అనువాదలహరి

కవి… ఖలీల్ జీబ్రాన్, లెబనీస్ – అమెరికన్ కవి

అతను ఈ ఇహపరాలకి వారధి.

అతను,

దప్పిగొన్న ప్రతి ఆత్మా సేవించగల స్వచ్ఛమైన నీటిబుగ్గ.
.

అతను…

ఆకొన్న హృదయాలు అభిలషించే ఫలాలనందించే,

సౌందర్యనదీజలాల తడిసిన పండ్లచెట్టు ;

తన గానామృతంతో

ఆర్తహృదయాలను అనునయించగల కోయిల;

దిగంతాలలో మెరిసి, వ్యాపిస్తూ,

పూర్ణాకాశాన్ని ఆవరించగల తెలివెండి మొయిలు;

జీవన కేదారాలలో కురిసి ప్రవహించి,

వెలుగు వెల్లువను స్వీకరించగల

పద్మదళాలను వికసింపజేయగల నిపుణుడు;

భగవంతుని దివ్యవాణిని వినిపించడానికి

భగవతి ఎంపికచేసిన దేవదూత;

ప్రేమైకమూర్తి తనుగా చమురుపోసి,

స్వరసరస్వతి వెలిగించిన,

పెనుగాలులార్పలేని, చీకటులు కబళించలేని

దివ్య దీధితులు విరజిమ్ము దీపకళిక;

 .

అతను…

వాత్సల్య, నిరాడంబరతలు మూర్తీభవించిన ఏకైక మూర్తి;

స్ఫూర్తి కొరకు ప్రకృతి ఒడిలో కూర్చుని,

నిశానిబద్ధ ప్రశాంతతలో ఆత్మ సంలీననానికి ఎదురుచూచే నిశా తపస్వి;

అనురాగ క్షేత్రాల్లో తన హ్రదయ బీజాల్ని నాటే కృషీవలుడు.

మానవాళి తన పుష్టికి ఆ పంటను కోసుకుంటుంది.

 .

ఈ కవి…

తన జీవితాంతమూ జనులచే ఉపేక్షించబడి,

భువికి వీడ్కోలు పలికి, నందనోద్యానపు పొదరిండ్లలో

నిజావాసానికి చేరిన పిమ్మటే గుర్తింపుకి నోచుకుంటాడు;

ఈ కవి…

ప్రజలనుండి ఒక్క చిరునవ్వు తప్ప వేరు ఆశించడు;

ఈ కవి…

స్వర్గారోహణ చేస్తూ, గగనతలాన్ని తన సూక్తులతో నింపుతాడు.

అయినా అతని రోచిస్సులను ప్రజలనుభవించలేరు.

ఎంతకాలమని మనుషులు  నిద్రలో ఉండగలరు?

సమయానుకూలతవల్ల గొప్పదనాన్ని పొందినవారిని

ఎంతకాలమని కీర్తిస్తూ గడపగలరు?

తమ ఆత్మసౌందర్యాన్ని తమకి ఎత్తిచూపి,

శాంతికీ, ప్రేమకీ ప్రతీకలుగా నిల్చిన వారిని

ప్రజలెంతకాలం ఉపేక్షిస్తూ ఉండగలరు?

చుట్టుముట్టిన కష్టాలలో జీవితాలు గడుపుతూనే

అవివేకుల మార్గాలను వెలిగించి

వారిని జ్ఞానమార్గంవైపు మళ్ళించడానికి

కొవ్వొత్తుల్లా కాలే సమకాలీకులను విస్మరించి

ఎంతకాలమని మృతులనే గౌరవిస్తూ పోగలరు?

.

ఓ కవీ! ఈ జీవితానికి జీవానివి నువ్వు.

కర్కశమైన కాలాన్నికూడ జయించినవాడవు నువ్వు

ఓ కవీ! ప్రజల హృదయాలను నువ్వు చూరగొనే రోజు వస్తుంది

కనుక, నీ పరిపాలనకి భరతవాక్యం ఉండదు.

ఓ కవీ! ఒకసారి నీ ముళ్ళకిరీటాన్ని పరిశీలించిచూడు,

అందులో దాగుని, మొగ్గతొడుగుతున్న కీర్తిలతని గమనించగలవు.

.

 ఖలీల్ జీబ్రాన్

(January 6, 1883 – April 10, 1931)

లెబనీస్ – అమెరికన్ కవి

.

Khalil Gibran (April 1913)
Khalil Gibran
Photo Courtesy: Wikipedia

.

The Poet

.

He is a link between this and the coming world.

He is

A pure spring from which all thirsty souls may drink.

.

He is a tree watered by the River of Beauty, bearing

Fruit which the hungry heart craves;

He is a nightingale, soothing the depressed

Spirit with his beautiful melodies;

He is a white cloud appearing over the horizon,

Ascending and growing until it fills the face of the sky.

Then it falls on the flows in the field of Life,

Opening their petals to admit the light.

He is an angel, send by the goddess to

Preach the Deity’s gospel;

He is a brilliant lamp, unconquered by darkness

And inextinguishable by the wind. It is filled with

Oil by Istar of Love, and lighted by Apollon of Music.

.

He is a solitary figure, robed in simplicity and

Kindness; He sits upon the lap of Nature to draw his

Inspiration, and stays up in the silence of the night,

Awaiting the descending of the spirit.

He is a sower who sows the seeds of his heart in the

Prairies of affection, and humanity reaps the

Harvest for her nourishment.

This is the poet—whom the people ignore in this life,

And who is recognized only when he bids the earthly

World farewell and returns to his arbor in heaven.

This is the poet—who asks naught of

Humanity but a smile.

This is the poet—whose spirit ascends and

Fills the firmament with beautiful sayings;

Yet the people deny themselves his radiance.

Until when shall the people remain asleep?

Until when shall they continue to glorify those

Who attain greatness by moments of advantage?

How long shall they ignore those who enable

Them to see the beauty of their spirit,

Symbol of peace and love?

Until when shall human beings honor the dead

And forget the living, who spend their lives

Encircled in misery, and who consume themselves

Like burning candles to illuminate the way

For the ignorant and lead them into the path of light?

Poet, you are the life of this life, and you have

Triumphed over the ages of despite their severity.

Poet, you will one day rule the hearts, and

Therefore, your kingdom has no ending.

Poet, examine your crown of thorns; you will

Find concealed in it a budding wreath of laurel.

.

Khalil Gibran

(January 6, 1883 – April 10, 1931)

Lebanese-American Artist, Poet, and Writer

Poem Courtesy: http://4umi.com/gibran/smile/8

%d bloggers like this: