అనువాదలహరి

సానెట్ 19 … షేక్స్పియర్

సర్వభక్షకీ కాలమా! సింహపు గోరుసైతం మొండిచెయ్యగలవు,

భూమి తను సృష్టించిన అందాల్ని హరించేలా చెయ్యగలవు

బాగా కోపించి ఉన్న పులినోట్లోంచి కోర పెకలించగలవు

చిరంజీవి ఫీనిక్స్ నిసైతం దాని రక్తంలోనే ఆహుతిచెయ్యగలవు;

ని రాకపోకలతో ఋతువులానంద దుఃఖ హేతువులు చెయ్యగలవు

వడి అడుగుల కాలమా! నీ ఇష్టం వచ్చినట్టు చేసుకో

మిగతా ప్రపంచాన్నీ అక్కడి అశాశ్వతమైన సొగసుల్నీ.

కానీ, నువ్వొక్కటి మాత్రం చెయ్యకుండా నిన్ను శాసిస్తున్నాను:

నా ప్రియతమ అందమైన కనుబొమలు నీ చేతులతో సరిదిద్దకు

నీ పురాతన లేఖినితో అక్కడ గీతలు గీయకు.

నీ నడకమేరా అతనికి ఏ మచ్చా అంటకుండా విడిచిపెట్టు

ఎందుకంటే ఆ అందాలు ఒకరినుండి ఒకరికి పరంపరగా వస్తాయి.

అయినా, ఓ ముసలి కాలమా! నువ్వెంత హాని చేస్తావో అంతా చెయ్యి!

నువ్వెంత చేసినా, నా ప్రియతముడు నా కవితలో చిరయవ్వనుడే

.

షేక్స్పియర్

.

William ShakespeareSonnet 19

.

Devouring Time, blunt thou the lion’s paws,

And make the earth devour her own sweet brood;

Pluck the keen teeth from the fierce tiger’s jaws,

And burn the long-lived phoenix in her blood;

Make glad and sorry seasons as thou fleet’st,

And do whate’er thou wilt, swift-footed Time,

To the wide world and all her fading sweets;

But I forbid thee one most heinous crime:

O, carve not with thy hours my love’s fair brow,

Nor draw no lines there with thine antique pen;

Him in thy course untainted do allow

For beauty’s pattern to succeeding men.

Yet, do thy worst, old Time: despite thy wrong,

My love shall in my verse ever live young.

.

Shakespeare

Notes

brood (2): children.

keen (3): sharp.

phoenix (4): The Phoenix, the mythological eagle-like bird associated with Egyptian sun-worship, had a life span of more than 500 years. When its first life was over, the bird would burn itself upon a pile of wood that was set ablaze by the sun. It would then rise from the ashes, once again young. Here Shakespeare is saying that, despite the Phoenix’s ability to resurrect itself, it cannot escape Time forever. ‘In her blood’ was a Renaissance term for ‘full of life’ or ‘in one’s prime of life.’

fleet’st (5): fly by.

sweets (6): (1) pleasures; (2) the ‘brood’ of line 2. On the seemingly imperfect rhyme with fleet’st, Alden quotes Abbott: “In verbs ending with -t, -test final in the second person singular often becomes -ts for euphony. (Cf. “thou torments,” R.2. IV. i., 270; “revisits,” Hamlet, I. iv, 53; etc) … This termination in -s contains perhaps a trace of the influence of the northern infection in -s for the second person singular” (52).

The theme of Sonnet 19, as with so many of the early sonnets, is the ravages of time. The poet expresses his intense fear of time primarily in the sonnets that involve his male lover, and his worries seem to disappear in the later sonnets that are dedicated to his ‘dark lady.’ Specifically, the poet is mortified by the thought of his lover showing physical signs of aging. There is no doubt that his relationship with his male lover is one built upon lust – more so than his relationship with his mistress, which is based on love and mutual understanding.

Sonnets 18-25 are often discussed as a group, as they all focus on the poet’s affection for his friend.

Courtesy:

http://www.shakespeare-online.com/sonnets/19detail.html

స్పందించండి

Fill in your details below or click an icon to log in:

వర్డ్‌ప్రెస్.కామ్ లోగో

You are commenting using your WordPress.com account. నిష్క్రమించు / మార్చు )

ట్విటర్ చిత్రం

You are commenting using your Twitter account. నిష్క్రమించు / మార్చు )

ఫేస్‌బుక్ చిత్రం

You are commenting using your Facebook account. నిష్క్రమించు / మార్చు )

గూగుల్+ చిత్రం

You are commenting using your Google+ account. నిష్క్రమించు / మార్చు )

Connecting to %s

%d bloggers like this: