అనువాదలహరి

ఓ తల్లి కొడుకు … రుడ్ యార్డ్ కిప్లింగ్

English: Image from The Great War taken in an ...
English: Image from The Great War taken in an Australian Advanced Dressing Station near Ypres in 1917. The wounded soldier in the lower left of the photo has a dazed, thousand-yard stare – a frequent symptom of “shell-shock”. (Photo credit: Wikipedia)

.

నాకో కల వచ్చింది… ఒక భయంకరమైన పీడ కల,
ఆ కల ఎప్పటికీ అంతం కాదు…
నేనో మనిషికి పిచ్చెక్కడం చూసాను,
వాడేవరో కాదు, మా అమ్మకొడుకే.

వాడిని ఒక పిచ్చాస్పత్రిలో పడేశారు,
అది ఒక సమాధిలా ఉంది
వాళ్ళు అక్కడ మేడ మీద పడుక్కోనివ్వరు
గెడ్డం గీసుకుందికి అనుమతించరు.

అతనక్కడికి చేరడానికి కారణం నిజంగా
ఏ జబ్బుచెయ్యడమో నేరం చెయ్యడమో కాదు;
మా అమ్మకొడుకు మీద వాళ్ళు మోపిన నేరాలు
ఒక మనిషి సామాన్యంగా తట్టుకోగలిగేవి కావు

చెప్పీదేమిటి?  చప్పుళ్లతో, ప్రాణభయంతో
గాయాలతో, చలితో నిద్రలేకుండా చేసి
అతని హింసాపాత్రని
పట్టగలిగినదానికంటే ఎక్కువ నింపేరు

అతని శరీరాన్ని, మనసునీ విరిచేశారు
కానీ ప్రాణాలుమాత్రం మిగిల్చేరు
మా అమ్మకొడుకునించీ వాళ్ళు ఆశించింది
ఒక మనిషి … ఏ మనిషైనా  … ఇవ్వగలిగినదానికంటే ఎక్కువ

వాడు ఇంకా చనిపోలేదు గాబట్టీ
అనారోగ్యం పాలవలేదు, విడుదలవలేదుగాబట్టీ
అతను ఎక్కువకాలం నిలదొక్కుకునే లోపే
మా అమ్మకొడుకునుండి విషయం అంతా రాబట్టేరు

అతను కోలుకుందికి ఎన్నాళ్ళు పడుతుందో ఎవరికీ తెలీదు;
అందుకని తను అక్కడే అలా ఉంటాడు…
అద్దంలో చూసుకుంటున్నప్పుడు గడ్డం కనిపించినా
నాకు తెలుసు, వాడు నేనే నని.
.

రుడ్ యార్డ్ కిప్లింగ్

(30 December 1865 – 18 January 1936)

Shell-shock అన్న ఇంగ్లీషు పదం మొదటి ప్రపంచయుద్ధం తర్వాత బాగా ప్రాచుర్యంలోకి వచ్చింది. యుద్ధభూమిలో, నిత్యం తుపాకులూ, గ్రనేడ్లూ, బాంబులూ, ఒకటేమిటి ఆ ఆయుధసామగ్రుల చప్పుళ్ళు  చెప్పనలవిగానిది. అది కలిగించే మానసిక వేదన చాలా మంది సైనికులని యుద్ధం ముగిసినతర్వాతకూడా వెంటాడింది. ఈ క్రిందని పొందుపరచిన లింకులో 1917లో ఈ షెల్ షాక్ కి గురైన సైనికులగురించి తీసిన చిత్రాన్నీ, దానిగూర్చి రాసిన ఒక వ్యాసాన్నీ కూడా చూడొచ్చు. సైనికుడిగా తన అనుభవాలని కిప్లింగ్ చాలా కవితలలో, కథలలో విపులీకరించేడు. అతని Jungle Book, Kim చాలా ప్రముఖమైన రచనలు.

అతను యుద్ధవ్యతిరేకి.  తనకు అవకాశం వచ్చినప్పుడల్లా యుద్ధంవల్ల కలిగే నష్టమే కాదు, దాని వల్ల ప్రయోజనం శూన్యం అని చెప్పేడు.  అతనికి సాహిత్యకృషికి 1907లో  నోబెలు బహుమతి లభించింది.

NSRW Rudyard Kipling
NSRW Rudyard Kipling (Photo credit: Wikipedia)

.

The Mother’s Son

I have a dream — a dreadful dream —
A dream that is never done.
I watch a man go out of his mind,
And he is My Mother’s Son.

They pushed him into a Mental Home,
And that is like the grave:
For they do not let you sleep upstairs,
And you aren’t allowed to shave.

And it was not disease or crime
Which got him landed there,
But because They laid on My Mother’s Son
More than a man could bear.

What with noise, and fear of death,
Waking, and wounds and cold,
They filled the Cup for My Mother’s Son
Fuller than it could hold.

They broke his body and his mind
And yet They made him live,
And They asked more of My Mother’s Son
Than any man could give.

For, just because he had not died,
Nor been discharged nor sick,
They dragged it out with My Mother’s Son
Longer than he could stick….

And no one knows when he’ll get well —
So, there he’ll have to be:
And, ‘spite of the beard in the looking-glass,
I know that man is me!
.

Rudyard Kipling

(30 December 1865 – 18 January 1936)

The following passages courtesy: http://www.kipling.org.uk/rg_med_mental.htm

‘Shell-Shock’ was the term used to describe the psychological trauma suffered by men serving on the battlefronts during the First World War. Symptoms were many and varied and included acute anxiety, panic attacks, nightmares, anorexia, insomnia, persistent diarrhoea. Initially shell shock was thought to be the result of physical injury to the nerves, caused by such things as exposure to heavy bombardment, being buried alive, or a form of monoxide poisoning. But then it was recognised that men were suffering the symptoms of shell shock without having even been in the front lines. It became clear that large numbers of soldiers were unable to cope with the general strain of warfare. [Information from Professor Johanna Bourke, Shell Shock During World War One, and Michael Duffy on the same theme.]

Nobody knew how shell shock cases should be treated. Initially, when it was thought to be due to physical damage to nerves, massage, rest, special diets and electric shock treatment were used. When it was viewed as psychological trauma, hypnosis and rest were thought to speed recovery. But sympathy was rarely given to the unfortunate sufferers; their stamina as soldiers and men had been found lacking; some were regarded as cowards. To add to the burden of shell shock, they felt guilty and ashamed.

War Neuroses …. a 1917 film of soldiers affected by “ShellShock”. Watch here if you can

ప్రకటనలు

8 thoughts on “ఓ తల్లి కొడుకు … రుడ్ యార్డ్ కిప్లింగ్”

    1. భాస్కర్ గారూ,
      చరిత్ర ఎప్పుడూ పాఠాలు చెబుతూనే ఉంటుంది. మనిషి ఎన్నడూ నేర్చుకోడు. ఏ విషయంలోనైనా, తాత్కాలికంగా తనది పైచేయి అయినపుడు ఆ మనిషికి కలిగే అహంకారం చెప్పనలవి కాదు. తన మాటకు ఎదురుండకూడదనీ, తననుమించినవాడులేడనీ విర్రవీగుతాడు. తన సర్వస్వాన్నీ ఈ మిధ్యా మోహానికి పణంగా పెట్టి పతనమైపోతాడు. అది అధికారం కావచ్చు, వ్యాపార సామ్రాజ్యం కావచ్చు, ఇంకేడేమైనా కావచ్చు. ప్రత్యక్షయుద్ధమైనా పరోక్షయుద్ధమైనా ఫలితం ఒక్కటే. అయితే శారీరకంగా మృత్యువు, లేకపోతే మానసికంగా మృత్యువు. ఈ శతాబ్దంలోనే అమెరికా అక్కరలేని యుద్ధాన్ని తలకెత్తుకుని ఎన్నిపరాభవాలపాలైందో ఎరుకే. అంతే కాదు ఆర్థికంగా పతనమై, మిగతాదేశాలుకూడా పతనమవడానికి పరోక్షంగా కారణభూతమయింది. యుద్ధం ఒక ఉన్మాదం. అది మనిషిని పతనం చేసేదాకా వదలదు.
      మనడేశంలో పుట్టడం, మనదేశంలో పెరగడం, కిప్లింగ్ కి జీవితం పట్ల ఒక తాత్త్విక దృక్పథాన్ని కలుగజేశాయని నా నమ్మకం.
      అభివాదములతో

      మెచ్చుకోండి

  1. వద్దన్నా ఆగనిది ఎంతో భయంకర మైనది యుద్ధం ఇలాంటివి చూస్తె చదివితే మనసు వికలం అయిపోతుంది,
    మనిషికి చంపే హక్కు ఎవరిచ్చారు?

    మెచ్చుకోండి

    1. రమణ గారూ,
      నా బ్లాగుకి స్వాగతం. మరణదండన రద్దుచెయ్యాలన్న వాదానికి అదే మూలం. మనిషికి ప్రాణం ఇవ్వగలశక్తిలేనపుడు తీసేహక్కుకూడాలేదన్నది నైతిక ప్రాతిపదిక. అయితే యుద్ధోన్మాదులకీ, పక్కవాడు పచ్చగా ఉంటే ఓర్వలేనివాడికీ ఇవి పట్టవు. అన్నీ తనకే చెందాలనీ, అందరూ తనకే అణిగీ మణిగీ ఉండాలనీ “ఓజమాండియస్” లెవెల్లో ఉంటుంది వాళ్ళ అహంకారం. చివరకి ఓజమాండియస్ లాగే అనామకంగా దిక్కులేకుండా, ఏ ఏడారిలోనో, శరీరం ఖండఖండాలై పడిఉంటారు. అధికారం, అహంకారం ఇచ్చే కిక్కు ఏ మత్తుపదార్థం ఇవ్వలేదు. అదితలకెక్కితే, మనిషిమట్టిలోకలిసేదాకా దిగదు.
      అభివాదములతో

      మెచ్చుకోండి

  2. ఫణీంద్ర గారూ,
    ఈ “shellshock”కి గురైన వాళ్ళగురించి చదివితే మనసు ఆర్ద్రమైపోతుంది. అందులో మొదటిప్రపంచయుద్ధం, దాని magnitude of violence ఊహకి అందనిది. ఒలింపిక్ రికార్డుల్లాగ, అది అంతకంతకీ పెరుగుతున్నాయే తప్ప తగ్గడంలేదు. అధికారులూ, దేశాధినేతలకేం ఫర్వాలేదు. వాళ్లు ఏసీ గదుల్లో కూర్చుని విచారాలు వ్యక్తపరచగలరు, మొసలికన్నీళ్ళుకార్చగలరు, సమయందొరికితే, తమ అధికారం బలపడుతుందంటే పరమవీరచక్రలూ ఇవ్వగలరు. ప్రాణం, అందులోని ఇవతలివాళ్ళది (తమకిమాత్రం Z category సం రక్షణకావాలి) వాళ్లకి తృణప్రాయం. జూనియర్ జార్జిబుష్ మాటల్లో చెప్పాలంటే, వాళ్ల ఆశయాలముందు, ఇది వాళ్ళకి collateral damage.
    అభివాదములతో

    మెచ్చుకోండి

    1. అమ్మా జ్యోతిర్మయీ,
      అన్ని ఉద్యోగాల్లోనూ తగిన గుర్తింపులేని ఉద్యోగం సైనికరంగంలో పనిచెయ్యడం. వాళ్ళు మన స్వేఛ్చకి భంగం రాకుండా ఉండడానికి వాళ్ళ ప్రాణాలనీ, వాళ్ళ పరివారాన్నీ కూడా లెక్కచెయ్యకుండా సరిహద్దుల్లో రాత్రనక పగలనక, ఎండనక, వాననక, చలనక కాపలాకాస్తుంటారు. మనం మాత్రం వాళ్ళుకల్పించిన రక్షణవలయంలో వాళ్ళప్రాణాలకి ముప్పుతెచ్చే వస్తువుల కొనుగోళ్ళలో నిర్లక్ష్యాన్ని ప్రదర్శిస్తుంటాము; వాళ్లకి ఉద్దేశించిన ఇళ్లస్థలాలూ, అమరులకు తయారుచేసే శవపేటికలతో సహా, అవినీతే తప్ప నిజాయితీ ప్రదర్శించం. ఇది మనం వాళ్ళకి ఇచ్చే ప్రతిఫలం. లతా మంగేష్కర్ పాడినపాట కోరుండి చెవిటివాళ్ళుగా నటించే మననాయకులకు వినిపించదు. వాళ్ళకి దేశం తవ్వుకుపోడానికి ఒక గనిలా కనిపిస్తుంది. డబ్బుముందు ఏ రకమైన విశ్వాసాలైనా బలాదూర్.
      ఆశీస్సులతో

      మెచ్చుకోండి

స్పందించండి

Fill in your details below or click an icon to log in:

వర్డ్‌ప్రెస్.కామ్ లోగో

You are commenting using your WordPress.com account. నిష్క్రమించు /  మార్చు )

గూగుల్+ చిత్రం

You are commenting using your Google+ account. నిష్క్రమించు /  మార్చు )

ట్విటర్ చిత్రం

You are commenting using your Twitter account. నిష్క్రమించు /  మార్చు )

ఫేస్‌బుక్ చిత్రం

You are commenting using your Facebook account. నిష్క్రమించు /  మార్చు )

w

Connecting to %s

%d bloggers like this: