అనువాదలహరి

కేన్సరు వార్డు సందర్శన … గాట్ ఫ్రైడ్ బెన్, జర్మను కవి

హెచ్చరిక / మనవి:

ఇది భీభత్సరసప్రధానమైన కవిత.

దయచేసి గుండెధైర్యం లేనివారు ఈ కవిత చదవవొద్దని మనవి.

***

పురుషుడు:

ఈ వరుసలో గర్భాశయాలు క్షిణించిపోయిన వారు
ఈ వరుసలో రొమ్ములు క్షీణించిపోయిన వారు.
ఒకదాని పక్క ఒకటి దుర్గంధపూరితమైన పడకలు.
గంటగంటకీ నర్సులు మారుతూనే ఉంటారు.

రా! పైనున్న ఈ చిన్న దుప్పటీ నెమ్మదిగా పైకెత్తు.
చూడు. కండపట్టిన ఈ మలిన మాంసపు ముద్దే
ఒకప్పుడు పురుషుడికి అపురూపమయినదై
ఆనందదాయకమై గృహస్థుని చేసింది.

రా! రొమ్ము మీద ఈ గాయాలమచ్చలు చూడు
జపమాలలా మెత్తని కణుపుల వరుస చేతికి తగుల్తోందా?
భయపడకు. తడిమి చూడు. చర్మానికి స్పర్శజ్ఞానం లేదులే.

ఈ వ్యక్తికి, పది శరీరాలున్నంతగా రక్తం కారుతూనే ఉంటుంది
ఎవరికీ అంత రక్తం ఉండం ఎరుగను.
ఆమె కేన్సరు సోకిన గర్భాశయంనుండి
బిడ్డను కోసి బయటకు తీయవలసి వచ్చింది.

వీళ్ళని రాత్రీ… పగలూ… వాళ్ళు నిద్రపుచ్చుతారు.
కొత్తగా వచ్చిన వాళ్ళతో “నిద్ర మీకు స్వస్థత
చేకూరుస్తుం”దని చెప్తారు. కాని ఆదివారాల్లో…
సందర్శకులకోసం మేలుకొలుపుతుంటారు.

వాళ్ళు స్వల్పంగా ఆహారం తీసుకుంటారు. వాళ్ళ వీపులు
పడుకుని పడుకుని పుళ్ళైపోతాయి. ఒక్కొక్కసారి
నర్సులు వాటిని కడుగుతారు… బెంచీలు కడిగినట్టు.

ప్రతి పడకమీద ఒక సమాధి లేస్తూనే ఉంటుంది
మాంసం నేలమట్టమైపోతుంది. అందులో వేడి కొడిగడుతుంది.
శరీరసారం ప్రవహించడానికి ఎదురుచూస్తుంటుంది… మట్టి పిలుస్తుంటుంది…

గాట్ ఫ్రైడ్ బెన్

(2 May 1886 – 7 July 1956)

జర్మను కవి.

.

Man and Woman Go Through the Cancer Ward

 .

The man:

Here in this row are wombs that have decayed,

and in this row are breasts that have decayed.

Bed beside stinking bed. Hourly the sisters change.

Come, quietly lift up this coverlet.

Look, this great mass of fat and ugly humours

was precious to a man once, and

meant ecstasy and home.

Come, now look at the scars upon this breast.

Do you feel the rosary of small soft knots?

Feel it, no fear. The flesh yields and is numb.

 Here’s one who bleeds as though from thirty bodies.

No one has so much blood.

They had to cut

a child from this one, from her cancerous womb.

 They let them sleep. All day, all night.—They tell

the newcomers: here sleep will make you well.—But Sundays

one rouses them a bit for visitors.—

 They take a little nourishment. Their backs

are sore. You see the flies. Sometimes

the sisters wash them. As one washes benches.—

 Here the grave rises up about each bed.

And flesh is leveled down to earth. The fire

burns out. And sap prepares to flow. Earth calls.—

Gottfried Benn

(2 May 1886 – 7 July 1956)

Translated by Babette Deutsch

 

Poem courtesy:

http://2dayspoem.blogspot.com/2009/01/man-and-woman-go-through-cancer-ward.html

స్పందించండి

Fill in your details below or click an icon to log in:

వర్డ్‌ప్రెస్.కామ్ లోగో

You are commenting using your WordPress.com account. నిష్క్రమించు / మార్చు )

ట్విటర్ చిత్రం

You are commenting using your Twitter account. నిష్క్రమించు / మార్చు )

ఫేస్‌బుక్ చిత్రం

You are commenting using your Facebook account. నిష్క్రమించు / మార్చు )

గూగుల్+ చిత్రం

You are commenting using your Google+ account. నిష్క్రమించు / మార్చు )

Connecting to %s

%d bloggers like this: