Dushyanta Shall not Return… P. Vidyasagar, Telugu , Indian


You wait and wait endlessly for your Godot

The memories of yesterday’s sweet insignia

drown like paper boats in your streaming tears.

Easier than playing a lute without a string

Your Dushyanta plays with your bod without wedding vows

and disappears like a picture on the silver screen.

When you look back

the cosmetic rouge peels off

and you remain abandoned alone

like a tin of talcum cast off.

Like a Python swallowing a buck,

He would run away leaving you a mistress

Devouring your youth and attending bloom.

Poor child!  You are just crazy!

Pray as many Gods as you wish, but

Your Dushyanta shall never come to you.

You can put up with boycotts and hide your grief


But how can you hide your billowing belly?

Whenever you stand before the mirror

Your reflection catechizes ‘who fathers the foetus?’.

The rolled-gold ring he pressed on your finger

Mocks at you losing its short-lived glitter.

As you try to scout for his whereabouts

You remember the half-torn cinema ticket

And the snapped sacred thread before it was tied

And feel betrayed.

Then you repent:

“Damn it!

How easily the powders and scents have conned!

And how the silk sari Dushyanta presented

acted a blindfold letting him vanish.”

Where is your Dushyanta, dear sis, where is he?

He must have already enticed your another sibling

Somewhere in a remote agency village!

In a fancy display of half-year’s spousehood

He impregned you before retreating;

Grabbing these lands

as easily as he ensnared your body

and decamping with the produce

as “One of Seventy” stood a mute witness.

Growing from foetus to a full limbed spirit,

The infant asks no sooner than it lands on earth:

Mother! When will father come back?

The question iterates through generations

But yet,

You shall be awaiting your Godot.


P. Vidyasagar.




Godot: “Waiting For the Godot” is an absurdist play by  Samuel Beckett in which two characters wait endlessly for the arrival of a person named Godot who will never turn up.

“One of Seventy”:  is an Act protecting the rights of tribals in AP)

P. Vidyasagar

Mr P. Vidya Sagar is employed in AP Transco. Born and brought up in Palvancha, an interior semi-urban area, Mr Sagar is influenced by the poetry of K. Siva Reddy.  Having married his classmate and a tribal girl, he has firsthand knowledge of the problems of tribals, their exploitation by all sections of government and non-government agencies. He presented that powerfully in his poetry and came up with 2 volumes of his work… Dishtibomma  ( A Scarecrow)  is an outpouring of his angst against globalization. In a severe indictment of middlemen who charge  one extra  bundle of 100 Bidi leaves for every 100 bundles as insurance against damaged leaves from the tribals (which they call Galikatta in their parlance),  he  brought out collection by that very name Galikatta…  He also came up with a long poem Polavaram … an upcoming project on the river Godavari  which alienates tribals from their land.

The present poem takes the story of Dushyanta as a parallel from the Mahabharata epic to depict how the tribal girls are being deceived by the people from the plains in the name of marriage…


దుష్యంతుడు తిరిగిరాడు


చూసీ చూసీ కళ్ళు కాయలు కాస్తాయి

నిన్నటి తీసి గుర్తుల జ్ఞాపకాలన్నీ

కాగితం పడవలై కన్నీళ్ళలో కొట్టుకు పోతాయి.

తీగలేకుండా వీణ మీటినట్టు

తాళిలేకుండా దేహాన్ని మీటిన దుష్యంతుడు

సినిమా బొమ్మలా మాయమౌతాడు

వెనుతిరిగి చూసుకుంటావా

కాస్మోటిక్ మాయపొరలు విడిపోయి

పారేసిన పౌడర్ డబ్బాలా

నువ్ మాత్రమే ఒంటరిగా మిగుల్తావు

జింకను మింగిన కొండచిలువలా

వాడు అందాన్ని యవ్వనాన్ని దిగమింగి

నిన్నో ఉంపుడు కత్తెను చేసి వెళ్ళిపోతాడు.

నీ పిచ్చిగానీ

ఎన్ని దేవుళ్ళకి మొక్కినా దుష్యంతుడు తిరిగి రానే రాడు

వెలివేతల్ని భరించి దు:ఖాన్ని దాచుకుంటావ్ సరే


అద్దం ముందు నిల్చున్నప్పుడల్లా

బిడ్డకు తండ్రెవరని ప్రతిబింబం నిలదీస్తుంది.

వాడిచ్చిన రోల్డ్ గోల్డ్ ఉంగరం రంగు వెలిసి వెక్కిరిస్తుంది

దుష్యంతుడి చిరునామా కోసం వెతుకుతుంటావా

సగం చినిగిన సినిమా టిక్కెట్లూ

కట్టకుండానే తెగిన తాళిబొట్టూ గుర్తొచ్చి గుండె గుభిల్లుమంటుంది.


అరెరే !

పౌడర్ డబ్బాలు సెంటుసీసాలు ఎంతపనిచేసాయి!

దుష్యంతుడిచ్చిన సిల్కుచీర కళ్ళకు గంతలుకట్టి

ఎంతమాయ చేసింది !

ఏడమ్మా ఏడి దుష్యంతుడెక్కడ?

వాడు మళ్లీ ఏ గిరిజన గూడెంలోనో

సగం ఆకాశాన్ని కొండచిలువలా ఆక్రమించే ఉంటాడు

ఆరు నెలల భార్యా భర్తల బొమ్మల కొలువులో

నిన్ను అమ్మను చేసి నిష్క్రమించాడు

దేహాన్ని ఆక్రమించినంత సులభంగానే

భూముల్నీ ఆక్రమించి

వన్ ఆఫ్ సెవెంటీ సాక్షిగా పంటల్ని బస్తాలకెత్తుకుని.

నెత్తుటిగుడ్డుకు కాళ్ళొచ్చి, చేతులొచ్చి

భూమ్మీద పడీపడగానే అడుగుతుంది కదా

అమ్మా! నాన్నెప్పుడొస్తాడు?

ప్రశ్న పునరావృతమౌతూనే ఉంటుంది

అయినా సరే

ఎదురు చూస్తూనే ఉంటావు.


పి. విద్యాసాగర్

1/70 యాక్ట్ = గిరిజన భూముల రక్షణ చట్టం

%d bloggers like this: