అనువాదలహరి

Between Man and Man- Arun Bavera

.

I hereby ban your dreams

Your ideas

And your ways

Peace must prevail in the state!

From now on, nobody should agitate.

I ban food and clothing for the indigent.

Those with ‘Siamese’ belly and back

Only abet disturbances;

They all flock together and raise revolutions

Keep them away from one another

And plant rifles between them for guard.

.

I ban those looks

Of  one looking into the eyes of the other.

Ideas easily transmit through looks,

Signals circulate,

There will be daggers in those looks, Be ware!

.

I hereby ban light and warmth to everybody.

Grope in darkness!

For that matter, better to shove and lock them in dungeons.

Don’t let hot-blooded youth on to the streets.

Decapitate them lest they should raise head

From the histories rewritten by us.

Let’s send philosophers to teach them.

If possible,  commission Saints

Resurrected from their graves.

Once in a while, at night, permit oldies

Onto the roads patrolled by army…no problem.

.

But, primarily, I ban poets.

They are the root cause of all evils.

They are the seeds of insurgence.

They can write messages on winds;

They broadcast and farm words about them;

Sew those fingers, sew those mouths of poets;

Pluck their eyeballs and pocket them; crucify them.

At any cost,

Peace must prevail in the state!

.

Arun Bavera.

.

మనిషికీ మనిషికీ మధ్య

.

మీ కలల్ని నిషేధిస్తున్నాను

మీ భావాల్ని నిషేధిస్తున్నాను

మీ మర్గాల్ని నిషేధిస్తున్నాను

రాజ్యంలో శాంతి వర్ధిల్లాలి!

ఎవరూ ఆందోళించకూడదు

దరిద్రులకి తిండీ బట్ట నిషేధిస్తున్నాను

కడుపులు వీపులకంటుకు

పోయిన వాళ్ళే కల్లోలాలు సృష్టిస్తారు

అంతా గుమిగూడి విప్లవాలు చేస్తారు

ఒకరికొకర్ని ఎడంగా వుండనివ్వండి

మనిషికీ మనిషికీ మధ్య తుపాకుల్ని

కాపలా వుంచండి

.

ఒకరికళ్ళలోకి ఒకరు చూసుకునే

చూపుల్ని నిషేధిస్తున్నాను

చూపుల్లో భావప్రసారాలు జరుగుతాయి,

సంకేతాలు సరఫరా అవుతాయి,

చూపుల్లో చురకత్తులుంటాయి- జాగ్రత్త!

అందరికీ వేడీ వెలుతురూ

నిషేధిస్తున్నాను. చీకట్లో పారాడండి.

అసలు చీకటిగదుల్లోకి కుక్కి

తాళాలు పెట్టించడం మంచిది.

రక్తం సలసలా మరిగే కుర్రాళ్ళెవరినీ

వీధుల్లోకి రానీకండి.

మేం రాయించిన  చరిత్రపుస్తకాల్లోం చి

లేవకుండా తలలు కొట్టేయండి.

పాఠాలు బోధిం చడానికి వేదాంతుల్ని పంపిద్దాం

వీలైతే సమాధుల్నించి లేచిన సన్యాసుల్ని  పిలుద్దాం

ఎప్పుడన్నా, రాత్రుళ్ళు, ముసలాళ్ళని

సైన్యం కాపలావున్న రోడ్లమీదకి అనుమతించండి- ఫర్వాలేదు

ముఖ్యంగా- కవుల్ని నిషేధిస్తున్నాను.

అన్ని అనర్ధాలకూ మూలం వాళ్ళు

తిరుగుబాట్లకి  విత్తనాలు వాళ్ళు

గాలిమీద గీతాలు రాస్తారు

చుట్టూ అక్షరాలు జల్లి పెంచుతారు

అంచేత, కవులకి వేళ్ళు కుట్టండి, నోళ్ళు కుట్టండి,

కళ్ళుపీకి జేబుల్లో పెట్టండి, శిలువవెయ్యండి

రాజ్యంలో శాంతి వర్ధిల్లాలి!

.
అరుణ్ బవేరా

(ఒక కన్నీటి చుక్కకోసం – కవితా సంకలనం నుండి)

A Lesson —K Geetha

.

Always

World is something  — Dream is another.

Living is something   —   Life is another.

When we just blossom and about to turn a leaf

We think we can undo and rewrite  the past.

Come what may, we think we can stand up to things.

Translate ‘night-sheet’ful of dreams into day.

Wearing verdurous vivacity on our collars

We celebrate the world was created for us.

Suddenly, we realize the  truth

Like a severed branch smashing over head

Time, along with the earth, begins spinning around.

It becomes imperative to sprout again, standing where you are…

Exigent to well up the snapped hot-water springs within.

You don’t find a helping hand unto death, from terra to firmament.

You find either  a sea  or a desert around up to the horizon.

You shall have to fear for many things you never did;

Digest many things you could never stomach;

Run after the dreams spite of being sensible to reality;

Have to march ahead leveling the time heaped about.

Always

‘I’ is something —  ‘We’ is another.

Women are something — and men are another.

K. Geetha

.

పాఠం

.

ఎప్పుడూ ప్రపంచం వేరు. స్వప్నం వేరు

బ్రతుకు వేరు- జీవితం వేరు

కొత్తగామొలకెత్తి చిగురించేసమయం లో

మనమేదో రాతల్ని పునర్లిఖించగలమనుకుంటాం

పర్లేదు- నిలబడిపోగలమనుకుంటాం

రాత్రి దుప్పట్లనిండా ఊహల్ని పగటికి తర్జుమా చేసేసుకుంటాం

పచ్చని ఆహ్లాదాన్ని మెడలో వేసుకుని

లోకం మనకోసమే జన్మించిందని సంబరపడిపోతాం

హఠాత్తుగా నిజం తెలుస్తుంది

కొమ్మవిరిగి నెత్తిమీద పడ్డట్లు

భూమితోపాటు గుండ్రంగా తిరగడం ప్రారంభిస్తుంది కాలం

నిలబడ్డచోటినుంచే తిరిగి చిగురించాల్సొస్తుంది

భూమ్యాకాశాలమీద చచ్చేవరకూ ఏ చేయీ కనపడదు

ఎటుచూసినా కనుచూపుమేర సముద్రమో, ఎడారో అగుపడ్తుంది

భయపడనివాటెన్నిటికో భయపడాల్సొస్తుంది

మింగుడుపడనివెన్నో జీర్ణించుకోవాల్సొస్తుంది

వాస్తవం తెలిసీ కలలవెంట పరుగులెత్తాల్సివస్తుంది

పోగుపడిపోయినకాలాన్ని సాఫీచేసుకుని సాగాల్సొస్తుంది.

ఎప్పుడూ నేను వేరు- మనం వేరు

స్త్రీలు వేరు- పురుషులు వేరు

.

కె. గీత

( ద్రవభాష కవిత్వ సంకలనం నుండి)

%d bloggers like this: