అనువాదలహరి

A Babe is Greater Than the World … K. Geetha

Image Courtesy: http://kalageeta.files.wordpress.com

——————————————————————————————-

నా బ్లాగ్మిత్రులకీ, సందర్శకులకీ వారి కుటుంబ సభ్యులకీ,

ఈ మకర సంక్రాంతి 2012 అశ్రాంతమూ

ఆనందోత్సాహాలూ,  సుఖసంతోషాలూ, సిరిసంపదలూ, ఆయురారోగ్యాలూ 

సమకూర్చుగాక   అని మనసా కోరుకుంటున్నాను.

——————————————————————————————

.

My babe is greater than any world to me

The world shall be on its heels the moment the day breaks

But, the day begins in our world with exultations of giggling.

As we wake up, we play hide and seek under the bedsheet.

The staggering child and I are the engine and the bogie.

My darling little soul is a dependent on me.

She smacks at my cheeks impatiently

Whenever she is hungry or sleepy…

She is a suckling that always latches on to me

Crawling and looking at me as she follows my movements.

And if I hug her, she roars in laughter as if she were tickled.

It feels life needs nothing more if you can hug your child.

.

Mother has to run  after meaningless pursuits for life,

And after some incomprehensible goals.

A babe has no such goals other than her mother.

She roams around all rooms the whole day

Looking for a mother that fills her belly when hungry,

For a soul that puts her to sleep on her shoulder.

And if she misses her for a minute,

Wails in anger searching in all directions…

How is that little creature supposed to know

That she was born in a computer era?!

How is that cherub is supposed to know

That her mother has to run at the speed letters scroll;

That she has to catch up with the changing world in time;

Her despondency of wasting away life

Her struggle for existence, identity

Self confidence, and introspections

And the scores of other dreams hanging on to the eyelids of her

mother?!!

How could the baby know that there is nobody to advise her mother

That a baby is greater than this world?

Squatting in front of her world of mechanical toys,

She would frisk her hands lying prone

Having got tired of watching them…

Starts crying wringing her eyes for her mother

Who did not take her into her embrace even after a long wait…

Trying to stand up holding onto a chair,

And biting deep into whatever she latches on to with her fore teeth,

She scares us as if somebody had bit her deep, in turn.

She is never short of spontaneous tricks up her sleeve.

Knows for sure, what draws her mom’s attention to her,

When her mother would run abruptly to her leaving things midway.

Compared to a babe who laughs uninhibited displaying her milk teeth,

Cupping her cheeks in those tiny hands;

To a babe locking her hands behind her  mother’s neck

And resting on her mother’s chest

Is the world any greater?

.

One may get everything in life…

Education and ignorance,

Computers and complexities

Employment and empowerment…

But,

There is one thing that a mother can never get in her life again:

It’s the time she spends with her darling baby.

.

K. Geetha

.

ప్రపంచం కన్నా పాపాయి గొప్పది!

.

ఏ ప్రపంచం కన్నా నా పాపాయి గొప్పది!

ప్రపంచానికి తెల్లవారిందంటే పరుగులే పరుగులు

మా ప్రపంచానికి తెల్లవారిందంటే మురిపాల కేరింతలు

లేస్తూనే దుప్పటీ ముఖానేసుకుని బూచాటలాడుకుంటాం

పడ్తూ లేస్తూ నడిచే పాపాయీ, నేనూ ఇంట్లోనే తిరిగే  ఇంజనూ, కూబండీ

నా పైనే ఆధారపడ్డ  చిన్ని ప్రాణం

ఆకలేసినా నిద్రొచ్చినా ఆత్రంగా నా చెంపలు చీకుతుంది

అనుక్షణం నన్నంటిపెట్టుకుని వుండే చంటిబిడ్డ

ఎటు నడిస్తే అటు పాక్కుంటూ వచ్చి నాకేసి చూస్తూంటూంది

గుండెలకు హత్తుకుంటే కితకితలు పెట్టినట్టు కిలకిలా నవ్వుతుంది

పాపాయినెత్తుకుంటే ఇంకేమీ అక్కరలేదీ జీవితానికి అనిపిస్తుంది

అమ్మ జీవితానికి అర్థం లేని అన్వేషణలు

ఏవేవో అంతు పట్టని లక్ష్యాలు

పాపం పాపాయికివేం లేవుగా- అమ్మ తప్ప

కాస్త బొజ్జ నింపే అమ్మ కోసం

భుజాన జోకొట్టే ప్రాణి కోసం

గదిగదినా వెతుక్కుంటూ తిరుగుతుంది రోజంతా

క్షణం కనిపించకపోతే కింక పెట్టి దిక్కులు చూస్తుంది

కంప్యూటరు యుగంలో పుట్టానని పాపాయికేం తెల్సు?!

అక్షరాలు పరుగెత్తే వేగం

మారిపోయే లోకాన్నందుకోవల్సిన తరుణం

జీవితం వృథా అయిపోతున్న నిర్వేదం

ఉనికి, వ్యక్తిత్వం 

ఆత్మస్థయిర్యం, అంతర్మథనం

అమ్మ కళ్లల్లో ఊగిసలాడే కోటానుకోట్ల స్వప్నాలు పాపాయికేం తెల్సు?!!

ప్రపంచం కన్నా పాపాయి గొప్పదని

అమ్మకి చెప్పేవాళ్లు లేరని పాపాయికేం తెల్సు!?

యంత్రం ముందు కూచునే మర బొమ్మల ప్రపంచంలో

పాపాయి చూసి చూసి విసుగెత్తి బోర్లా పడుకుని వేళ్లు జుముక్కుంటూ వుంటుంది

ఎంతకీ ఎత్తుకోని అమ్మని చూసి కళ్లు పిండుకుని ఏడ్పులంకించుకుంటుంది

కుర్చీని పట్టుకుని నిలబడ్డట్టే నిలబడి

దొరికిన చోట దొరికినట్టే

మునిపళ్లు దిగేలా కొరికి

తనని ఎవరో కొరికినట్లు బెంబేలెత్తిస్తుంది

పాపాయికి పొట్ట నిండా విద్యలే

ఏం చేస్తే అమ్మకి వినిపిస్తుందో

ఎక్కడివక్కడ వదిలి పరుగెత్తుకొస్తుందో

అన్నీ తెలుసు

చిన్ని చిన్ని పాల పళ్లేసుకుని

రెండు చేతులూ బుగ్గల మీదేసుకుని

ప్రపంచంలోని సంతోషమంతా ఉట్టిపడేట్టు కిలకిలా నవ్వే పాపాయికంటే

మెడని కావలించుకుని ఒళ్లో కూచుని గుండెకి తలాంచుకుని

స్థిమితం గా సేదతీరే పాపాయికంటే

ప్రపంచం గొప్పదా?!

జీవితంలో అన్నీ వస్తాయి

చదువులు, చట్టుబండలు

కంప్యూటర్లు, కాకరకాయలు-

ఉద్యోగాలు, ఊళ్లేళ్లడాలు-

మళ్లీ రానిదొక్కటే

పసిపాపతో గడిపే సమయం-

.

కె. గీత.

తూర్పు గోదావరి జిల్లా జగ్గంపేటలో 1970 లో జన్మించిన కె. గీతా మాధవి గారు ఆంధ్ర విశ్వవిద్యాలయం నుండి తెలుగులోనూ ఇంగ్లీషులోనూ MA, ఫ్రెంచ్ లో డిప్లొమా చెయ్యడమే గాక, తెలుగులో  2004 లో Ph.D చేశారు. ఇంతవరకు రెండు కవితా సంకలనాలు … ద్రవభాష, శీతసుమాలు… తీసుకువచ్చారు. ఆమె కవితా ఖండికలకి రంజనీ కుందుర్తి అవార్డు, దేవులపల్లి కృష్ణశాస్త్రి అవార్డు పొందారు. ద్రవభాష సంకలనానికి అజంతా అవార్డు పొందారు.

%d bloggers like this: