర కాలువల్లో తీరిగ్గా సాగుతున్న గూటిపడవలా
ప్రియతమా! సమ్మోహపరుస్తూ నువ్వు,
నిరాదరణకుగురైన నా మనోనగరంలో ప్రవేశించావు.

2
అటూ ఇటూ తిరిగి మాయమయే పక్షుల గుంపుల్లా
నీలినీలి పొగ అంచెలంచెలుగా పైకిలేస్తోంది.
నా ప్రేమ కూడా నీ వంకకు గంతులేస్తోంది …
భయంతో వెనుకంజవేస్తూ, మళ్ళీ కొత్తగా చిగురులేస్తోంది

3

చెట్లలో చిక్కుకున్న పొగమంచులో
లేతకుంకుమరంగులో సూర్యుడు అస్తమిస్తుంటే
పాలిపోయిన ఆకాశంమీద పసుపుగులాబివన్నె
చందురునిచందం కనిపిస్తున్నావు నువ్వు నాకు.

4
అడవి అంచున ఒక లేత బీచ్ చెట్టు
సాయంవేళ ఒంటరిగా నిలుచుని,
నక్షత్రాలను చూసి జడుసుకునట్టు
చిరుగాలి తరగలకి ఆకులూ కొమ్మలతో వణుకుతున్నట్టు
నువ్వుకూడా ఒంటరిగా నిలుచుని, కంపిస్తున్నావు.

5
ఎర్రని దుప్పులు పర్వతాగ్రాలకి చేరుకున్నాయి
చివరి వరుస పైన్ చెట్లనుకూడా దాటిపోయాయి.
నా కోరికలుకూడా వాటితోపాటే పరుగుతీస్తున్నాయి.

6.
గాలితాకిడికి ఊగిసలాడిన పువ్వు
కొద్దిసేపటిలోనే వర్షంతో తడిసింది;
నా మనసుకూడా భయాలతో నిండుకుంటోంది
నువ్వు తిరిగివచ్చేవరకూ.

.
రిచర్డ్ ఆల్డింగ్టన్,

8 July 1892 – 27 July 1962

ఇంగ్లీషు కవి, రచయిత

Richard Aldington
Richard Aldington

.

Images

.

I

LIKE a gondola of green scented fruits

Drifting along the dank canals at Venice,

You, O exquisite one,

Have entered my desolate city.

II

The blue smoke leaps

Like swirling clouds of birds vanishing.

So my love leaps forth towards you,

Vanishes and is renewed.

III

A rose-yellow moon in a pale sky

When the sunset is faint vermilion

In the mist among the tree-boughs,

Art thou to me.

IV

As a young beech-tree on the edge of a forest

Stands still in the evening,

Yet shudders through all its leaves in the light air

And seems to fear the stars—

So are you still and so tremble.

V

The red deer are high on the mountain,

They are beyond the last pine trees.

And my desires have run with them.

VI

The flower which the wind has shaken

Is soon filled again with rain;

So does my mind fill slowly with misgiving

Until you return.

.

Richard Aldington

8 July 1892 – 27 July 1962

English Poet

Poem Courtesy: http://www.bartleby.com/265/10.html

మనిషి విశ్వంతో… స్టీఫెన్ క్రేన్, అమెరికను కవి

మనిషి విశ్వంతో అన్నాడు:

“ప్రభూ! నేను ఉపస్థితుడనై ఉన్నాను.”

“అంతమాత్రంచేత,” పలికింది విశ్వం సమాధానంగా

“ఆ వాస్తవం, నీ అస్తిత్వాన్ని కొనసాగించడానికి

నాలో ఏ విధమైన నిబద్ధతా కలిగించడంలేదు.”

.

స్టీఫెన్ క్రేన్

November 1, 1871 – June 5, 1900

అమెరికను కవి

.

.

A Man Said to the Universe

.

A man said to the universe:

“Sir I exist!”

“However,” replied the universe,

“The fact has not created in me

A sense of obligation.”

.

Stephen Crane

November 1, 1871 – June 5, 1900

American Poet, Novelist and short story writer

Poem Courtesy:

http://wonderingminstrels.blogspot.in/2003/03/man-said-to-universe-stephen-crane.html

ఒక హిమ రాత్రి … బోరిస్ పాస్టర్ నాక్, సోవియట్ రష్యా

మంచు కురుస్తూ, కురుస్తూ ఉంది, ప్రపంచమంతటా

సృష్టీ ఈ మూలనుండి ఆ మూలకి మంచుతో కప్పబడింది.

మేజా మీద ఒక కొవ్వొత్తి వెలుగుతోంది;

ఒక కొవ్వొత్తి మండుతోంది.

వేసవిలో దీపంచుట్టూ చేరి

పురుగులు తమ రెక్కలు కొట్టుకున్నట్టు

ఆరుబయట సన్నని తీగసాగిన మంచు పలకలు

కిటికీ అద్దానికి కొట్టుకుంటున్నాయి.

మంచు తుఫాను గాజు తలుపుమీద

బాణాల్లా, శంఖాల్లా అకృతులు రచిస్తోంది.

మేజా మీద ఒక కొవ్వొత్తి వెలుగుతోంది;

ఒక కొవ్వొత్తి మండుతోంది.

వెలుగునిండిన గదిలోపల, కప్పుమీద

చిత్రంగా సాగుతూ నీడలు పడుతున్నాయి,

చేతులుకట్టుకున్న నీడలూ, అడ్డకాళ్ళ నీడలూ

అగమ్యమైన భవిష్యత్తు నీడలూ

రెండు చిన్న జోళ్ళు మీదనుండి

క్రిందకి దబ్భుమని పడ్డాయి.

పానుపు ఆనుకున్న మేజామీది కొవ్వొత్తి

దుస్తులమీద మైనపు కన్నీరు కార్చింది.

లోపల అన్నీ కనిపించకుండా మాయమయ్యేయి.

మసక మసకగా, చిక్కబడుతున్న చీకటితోపాటే

మేజా మీద ఒక కొవ్వొత్తి ఆరిపోయింది;

ఒక కొవ్వొత్తి మండుతూనే ఉంది.

మూలనుండి వీచిన ఓ గాలిరివటకి

దీపం రెపరెపలాడింది, అనంగరాగపు చిరువేడి

శరీరమంతా అలుముకుంది. అల్లాడుతున్న మన్మధుని రెక్కలు

శిలువ ఆకారంలో క్రీనీడలు వేస్తున్నాయి.

ఫిబ్రవరి నెలంతా మంచు తెగ కురిసింది,

ఒక్కరోజన్నా విడిచిపెట్టలేదేమో అన్నంతగా

మేజా మీద ఒక కొవ్వొత్తి వెలుగుతోంది;

ఒక కొవ్వొత్తి మండుతోంది.

.

(డా. ఝివాగో నవలనుండి సంకలితం)

బోరిస్ పాస్టర్ నాక్

10 February 1890 – 30 May 1960

సోవియట్ రష్యా

 

Boris Pasternak Courtesy: Wikipedia
Boris Pasternak
Courtesy: Wikipedia

.

Winter Night

  It snowed and snowed, the whole world over,

  Snow swept the world from end to end.

  A candle burned on the table;

  A candle burned.

  As during summer midges swarm

  To beat their wings against a flame

  Out in the yard the snowflakes swarmed

  To beat against the window pane

  The blizzard sculptured on the glass

  Designs of arrows and of whorls.

  A candle burned on the table;

  A candle burned.

  Distorted shadows fell

  Upon the lighted ceiling:

  Shadows of crossed arms,of crossed legs-

  Of crossed destiny.

  Two tiny shoes fell to the floor

  And thudded.

  A candle on a nightstand shed wax tears

  Upon a dress.

  All things vanished within

  The snowy murk-white,hoary.

  A candle burned on the table;

  A candle burned.

  A corner draft fluttered the flame

  And the white fever of temptation

  Upswept its angel wings that cast

  A cruciform shadow

  It snowed hard throughout the month

  Of February, and almost constantly

  A candle burned on the table;

  A candle burned.

.

(Excerpt from Dr Zhivago. Tr. By: Bernard Guilbert Guerney)

Boris Pasternak

10 February 1890 – 30 May 1960

Soviet Russian Novelist, Poet

Poem Courtesy: http://wonderingminstrels.blogspot.in/search?q=pasternak

%d bloggers like this: