అనువాదలహరి

OK, I Won’t Remind You… Manasa Chamarti, Telugu , Indian

So often,

They overwhelm me…

The days when you entered gently like a mist

And pervaded my cumulus introspective worlds of fancy.

Caressing the throbbing wayward impulses

Whelming with flourishing tender springs of age

The courses you guided love-locking

Unto the raging pinnacles of youth…

The moments

We floated adrift in ardour

Into the charming serene worlds

Of unfathomable blissful abysses.

Do you recall them by any chance? Ever?

The nights you kindled in me with your looks

Countless gleams of celestial brilliances

In such darknesses where even sounds blush?

The labyrinths of love

Where, walking together,

You pooled the desiderate pollen of passion

In the cups of your hand

To shower and win over my heart?

Those lovely moments of infinite unison

When the bubbling desires nestling in heart’s nest

Suddenly took wing breaking through the barriers into the skies?

OK, I won’t remind you.

Even in jest, I won’t test the strength of your memory.

But just promise me, that our lightning signature, too, shall lie

On all moony moments when tender buds tend to blossom.

.

Manasa Chamarti

Photo Courtesy: Manasa Chamarti
Photo Courtesy: Manasa Chamarti

Born and brought up in Vijayawada, Andhra Pradesh, and a student of V R Siddhartha College of Engineering there, Manasa Chamarti is an IT professional with over eight years of experience. She is the team-leader now and has moved to Bangalore.

“Madhumanasam (http://www.madhumanasam.in/), her blog which she has been running since 22nd March 2010, is a record of her fine poetic sensibilities.

“I never knew when I was drawn to literature or whose poetry had drawn me to it, but I know for sure I became her subject and since been drenched in its showers.  As for me, I feel this is one way to cherish every moment of our lives,” she says rather modestly.

 

సరే, గుర్తుచేయన్లే!

 .

గుర్తొస్తూంటాయెపుడూ,

వలయాలుగా పరుచుకున్న మనోలోకాల్లో

నువు పొగమంచులా ప్రవేశించి

నా ప్రపంచాన్నంతా ఆవరించిన రోజులు,

లేలేత పరువాల పరవళ్ళలో

లయతప్పే స్పందనలను లాలించి

ఉన్మత్త యౌవన శిఖరాల మీదకు

వలపుసంకెళ్ళతో నడిపించుకెళ్ళిన దారులు ,

లోతు తెలీని లోయల్లోకి మనం

తమకంతో తరలిపోతూ

మలినపడని మంత్రలోకాల్లో ఊగిసలాడిన క్షణాలు-

నీకూ గుర్తొస్తాయా..ఎప్పుడైనా

శబ్దాలు సిగ్గుపడే చీకట్లో

అగణిత నక్షత్ర కాంతుల్ని

నీ చూపులతో నాలో వెలిగించిన రాత్రులు

 

కలిసి నడచిన రాగాల తోటల్లో

రాలిపడ్డ అనురాగపరాగాన్ని

దోసిళ్ళతో గుండెలపై జల్లి

నను గెల్చుకున్న త్రోవలు

 

గువ్వల్లా ముడుచుకున్న ఉడుకు తలపులన్నీ

గుండెగూడు తోసుకుని రెక్కలల్లార్చాక

ఆకాశమంత ప్రేమ పండించిన అద్వైతక్షణాలు

 

సరే, గుర్తుచేయను. సరదాకైనా,

నీ జ్ఞాపకాల బలమెంతో కొలవను.

పసరు మొగ్గలు పూవులయ్యే వెన్నెల క్షణాలన్నింటి మీద

మనదీ ఓ మెరుపు సంతకముంటుందని మాటివ్వు చాలు.

-మానస చామర్తి

%d bloggers like this: