అనువాదలహరి

Mother And Mother Earth… Kopparthy

.

A course through forest.

.

She held him on her shoulders—

And was talking  while walking.

He was “ooo-ooo”ing

.

There were footprints in her words

And the words spread across her footprints.

.

She was walking

And was talking while walking.

.

He held her little finger

Getting off her shoulder.

Now they are walking together.

.

They walked

And walked

And walked

Along footpaths

Beside streams

Through the shades

Over dry leaves.

She was talking still.

.

He grew tall like a Deodar

She was bent like the curve of a cove.

.

She sad:

‘Convert all ammunition to implements’

.

As they continued to walk

Fall fell

She said she could walk no longer .

.

Now he held her on his shoulder

And she nestled like a bow.

.

Not sure if she was talking still

But he was hearing her words.

.

He was walking along

Dark nights passed and the day broke suddenly .

It started drizzling.

.

He felt his shoulder with a start.

She wasn’t there

Instead a plough was hanging there.

.

He held it tight with both hands

And marched forward

Taking a momentous turn.

.

Kopparthy.

.

తల్లీ-భూదేవీ

.

అడవి దారి

.

ఆమె వాణ్ణి భుజాన వేసుకుని నడుస్తోంది

నడుస్తో మాటాడుతోంది

వాడు ఉంగాకొడుతున్నాడు

.

ఆమె మాటల్లో పాదముద్రలున్నాయి

ఆమె పాదముద్రల్లో మాటలు పరచుకున్నాయి

.

ఆమె నడుస్తోంది

మాట్లాడుతూ నడుస్తోంది

.

వాడు భుజం దిగి చిటికెనవేలు పట్టుకున్నాడు

ఇద్దరూ నడుస్తున్నారు

.

వాళ్ళు

కాలిబాటల వెంట

సెలయేటిప్రవాహాల వెంబడి

వృక్షఛ్ఛాయల గుండా

ఎండుటాకుల మీదుగా

నడిచారు నడిచారు నడిచారు

ఆమె మాట్లాడుతూనే వుంది

.

అతను దేవదారు వృక్షంలా నిటారుగా పెరిగాడు

ఆమె కొండకొమ్ములా వొంగిపోయింది

.

ఆమె అన్నది

‘ఆయుధాలనన్నిటినీ  పనిముట్లుగా మార్చండి’

.

నడకసాగి ఆకురాలు కాలం వచ్చింది

ఇక నడవలేనన్నదామె

.

అతను భుజానికెత్తుకున్నాడు

ఆమె విల్లులా అమరింది

.

ఆమె మాట్లాడుతోందో లేదో తెలీదు

అతనికి మాటలుమాత్రం వినపడుతున్నాయి

.

అతను నడుస్తున్నాడు

చీకటిరాత్రులు గడిచి భళ్ళున తెల్లారింది

చినుకులు మొదలయ్యాయి

.

ఉలిక్కిపడి భుజం తడుముకున్నాడు

ఆమె లేదు

అక్కడొక నాగలి వేలాడుతోంది

.

రెండుచేతుల్తో

బిగించి పట్టుకుని

మలుపు తిరిగి సాగిపోయాడు

.

కొప్పర్తి

10.12.97

విషాద మోహనం కవితా సంకలనం నుండి

%d bloggers like this: