అనువాదలహరి

జన్మాంతర వాసనలు… విలియం స్టాఫోర్డ్ , అమెరికను కవి

ఒక్కోసారి విశాలమైన ఆకాశంలోకి

పక్షులు వీడిన జాడ ననుసరిస్తూనో, లేక

కేవలం ఊరికేనో నిరీక్షిస్తూ నిలబడతావు.  

ఏదో లీలగా అనిపిస్తుంది

ఇంతకుముందెప్పుడో ఇలాగే జరిగినట్టు;

అక్కడ ఏదో ప్రశాంతత, పిల్లగాలి వీస్తుంటుంది;

ఎక్కడో సెలయేటి తీరాన్నో, నది ఒడ్డునో;

నీరుబిల్లిలా ఒక్క సారి జాగరూకుడవవుతావు;

నువ్వు ఇప్పుడు చూసిన ఈ విశాల నిరామయ లోకంలాటివే,

వేరు లోకాల్లో మరొకసారి వేగుచుక్కలా ఉదయిస్తావు,

ఒక క్షణ కాలంపాటు, ఈ నిర్నిబంధ ప్రకృతి ఒడిలో.  

2

అడవుల్లో ఏదో గుసగుస వినిపిస్తుంది. నీడల బారులు

దారితీస్తుంటాయి; ఒక కొమ్మ చెయ్యి ఊపుతుంది;

సూర్యుడి కాంతిపుంజమొకటి ఇంతదూరమూ ప్రయాణిస్తుంది;

క్షణకాలంఆగిన ఒక ఆకారం ఏదో చెప్పబోయి,

విరమించుకుని వెనక్కి మరలుతుంది;

దారిలో ఒక గుబురు పొదని కెలుకుతూ పోతుంది.

శతాబ్దాలు అలల్లా గడిచిపోవడం; తరాల

దేశదిమ్మరితనం, కొత్త ప్రదేశాలు కనుక్కోడం

దారితప్పి, మళ్ళీ త్రోవ తెలుసుకోవడం;

తినడం, మరణించడం, మళ్ళీ పుట్టడం,

అడవిలోంచి నడుస్తుంటే నీ వంటిమీది బొచ్చునెవరో నిమరడం

ఇప్పుడు నీకా బొచ్చు లేకపోయినా …. అనుభవమౌతుంటుంది;

అడవిలోని ఒక చీలిన బాటని జాగ్రత్తగా గమనిస్తావు;

నల్లని నీ కళ్ళ చిత్రమైన, దీర్ఘమూ నిశితమూ ఐన చూపులో

నీ ఇంటికోసం వెదుకులాట కనిపిస్తుంది.  

కొన్ని మధురమైన క్షణాలపాటు,

నీ మీసాలు నీ మనసుకంటే వీశాలంగా

అన్నిటినీ అధిగమిస్తూ కనిపిస్తాయి.

.

విలియం స్టాఫోర్డ్

January 17, 1914 – August 28, 1993

అమెరికను కవి

.

Atavism

 

1

Sometimes in the open you look up

where birds go by, or just nothing,

and wait. A dim feeling comes

you were like this once, there was air,

and quiet; it was by a lake, or

maybe a river you were alert

as an otter and were suddenly born

like the evening star into wide

still worlds like this one you have found

again, for a moment, in the open.

 

2

Something is being told in the woods: aisles of

shadow lead away; a branch waves;

a pencil of sunlight slowly travels its

path. A withheld presence almost

speaks, but then retreats, rustles

a patch of brush. You can feel

the centuries ripple generations

of wandering, discovering, being lost

and found, eating, dying, being born.

A walk through the forest strokes your fur,

the fur you no longer have. And your gaze

down a forest aisle is a strange, long

plunge, dark eyes looking for home.

For delicious minutes you can feel your whiskers

wider than your mind, away out over everything.

.

William Stafford 

January 17, 1914 – August 28, 1993

American

%d bloggers like this: