అనువాదలహరి

Endless Saga… Praveena Kolli

Sometimes the day, and

Sometimes the night

I wonder

where they carry this nerves from!

.

As if the land is yeaning,

As if the sky were scrimpy

these ideas well up to the brim!

Even as you drain them out in oodles

they ooze up in springs eternally

these memories!

.

How lucky are the cumulonimbus !

They can dump their melancholy

by raining it out.

But what a tragedy!

The gravity of tears

shall collect, than cease

however much they stream down the lids.

.

Strangely enough,

some aches and agonies

shall never surcease.

Even if we illude

that the pain of the wounds has abated,

the throbbing of the memories

shall remain, oddly, forever green.

.

The lips of the thawing Time

shall hum the tune of an old lyric eternally

… till life lasts.

The melody of memory generated

shall croon within…

within the aural confines Time has excepted.

.

Every event, every occasion

is a perplexing move on Snakes and Ladders!

More than the catapults by the ladder

the snakebites of scrutiny

shall smart more often.

.

Every syllable, every imagining

is an endless saga…

like the fabric on the loom

short of a weft or a warp always.

.

Praveena Kolli

Image Courtesy: Praveena Kolli

Praveena Kolli  is working as an instructor in AUS, UAE. She holds a Master’s Degree in Computer Science. She has been an active contributor to poetry forums on FB and is running her blog    http://alochanalu.wordpress.com since 2nd January 2011.

.

అసంపూర్ణం

ఒక్కో రాత్రి, ఒక్కో పగలు
ఎక్కడి నుంచీ మోసుకొస్తాయో
ఇంతేసి దిగులును?

నేల ఈనుతున్నట్టు, ఆకాశం చాలనట్టు
పుట్టుకొచ్చే ఈ ఆలోచనలు!
కడవల కొద్దీ తోడినా
ఊట బావిలా ఊరుతూండే ఈ జ్ఞాపకాలు!

నల్ల మబ్బుల నీటి భారం
వానై వరదై ముంచెత్తితే మటుమాయం…ఎంతదృష్టం!
కనురెప్పల కన్నీటి భారం
చినుకై కురిసి కురిసి
కడలిలోనే మరింత భద్రం….ఎంత విషాదం!

ఒక్కో వేదన, ఒక్కో ఆవేదన
ఎంతకీ చిధ్రమవ్వవు చిత్రంగా!
గాయాల తీపు తగ్గిందని భ్రమించినా
గురుతుల సలపరాలు జీవించే ఉంటాయి వింతగా!

గతించిన గేయపు స్వరాన్ని
కరిగిపోయిన కాలపు పెదవులు
ఆజన్మాంతం అవిశ్రాంతంగా ఆలపిస్తూనే ఉంటాయి…
జనించిన స్మృతి రాగం
కాలం మిగిల్చిన వినికిడిలో
కూనిరాగమై ఆలకిస్తూనే వుంటుంది…

ఒక్కో ఘటన, ఒక్కో సంఘటన
ఎప్పటికీ అంతు చిక్కని
వైకుంఠ పాళి పాచికలే!
నిచ్చెన అనుభవాల కన్నా
పరిశీలన పాముకాట్లు ఎక్కువ బాధిస్తుంటాయి,,,,

ఒక్కో అక్షరం, ఒక్కో భావన
ఎప్పటికీ అసంపూర్ణమే!
పోగు మిగిలిపోయిన నేత అల్లికలా…
….

ప్రవీణ కొల్లి

%d bloggers like this: