అనువాదలహరి

విశాలఖగోళం… జోసెఫ్ ఎడిసన్, ఇంగ్లీషు కవి

ఎంతో ఎత్తున వ్యాపించిన ఖగోళము
తన దివ్యమైన నీలి ఆకాశంతో సహా,
చుక్కలుపొదిగిన స్వర్గం, మెరిసే ఖచక్రం,
వాటి ఆదిమత్వాన్ని చెప్పకనే చెబుతుంటాయి.
అలసటలేని సూర్యుడు, ప్రతిరోజూ
తనసృష్టికర్త శక్తిని ప్రకటిస్తాడు,
సర్వశక్తిమయుడైన ఆ భగవంతుని సృష్టిని
ప్రతి నేలమీదా చాటింపు వేస్తుంటాడు.

ఇమతలో సాయం సంధ్య కమ్ముకుంటూంటే
చంద్రుడు ఆ రసవత్తరమైన కథ అందుకుంటాడు
ఆమె పుట్టుక పూర్వ వృత్తాంతాన్ని
రాత్రంగా భూమికి వినిపిస్తాడు;
తనచుట్టూ చుక్కలకాగడాలు మండుతుంటే;
ఒక ధృవంనుండి మరొక ధృవానికి
గ్రహాలన్నీ తమగతుల్లో దొర్లుతూ,
తమవంతుగా, సత్యాన్ని వచిస్తుంటే

అవన్నీ, నిబిడనిశ్శబ్దంలో తిరిగితేనేమి?
అన్నీ ఒక నల్లటి బంతి చుట్టూ తిరిగితేనేమి?
వాటి తేజోవంతమైన భ్రమణమార్గాల్లో
ఒక శబ్దంగానీ, మాతగాని వినిపించకపోతేనేమి?
మెరుస్తూ, ఒక అద్భుతమైన గొంతుకతో
అవి అను నిత్యం ఆలపిస్తున్నాయి
హేతువుచెవులో ఊదుతూ ఆనందిస్తున్నాయి
“మనల సృష్టించిన ఆ చెయ్యి దైవానిది!” అని.

జోసెఫ్ ఎడిసన్

(1 May 1672 – 17 June 1719)

ఇంగ్లీషు కవి

.

Ode: “The spacious firmament on high”

.

The spacious firmament on high,                                      

With all the blue ethereal sky,                                           

And spangled heavens, a shining frame,                           

Their great Original proclaim;                                           

The unwearied sun, from day to day,                                

Does his Creator’s power display,                                    

And publishes to every land                                             

The work of an Almighty hand.                                        

Soon as the evening shades prevail,                                  

The moon takes up the wondrous tale,                             

And nightly to the listening earth                                      

Repeats the story of her birth;                                          

While all the stars that round her burn,                            

And all the planets in their turn,                                       

Confirm the tidings as they roll,                                        

And spread the truth from pole to pole.                           

What though, in solemn silence, all                                   

Move round the dark terrestrial ball?                                

What though no real voice or sound                                 

Amid their radiant orbs be found?                                    

In Reason’s ear they all rejoice,                                        

And utter forth a glorious voice,                                       

Forever singing, as they shine,                                          

“The hand that made us is divine!”

.

(From “The Spectator”)

.

Joseph Addison

(1 May 1672 – 17 June 1719)

English Poet

The World’s Best Poetry.

Bliss Carman, et al., eds. 

Volume IV. The Higher Life.  1904.

  1. The Divine Element—(God, Christ, the Holy Spirit)

http://www.bartleby.com/360/4/8.html

ప్రతి అందమైన వస్తువూ… మైకేలేంజెలో, ఇటాలియన్ కవి

ఏ అందమైన వస్తువైనా మనుషుల్లో
నిష్కల్మషమూ, యోగ్యమూ ఐన కోర్కెలు రగులుస్తందంటే,
అందానికి ఆటపట్టైన ఈ భూమ్యాకాశాల మధ్య, అది
నా ప్రేయసి వంటిదై ఉండాలని నమ్ముతాను; ఎందుకంటే
అంత అందమైన ఆమెలో, (ఆమె సమక్షంలో సర్వం మరిచిపోతాను),
నాకు భగవంతుని అద్భుతమైన సృష్టినైపుణ్యం కనిపిస్తుంది,
నాకు ఏ ఇతర వస్తువులగురించీ ధ్యాసే ఉండదు
ఆమె ప్రేమలో మగ్నమై ఉన్నంతవరకు. అందులో వింతేమీ లేదు,
ఎందుకంటే ఆ ప్రభావం తప్పించుకోడం నా వశంలో లేదు,
ఆమె కనులు నన్ను మంత్రముగ్ధుణ్ణి చేస్తే
ఆత్మ వశమై, నా మనసు ఆకర్షణకు లోనైతే
ఆ కళ్ళను పోలిన కన్నుల్లోనే విశ్రాంతి,
వాటి ద్వారానే ఆదిమ ప్రేమభావనలకు అంకురార్పణ,
దాని ఫలశృతి, అభినందనల పరంపరే.
దైవాన్ని ప్రేమించేవాడు, అతని సృష్టినీ ప్రేమించాలి.
.
మైకేలేంజెలో
March 1475 – 18 February 1564
ఇటాలియన్ కవి

 .

“If it be true that any beauteous thing”

If it be true that any beauteous thing             

Raises the pure and just desire of man          

From earth to God, the eternal fount of all,  

Such I believe my love; for as in her              

So fair, in whom I all besides forget,               

I view the gentle work of her Creator,            

I have no care for any other thing, 

Whilst thus I love. Nor is it marvellous,          

Since the effect is not of my own power,       

If the soul doth, by nature tempted forth,     

Enamored through the eyes,            

Repose upon the eyes which it resembleth,   

And through them riseth to the Primal Love,

As to its end, and honors in admiring;            

For who adores the Maker needs must love his work. 

.

(Translated From the Italian by John Edward Taylor)

Michaelangelo

(1475–1564)

Poem Courtesy:

The World’s Best Poetry

Bliss Carman, et al., eds.  .

Volume II. Love.  1904.

  1. Love’s Nature

http://www.bartleby.com/360/2/72.html

శిసుస్తవం… విలియం కాంటన్, ఇంగ్లీషు కవి

శిశుస్తవంగా నే చెప్పదలుచుకున్నదేమంటే
దేముడు ముందు మనిషిని సృష్టించాడు, రెండోసారి
అంతకంటే మెరుగుగా స్త్రీనీ, మూడోసారి అత్యుత్తమైనదీ సృష్టించేడు.
అతని సృష్టిలో అన్నిటిలోకీ అందమైనవీ
దివ్యత్వం తొణికిసలాడేదీ శిశువులే. ఇక్కడి
ఏ వస్తువూ అంతకంటే ప్రియమైనదీ,సుందరమైనదీ కాదు.
భగవంతుడు తన సృష్టి అంతా సంతృప్తిగా చూసినా
శైశవాన్ని మించిన గులాబి పువ్వు మరొకటి లేదు.
తర్వాత రోజుల్లో పిల్లలగురించి ఇలా చెప్పబడింది:
వాళ్ళవంటివారికి తప్ప స్వర్గంలో ప్రవేశం లేదు.

ఓ చిన్ని పాపాయీ! ముళ్ళు వికసించడం చూస్తున్న ఈ భూమి
నువ్వు పుట్టడం చూసి ఆనందంతో తన్మయత్వం చెందింది.
స్కై లార్కులు వినీలాకాశాంలోకి ఎగరడం చూసి పరవసించే ధరణి
నిను చూసి తనకు తానై భగవద్విలాసానికి విహరించసాగింది.

ముచ్చటతో పచ్చికమీది మంచుబిందువుపైకి ఒంగి
అందులో తనప్రతిబింబాన్ని చూసుకుందికి ఆరాటపడే స్వర్గం,
నీ ముఖం అంత స్వచ్చంగా, ప్రసన్నంగా ఉండడం చూసి మురిసి
ఓ పాపాయీ, తన ప్రతిబింబాన్ని నీ దగ్గర విడిచి వెళ్ళిపోయింది.
.

విలియం కాంటన్

(27 October 1845 – 2 May 1926)

ఇంగ్లీషు కవి

.

Laus Infantium

In praise of little children I will say  

God first made man, then found a better way     

For woman, but his third way was the best.       

Of all created things, the loveliest    

And most divine are children. Nothing here        

Can be to us more gracious or more dear. 

And though, when God saw all his works were good,  

There was no rosy flower of babyhood,    

’T was said of children in a later day        

That none could enter Heaven save such as they.

The earth, which feels the flowering of a thorn,  

Was glad, O little child, when you were born;     

The earth, which thrills when skylarks scale the blue,  

Soared up itself to God’s own Heaven in you;   

And Heaven, which loves to lean down and to glass    

Its beauty in each dewdrop on the grass,—        

Heaven laughed to find your face so pure and fair,      

And left, O little child, its reflex there.

.

William Canton

(27 October 1845 – 2 May 1926)

English Poet

Poem Courtesy:

The World’s Best Poetry.

Bliss Carman, et al., eds. 

Volume I. Of Home: of Friendship.  1904.

Poems of Home: I. About Children

http://www.bartleby.com/360/1/5.html

ఓహ్, అతని పేరు తలవకండి!… థామస్ మూర్, ఐరిష్ కవి

రాబర్ట్ ఎమ్మెట్

ఓహ్, అతనిపేరి తలవకండి! దాన్ని అలా నీడలోనే ఉండనీండి.
గుర్తింపుకి నోచుకోక నిర్లక్ష్యంగా పడి ఉన్న అతని అవశేషాలతో పాటే;
మనం మౌనంగా విషాదంతో విడిచే అశ్రువులు ఎవరికీ కనపడనీకండి,
రాత్రి అతని తల వైపు సమాధి మీద రాలే మంచు బిందువులాగే.

కానీ, రాత్రి పడిన ఆ మంచుబిందువు, మౌనంగా రోదించినా
అతను శయనించినచోట పచ్చని పచ్చికకు తళతళలద్దుతుంది;
మనం విడిచిన ఆ ఆశ్రుకణం రహస్యంగా దొర్లిపోవచ్చు, కానీ
తన జ్ఞాపకాన్ని పదికాలాలపాటు మన మనసుల్లో పచ్చిగా ఉంచుతుంది.
.
థామస్ మూర్
(28 May 1779 – 25 February 1852)
ఐరిష్ కవి

.

 “O, breathe not his name”

Robert Emmet

O, breathe not his name! Let it sleep in the shade,        

Where cold and unhonored his relics are laid;     

Sad, silent, and dark be the tears that we shed,   

As the night-dew that falls on the grave o’er his head. 

But the night-dew that falls, though in silence it weeps,         

Shall brighten with verdure the grave where he sleeps;

And the tear that we shed, though in secret it rolls,      

Shall long keep his memory green in our souls.

.

Thomas Moore

(28 May 1779 – 25 February 1852)

Irish Poet

Poem Courtesy:

The World’s Best Poetry.

Bliss Carman, et al., eds. 

Volume VII. Descriptive: Narrative.  1904.

Descriptive Poems: I. Personal: Rulers; Statesmen; Warriors

http://www.bartleby.com/360/7/4.html

Trying to Understand Gurudev’s Prayer

 

Into that heaven of freedom, my father, let the humanity awake!

 

This is one of the most earnest appeals to God made by a human being. Gurudev Rabindranath Tagore, warm with love for his fellow beings, urges God to let this humanity awake into a heaven of freedom.  Bertrand Russel’s said his longing for love; search for knowledge and an un-enduring pity for suffering mankind have made him hither and thither for promotion of free thought, exchange and integration of refined ideas about humanity. And he goes on to delineate the heaven of his dreams…

Where the mind is without fear and head is held high…

Mind is the fertile ground of thought, seminal bed of reason and cultural field to harvest fruits of knowledge. The body housing it can be subdued, wrenched, and subjected to every kind of torture but its spirit can never be overcome. Cognizance of the past, awareness of the present, and the ability to see through the future are the qualities of the mind. It gives courage to look squarely at adversity. It looks straight and upright. Such a mind sees its own development in the continual elevation of people and endeavours to bring about unrestrained thinking, liberty for action and freedom of expression, simultaneously being cautions seeing such liberty doesn’t lead to anarchy and chaos.

Where the knowledge is free…

We are heirs to vast amount of knowledge and rich culture—not of one place, one race, or generation but to the multitude of human experience that had preceded ours. It governs us, it shapes us, and we achieve it through our actions. By consequence, we owe to it an obligation of continuance. We have our bounden duty to the unborn generations to preserve this knowledge and augment it with our own to make their lives easier and their world lovelier. It is the right of the generations coming up to demand from us their share and what we have inherited. It should be made available free to them… as free as air, water and sunlight… pure and abundant without discrimination of sex, colour or race.

Where the world has not broken up into narrow domestic walls…

Unfortunately people have a tendency to fragment themselves in the name of every conceivable physical, ethnical division coupled with an unflinching flair for warring about the superiority of one culture, religion or race over the other.  Every culture and every civilization prospered so long as ‘adopting to time’ was its basic tenet, reciprocity and appreciation of others its philosophy and uninhibited integration its practice. But when the basic fabric was torn to pieces and isolated excellence got precedence over collective progress, the spring of oppression recoiled with vengeance and the bright sunshines have reduced to relics of yester years. Confrontation and compartmentalization prevent free exchange of fertile ideas. Gurudev, therefore, prays for a state where the world is one united entity…

Where words come out from depths of truth…

Speaking truth doesn’t really mean a matter of fact statement. Truth springs mercy when needed. It is a manifestation of God himself. The passion for speaking the truth does not envisage that one should turn hypocritical. It calls for understanding and genuine love and empathy for people. Truth is synonymous with love. It never betrays—it bestows. Gurudev prays for such a state where every one is bound to speak the truth and nothing but the truth.

Where the clear stream of reason has not lost its way into dreary desert sands of dead habit…

Reason is a reliable guide and an unfailing friend in moments of crisis. It is the light that shows us the way when we grope in darkness and get exhausted wading through troubled waters. By its nature, reason is not a dogmatic precept but an ever changing and ever enriching stream. It expands common sense and widens its scope with every generation. But it has its pitfalls of arrogance and despair. And when it becomes excess, it hangs up its wits at the first encounter and even the lowliest obstacle. What we do, we must do with conscious awareness of the import of our actions. A dead habit collects myth around it. Reason should invariably conduct people to better environment than before. Its purpose is not to win over the submission of people, but to flow ever so serenely into the fertile minds of people, cultivating love, harmony and universal well being. Otherwise, it will dry up in the desert sands of dead habit…sans identity, sans existence, sans power…

Where mind is lead forward by thee into ever widening thought and action…

While reason gives a clue to get out of any critical situation, the real way out lies in enacting the solution. Most often, man is crippled by inaction, for known and unknown reasons, when the best of solutions lies readily at hand. Strange as it may seem, the springs of motivation dry up all of a sudden, like Arjuna throwing away his bow and arrows. Thought should instill courage to action and action should enthuse generation of healthy ideas. The gamut of action and thought should expand with success as well as failure… each success giving sufficient inspiration for further  action and each failure more resolve and determination to succeed.

When freedom without fear and without divisions of caste creed or colour is supported by free flow of knowledge, truth and reason then the mind is led forward into ever widening thought and action for the general good.

Being one such great noble soul, Gurudev appeals to God to bestow on mankind such a state of thought and action.

 

(By Late R.S. Krishna Moorthy & N.S. Murty)

Excerpt from the Pamphlet published by the Walkers Club of Hyderabad Central under the guidance of Sri PNSN Murty.

భావనా పటిమ… షేక్స్పియర్, ఇంగ్లీషు కవి

ఇది షేక్స్పియర్ 400 వ వర్ధంతి సంవత్సరం

ఒక పిచ్చివాడు, ఒక ప్రేమికుడు, ఒక కవీ

ముగ్గురూ గాఢంగా, నిగూఢంగా ఆలోచించగలరు;

నరకం పట్టగలిగినదానికంటే కూడా భూతాల్ని

పిచ్చివాడు చూస్తే, ఒక ప్రేమికుడు అంత మైమరపుతోనూ

ఒక ఈజిప్టు భామ కనుబొమల్లో హెలెన్ సౌందర్యాన్ని చూడగలడు;

ఇక కవి కన్నులు, ఒక పూనకం వచ్చినట్టు ఆవేశంలో ఊగిపోతూ

భూమ్యాకాశాలని అట్నించి ఇటూ ఇట్నించి అటూ పరీక్షిస్తూ

గమనిస్తే, తనకి తెలియని ఆకారాలకి కవి కలం

ఒక రూపాన్నిచ్చి, ఈ (సాహిత్య) రోదసీవరణంలో

ఒక పేరు, స్థానికంగా ఒక చిరస్థానమూ కల్పిస్తుంది.

.

విలియం షేక్స్పియర్

26 April 1564 (baptised) – 23 April 1616

ఇంగ్లీషు కవి

William Shakespeare

.

Imagination

.

The lunatic, the lover, and the poet

Are of imagination all compact:

One sees more devils than vast hell can hold,

That is, the madman: the lover, all as frantic,

Sees Helen’s beauty in a brow of Egypt:

The poet’s eye, in a fine frenzy rolling,

Doth glance from heaven to earth, from earth to heaven;

And as imagination bodies forth

The forms of things unknown, the poet’s pen

Turns them to shapes, and gives to airy nothing

A local habitation and a name.

.

(From “A Midsummer Night’s Dream,” Act V. Sc. 1.)

William Shakespeare

26 April 1564 (baptised) – 23 April 1616

English Poet

Bliss Carman, et al., eds.  The World’s Best Poetry.

Volume VI. Fancy.  1904.

Poems of Fancy: I. The Imagination

నా మనసు ఎగిరి గెంతులేస్తుంది… విలియం వర్డ్స్ వర్త్, ఇంగ్లీషు కవి

ఆకాశంలో హరివిల్లు చూడగానే
నా మనసు ఎగిరి గెంతులేస్తుంది;
నేను పుట్టినపుడూ అలాగే ఉంది,
నేను పెద్దవాణ్ణి అయేకా అదే తీరు,
నేను ముసలివాణ్ణి అయినా అంతే,
నేను చనిపోయిన తర్వాత కూడా!
పసితనమే పెద్దరికాన్ని తీర్చిదిద్దుతుంది;
రాబొయే రోజులు ఒకదాని వెంట ఒకటి
అతి సహజంగా గడిచిపోవాలని భావిస్తున్నాను.
.

విలియం వర్డ్స్ వర్త్
(7 April 1770 – 23 April 1850)
ఇంగ్లీషు కవి

William_Wordsworth

“My heart leaps up”

.

My heart leaps up when I behold     

    A rainbow in the sky;

So was it when my life began,

So is it now I am a man,         

So be it when I shall grow old,         

    Or let me die!  

The Child is father of the Man;        

And I could wish my days to be      

Bound each to each by natural piety.

.

William Wordsworth

(7 April 1770 – 23 April 1850)

English Poet

Poem Courtesy:

The World’s Best Poetry.

Eds: Bliss Carman, et al., 

Volume V. Nature.  1904.

  1. Nature’s Influence

http://www.bartleby.com/360/5/5.html

పరబ్రహ్మ… రాల్ఫ్ వాల్డో ఎమర్సన్, అమెరికను కవి

రౌద్ర సంహర్త తను చంపుతున్నాననుకున్నా
హతుడు తను సంహరించబడుతున్నాననుకున్నా,
వాళ్ళకి నేను ఎంత చతుర మార్గాలలో
స్థితి, లయ, పునస్సృష్టి చేస్తానో తెలీదు.

నాకు ప్రియమైన వారిని మరువను, దూరం చెయ్యను
నాకు ఎండ అయినా, నీడ అయినా ఒక్కటే,
మాయమైన దేవతలు నాకు తిరిగి కనిపిస్తారు
నాకు కీర్తి అయినా అపకీర్తి అయినా ఒక్కటే.

నన్ను విడిచిపెట్టువారు, కష్టాలు పడతారు
నాతో విహరించేవారికి, నేను రెక్కలనౌతాను;
సంశయమూ నేనే, సంశయాత్మకుడినీ నేనే
బ్రాహ్మణుడు అనుష్ఠించే రుక్కునీ నేనే

అంతశక్తిమంతులైన దేవతలూ నా టెంకికై వగచుతారు,
సప్త ఋషులు పాపం నిష్ఫలంగా కృశిస్తున్నారు
మంచిని ప్రేమించే ఓ సాత్వికుడా! నువ్వు
స్వర్గానికి వెన్ను చూపి, నను చిత్తగించు.

రాల్ఫ్ వాల్డో ఎమర్సన్

(May 25, 1803 – April 27, 1882)

అమెరికను కవి

 

Brahma

 

IF the red slayer think he slays,

  Or if the slain think he is slain,

They know not well the subtle ways

  I keep, and pass, and turn again.

 

Far or forgot to me is near;

  Shadow and sunlight are the same;

The vanished gods to me appear;

  And one to me are shame and fame.

 

They reckon ill who leave me out;

  When me they fly, I am the wings;

I am the doubter and the doubt,

  And I the hymn the Brahmin sings.

 

The strong gods pine for my abode,

  And pine in vain the sacred Seven;

But thou, meek lover of the good!

  Find me, and turn thy back on heaven.

 

.

Ralph Waldo Emerson

(May 25, 1803 – April 27, 1882)

American Poet

Poem Courtesy:

The World’s Best Poetry.

Eds: Bliss Carman, et al.,

Volume IV. The Higher Life.  1904.

  1. The Divine Element—(God, Christ, the Holy Spirit)

http://www.bartleby.com/360/4/4.html

 

 

ప్రేమించకండి… కెరొలీన్ నార్టన్, ఇంగ్లీషు కవయిత్రి

ప్రేమించకండి, ప్రేమించకండి ఓ మట్టి బొమ్మల్లారా!
ఆశల మనోహరమైన పూల సరులు మట్టితో చేసినవే,
విరబూచి నిండా కొన్నిగంటలయినా గడవక ముందే
అవి వాడి కళావిహీనమై రాలిపోడానికి పుట్టినవే
ప్రేమించకండి!

ప్రేమించకండి! మీరు ప్రేమించే వస్తువు మారిపోవచ్చు;
గులాబివన్నె పెదవి మిముజూసి చిరునవ్వు నవ్వకపోవచ్చు,
ఇంతవరకు కరుణగా చూసిన కళ్ళు ఇపుడు నిర్లిప్తంగా, వింతగా చూడొచ్చు,
గుండె ప్రేమతో కొట్టుకోవచ్చు, కానీ అది నిజం కాకపోవచ్చు.
ప్రేమించకండి!

ప్రేమించకండి! మీరు ప్రేమించిన వ్యక్తి మరణించవచ్చు,
ఆనందదాయకమూ, ఆహ్లాదకరమైన భూమిపై నశించవచ్చు;
మౌనంగా నక్షత్రాలూ, చిరునవ్వులు చిందే వినీలాకాశమూ
పుట్టినప్పటి లాగే, ప్రేమిక సమాధిపై కాంతులు విరజిమ్మవచ్చు.

ప్రేమించకండి! అయ్యో, ఈ హెచ్చరిక వృధా అయిపోతుంది
ఈ కాలంలోనూ, గడచిన యుగాల్లోనూ ఒక్కలాగే!
ప్రేమిక తలపై ఒక కాంతివలయం చుడుతుంది ప్రేమ
అనంతంగా,లోపరహితంగా; మార్పో, మరణమో హరించేదాకా.
ప్రేమించకండి!

.
కెరొలీన్ ఎలిజబెత్ నార్టన్

(22 March 1808 – 15 June 1877)
ఇంగ్లీషు కవయిత్రి

.

Caroline Norton

.

 “Love not”

.

Love not, love not, ye hapless sons of clay!

Hope’s gayest wreaths are made of earthly flowers,—

Things that are made to fade and fall away

Ere they have blossomed for a few short hours.

                        Love not!

Love not! the thing ye love may change;

The rosy lip may cease to smile on you,

The kindly-beaming eye grow cold and strange,

The heart still warmly beat, yet not be true.

                        Love not!

Love not! the thing you love may die,—

May perish from the gay and gladsome earth;

The silent stars, the blue and smiling sky,

Beam o’er its grave, as once upon its birth.

                        Love not!

Love not! O warning vainly said

In present hours as in years gone by!

Love flings a halo round the dear one’s head,

Faultless, immortal, till they change or die.

                        Love not!

.

Caroline Elizabeth Sarah (Sheridan) Norton

(22 March 1808 – 15 June 1877)

English Poetess

Poem Courtesy:

The World’s Best Poetry.

Eds: Bliss Carman, et al.,

Volume III. Sorrow and Consolation.  1904.

  1. Disappointment in Love

http://www.bartleby.com/360/3/4.html

బెలిండా… అలెగ్జాండర్ పోప్, ఇంగ్లీషు కవి

ఆమె తెల్లని గుండెమీద మెరిసే శిలువ ధరించి ఉంది

దాన్ని ఆస్తికులు ముద్దాడితే, నాస్తికులు ఆరాధిస్తారు

ఆమె అందమైన చూపులు ఆమె సూక్ష్మ బుద్ధిని సూచిస్తున్నాయి,

చురుకైన కళ్ళలాగే, అంత నిలకడలేకుండానూ,

ఎవరిమీదా ప్రత్యేకతలేకుండా, అందరికీ చిరునవ్వు చిందిస్తునాయి

సూర్యుడంత ప్రకాశవంతంగా చూపరుల చూపులని ఆమె కళ్ళు తాకుతున్నాయి

సూర్యుడిలాగే, అవి అందరిమీద ఒక్కలాగే ప్రకాశిస్తున్నాయి.

అయినా, సరళతలో లాలిత్యం, గర్వపు పొడలేని మధురిమ ఉన్నాయి;

అవి ఆమె లోపాలు కప్పిపుచ్చవచ్చు, కన్నియలు దాచడానికి లోపాలంటూ ఉంటే,

ఒక వేళ ఆమె పాలుగా కొన్ని స్త్రీ సహజమైన బలహీనతలున్నా,

ఒకసారి ఆమె ముఖం చూస్తే చాలు, అవన్నీ చిటికెలో మరిచిపోతారు.

.

అలెగ్జాండర్ పోప్

21 May 1688 – 30 May 1744

ఇంగ్లీషు కవి

.

Belinda 
.
On her white breast a sparkling cross she wore,
Which Jews might kiss, and Infidels adore,
Her lively looks a sprightly mind disclose,
Quick as her eyes, and as unfixed as those:
Favors to none, to all she smiles extends:
Oft she rejects, but never once offends.
Bright as the sun, her eyes the gazers strike,
And, like the sun, they shine on all alike.
Yet, graceful ease and sweetness void of pride,
Might hide her faults, if belles had faults to hide;
If to her share some female errors fall,
Look on her face, and you ’ll forget them all.
.
(From “The Rape of the Lock,” Canto II. ll. 7–18.)
Alexander Pope
(21 May 1688 – 30 May 1744)
Poem Courtesy:
The World’s Best Poetry.
Bliss Carman, et al., eds.
Volume II. Love. 1904.
I. Admiration

%d bloggers like this: